Ότι ξέρουμε είναι μια σταγόνα
Από τον Ζάχο Σκαφίδα
Νερό, Ο αλλόκοτος εξωγήινος, Πορεία προς την ζωή
Γη στην αρχή της δημιουργίας της. Τα πάντα βράζουν, λειωμένα υλικά αναβλύζουν από παντού, αναθυμιάσεις, σύννεφα υδρατμών καλύπτουν την ατμόσφαιρα, υγροποιούνται πέφτουν και ξαναεξατμίζονται είναι μια κόλαση. Και όμως μια περίεργη τύχη ρυθμίζει την απόσταση της γης από τον ήλιο για την σωστή θερμοκρασία, τον χρόνο περιστροφής για την νύχτα μέρα και το σωστό διαμοιρασμό της ηλιακής ενέργειας σ΄ όλη την επιφάνεια, την κλίση του άξονα της ελλειπτικής για τις εποχές, χειμώνα και καλοκαίρι. Το στρώμα όζοντος, την ιονόσφαιρα για την κράτηση της βλαβερής ακτινοβολίας του ήλιου, την ιδανική μάζα για μια σωστή βαρύτητα που θα μπορούσε να συγκρατήσει το νερό, την ατμόσφαιρα της και να αναπτύξει μορφές ζωής.
Και πάλι η περίεργη τύχη, στέλνει ένα υδάτινο εξωπλανήτη που ήταν σε μεγάλη απόσταση από τον ήλιο και μπορούσε να κρατήσει το νερό του, να έλθει να συγκρουσθεί με την Γή, να σβήσει την φωτιά της και να την γεμίσει με το θαυμάσιο, μοναδικό, περίεργο υγρό, το Νερό.
Αφού εκατομμύρια χρόνια έγινε η μάχη της φωτιάς με το νερό, επικράτησε το μοναδικό υγρό που μπορεί να επιβληθεί σε όλα τα σκληρά υλικά του πλανήτη και δεν έχει τις ιδιότητες των άλλων, είναι ξεχωριστό. Όταν έπεσαν τα σύννεφα τις δημιουργίας αποκαλύφτηκε ο όμορφός μπλε πλανήτης, ο μοναδικός;;;
Το νερό, το αίμα της γης άρχισε να κυλά στις φλέβες της. Μέσα στις ομάδες των μορίων του είχε την μνήμη της ζωής. Οι αυξημένες ηλεκτρομαγνητικές καταστάσεις μέσα στη σούπα των υλικών που είχε δημιουργήσει λόγω της υψηλής διαλυτότητας του “παγκόσμιος διαλύτης”, βόηθησαν να θυμηθεί την σπίθα που του είχε εμφυτευτεί από την αρχή της εμφάνισης του και να δημιουργήσει το πρώτο βακτήριο.
Το βασικό στοιχείο των βακτηρίων, το νερό το 90% τους, κατέγραφε τις ανάγκες τους, όταν ο πληθυσμός τους έφτασε τον κρίσιμο αριθμό, οι σκεπτομορφές που είχε καταγράψει το νερό υλοποιήθηκαν, ή εξέλιξη πείρε τον δρόμο της. Το οξυγόνο, βασικό συστατικό του νερού, προερχόμενο από την διάσπαση του μέσω των βακτηριδίων, άρχισε να κατακλύζει τον πλανήτη. Όταν έφτασε στη σωστή αναλογία για να χρησιμοποιηθεί από ανώτερα ενεργειακά όντα, ή ζωή βγήκε στην ξηρά.
Ο ανταγωνισμός της ύπαρξης συνέχισε να καταγράφεται στις μοριακές συγκεντρώσεις του νερού, να μεταδίδεται από τα διάφορα είδη στα όμοια τους, ακόμα και στην άλλη άκρη της Γής. Όταν πάντα ο αριθμός των απαιτήσεων έφτανε το κρίσιμο πλήθος, έκανε την εμφάνιση ένα ποιο εξελιγμένο είδος. Απόλυτη δημοκρατία, καμία επέμβαση, μόνο οι μοναδικές ιδιότητες του νερού.
Το νερό συνέχισε να διαμορφώνει τον πλανήτη, ο πάγος έσπαγε τα πετρώματα, η ροή του τα κατέτρωγε δημιουργώντας πίνακες ομορφιάς. Η διάχυση του φωτός που προκαλούσαν η συγκεντρώσεις των μορίων του στην ατμόσφαιρα και στη επιφάνεια της γης, οι καθρεπτισμοί του, δημιουργούσαν ποικιλία χρωμάτων, ουράνια τόξα και σχηματισμούς ανείπωτης ομορφιάς.