Πώς χτίζουμε την αυτοπεποίθηση στα παιδιά

Artist: Gioia Albano

Σε πόσα θέματα έχεις ακόμα την εντύπωση ότι ακούς μέσα στο μυαλό σου τη φωνή της μητέρας ή του πατέρα σου, από την εποχή των παιδικών χρόνων, να μιλά και να σου δίνει "οδηγίες";

Ε, λοιπόν αυτό είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο για να βοηθήσουμε τα παιδιά να ενστερνιστούν "κανόνες" που θα τους ανοίξουν το δρόμο προς μια ζωή με περισσότερη αυτοπεποίθηση! Έχω καταγράψει τους "κανόνες" που θεωρώ πιο σημαντικούς και, με την πρώτη ευκαιρία, τους υπενθυμίζω στα παιδιά μου.

Είμαι σίγουρη πως την κατάλληλη στιγμή θα τους ανακαλέσουν:

1. Συμπεριφέρομαι στους άλλους με τον τρόπο που θα ήθελα να μου συμπεριφέρονται. Αν θέλω οι άνθρωποι να είναι ευγενικοί μαζί μου, μαθαίνω να είμαι ευγενικός. Αν μ΄αρέσει να με ενθαρρύνουν, μαθαίνω να ενθαρρύνω κι εγώ.

2. Γελάω με τις γκάφες και τις αστείες καταστάσεις, χωρίς ποτέ να γελάω εις βάρος κάποιου παιδιού. Η αξιοπρέπεια είναι πάνω απ΄όλα.

3. Το κουτσομπολιό είναι ανόητο και ανώφελο. Οταν κάποιος δεν είναι μπροστά, θα πω γι’ αυτόν μόνο κάτι καλό.

4. Οταν νιώθω θλίψη, μπορώ να κάνω κάτι για να νιώσω καλύτερα. Στρέφομαι σε μια δημιουργική απασχόληση, πάω για τρέξιμο, μιλάω με τους γονείς μου, γράφω τις σκέψεις μου, απαριθμώ τις όμορφες στιγμές και καταστάσεις που έχω στη ζωή μου.

Εμπιστεύσου τον άγνωστο εαυτό σου...

Κάποτε ένας σπουδαίος βασιλιάς στη μακρινή ανατολή, φοβόταν για το βασίλειό του τόσο πολύ καιρό που στο τέλος ήταν τόσο θλιμμένος, ώστε απέφευγε και δεν ήθελε να δει κανέναν... Μάταια η βασίλισσα του μιλούσε για έναν γερό σοφό (αυτούς με τις τόσο μακριές άσπρες γενειάδες, που χρησιμεύουν και σαν σχοινί για να ανεβάζουν πράγματα, στα πολύ ψηλά βράχια που μένουν)... "Αν πάω θα τον πνίξω στα νερά της θλίψης μου", της είπε ο βασιλιάς... Τελικά ένα βράδυ, η βασίλισσα απηύδησε... Έβαλε και τον κοίμισαν με κάποιο φυτικό σκεύασμα...

Ο βασιλιάς ξύπνησε μετά από ώρες, από τον παγωμένο αέρα που φυσούσε στα μάτια του... Ανοίγοντάς τα, είδε μπροστά του έναν γέρο σοφό με μια πραγματικά πολύ μεγάλη άσπρη γενειάδα να τον κοιτάει... Κοίταξε αριστερά δεξιά... Βρίσκονταν σε έναν πανύψηλο βράχο που στεκόταν σαν κολόνα μέσα στη θάλασσα... "Τι σε απασχολεί;" τον ρώτησε ο γέρος... Ο βασιλιάς απάντησε "Γιατί να σου πω τι με απασχολεί... έχεις ακούσει τόσα προβλήματα, θα σε κουράσω κι εγώ"; Ο γέρος χαμογέλασε..."εσύ νομίζεις ότι ακούω προβλήματα και κουράζομαι, ενώ η αλήθεια είναι ότι όταν ακούω προβλήματα, βλέπω αμέσως τις λύσεις τους και ξεκουράζομαι... εσύ εστιάζεις στο δυσάρεστο γιατί θεωρείς κάτι αξεπέραστο, εγώ εστιάζω στο πραγματικό, ότι τίποτα δεν υπάρχει που να μη λύνεται... Εσύ κλείστηκες στον εαυτό σου γιατί δεν έβλεπες φως, εγώ ξέρω ότι όταν είμαι στο σκοτάδι δεν είναι ντροπή να μου δώσει κάποιος έναν πυρσό για να δω... Εσύ νομίζεις ότι ακούω προβλήματα, εγώ ακούω νότες που απλά δεν είναι συγχρονισμένες...".

Το ενδιαφέρον του βασιλιά ζωντάνεψε... Αφού τα είπε όλα στον γερό σοφό ήρθε η ώρα να φύγει... Ο βράχος όμως ήταν πανύψηλος σαν κολόνα και αδύνατον να κατέβει... "Θα πρέπει να κρατηθείς από τη γενειάδα μου και να κατέβεις", του είπε ο γέρο σοφός... "Μα πώς, θα τσακιστώ και θα πέσω", είπε ο βασιλιάς... "Τόσον καιρό είσαι κλεισμενος σε ένα δωμάτιο σα να μη ζεις αλλά τώρα φοβάσαι μήπως πέσεις"; είπε ο γέρος... "άρα θες να ζήσεις αλλά το αναβάλλεις... Οπότε αν με εμπιστευτείς ότι μπορείς να κατέβεις από τη γενειάδα μου, θα έχεις κάνει έναν άθλο που θα έχεις να θυμάσαι... Και όταν πας να ξαναστενοχωρηθείς θα θυμάσαι ότι ο μόνος πραγματικός φόβος ήταν μην πέσεις από δω...".

Σοκ στις ΗΠΑ! Δύο νεκροί, 17 δέχθηκαν πυροβολισμούς σε club! Έφηβοι οι περισσότεροι θαμώνες, ακόμη και παιδιά 13 ετών!

- Για μία ακόμη φορά οι ΗΠΑ συγκλονίζονται από περιστατικό πυροβολισμών

- Για τουλάχιστον δύο νεκρούς κάνουν λόγο οι πρώτες αναφορές

- Τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν πως στο club οι περισσότεριο θαμώνες ήταν έφηβοι!

- Τουλάχιστον 20 περιπολικά στο σημείο της τραγωδίας

Τουλάχιστον δύο άνθρωποι είναι νεκροί, ενώ τουλάχιστον 17 έχουν δεχθεί πυροβολισμούς, στο νέο περιστατικό ένοπλης βίας που συγκλονίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. 

Όλα αυτά μόλις μία ημέρα μετά το αιματηρό περιστατικό σε μπαρ στο Οχάιο, όπου επίσης ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του.

Λονδίνο: Εκκενώθηκε σταθμός τρένου - Φόβοι για παγιδευμένο αυτοκίνητο στην εβραϊκή συνοικία

- Συναγερμός από ύποπτο αυτοκίνητο

- Πιθανότητα για επίθεση με βόμβα εξετάζει η αστυνομία

Εκκενώθηκε ο σταθμός Golders green στο βόρειο Λονδίνο. Οι αστυνομία ερευνά ύποπτο αυτοκίνητο που εντοπίστηκε στην περιοχή.

Η συγκεκριμένη συνοικία κατοικείται κυρίως από Ορθόδοξους Εβραίους και έτσι σήμανε συναγερμός στις αρχές για την πιθανότητα τρομοκρατικής επίθεσης σε βάρος τους.

Είμαστε όλοι γραμμένοι του θανάτου - Δ. Λιαντίνης

Είμαστε όλοι γραμμένοι του θανάτου. 

Το ραβέντι και το φύλλο της μηλιάς. 

Το αηδόνι με το παράπονο του, που το άκουσε να μινύρεται ο
Σολωμός στη Μπόχαλη και στα ρέματα του αρχαίου Κολωνού ο Σοφοκλής
γέροντας. 

Το λιοντάρι που εβγήκε ξαφνικά του Δάντη στο σκοτεινό
ρουμάνι του δρόμου του. 

Η ήπειρος Ατλαντίδα στις σελίδες του Τίμαιου. 

Ο Αλδεβαράν το άστρο.

Χύνεται κρουνηδόν ο θάνατος, και αστραπή χτυπάει τα όντα αέναα. 

Τα βρίσκει στο φτερό, και τα αφήνει με στερνή την κατάπληξη της απορίας
στο στέρνο.

Τσίμπημα κουνουπιού, κέντρωμα σφήκας, χτύπημα του σκορπιού,
δάγκωμα της οχιάς. 

Μία μία ανεβαίνει τις βαθμίδες ο θάνατος από το μπόι
του χαλικιού στη σκιά που ρίχνει ο λόφος. 

Από το βάρος του όρους στην εσθήτα της απέραντης νύχτας.

Πεθαίνουν στον άνεμο τα δέντρα και τα αιφνίδια μετέωρα. 

Πέθανε ο Ηράκλειτος στη λινή παραμεριά της Ιωνίας, και ο Βοναπάρτης στη μέση
του ωκεανού. 

Πριν εκατομμύρια εκατοντάδες χρόνια πέθανε το Ιουρασικό
και το Λιθανθακοφόρο.

Πεθαίνουμε εμείς και η φαντασία μας. 

Πύργος ως το Φεγγάρι

Κάποτε βασίλευε σε ένα νησί της Κεντρικής Αμερικής ένας πολύ
ισχυρογνώμων βασιλιάς. Μια μέρα του ήρθε η ιδέα να φτάσει και να
ακουμπήσει το φεγγάρι. «Γιατί όχι;» μονολόγησε. «Βασιλιάς είμαι, ό,τι θέλω
κάνω».

Κάλεσε τον πρωτομάστορα στα ανάκτορα:

— Θέλω να μου φτιάξεις έναν πύργο που να φτάνει ως το φεγγάρι, τον
διέταξε.

— Στο φεγγάρι; Είπατε «στο φεγγάρι;»

— Ακριβώς αυτό είπα. Και να τον φτιάξεις σύντομα.

Ο πρωτομάστορας πήγε και βρήκε τους μαστόρους, σκέφτηκαν το θέμα,
μα λύση δεν έβρισκαν.

Σε λίγες μέρες ο βασιλιάς τον ξανακάλεσε στο παλάτι:

— Πέρασαν τρεις μέρες και δεν βλέπω κανένα πύργο πουθενά! Γιατί
αργεί τόσο πολύ;

— Μεγαλειότατε, νομίζαμε ότι αστειεύεστε. Δεν ξέρουμε πώς να
φτιάξουμε πύργο ως το φεγγάρι.

— Δεν με νοιάζει πώς θα τον φτιάξετε, αγρίεψε ο βασιλιάς. Αν όμως δεν
τον φτιάξετε, προτιμώ να μη σκεφτώ τι θα πάθετε.

Ο πρωτομάστορας έφυγε τρομαγμένος, βρήκε πάλι τους συνεργάτες του
και άρχισαν να φτιάχνουν σχέδια. Σε λίγο ξαναπήγε στον βασιλιά.

Γυναίκες και… Θηλυκό

Μία βόλτα στους τοίχους του Φατσοβιβλίου ή στα blogs θα σας δείξει πως ελάχιστες είναι οι φίλες μας που είναι ικανοποιημένες από την συμπεριφορά των ανδρών απέναντί τους.
Μια υπενθύμιση στο λατρεμένο φύλο…
μια γυναίκα είναι αυτό ακριβώς…
η εκπρόσωπος ενός φύλου.
Και τιμάται ανάλογα από τους αρσενικούς…

Ένα Θηλυκό όμως…

αυτό είναι άλλη ιστορία.

Το Θηλυκό είναι αυτό που αναστατώνει… είναι αυτό που με ένα λάγνο βλέμμα, ένα ηλεκτροφόρο άγγιγμα, ένα πολλά υποσχόμενο υπονοούμενο, λίγη βραχνάδα στην φωνή, μπορεί να ξεσηκώσει Καταιγίδες και πολέμους Τρωικούς, να εμπνεύσει Οδύσσειες στις Θάλασσες του Αγνώστου για μια βραδιά στην νυφική κρεβατοκάμαρα.
Όχι μόνο στους αρσενικούς…
αλλά και στους Άνδρες…

Εδώ η Φύση είναι ξεκάθαρη και μας δίνει αντίθετους ορισμούς…
για όσους, και όσες μπορούν να Την «πιάσουν».

Η καθημερινή συνήθεια που σας γερνάει πρόωρα

Επιστρέφετε εξαντλημένοι από τη δουλειά και το μόνο που θέλετε είναι ένα ζεστό μπάνιο που θα σας χαλαρώσει και θα σας ξεκουράσει.

Το ξέρετε όμως ότι ταυτόχρονα θα «κλέψει» και λίγη από τη νιότη σας;

Οι ειδικοί τονίζουν ότι το καυτό νερό προκαλεί αγγειοδιαστολή, δημιουργώντας ευρυαγγείες, τους αντιαισθητικούς κόκκινους λεκέδες στο δέρμα.

Οι ευρυαγγείες είναι ένα κατεξοχήν γυναικείο πρόβλημα (υπολογίζεται ότι 7 στις 10 γυναίκες ταλαιπωρούνται από αυτές), το οποίο μάλιστα μαρτυρά την ηλικία σας, αφού παρουσιάζεται συνήθως μετά τα 40. Το φαινόμενο είναι ακόμα πιο έντονο στο πρόσωπο, όπου το δέρμα είναι πιο λεπτό και άρα πιο ευαίσθητο. Επομένως, αν συνηθίζετε να πλένετε καθημερινά το πρόσωπό σας με καυτό νερό, καλό είναι να αλλάξετε συνήθεια.

Άνδρας ζωσμένος με εκρηκτικά ανατινάχτηκε, 12 τραυματίες, σε πόλη της Γερμανίας

Ένας 27χρονος Σύρος ανατινάχτηκε με εκρηκτικά και αυτοκτόνησε, ενώ τραυμάτισε 12 άτομα, 3 από τα οποία νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση, έξω από ένα μπαρ στο Ανσμπαχ της Γερμανίας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, ο άνδρας προσπάθησε να μπει σε υπαίθριο χώρο όπου δινόταν συναυλία με 2.500 θεατές, και πληροφορίες που δεν επιβεβαιώνονται ακόμα αναφέρουν ότι δεν του επετράπη η είσοδος καθώς κουβαλούσε ένα σακίδιο.

ΕΚΤΑΚΤΟ: Τεράστια φωτιά απειλεί τη ΝΑΤΟϊκή βάση στη Σμύρνη - Για δολιοφθορά μιλούν τα τουρκικά ΜΜΕ (φωτό, βίντεο)

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΤΟ ΝΑΤΟ

του Βασίλη Καπούλα

Τεράστια φωτιά έχει ξεσπάσει και απειλεί τη ΝΑΤΟϊκή βάση στη Σμύρνη με τις αρχές να τρέμουν απλά στο ενδεχόμενο να πλησιάσει τα αμερικανικά οπλικά συστήματα. Η τουρκική Αστυνομία και τα τα ΜΜΕ μιλάνε κιόλας για ενδεχόμενο δολιοφθοράς από άτομα με αντιαμερικανικά αισθήματα. 

H κόλαση ξέσπασε το βράδυ της Κυριακής και η φωτιά γρήγορα εξαπλώθηκε μέσα της δασώδους περιοχής στην βάση του ΝΑΤΟ λόγω των ισχυρών ανέμων.

Σύμφωνα με τις πρώτες μαρτυρίες η φωτιά ξέσπασε στις περιοχές Sahintepe και Mevkiinde.

Το ​CNNTurk αναφέρει πως η φωτιά απειλεί κατοικημένη περιοχή αλλά δεν είναι αυτό το μεγάλο πρόβλημα. 

Το T24 News  αναφέρει ότι είναι πολύ πιθανό δολιοφθορά ατόμων και το συγκεκριμενοποιούν λέγοντας πως η ενέργεια αυτή έχει "αντιαμερικανικό προσανατολισμό".

Η φωτιά απειλεί το στρατηγείο LANDCOM (Allied Land Command) στη βάση Şirinyer (Buca) στη Σμύρνη.

Ο Έρωτας… και η Τραγικότητα της Ζωής

Όσο ωριμάζει ο άνθρωπος και δεν είναι επιρρεπής στους «κεραυνοβόλους» έρωτες, αυτούς που του «καίνε την γούνα», συνειδητοποιεί τί στ’ αλήθεια χρειάζεται για να είναι ευτυχισμένος…
έναν άνθρωπο να τον νοιάζεται και να τον αγαπάει, έναν άνθρωπο τον οποίο να νοιάζεται και ν’ αγαπάει, έναν άνθρωπο να τον κάνει να γελάει και έναν άνθρωπο να κάνουν μαζί συγκλονιστικό sex.
Καλό θα ήταν έναν, μόνο, άνθρωπο που να πληρεί όλα τα παραπάνω…

Έρωτας σημαίνει να απολαμβάνεις την Στιγμή μαζί με αυτήν που αγαπάς μόνον όταν δεν είσαι μαζί της…
με αναμνήσεις από το Παρελθόν και φαντασιώσεις από το Μέλλον… και στις δύο περιπτώσεις εξωραϊσμένες σύμφωνα με την Εικόνα που υποσυνείδητα θεωρείς Ιδανική.

εντροπία

Duy Huynh, Keepsake, Acrylic on wood 24″x24″, 2015

εντροπία

Έπαψα πια να ακούω ειδήσεις.

Έπαψα να ασχολούμαι με ειδήσεις, να εστιάζω το βλέμμα ή την ακοή σε οτιδήποτε θα μπορούσε να θεωρηθεί είδηση, πληροφορία ή ενημέρωση. Ακόμα και εφημερίδες που παίρνω κάποτε, το κάνω χάριν μιας παλιάς καλής συνήθειας, από την οποία όμως αφαιρώ το κομμάτι του κτήνους που δεν έχει τίποτα πια να μου πει.

Ίσως να έχω πλέον απαυδήσει: τόση φρίκη μέρα καθημερινά, προκειμένου να γνωρίζω τι γίνεται στη χώρα και στον κόσμο, δεν αντέχεται, όση σαβούρα κι αν πετάς.

Πάλι, κι άλλη σαβούρα θα μένει.

Ίσως ο οργανισμός μου ή και η φύση μου δεν αντέχει πλέον μια εξαναγκαστική, επιβιωτικού τύπου παχυδερμία: όλη αυτή η απόγνωση κάθε μέρα πόση εκδίωξη της συναίσθησης να εκβιάσει; Στο μεσημεριανό φαγητό ή στο νυχτερινό καναπέ παρελαύνουν καθημερινά η οικτρή ανθρώπινη κατάσταση και οι άθλιες μεγαληγορίες, τα διαμελισμένα πτώματα και τα μελισμένα ψέματα. Και έχουν γίνει μέρος ενός ιδιότυπου θεάματος, όπου το αίμα και το ψέμα αποτελούν εκ των ων ουκ άνευ συστατικά μιας διεστραμμένης ικανοποίησης: αυτά πάντα συμβαίνουν αλλού και σε άλλους. Και φτύνουμε στον κόρφο μας με τον ορθολογισμό των τυχερών, που κατάφεραν να γλιτώσουν για ακόμα μία φορά από τη δύστηνο μοίρα των άλλων.

Δεν έχω εγκαρτέρηση καμία: τόση πληροφορία κι ούτε ένα κάτι καλό να κρατήσεις. Και να κρατηθείς. Ίσως πάλι να συμβαίνει αυτό που είχε γράψει ο Dylan (και μετέγραψε ο Σαββόπουλος), για τους κακορίζικους αγγέλους των κακών επών: «Αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει, καλύτερα να μη μας πει κανένα». Κι είναι αλήθεια ότι στη χώρα και τον κόσμο το κακό κάνει χοροπηδηχτά μεταστάσεις, κι εμείς, urbi et orbi, εν χορδαίς και τυμπάνοις, περιγράφουμε τον επεκτατισμό της φρίκης, τη βιώνουμε ως θέαμα του εξαποδώ έξω από μας, στη χειρότερη περίπτωση αναίσθητοι και στην καλύτερη ανήμποροι. Για την ακρίβεια, μη γνωρίζοντας ποιο είναι το χειρότερο: το να σηκώνεις τους ώμους ή να κατεβάζεις τα χέρια.

Ίσως πάλι να είναι απλώς η κούραση. Μια κούραση βαθιά και σχεδόν μεταφυσική, που δεν άφησε όρθιο κανένα νόημα και στέρησε τον κόσμο από τη δυνατότητα να ανακαλύπτει μοναστήρια στην έρημο, κύματα που χτυπάνε στις Δυτικές Ακτές και φεγγάρια που ανατέλλουν στην Αμοργό. Μια προϊούσα αναπηρία, απότοκο διαψεύσεων, καταστάσεων πολιορκίας και παρατεταμένων συναγερμών.

Γιώργος Σεφέρης – αποσπάσματα από την αλληλογραφία στην αγαπημένη του Μάρω

 «η αγάπη μου ξεπέρασε πια τα λόγια και έχω την εντύπωση πως, αν ήμουν αλλιώτικος θα μ’ αγαπούσες λιγότερο»

«πιστεύω πως εσύ είσαι η ζωή μου. Αν το θέλεις να κάνω τη ζωή μου μακριά σου, βέβαια θα την κάνω-γιατί το δικό σου θέλημα θα γίνει και όχι το δικό μου-δε θα το κάνω όμως χωρίς εσένα. Αισθάνομαι πως μαζί σου άνοιξε ένας άγνωστος δρόμος μπροστά μου..»

«ένα πράγμα με πείραξε, με πλήγωσε βαθιά μέσα στο γράμμα σου. Πώς μπόρεσες, έπειτα από τόση αγάπη, να αισθανθείς ξαφνικά μόνη σου. Aυτό το «μόνη μου έπρεπε» είναι κάτι, πώς να το πω, που με ατιμάζει»

«μ’ έχεις κλείσει σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο, όπου ακούω τη φωνή σου χωρίς να μπορώ να διακρίνω τα λόγια σου. Τον τελευταίο καιρό έχεις χαθεί…Η τελευταία εβδομάδα ήταν άθλια. Βλέπεις, μόλις δεν είναι ο ένας πολύ κοντά στον άλλον, τίποτε δε γίνεται.»

«αν έχω την τύχη να σου δώσω κάτι που να κρατήσεις μέσα σου από την αληθινή ζωή, αν μπορέσω να σε κάνω να νιώσεις ότι έχουμε κάτι μέσα μας που είναι μεγάλη αμαρτία να το εξευτελίζουμε, θα είναι αρκετό. Κι αυτά όλα που σου γράφω, τόσο ήρεμα τώρα, με κάνουν να συλλογίζομαι πως δεν είναι δυνατό να μην είναι κανείς απάνθρωπος, όταν είναι απάνθρωπη η ζωή.»

«Αισθάνομαι πως τρέχω με μια ιλιγγιώδη ταχύτητα, πως κάποιος, ίσως εσύ, μου φωνάζει «Σταμάτησε. Σταμάτησε». Ίσως αυτός που μου φωνάζει έχει δίκιο, αλλά αισθάνομαι ακόμη πως, αν σταματήσω απότομα, είναι καταστροφή.
-τρελό μου παιδί, όλα αυτά τίποτα δεν ξέρουν να πουν, άμα έρθω κοντά σου ίσως καταλάβεις κάτι περισσότερο….»

«…Ποτέ δε φανταζόμουν πως θα μπορούσα ν’ αγαπήσω έτσι. Μου είναι αδύνατο να σου εξηγήσω τι είναι αυτό το τρομερά δυνατό και ζωντανό πράγμα που κρατώ μέσα στην ψυχή μου και μέσα στη σάρκα μου. Είμαι κάποτε σαν τρελός από τον πόνο και αισθάνομαι πως όλοι οι άλλοι μου δρόμοι έξω απ αυτόν τον πόνο, είναι κομμένοι. Πως μόνο απ΄ αυτόν μπορώ πια να περάσω.»

«Καληνύχτα, αγάπη, έλα στον ύπνο μου.
Ποτέ δεν έρχεσαι στον ύπνο μου. Σε συλλογίζομαι τόσο πολύ τη μέρα.»

«κι αν σου γράφω έτσι που σου γράφω, δεν είναι για να με καταλάβεις, αλλά για να με νιώσεις λίγο πιο κοντά σου όπως , αν ήταν βολετό να σε χαϊδέψω. Τίποτε άλλο»

Δέκα αλήθειες που πονάνε για τις ανθρώπινες σχέσεις

«Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε,
σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια:
σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο…» – Πάμπλο Νερούδα

Τον τελευταίο καιρό μ΄απασχολεί πολύ το θέμα των σχέσεων. Βλέπω ολοένα και πιο συχνά γύρω μου τους ανθρώπους να κλείνονται ερμητικά στο μικρόκοσμό τους, τη ίδια στιγμή που λαχταρούν να εισπράξουν ενδιαφέρον και νοιάξιμο. Σαν να θέλουν να κερδίσουν την πιο όμορφη φιλική, ερωτική ή συναδελφική σχέση χωρίς όμως να χάσουν τίποτα από τη βολή τους, χωρίς να παραχωρήσουν χιλιοστό από το ζωτικό τους χώρο, χωρίς να επιτρέπουν ούτε μια ρωγμή στο προσωπείο που διάλεξαν να τους αντιπροσωπεύει στον έξω κόσμο.

Κάποτε αυτό θα με πλήγωνε, τώρα πια αρχίζω να αποδέχομαι πως οι αληθινές σχέσεις – αυτές που για χάρη τους βάζεις το χέρι σου στη φωτιά – είναι λιγοστές. Κατέγραψα εδώ ό,τι έχω προσωπικά αντιληφθεί για το θέμα των σχέσεων, προσπαθώντας να ξεκαθαρίσω τις προτεραιότητές μου και να βεβαιωθώ πως αφήνω χώρο στις σχέσεις που αξίζουν να εξελιχθούν και ν΄ανθίσουν:

Artist: Ιtsaworkofart

1. Κάποιες σχέσεις είναι ευλογία ενώ κάποιες είναι μαθήματα ζωής. Οι άνθρωποι που περνούν από τη ζωή σου άλλοτε σε στηρίζουν, άλλοτε σε δοκιμάζουν, άλλοτε σε χρησιμοποιούν και άλλοτε σε ωθούν να βγάλεις τον καλύτερο (ή χειρότερο εαυτό σου). Ολ΄αυτά είναι πολύτιμες εμπειρίες που σε ωριμάζουν και σ’ αναγκάζουν να πάρεις θέση για το τι λογής σχέσεις θέλεις τελικά να έχεις στη ζωή σου.

ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Θυμάμαι τούτη την ανατολίτικη ιστορία: Μια φορά ήτανε ένας σουλτάνος αιμοβόρος και τον καταριότανε όλος ο κόσμος. Τη νύχτα γινότανε «τεπτίλι», δηλ. έβαζε ξένα ρούχα, και γύριζε μέσα στα σοκάκια και στα μαγαζιά, για να δει τι έλεγε ο κόσμος γι’ αυτόν. Από παντού άκουγε κατάρες και βλαστήμιες. Μα δεν απελπιζότανε. Δυο – τρία χρόνια έβγαινε στη βόλτα, μα δεν άκουσε μήτε έναν άνθρωπο να πει καλόν λόγο για τον σουλτάνο.

Απάνω στα τρία χρόνια, εκεί που περπατούσε ένα βράδυ σ’ έναν δρόμο, μια γρηά, πολύ γρηά, τον γνώρισε, κ’ είπε: «Πολυχρονεμένε μου σουλτάνε, μέρες να κόβει ο Αλλάχ από μένα, χρόνια να σου τις δίνει». Ο σουλτάνος παραξενεύτηκε πως βρέθηκε άνθρωπος να τον ευχηθεί, και ρώτησε τη γρηά τι καλό είχε δει από αυτόν και τον ευχιότανε...

Κι η γρηά του είπε: «Εγώ θα σου πω την αλήθεια και δεν με μέλει αν με σκοτώσεις, γιατί είμαι γρηά. Εγώ έφταξα τρεις σουλτάνους, τον παππού σου, τον πατέρα σου κ’ εσένα».

Αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας το πάρει αλλά ούτε και να μας το δώσει

Αυτό που έχουμε μέσα μας, αυτό που μας συντροφεύει ακόμα και στην άκρα μοναξιά, αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας το πάρει αλλά ούτε και να μας το δώσει, είναι πολύ πιο ουσιαστικό απ’ όλα τα αγαθά που μπορεί να διαθέτουμε, απ’ όλες τις εντυπώσεις που μπορεί να δίνουμε στους άλλους.

Ο πλούσιος πνευματικά άνθρωπος απασχολείται και διασκεδάζει έξοχα, ακόμα και σε απόλυτη μοναξιά με τις δικές του σκέψεις και φαντασιώσεις: ενώ ο περιορισμένος, παρά τη συνεχή εναλλαγή έργων, εορτών και ταξιδιών, νιώθει αγιάτρευτη πλήξη. – Ένας καλός, ολιγαρκής, ελαφρός χαρακτήρας μπορεί να νιώθει ικανοποιημένος ακόμα και σε συνθήκες στέρησης, ενώ ένας κακός, άπληστος, ζηλόφθονος χαρακτήρας δε νιώθει ευτυχία όσα πλούτη κι αν κατέχει. 

Θανατική Ποινή

1. Δεν μας επιτρέπεται να διανοηθούμε την δουλοκτητική δημοκρατία, ελληνική και ρωμαϊκή, χωρίς την ύπαρξη της θανατικής ποινής. Ουδέποτε, μέσα σε ένα χρονικό διάστημα πολλών αιώνων, διατυπώθηκε πρόταση κατάργησής της. Δεν ήταν μελανό σημείο, ένα από τα πολλά, όπως κάποιοι νομίζουν, αλλά συστατικό της στοιχείο.

2. Δεν μας επιτρέπεται διότι η δουλοκτητική δημοκρατία προήλθε από την πολεμική δημοκρατία – τη συνέλευση των πολεμιστών κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής του πολέμου.

3. Δεν υπήρξε εξέγερση ή επανάσταση ή πραξικόπημα στο πεδίο της πολιτικής που να μην είχε εφαρμόσει την θανατική ποινή.

4. Ουδέποτε η θανατική ποινή θεωρήθηκε βαρβαρότητα αλλά πρακτική εντασσόμενη μέσα σε ένα πλαίσιο που καθιστούσε την ύπαρξη της λογική και αναπόφευκτη.

5. Η θανατική ποινή στο πεδίο της πολιτικής είναι ό,τι είναι ο φόνος στο πεδίο του πολέμου, αφού η πολιτική είναι η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα και με άλλον αντίπαλο.

Διαζύγιο: Πώς επηρεάζονται τα παιδιά ανά ηλικία

Ανοιχτή πληγή, η οποία επηρεάζει, διαμορφώνει και συνοδεύει την υπόλοιπη ζωή τους, είναι για τα παιδιά το βίαιο διαζύγιο ενός ζευγαριού. Όσον αφορά ένα διαζύγιο, τα αποτέλεσμα μακροχρόνιων επιστημονικών μελετών δείχνουν ότι η πλειοψηφία των παιδιών βιώνει το δραματικό αυτό γεγονός ως πένθος, αφού χάνει την μέχρι τότε οικογενειακή του ζωή (φίλους, γείτονες, συμμαθητές κλπ). Μάλιστα το πένθος, το οποίο συνοδεύεται από θυμό, οργή και ζήλεια, διαρκεί πολλά χρόνια, καθώς οι αλλαγές στην ζωή των παιδιών είναι συχνές και πάρα πολλές.

Σύμφωνα με τους ειδικούς η διαδικασία του διαζυγίου περνάει θεωρητικά από τρεις φάσεις, κατά τις οποίες τραυματίζεται σε πολλές περιπτώσεις η ψυχική ισορροπία τωνπαιδιών.

1. Την οξεία φάση ( μπορεί να διαρκέσει χρόνια με υφέσεις, εξάρσεις, δικαστήρια κ,λ,π ) , η οποία περιλαμβάνει έντονες αντιδράσεις, συχνές εντάσεις, ακόμα και σωματική βία.
2. Την μεταβατική περίοδο κατά την οποία οι γονείς αρχίζουν να απομακρύνονται και ξεκινούν νέες σχέσεις, νέες καριέρες , νέοι τόποι διαβίωσης.
3. Την τρίτη φάση όπου δημιουργούνται σχετικά σταθερές σχέσεις μεταξύ των γονιών.

Επιπτώσεις ανά ηλικία

Ζωντανές Χειροβομβίδες

1. Πώς και ποιος παράγει τις ζωντανές χειροβομβίδες; Ποιος τις απασφαλίζει; Είναι άνθρωπος μια ζωντανή χειροβομβίδα; Ποιο είναι το μέλλον της παραγωγής ζωντανών χειροβομβίδων;

2. Ζωντανή χειροβομβίδα είναι ο άνθρωπος που εκρήγνυται και φονεύει γνωστούς κι αγνώστους (το 99% των φόνων γίνονται μεταξύ γνωστών, συγγενών, φίλων, συνεργατών, γειτόνων) με ένα όπλο στο χέρι όσο πιο πολλούς μπορεί. Οι σφαίρες εδώ είναι υλοποιημένα ψυχικά θραύσματα.

3. Τις ζωντανές χειροβομβίδες τις παράγει, μαζικά πια όσο περνάνε τα χρόνια, η απόλυτη μοναξιά και ο ανυπόφορος εξευτελισμός, τις παράγει η απόγνωση του κοινωνικού αποκλεισμού στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες.

4. Η ζωντανή χειροβομβίδα είναι μίσος που έχει πάρει ανθρώπινη μορφή, είναι όλη μίσος: άνθρωπος- μίσος. Ο άνθρωπος-μίσος, η ζωντανή χειροβομβίδα είναι και δεν είναι άνθρωπος. Πολύ συχνά οι αλληλοαποκλειόμενες έννοιες και καταστάσεις δεν είναι αντιφατικές. Δεν είναι άνθρωπος διότι η ατομικότητα δεν νοείται χωρίς συλλογικότητα. Ένας άνθρωπος μόνος πάνω στο Φεγγάρι, είναι και δεν είναι άνθρωπος.

Ο σεβασμός είναι όμορφη λέξη

Ο σεβασμός είναι όμορφη λέξη. Είναι ένα από τα πιο όμορφα σύμβολα. Φανταστείτε ότι δεν έχετε ξανακούσει ποτέ τη λέξη. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να την επινοήσουμε και να καταλήξουμε σε μια συμφωνία για τη σημασία της. Άλλωστε, όπως συμβαίνει με όλα τα σύμβολα, πρέπει να συμφωνήσουμε με το σύμβολο, ειδάλλως αυτό δεν θα σημαίνει τίποτα για εμάς. Ο σεβασμός, όπως πολλά σύμβολα, αρχίζει από τον εαυτό μας και επεκτείνεται στους γύρω μας. Αν δεν σεβόμαστε τον εαυτό μας, πώς είναι δυνατόν να σεβαστούμε οτιδήποτε ή οποιονδήποτε άλλο;

Όταν σεβόμαστε τον εαυτό μας, αποδεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι. Όταν σεβόμαστε τους άλλους, αυτό σημαίνει ότι τους αποδεχόμαστε έτσι όπως είναι. Όταν σεβόμαστε τα πάντα στη φύση —τα ζώα, τους ωκεανούς, την ατμόσφαιρα, τη γη- αποδεχόμαστε όλη την Πλάση έτσι όπως είναι. Όταν ερχόμαστε στον κόσμο, όλα είναι ήδη δημιουργημένα. Δεν ήταν δική μας επιλογή να εκτεθούμε στα δημιουργημένα πράγματα. Συνέβη, και το σεβόμαστε. Μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο; Δεν νομίζω. Σεβασμός είναι η πλήρης αποδοχή των πάντων, έτσι όπως είναι, όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Αυτή θα μπορούσε να είναι μια ερμηνεία της λέξης σεβασμός.