Times: Οι ελληνίδες φοιτήτριες πουλάνε σεξ για μια τυρόπιτα λόγω κρίσης

• 

Οι Times αναφέρονται σε νέα μελέτη που αφορά την πορνεία τα έξι τελευταία χρόνια στην Ελλάδα της κρίσης

Οι ελληνίδες πουλάνε σεξ όσο ένα σάντουιτς ή μία τυρόπιτα μετά από 6 χρόνια επίπονης λιτότητας που έχει ωθήσει τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, αναφέρει ρεπορτάζ των Times, το οποίο επικαλείται έρευνα από το Πάντειο πανεπιστήμιο.

Η συγκλονιστική νέα μελέτη δημοσιεύθηκε την Παρασκευή και αφορά την πορνεία τα έξι τελευταία χρόνια στην Ελλάδα της κρίσης.

Με στοιχεία από περισσότερες από 17.000 εργαζόμενες στη βιομηχανία του σεξ στην Ελλάδα, η έρευνα διαπιστώνει ότι πλέον οι Ελληνίδες κυριαρχούν στη βιομηχανία πορνό της χώρας, αντικαθιστώντας γυναίκες από την Ανατολική Ευρώπη, και ότι η τιμή του σεξ στην Ελλάδα είναι πολλές φορές από τα φθηνότερα στην Ευρώπη.

Ελαιόλαδο και λεμόνι: τέλειο για το πρωί

Ξυπνάτε εξουθενωμένοι το πρωί και δεν έχετε ενέργεια για τίποτα; Αυτό το μείγμα, ελαιόλαδο με λεμόνι, θα σας βοηθήσει να αποτοξινώσετε και να καθαρίσετε το σώμα σας.

Σήμερα ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτήν την εξαιρετική θεραπεία που είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια και την οποία δεν θα πρέπει να παραβλέψετε. Γνωρίζετε τι μπορεί να κάνει για την υγεία σας μια απλή κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο και λεμόνι; Διαπιστώστε το μαζί μας!

Πιείτε μια κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο και λεμόνι και φροντίστε την υγεία σας

Όπως γνωρίζετε, το ελαιόλαδο αποτελεί ένα βασικό μέρος της  πάντα ευεργετικής μεσογειακής διατροφής. Παρέχει βασικά λιπαρά οξέα, τα οποία μας επιτρέπουν να αντιμετωπίζουμε, για παράδειγμα, την τόσο γνωστή κακή χοληστερίνη: είναι επίσης ένας εξαιρετικός τρόπος καθαρισμού του σώματος από τις τοξίνες. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμαζαν υγρό χρυσάφι και οι Ρωμαίοι εκτιμούσαν ιδιαίτερα την αξία του. Το ελαιόλαδο θα πρέπει να είναι βασικό συστατικό της καθημερινής μας διατροφής. Όμως γνωρίζετε ποια ώρα της ημέρας μπορούμε να επωφεληθούμε περισσότερο από το ελαιόλαδο; Το πρωί. Αφήστε μας να σας εξηγήσουμε το γιατί.

Γιόγκα

Πουρουσά

Πουρουσά Είναι Αιώνια Πραγματικότητα, χωρίς ιδιότητες. Καθαρή Συνείδηση, Αυτόνομη, Ελεύθερη και ταυτόχρονα Απεριόριστη Αντίληψη που συλλαμβάνει οτιδήποτε «αντικειμενικό», χωρίς να δεσμεύεται πραγματικά. Το Πουρουσά χαρακτηρίζεται στις γραφές σαν Νιργκουνατβατ (χωρί ιδιότητες), νιρσιντάρμα (χωρίς «νοημοσύνη»), Ασάνγκ (χωρίς δεσμά, ελεύθερο), ντραστ («θεατής», απόλυτη συνείδηση, κατ’ εξοχήν όραση).

Πρακρίτι είναι η Ενέργεια που βρίσκεται στην βάση όλων των φαινομένων, που μετασχηματίζεται σε νοημοσύνη, ενέργεια, ύλη.

Το Πουρουσά, χωρίς ιδιότητες, απεριόριστη αντίληψη, συνδέεται με την Πρακρίτι, αντιλαμβάνεται την Πρακρίτι και τους μετασχηματισμούς της. Ταυτόχρονα η Πρακρίτι υπό την επίδραση του Πουρουσά μετασχηματίζεται παράγοντας τον κόσμο των φαινομένων. Αυτή η σχέση, η αντιστοιχία ονομάζεται γιογκγιάτα

Στα όρια του Έρωτα και της Ιστορίας

Δεν ξέρω αν είναι μελαγχολικοί οι έρωτες. Χαρμόλυποι θα ‘λεγα. Και το ένα και το άλλο. Δηλαδή άγρια χαρά και άγρια λύπη. Χαρά γιατί καίγεται ο εαυτός σου, κινητοποιείται ο οργανισμός σου, τα κύτταρά σου τρέχουν, προχωρούν με μεγάλα άλματα ή τρέχουν. Λύπη γιατί ποτέ δεν κατακτάς εκείνο που θέλεις. Εγώ πάντα είχα την αίσθηση, ήθελα τον Θεό και έβρισκα τους αγγέλους. Η μελαγχολία μου θά ΄λεγα ότι είναι προϊόν των τελευταίων δυο χρόνων. Βέβαια υπάρχει μια κατάθλιψη των τελευταίων δυο χρόνων. Προέρχεται βασικά, από το ότι δεν βρίσκω τόση ένταση γύρω μου, είτε στο πεδίο της πολιτικής, είτε στο προσωπικό μου πεδίο, όση θα ήθελα. Προέρχεται από το ότι η κοινωνία, αυτή που κάποτε την ανεχόμουν γιατί είχα ζήσει μέσα της, από τη στιγμή που μαθαίνεις να ζεις δίχως αυτήν, μετά δύσκολα την υποφέρεις. Δηλαδή, μου είναι κάπως αφόρητο να βρεθώ στον κόσμο των μεγαλοαστών, στα πάρτυ ξέρω ‘γω της κοινωνίας τους, σκυλοβαριέμαι όταν τους βλέπω…

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Μάγος των Φόβων

Αυτό το μικρό «παραμύθι» μιλάει για τον φόβο, αυτό το δύσκολο, και θα επέλεγα να το πω, οδυνηρό συναίσθημα. Για κάθε αναγνώστη μπορεί να κάνει διαφορετικό νόημα αυτό που θα διαβάσει, μπορεί, ίσως, να ρίξει λίγο φως γι’ αυτό που κρύβεται πίσω από κάποιους  φόβους του και μπορεί κάτι να έχει να του πει, μπορεί πάλι όχι.
«Ακούστε το» λοιπόν…

Οι φόβοι που μας διακατέχουν συνιστούν ένα από τα ισχυρότερα δηλητήρια της ζωής μας. Έχουμε απίστευτη ικανότητα να δημιουργούμε νέους φόβους, να συντηρούμε τους παλιούς, να ανανεώνουμε και να ενημερώνουμε το αστείρευτο απόθεμα των φόβων μας.
Επειδή οι φόβοι μας είναι μια από τις μορφές έκφρασης που χρησιμοποιούν περισσότερο τα παιδιά, όσο και τα πρώην παιδιά, επινόησα αυτό το μικρό παραμύθι…

Μια φορά κι έναν καιρό, μόνο μια φορά, σε κάποια χώρα του κόσμου μας, ζούσε κάποιος που όλοι φώναζαν Μάγο των Φόβων. Αυτό που πρέπει να ξέρετε, πριν πούμε περισσότερα, είναι ότι όλες οι γυναίκες, όλοι οι άνδρες και όλα τα παιδιά ετούτης της χώρας διακατέχονταν από αμέτρητους φόβους. Φόβους πανάρχαιους, προερχόμενους από τα βάθη της ιστορίας της ανθρωπότητας, τότε που οι άνθρωποι δε γνώριζαν ακόμα το γέλιο, την εγκατάλειψη, την εμπιστοσύνη και την αγάπη. Φόβους πιο πρόσφατους, βγαλμένους από την παιδική ηλικία του καθενός, τότε που η αθωότητα ενός βλέμματος, η απορία μιας κουβέντας, ο θαυμασμός μιας χειρονομίας ή το ξόδεμα ενός χαμόγελου προσέκρουαν στην ακατανόητη πραγματικότητα.

«Εγχειρίδιο ορειβασίας»

Με τις δυσκολίες να μας περισσεύουν αυτό τον καιρό και με τα όνειρα να αρνούνται να ξεμυτίσουν από φόβο μήπως δεν εκπληρωθούν, από μία αίσθηση ματαιότητας ή ενίοτε από ενοχή ξαναθυμήθηκα αυτό το μικρό κείμενο του Paulo Coelho. Ένα κείμενο με οδηγίες για το δρόμο, για κάθε δρόμο πραγματικό ή συμβολικό, για την ανάβαση και την κατάκτηση της κορυφής. Για την πορεία προς το στόχο, κάθε στόχο που επιλέγουμε να θέσουμε. Στόχο προσωπικό, οικογενειακό, επαγγελματικό, κοινωνικό ή πνευματικό. Σε οποιοδήποτε στάδιο του δρόμου κι αν βρίσκεται κάποιος, στην αρχή, στα μισά, κοντά στο τέλος, στην κορυφή, ακόμα κι αν δεν έχει καν ξεκινήσει, ίσως αυτές οι οδηγίες να του φανούν χρήσιμες.

• 1. Επιλέξτε το βουνό στο οποίο θέλετε να ανεβείτε. Μην παρασύρεστε από τα σχόλια των άλλων που λένε «εκείνο είναι πιο ωραίο» ή «αυτό είναι πιο εύκολο». Θα σπαταλήσετε πολλή ενέργεια και πολύ ενθουσιασμό για να επιτύχετε το στόχο σας, επομένως εσείς είστε ο μόνος υπεύθυνος και πρέπει να είστε σίγουρος γι’αυτό που κάνετε.
• 2. Μάθετε πώς να φτάσετε. Πολλές φορές το βουνό φαίνεται από μακριά όμορφο ενδιαφέρον, γεμάτο προκλήσεις. Όταν όμως προσπαθούμε να το πλησιάσουμε, τι συμβαίνει; Το περιβάλλουν δρόμοι, δάση υπάρχουν ανάμεσα σε σας και στο στόχο σας, αυτό που φαίνεται ξεκάθαρο στο χάρτη είναι δύσκολο στην πραγματική ζωή. Έτσι, δοκιμάστε όλους τους δρόμους, όλα τα μονοπάτια, μέχρι που μια μέρα να βρεθείτε μπροστά στην κορυφή που θέλετε να φτάσετε.

Ένα βήμα τη φορά, μακριά απ’ τον φόβο

Όσο τον αποφεύγουμε, τόσο μας κυνηγάει

Ο φόβος δεν έχει ηλικία, χρώμα, φύλο (ούτε καν οικονομικό επίπεδο) και έχει μια δυσκολία από το αρχικό στάδιο της αναγνώρισής του.

Αυτό το επώδυνο συναίσθημα έχει την ιδιότητα να μας παγώνει (συναισθηματικά και πρακτικά) και να χάνουμε για χρόνια τις στιγμές της ζωής μας, να τις αφήνουμε να γλιστράνε μέσα απ’ τα χέρια μας, νιώθοντας αδύναμοι και ανίσχυροι να αντιδράσουμε περνώντας στην αντίπερα όχθη της δράσης.

Το τι θα φέρει η δράση δεν έχει τη μέγιστη σημαντικότητα, νίκη ή ήττα είναι ένα προσωρινό αποτέλεσμα μέχρι το επόμενο βήμα. Κανείς δεν υποστηρίζει ότι είναι απλό και εύκολο να διασχίσεις αυτή τη «γέφυρα», είναι όμως, ένας βοηθητικός δρόμος που οδηγεί στην έξοδο απ’ το φόβο.

Οι ιστορίες των ανθρώπων, άλλωστε, φανερώνουν ότι όλα είναι χρήσιμα σε τούτη τη ζωή και οι νίκες αλλά ίσως περισσότερο οι ήττες μας.

Να μάθεις ν' αγαπάς τον εαυτό σου

Artist: Cagnaccio di San Pietro

Καλύτερος συνοδοιπόρος, φίλος, εραστής  από τον ίδιο σου τον εαυτό ποτέ δεν θα υπάρξει ...

Στην πόλη όπου ζεις, θυμήσου να έχεις πάντα ένα παγκάκι αγαπημένο, ένα παγκάκι με θέα, όπου θα σέρνεις κάθε φορά την ψυχή σου μέχρι εκεί, τις νύχτες τις πιο δύσκολες, τις 'κρύες' νύχτες της ψυχής σου, τις νύχτες της πιο μεγάλης μοναξιάς.     

Θυμήσου να χαράζεις πάνω του τα όνειρα σου για να τα δεις να σβήνουν, να αλλοιώνονται, να μετουσιώνονται, να φθείρονται από τον χρόνο και κάποια άλλα που δεν είχες καν ποτέ φανταστεί να τα δεις να υλοποιούνται.    

Να σέρνεις τον εαυτό σου μέχρι εκεί και να μην ξεχνάς να τον παρηγορείς. Να κλαις μαζί του για τα λάθη σου, για τις αστοχίες σου, για όσα τόλμησες και διαψεύστηκαν, αλλά και για όσα φοβήθηκες να τολμήσεις.

Για τους ανθρώπους που πέρασαν από την ζωή σου και αποδείχθηκαν λίγοι, για άλλους που προσπέρασες ενώ άξιζαν πολλά.     

Το σώμα μας: “Το δεύτερο μας στόμα”

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΙΑΚΩΒΟΣ ΣΙΑΝΟΥΔΗΣ

Bsc, ψυχοθεραπευτής|

Για όλες εκείνες τις φορές που κάποιος θέλησε να εκφράσει το συναίσθημά του και δεν το έκανε αρκούσε να μετρήσει πόσα “στόματα” του έχει δώσει η φύση και τότε θα καταλάβαινε πόσο σημαντικό ήταν αυτό που ήθελε να πει…

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι άνθρωποι δεν εκφράζουν την συναισθηματική τους κατάσταση. Ίσως ο κόσμος είναι επικριτικός ή ίσως ο ψυχισμός του καθενός είναι ένα πολύτιμο δώρο το οποίο χρειάζεται προσοχή σε ποιον το αποκαλύπτεις. Όπως με όλα τα δώρα που δεν κάναμε, όμως, με το πέρασμα του χρόνου, καταντούν να γίνουν η λυπηρή υπενθύμιση της ευκαιρίας που χάσαμε… Η ίδια πηγή που θα μπορούσε να γεμίσει κάποιον χαρά καταλήγει μία πληγή που με την “ασχήμια” της τον κάνει να τη σπρώχνει όλο και πιο βαθιά, μακριά από τα μάτια των άλλων. Γιατί δεν το έκανε, όμως; Γιατί δεν εξωτερίκευσε το συναίσθημά του είτε προς το σωστό αντικείμενο είτε προς κάποιο άλλο; Γιατί σιώπησε;

Το γιατί, ίσως, κρύβεται στη φτωχότητα των διαθέσιμων μέσων και όχι σε κάποιον αυτοεπιβαλλόμενο περιορισμό. Βλέπετε, από μικροί διδασκόμαστε την καθαρότητα του λόγου. Αυτή την “απελευθερωτική” καθαρότητα όπου – χωρίς φόβο και πάθος – επικοινωνούν, οι άνθρωποι, μεταξύ τους. Ποιο είναι, όμως, το κακό που η καθαρότητα φέρει; Μα φυσικά, τον φόβο ότι το συναίσθημα ρυπαίνει· “μολύνει” την ψυχή που αγγίζει αποκαλύπτοντας την αδυναμία του ανθρώπου να το συγκρατήσει. Εν ολίγοις, υπενθυμίζει σε όλους ότι είμαστε μεμπτοί και φθαρτοί.

Η Τέχνη της Ευτυχίας... Δαλάι Λάμα

Οι ημέρες μας είναι μετρημένες. Αυτή τη στιγμή πολλές χιλιάδες άνθρωποι γεννιούνται σε αυτό τον κόσμο. Μερικοί από αυτούς είναι προορισμένο να ζήσουν μόνο μερικές ημέρες ή εβδομάδες και μετά να υποκύψουν τραγικά στην ασθένεια ή σε άλλες ατυχίες.

Άλλοι είναι προορισμένοι να φτάσουν μέχρι το όριο ενός αιώνα, ίσως ακόμα και λίγο παραπάνω και να δοκιμάσουν κάθε γεύση που προσφέρει η ζωή: το θρίαμβο, την απελπισία, τη χαρά, το μίσος και την αγάπη. Ποτέ δεν ξέρουμε. Αλλά είτε ζήσουμε μια ημέρα ή έναν αιώνα, ένα μόνιμο κεντρικό

ερώτημα παραμένει πάντα: Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Τι κάνει τις ζωές μας να έχουν νόημα;

Ο σκοπός της ζωής μας είναι να αναζητήσουμε την ευτυχία. Φαίνεται ότι αυτό ανάγεται στην κοινή λογική και Δυτικοί (στοχαστές, από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Γουίλιαμ Τζέημς, έχουν συμφωνήσει

με αυτή την άποψη. Αλλά μια ζωή βασισμένη στην αναζήτηση της προσωπικής ευτυχίας δεν είναι από τη φύση της εγωκεντρική, δεν έχει ακόμα και ένα στοιχείο αυταρέσκειας;

Όχι απαραίτητα.

Φτάνει μόνο η αγάπη ;

Αγάπη μόνο.

Όμως  τι είναι αγάπη και ποιος ορίζει τι σημαίνει για τον καθένα ;

Ποιος έχει τον ακριβή ορισμό και πως έβγαλε αυτόν τον ορισμό;

Είναι έτσι για όλους ;

Επιτρέπετε να πει όμως κάποιος ότι δεν θεωρεί το συναίσθημα της αγάπης ως μέσω ολοκλήρωσης ;

Αν αποδεχθούμε ότι η αγάπη είναι το υπέρμετρο αγαθό  ,το κάνουμε πράξη όντως ;

 Όταν κάποιος δεν συμφωνεί με τις δικές μας αξίες ,αν για κάποιον το να ‘χει πολλά χρήματα είναι αυτό που τον κάνει χαρούμενο ή η καριέρα και η επαγγελματική ανάδειξη είναι το πρώτο που θέλει να ‘χει άραγε  του επιτρέπεται να το  πει  ανοιχτά χωρίς να θεωρηθεί φιλοχρήματος κυνικός ή ακόμα και κενός ως άνθρωπος ;

Μήπως αποκλείεται ακόμα και κοινωνικά κάποιες φόρες ;

Ο άνθρωπος λοιπόν που είχε αγάπη αλλά δεν είχε τα απαραίτητα για την επιβίωση του έχει δικαίωμα να μην είναι κυρίαρχο το συναίσθημα αλλά το αποκτήσει τόσα ώστε να απολαύσει  αυτά που στερήθηκε ;

 Αν ναι τότε γιατί λοιπόν να θεωρείται, κενός , πεζός , ότι είναι δυστυχισμένος αλλά δεν το ξέρει και πολλά τέτοια που συνήθως λέγονται .

Ο Θάνατος αρχίζει από το Παχύ Έντερο: Το Κλειδί για το διατηρήσετε Υγιές

Η ρωσίδα βιολόγος και νομπελίστα Elie Metchnikoff παρατήρησε κάποτε ότι “Ο θάνατος αρχίζει στο παχύ έντερο”, και είχε δίκιο.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ένα από τα σημαντικότερα κλειδιά για μια μακρά και υγιή ζωή έγκειται στην ικανότητα του σώματος να χωνεύει σωστά.

Το γαστρεντερικό σύστημα -το στομάχι και τα έντερα- κάνει το μεγαλύτερο μέρος του έργου της μετατροπής της τροφής σε καύσιμα και θρεπτικά συστατικά για το σώμα. Αυτή είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη υπόθεση, που βοηθείται από ένα τεράστιο στρατό ενζύμων, οξέων, πεπτιδίων και φιλικών βακτηρίων. Αν κάτι πάει ελαφρώς στραβά ή αν έχει διαταραχθεί η ισορροπία κατά κάποιο τρόπο, καμία ποσότητα βιολογικών τροφίμων ή συμπληρωμάτων δεν θα μπορεί να σας κρατήσει υγιείς.

Στην πραγματικότητα, όλα τα είδη των σύγχρονων ασθενειών, τα περισσότερα χρόνια προβλήματα για τα οποία η ιατρική δεν έχει απαντήσεις, παθήσεις των αρθρώσεων και πόνοι των μυών, δερματικές παθήσεις κάθε είδους, προβλήματα διάθεσης, χρόνια κόπωση, αλλεργίες, προβλήματα ύπνου, γενική δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού και ακόμα και συναισθηματικά ή ψυχικά προβλήματα όλων των ειδών, μπορούν να συνδεθούν με διαταραχές του εντέρου.

Δάσκαλε φοβάμαι….

γράφει η Χρύσα Ευαγγέλου

Μαθητής: Δάσκαλε φοβάμαι!

Δάσκαλος: Δες το φόβο σου κατάματα μέχρι να ξεθωριάσει και εκεί από κάτω θα ανακαλύψεις το δυναμικό σου.

Μαθητής: Θέλω να φύγει αυτός ο φόβος, θέλω να απελευθερωθώ από αυτόν.

Δ: Θα απελευθερωθείς μόνο αν τον δεις, αν τον αναγνωρίσεις, αν τον αφήσεις να σου δείξει τα δόντια του. Μετά θα ξεθωριάσει και δεν θα τον φοβάσαι πια. Θα είναι εκεί, αλλά για να σου δείξει πόσο άξιος είσαι και να σου αποκαλύψει τις δυνατότητες σου.

Μ: Αυτό κάνει ο φόβος δηλαδή;

Ακτινοβολία: Αθώα ή επικίνδυνη;

Το ανθρώπινο είδος έχει εξελιχθεί μέσα στην ακτινοβολία και έχει προσαρμοστεί σε ένα ραδιενεργό περιβάλλον. Σήμερα, όμως, οι πηγές της ακτινοβολίας γύρω μας είναι τόσo πολλές, που εύλογα αναρωτιόμαστε για την ασφάλειά μας.

Κινητά, φούρνοι μικροκυμάτων, ασύρματα τηλέφωνα, αλλά και ιατρικές εξετάσεις, προσθέτουν φορτία ακτινοβολίας στον οργανισμό μας. Ο γενικός κανόνας 
που πρέπει να ακολουθούμε είναι «όσο λιγότερη η έκθεση τόσο καλύτερα», κυρίως για τα παιδιά, δεδομένου ότι είναι αναπτυσσόμενοι οργανισμοί και το κεντρικό νευρικό τους σύστημα είναι πιο ευαίσθητο. Ας δούμε, όμως, τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε για να προστατευτούμε.

Ο Φόβος Του Μέλλοντος

Ο φόβος τους μέλλοντος αποτελεί τον κυρίαρχο φόβο της εποχής που διανύουμε.

Σήμερα που φαίνεται ότι όλα αλλάζουν, κάθε αίσθηση βεβαιότητας και ασφάλειας καταρρέει. Ο νους δημιουργεί φανταστικές καταστάσεις έλλειψης, που τις τοποθετεί στο μέλλον και σε πείθει ότι κινδυνεύεις.

Μην μπαίνεις σε αυτό το παιχνίδι του νου σου. Εμπιστεύσου τη ζωή, εμπιστεύσου τη Δημιουργία, εμπιστεύσου τον Ανώτερο Νόμο που διέπει όλες τις ζωές.

Έχεις σκεφτεί γιατί κανένα πλάσμα στη φύση δεν ανησυχεί για την επιβίωσή του, παρά μόνο ο άνθρωπος; Όλα τα ζώα έχουν έμφυτη την εμπιστοσύνη στη φύση, ξέρουν ότι αυτή θα φροντίζει για την τροφή τους. Εκείνα το μόνο που χρειάζεται να κάνουν είναι να μπουν στη δράση για την ανακάλυψή της.

Μήπως το ίδιο πρέπει να κάνεις κι εσύ;

Αντι-στρές στην καρέκλα!

Έξυπνοι τρόποι και γρήγορες λύσεις που διώχνουν το στρες μακριά και μας ηρεμούν.

Όταν δεν υπάρχει χρόνος να φορέσουμε τα αθλητικά μας, δεν προλαβαίνουμε το μάθημα της γιόγκα και ο χρόνος μάς πιέζει, υπάρχουν 8 πολύτιμοι τρόποι που μας βοηθούν να διώξουμε το στρες χωρίς καν να σταθούμε όρθιοι. Ας μάθουμε, λοιπόν, πώς θα ηρεμήσουμε τον νου μας και θα χαλαρώσουμε τα νεύρα μας ενώ βρισκόμαστε καθισμένοι στην καρέκλα του γραφείου ή της δουλειάς μας.

Χαζεύουμε τη θέα
Αφήνουμε το βλέμμα μας να περιπλανηθεί στη θέα έξω από το παράθυρο και για 5΄ ξεχνάμε τη δουλειά. Ξεκινάμε με μια βαθιά εισπνοή και μια εκπνοή από το στόμα σαν να φυσάμε σε καλαμάκι και στρέφουμε το βλέμμα μας στον έξω κόσμο. Παρατηρούμε τι συμβαίνει έξω και πλάθουμε με τη φαντασία μας ένα ωραίο σενάριο (ρομαντικό, περιπετειώδες κ.λπ.), που «εξελίσσεται» εκεί έξω. Η ονειροπόληση βοηθά στη χαλάρωση, ενώ παράλληλα τονώνει και τη δημιουργικότητα, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες.

Δίαιτα Detox

Μήπως νιώθετε τις αντοχές σας -σωματικές και ψυχικές- να σας εγκαταλείπουν, το δέρμα σας θολό, τα ρούχα σας να σας είναι μάλλον στενά; Έχετε σκεφτεί ότι πιθανώς ο οργανισμός σας έχει ανάγκη από μια τονωτική ένεση; Προσφέρετέ του μία με δύο εβδομάδες με ελαφριά γεύματα, αποτοξινωθείτε και ξαναβρείτε έτσι τη χαμένη σας ενέργεια, ώστε να περάσετε τον υπόλοιπο χειμώνα σε πλήρη φόρμα

Κάθε χειμώνα η ίδια ιστορία: Δυσκολευόμαστε να ξυπνήσουμε και να σηκωθούμε από το κρεβάτι το πρωί, το παραμικρό κρυολόγημα μας βγάζει από το πρόγραμμά μας και μας αφήνει με ακόμα λιγότερες αντοχές, το πρόσωπό μας είναι χλομό και τα μαλλιά μας δεν έχουν καμία λάμψη, ας μη μιλήσουμε για τα ρούχα μας, που κάθε μέρα που περνά φαίνεται να μας σφίγγουν περισσότερο. Γιατί; Μας λείπει ο ήλιος, το φως, η ξεκούραση, η χαλάρωση και κατ’ επέκταση όλα όσα μας προσφέρουν: ευεξία, ενέργεια, λάμψη στο δέρμα και τα μαλλιά μας. Πώς αντισταθμίζουμε την κούραση και την πίεση του χειμώνα; Το ρίχνουμε στο φαγητό. Πώς μπορούμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση; Με το να αποτοξινωθούμε και με την ευκαιρία να χάσουμε και ένα με δύο κιλά. 

Τι είναι η κορτιζόλη; Πόσο σημαντική είναι στον οργανισμό μας και πώς επιδρά στο στρες, στην παχυσαρκία, στην απώλεια μνήμης, στο διαβήτη, στην κατάθλιψη;

της Αγγελικής Μήλιου, βιολόγος

Η κορτιζόλη θεωρείται η κατεξοχήν ορμόνη του στρες. Όταν το στρες αυξάνει πάνω από το μέσο όρο (για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως στην κατάθλιψη π.χ) τα επίπεδα της κορτιζόλης στον οργανισμό είναι υψηλά και προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες, φθείροντας τον οργανισμό.

Η κορτιζόλη είναι μια στεροειδής ορμόνη που παράγεται από το φλοιό των επινεφριδίων. Όπως συμβαίνει με όλες τις στεροειδείς ορμόνες, συντίθεται από τη χοληστερόλη, μετά από μια αλληλουχία βιοχημικών αντιδράσεων. Η κορτιζόλη, με τις πολυποίκιλες δράσεις της, βοηθά τον οργανισμό να ανταπεξέρχεται στις μακροχρόνιες καταστάσεις stress. Είναι ορμόνη απαραίτητη για τη ζωή, και αυτό φαίνεται σε καταστάσεις έλλειψής της (φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια), οπότε μπορεί να επέλθει ακόμη και ο θάνατος. 

Η κορτιζόλη ευθύνεται για καταστάσεις όπως:

• της βουλιμίας,

• της απώλειας μυϊκού όγκου,

• διαβήτη,

• απώλειας μνήμης,

• κατάθλιψης και

• καρκίνου του προστάτη.

Μακροχρόνια, η κορτιζόλη μπορεί να αποβεί καταστροφική.

Λόγω της επίδρασής της στο μεταβολισμό της γλυκόζης, χαρακτηρίζεται ως γλυκοκορτικοειδές. Το φαρμακευτικό ανάλογο της κορτιζόλης ονομάζεται υδροκορτιζόνη και χρησιμοποιείται κυρίως για την αντιμετώπιση αλλεργικών και φλεγμονωδών καταστάσεων. Επίσης, έχουν παρασκευαστεί πολλά συνθετικά ανάλογα της κορτιζόλης, που χρησιμοποιούνται ευρέως στη θεραπευτική, εκμεταλλευόμενοι την ανοσοκατασταλτική και αντιφλεγμονώδη τους δράση.

Όταν αρχίζεις να θυμάσαι ποιος είσαι

γράφει η Αντωνία Σοφού

Φαντάζομαι έναν κόσμο που στα μάτια του καθενός θα μπορείς να δεις Αγάπη,

αστείρευτη, αγνή, όμορφη Αγάπη.

Θα κοιτάς γύρω σου και θα νιώθεις ατέλειωτο Φως να σε αγκαλιάζει,

να γλιστρά στην ψυχή σου και να την κάνει χρωματιστή και ζωντανή.

Φαντάζομαι έναν κόσμο που από τη φωνή του καθενός θα ηχούν μόνο λέξεις Αγάπης.

Που θα ακούς την Αγάπη και την ομορφιά και την ευγένεια και την καλοσύνη και την αλήθεια.

Προβλήματα ύπνου, κούραση και καρδιακή προσβολή στις γυναίκες

Πολλοί πιστεύουν ότι η κυριότερη αιτία θανάτου λόγω ασθένειας στις γυναίκες είναι ο καρκίνος ή τα εγκεφαλικά επεισόδια. Αυτό δεν είναι αληθές και όπως και στους άντρες έτσι και στις γυναίκες ο μεγαλύτερος ένοχος είναι οι καρδιακές παθήσεις.

Σε αντίθεση όμως με το τι συμβαίνει στους άνδρες, τα συμπτώματα που προηγούνται μιας καρδιακής προσβολής είναι διαφορετικά.

Στους άνδρες το σημαντικότερο σύμπτωμα είναι ένας έντονος πόνος στο στήθος που επεκτείνεται προς το λαιμό ή προς τον αριστερό βραχίονα. Στις γυναίκες το σύμπτωμα αυτό είναι πολύ πιο σπάνιο.

Μέχρι σήμερα τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν το έμφραγμα του μυοκαρδίου, τόσο κατά τη φάση που προηγείται όσο και κατά το καρδιακό επεισόδιο ειδικά στις γυναίκες, δεν είχαν μελετηθεί αρκετά.

Σε μια έρευνα που συμπεριέλαβε 515 γυναίκες ηλικίας από 29 έως 97 ετών, οι οποίες είχαν υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά τους 4 έως 6 μήνες που είχαν προηγηθεί της έρευνας, εξετάστηκαν τα συμπτώματα που παρουσίασαν πριν και κατά τη διάρκεια του καρδιακού επεισοδίου.

Τα αποτελέσματα δίνουν νέες πληροφορίες αναφορικά με τη συχνότητα των συμπτωμάτων που εκδηλώνονται ειδικά στις γυναίκες κατά τις εβδομάδες που προηγούνται μιας καρδιακής προσβολής: