Στρατός εσωτερικής χρήσης μετά το Charlie Hebdo
Internal use Army after Charlie Hebdo
Στην ιστορία της ανθρωπότητας υπάρχει πάντα μια συγκεκριμένη διαδικασία με την οποία η δημοκρατία (Republic) δίνει τη θέση της στη δικτατορία ή την αυτοκρατορία (Imperium). Είναι η στιγμή που οι στρατιωτικές δυνάμεις αναπτύσσονται στο εσωτερικό της χώρας την οποία έχουν ορκιστεί να προστατεύουν από εξωτερικούς εχθρούς.
Στην Ευρώπη η πρώτη τέτοια κίνηση έγινε το βράδυ της 10ης προ 11ης Ιανουαρίου του 49 π.κ.ε όταν οι λεγεώνες του Ιούλιου Καίσαρα διέβηκαν τον ποταμό Ρουβίκωνα και κινήθηκαν προς τη Ρώμη. Παραβίασαν έτσι την αρχή που έλεγε ότι μόνο οι πραίτορες, που εκτελούσαν αστυνομικά καθήκοντα, είχαν το δικαίωμα να πλησιάζουν την πρωτεύουσα φέροντας οπλισμό.
Με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση εναντίον του Σαρλί Εμπντό, η ιστορία επαναλαμβάνεται, καθώς στρατιωτικές δυνάμεις σε ολόκληρη την Ευρώπη διαβαίνουν τον Ρουβίκωνα πραγματοποιώντας ένα σιωπηλό πραξικόπημα.
Ακολουθώντας το παράδειγμα της τρομοκρατικής επίθεσης στο μαραθώνιο της Βοστόνης το 2013, που επέτρεψε στην αμερικανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση να θέσει σε εφαρμογή ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα για την ευκολότερη χρήση στρατιωτικών δυνάμεων σε αστικά κέντρα αλλά και την ταχύτερη στρατιωτικοποιήση της αστυνομίας, η Ευρώπη γνωρίζει τη δική της Βοστόνη στο Παρίσι.
[Κλασσικός τρόπος ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ, πρώτα δημιουργείς το πρόβλημα και μετά προσφέρεις την λύση. Για την ακρίβεια ετούτοι ξέρουν τι να κάνουν τώρα πια, απλά δημιουργούν το πρόβλημα, την ασθένεια, την Αιτία αφού, έχουν ήδη έτοιμες τις λύσεις που σου πλασάρουν. Το περίεργο είναι, όχι ότι ο στρατός κυκλοφορεί στις πόλεις, λες και είναι ικανός να προφυλάξει το οτιδήποτε, αλλά το ότι οι άνθρωποι το θεωρούν ΦΥΣΙΟ-ΛΟΓΙΚΟ να κυκλοφορεί ο στρατός στις πόλεις. Αυτή είναι η επιτυχία της ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ, θυμίσου την 11/10] [1]