Έχω καρκίνο

 

Το να συλλαβίσεις αυτές τις δύο λέξεις, είναι ένας γολγοθάς. Η λέξη καρκίνος, είναι μια δύσκολη λέξη, όχι μόνο για όσους νοσούν, αλλά και –ίσως και περισσότερο- για κάθε άνθρωπο. Συνειρμικά, καρκίνος ίσον τρόμος, ίσον θάνατος.

Έχω καρκίνο, σημαίνει ότι η ζωή ποτέ πια δεν θα είναι η ίδια. Έχω καρκίνο σημαίνει pause-παύση, μια παύση στην οποία σε εξαναγκάζει η ζωή, ένα σοκ, ένα πάγωμα: τώρα θα πρέπει να τα πάρεις όλα πάλι από την αρχή, τη ζωή που ζούσες μέχρι τώρα και τη ζωή που θες να ζήσεις.

Κι όμως, η ασθένεια-τρόμος χτυπάει την πόρτα καθημερινά σε χιλιάδες ανθρώπους. «Κάπου κάποιο λάθος πρέπει να έχει γίνει», μου λέει ο Χ., που νόσησε πρόσφατα από καρκίνο των όρχεων. «Πάω στο νοσοκομείο για τις εξετάσεις που έχω να κάνω, και βλέπω μια τεράστια ουρά. Ρωτάω το γιατρό: όλοι αυτοί για τον καρκίνο βρίσκονται εδώ; Μου γνέφει καταφατικά: «έχει καταντήσει κάτι σαν γρίπη»… «Δεν μπορεί γιατρέ, κάπου κάποιο λάθος πρέπει να έχει γίνει! ».

Και τότε κάθε άνθρωπος αναμετριέται. Καλείται να γνωρίσει όλη τη δύναμη μέσα του. Και καλείται να νιώσει τη ζωή που θα είναι το κίνητρο του για ζωή. Μεγάλο μάθημα. Όλα αυτά ακροβατώντας ανάμεσα σε εξετάσεις, εγχειρίσεις, θεραπείες, γιατρούς, γνώμες, προγνωστικά, πανικόβλητους συγγενείς, λυπημένους φίλους.

Γονείς μη φοβάστε τον πυρετό…

Το 1980 ο Schmitt περιέγραψε τη φοβία του πυρετού και συνιστούσε στους γιατρούς να μην είναι επιθετικοί στην αντιμετώπιση του πυρετού διότι: «η επιθετική αντιμετώπιση θα έκανε τους γονείς να πιστεύουν ότι ο πυρετός είναι μια βαριά κατάσταση». 

Στη μελέτη του αυτή επιβεβαιωνόταν το μεγάλο άγχος που προκαλεί στους οικείους του, το παιδί που πυρέσσει. 

Ο γιατρός, παρακινούμενος από τα συναισθήματα των γονιών και ορισμένες φορές για να γλιτώσει από ενοχλητικά τηλεφωνήματα, συστήνει αφειδώς αντιπυρετικά. Μια συνηθισμένη οδηγία για την αντιμετώπιση του πυρετού είναι η χρήση δύο αντιπυρετικών ουσιών εναλλάξ μέσα σε ένα 6ωρο (π.χ. παρακεταμόλης και ασπιρίνης, ή παρακεταμόλης και μεφαιναμικού οξέος). Οπως περιγράφεται σε άρθρο του Pediatrics, του Μαΐου 2000, όσο νεότερος ο παιδίατρος τόσο συχνότερα υποκύπτει στο άγχος των γονιών και συστήνει εναλλαγή δύο αντιπυρετικών ουσιών για να υφίεται ο πυρετός. Απ” ό,τι φαίνεται δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα που να δικαιολογούν τη χρήση αντιπυρετικών ουσιών σε συνδυασμό (εναλλάξ).

Οι εφημερίδες είναι το μπουρδέλο της σκέψης

Ο Τζόν Σουίντον για την ανεξάρτητη δημοσιογραφία:

Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, μέχρι την σήμερον της παγκόσμιας ιστορίας, στην Αμερική, όπως ο ανεξάρτητος τύπος. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω.

Δεν υπάρχει κανένας από σας που τολμάει να γράψει την ειλικρινή του άποψη, και αν το κάνατε, γνωρίζετε από πριν ότι δεν θα το βλέπατε ποτέ εκδομένο. Πληρώνομαι εβδομαδιαίως για να κρατάω την ειλικρινή μου άποψη μακριά απ’ την εφημερίδα με την οποία συνεργάζομαι. Άλλοι από εσάς πληρώνεστε παρόμοιους μισθούς για παρόμοια πράγματα, και όποιος από σας θα ήταν τόσο ανόητος ώστε να γράψει ειλικρινείς γνώμες θα κατέληγε έξω στους δρόμους ψάχνοντας για άλλη δουλειά. Εάν επέτρεπα στις ειλικρινείς μου απόψεις να εμφανιστούν σε ένα τεύχος της εφημερίδας μου, πριν το πέρας του εικοσιτετραώρου η ενασχόληση μου θα χανόταν.

ΝΕΥΡΑΛΓΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΞΥΣ ΠΟΝΟΣ..ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΤΡΙΔΥΜΟΥ ΔΕΝ ΥΠΟΦΕΡΕΤΑΙ..

Η Νευραλγία Τριδύμου… είναι μια νευροπαθητική διαταραχή του ομωνυμου νεύρου και όχι των… δοντιών,

( αν και ο αιτιολογικός παράγοντας, που προκαλεί την πάθηση, είναι συχνά κάποιο πρόβλημα ..οδοντιατρικής φύσεως.)

Χρόνια Επώδυνη Κατάσταση που προκαλεί…σποραδικές και απότομες…εξάρσεις, πολύ έντονου πόνου στο πρόσωπο,

που διαρκούν μόνο μερικά δευτερόλεπτα.

Χαρακτηρίζεται από έντονο και διαπεραστικο πόνο, στην περιοχή του προσώπου,

που επηρεάζει τα δόντια και τη γνάθο, και μοιάζει με τον πόνο οδοντικού αποστήματος ή σπασμένου δοντιού.

Το τρίδυμο νεύρο είναι ένα από τα κύρια κρανιακά νεύρα..

 ( ξεκινά από τον εγκέφαλο και διαιρείται στην περιοχή του προσώπου σε τρείς κύριους κλάδους, οφθαλμικό, άνω γναθιαίο, και κάτω γναθιαίο κλάδο. )

 Βοηθαει στη παροχη αισθησης.. αφής, πόνου και θερμοκρασίας στους ιστούς του προσώπου.

«Ελληνική: Η Μήτ(έ)ρα όλων των γλωσσών»

 

Μήτηρ – Mutter – Mother
Πατήρ – Vater – Father
Όλοι οι άνθρωποι έχουν μια μητρική γλώσσα.
Όλες οι γλώσσες έχουν μια κοινή μητέρα, βγήκαν από κοινή μήτ(ε)ρα και στην πορεία αναπτύχθηκαν διαφορετικά, ανάλογα το πνευματικό επίπεδο του λαού που τις χρησιμοποιεί καθημερινά, τις κλιματολογικές συνθήκες όπου οι άνθρωποι ζουν και πολλά ακόμη χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν τον λόγο των ανθρώπων και κατ” επέκταση και τον Λόγο τους.

Ο «χρυσός» αριθμός Φ: Πως η αρμονία τέχνης και μαθηματικών συνδέονται με ένα απλό κλάσμα

Αν ποτέ, έτσι όπως κάνετε μια δροσιστική βουτιά στο βυθό της θάλασσας, ανακαλύψετε κάποιο από τα καμπυλωτά όστρακα, μπείτε στο κόπο να το βγάλετε στην επιφάνεια. Όχι μόνο επειδή είναι ένα ωραίο διακοσμητικό για το σπίτι, αλλά επειδή αξίζει να παρατηρήσει κανείς τις τέλειες αναλογίες που παρουσιάζουν οι καμπύλες του. Δεν είναι όμως το μοναδικό αντικείμενο πάνω στο οποίο μπορεί κάποιος να ανακαλύψει τη τελειότητα της φύσης. Ακριβώς οι ίδιες αναλογίες βρίσκονται τόσο στις ίνες ενός φύλλου οποιοδήποτε δέντρου, όσο και στο ανθρώπινο σώμα.

 

Οι αρμονία αυτή που βρίσκεται σε υπερβολικά πολλά στοιχεία της φύσης δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη από τους ιδιαίτερα παρατηρητικούς αρχαίους Έλληνες μαθηματικούς. Αναζητώντας τον τύπο που δίνει αυτή τη τέλεια αναλογία, ο Πυθαγόρας και ο Ευκλείδης αφιέρωσαν αρκετό χρόνο από τις ζωές τους και εν τέλει κατάφεραν να βρουν ένα… μαγικό αριθμό. Ο Πυθαγόρας είναι θεωρητικά ο πρώτος που ανακάλυψε το «χρυσό» αριθμό Φ, όμως η πρώτη γραπτή απόδειξη ύπαρξης του βρίσκεται σε ένα εκ των δεκατριών βιβλίων των «Στοιχείων» του Ευκλείδη.

Οι δύο μαθηματικοί, κατάφεραν με αυτή τους την ανακάλυψη να επηρεάσουν ολόκληρο το κόσμο της τέχνης, δίνοντας στους καλλιτέχνες όλων των ειδών την ευκαιρία να τελειοποιήσουν τις αναλογίες των έργων τους. Αυτό διότι ο αριθμός Φ, γνωστός και ως Χρυσή Τομή, είναι αυτός που συνδέει με εξαιρετική ακρίβεια την αρμονία των μαθηματικών με αυτή της φύσης, αλλά και της τέχνης.

Η εξάσκηση στην επίγνωση οδηγεί μόνο σε συνήθεια και η συνήθεια είναι καταστροφική για κάθε ευαισθησία

"... Αυτό, απαιτεί από τον καθένα μας μια κατανόηση που έρχεται με την παρατήρηση και την επίγνωση, πρώτα όσων γίνονται και υπάρχουν εξωτερικά. Ο νους δεν μπορεί να επιπλέει στο κύμα της εσωτερικής επίγνωσης χωρίς πρώτα να έχει επίγνωση της εξωτερικής συμπεριφοράς του, των χειρονομιών του, του ντυσίματός του, των σχημάτων γύρω του, του μεγέθους και του χρώματος των δέντρων, της εμφάνισης ενός άλλου ανθρώπου ή ενός σπιτιού. Είναι το ίδιο κύμα που βγαίνει και μπαίνει, κι αν δεν γνωρίζεις το εξωτερικό κύμα, ποτέ δεν θα γνωρίσεις τι είναι το εσωτερικό κύμα.

Σας παρακαλώ, ακούστε το αυτό. Οι περισσότεροι από εμάς νομίζουμε ότι η επίγνωση είναι κάτι το μυστηριώδες που πρέπει να εξασκηθούμε σ’ αυτό, και ότι πρέπει να συναντιόμαστε κάθε μέρα εδώ για να συζητάμε για την επίγνωση. Δεν φτάνεις καθόλου στην επίγνωση με αυτόν τον τρόπο. 

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ - "ΑΧΝΟΦΕΓΓΕΙ" Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ

Σήμερα, 22/11/2014, ο Υπουργός κ. Τασούλας έκανε την εξής  ουσιαστική λακωνική δήλωση :

"...Αχνές πρώτες ενδείξεις  στα επιστύλια τα οποία  βρέθηκαν στον χώρο όπου ήταν το μωσαϊκό...Αυτές οι πρώτες αχνές ενδείξεις  εμφανίζουν χρωματισμούς  και αχνές απεικονίσεις  προσώπων...." (ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΑΣΟΥΛΑ-ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ )

Αφορά τα επιστύλια εκείνα για τα οποία είχαμε προβλέψει την 16η Νοεμβρίου στην ανάρτηση  ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ-ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ "ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ" ΣΤΙΣ 29 Νοεμβρίου;   ότι :
"Φαίνεται δηλαδή ότι επί του επιστυλίου υπάρχει ολόκληρη ζωγραφική παράσταση, που προοιονίζει ότι τα  ζωγραφιστά επιστύλια που "φυγαδεύτηκαν" στο Μουσείο της Αμφίπολης για (δήθεν ;) συντήρηση ίσως να περιέχουν καθοριστικές παραστάσεις που ίσως παραπέμπουν στον νεκρό."

Πρόβλεψη που επιβεβαίωσε πανηγυρικά σήμερα ο κ.Τασούλας!

«Το κακό είναι ανίκητο»

Το καταστροφικότερο από ηθικής άποψης μάθημα του Άουσβιτς ή των Γκουλάγκ ή της Χιροσίμα δεν είναι ότι μπορούμε να κλειστούμε πίσω από συρματοπλέγματα ή σε θαλάμους αερίων, αλλά ότι (υπό τις κατάλληλες συνθήκες) μπορούμε να γίνουμε δεσμοφύλακες και να πασπαλίζουμε λευκούς κρυστάλλους σε αγωγούς καμινάδων∙ δεν είναι ότι μία ατομική βόμβα μπορεί να πέσει στα κεφάλια μας, αλλά ότι (υπό τις κατάλληλες συνθήκες) ΕΜΕΙΣ μπορούμε να την ρίξουμε στα κεφάλια άλλων ανθρώπων.

 Ένας ακόμα μεγαλύτερος τρόμος, ένας αληθινός μετά-τρόμος, ένα εκκολαπτήριο όλων των άλλων φόβων, πηγάζει από τη συνειδητοποίηση πως, όταν γράφω αυτές τις λέξεις ή όταν τις διαβάζετε, κι εγώ κι εσείς, βαθιά στην καρδιά μας, θέλουμε να εξαφανιστούν τέτοιες σκέψεις, κι όταν αυτές αρνούνται να το κάνουν επιτρέπουμε στις μορφές του κακού να «φουσκώνουν και να εξαπλώνονται», ασφαλείς στη μη ορατότητά τους – με το να αναδιπλωνόμαστε για να τις αντικρούσουμε, με το να αμφισβητούμε την αξιοπιστία τους και να τις αποδιώχνουμε ως απλές παραπλανητικές κραυγές, ενώ παραμένουμε επιλήσμονες αναφορικά με το καθήκον μας να αναλογιζόμαστε και να στοχαζόμαστε αυτό που ανακάλυψε η Χ. Άρεντ στις αναφορές που υπέβαλαν οι πολυμαθείς ψυχολόγοι που κλήθηκαν να καταθέσουν στη δίκη του Άιχμαν:

Leo Tolstoy

Οι άνθρωποι επιδιώκουν σαν τρελοί τις απολαύσεις απλώς επειδή βλέπουν την κενότητα της ζωής τους καθαρότερα απ” ό,τι την κενότητα όποιας καινούργιας διασκέδασης τούς γοητεύει.
Μπλαιζ Πασκάλ

Τα πράγματα που κάνουμε για να γίνει η ζωή μας πιο άνετη μού θυμίζουν τη στρουθοκάμηλο που κρύβει το κεφάλι της για να μη βλέπει τους εχθρούς της.

 Συμπεριφερόμαστε χειρότερα κι απ” τη στρουθοκάμηλο. 

Προκειμένου να εξασφαλίσουμε κάποιο αβέβαιο, αμφίβολο μέλλον, καταστρέφουμε οριστικά τη ζωή μας στο συγκεκριμένο μας παρόν.

«ΟΔΥΝΗ και ΗΔΟΝΗ»

Η Επιλογή ενός ανθρώπου βασίζεται στην Λογική.
Η Αγάπη για έναν άνθρωπο βασίζεται στο Συναίσθημα.
Μα ο Σεβασμός στο πρόσωπό του κερδίζεται…
Το να ακολουθείς τις συμβουλές της Καρδιάς είναι οδυνηρό μεν πολλές φορές, ηδονικό δε όλες τις φορές.

Πώς δημιουργήθηκε το φεγγάρι;

Δύο νέες έρευνες υποστηρίζουν ότι η Σελήνη σχηματίστηκε από την ένωση μικροσκοπικών κομματιών ενός κονιορτοποιημένου πλανήτη που εκτοξεύτηκαν στο διάστημα από μία καταστροφική σύγκρουση με τη Γη 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν.

Τα νέα ευρήματα έρχονται να ενισχύσουν την επικρατούσα θεωρία της «γιγαντιαίας πρόσκρουσης». Προηγούμενες εκδοχές της θεωρίας υποστήριζαν ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από την πρόσκρουση στη Γη ενός αγνώστου ουράνιου σώματος στο μέγεθος του Άρη. Η παρόμοια κατεύθυνση της περιστροφής της Γης και της τροχιάς της Σελήνης είναι ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα αυτής της θεωρίας. Όμως η θεωρία αυτή παρουσίαζε αρκετά κενά. Οι δύο νέες μελέτες προσφέρουν εξηγήσεις για το πώς η Γη και η Σελήνη έχουν την ίδια γεωχημική σύσταση, αλλά με δύο διαφορετικές προσεγγίσεις

Don’t swallow the cap

Θα ξυπνήσω ένα πρωί και θα μου χαμογελάσεις, χωρίς να σε νοιάζει που ξύπνησες κι εσύ από τις 7 ενώ δεν έχεις πού να πας, θα σηκωθούμε από το κρεβάτι και θα πιούμε καφέ κοιτάζοντας τον ήλιο να ανεβαίνει στην αρχή αργά και μετά πιο γρήγορα πάνω από την Πεντέλη, το φως θα πέφτει πάνω στα μισόκλειστα μάτια σου και θα βάζεις το χέρι σου μπροστά προσπαθώντας να κρυφτείς – από το φως ή από εμένα, δε ξέρω – και θα γεμίσουμε το πάτωμα σταγόνες καφέ και το τραπέζι με υπολείμματα μαρμελάδας. Μετά θα τρέχω να προλάβω το λεωφορείο των 8 παρά για να φτάσω πάλι καθυστερημένος στη δουλειά, δεν θα με νοιάζει η δουλειά, μόνο που θα καθυστερήσω να γυρίσω σε εσένα και θα έχω τα ακουστικά κολλημένα στα αυτιά, με National και Anthony και Cohen και όταν θα μιλήσουμε στο τηλέφωνο θα μου πεις να σταματήσω να ακούω όσα με κρατάνε πίσω και να ακούω μόνο εσένα. Εσύ είσαι κάπου πιο μπροστά.

Μάθε, παιδί μου, πράγματα

Τα βέλη της εκπαίδευσης

Πάλι ακούγονται αυτοί οι περίεργοι θόρυβοι μέσα στης νύχτας τη σιωπή. Κάτι συμβαίνει στο λεβητοστάσιο και δεν σου κρύβω ότι τρέμω από το φόβο μου. Ιδρώνουν τα χέρια μου, μήπως κι έχει προκύψει κάποια βλάβη και συμβεί καμιά επιπλοκή με το πετρέλαιο κι ανατιναχτούμε όλοι εδώ μέσα, δίχως να το πάρουμε χαμπάρι. Είναι κι αυτό το κωλόκρυο που δεν μου αφήνει πολλά περιθώρια, πρέπει να ζεσταινόμαστε αυτά τα παγερά βράδια που λείπουμε από τη θαλπωρή των παιδικών μας δωματίων. 

Στην αρχή φαινόταν ότι όλα θα ήταν ευκολότερα σε τούτη την κατάληψη. Είδαμε ότι υπάρχουν αρκετά στρώματα στη μεγάλη αίθουσα του γυμναστηρίου, πήραμε κάμποσα θρανία, τα ενώσαμε και τα κάναμε κρεβάτια για να ξαπλώνουμε και να μένουμε και τις νύχτες εδώ, κάνοντας βάρδιες, ως άγρυπνοι φρουροί, μήπως και μπουκάρει κανένας εξωσχολικός και πουν πάλι όλοι τις γνωστές τους μαλακίες, ότι δηλαδή το σχολείο καταστρέφεται και ότι είμαστε υπεύθυνοι για τις ζημιές και τα τοιαύτα. 

Big Bang: Πώς ξεκίνησαν όλα;

Ένα από τα βασικά θέματα που απασχολούν την επιστημονική έρευνα τη φιλοσοφία και τη θεολογία είναι η απάντηση στο ερώτημα: «Πώς ξεκίνησαν και πώς εξελίχθηκαν όλα όσα βλέπουμε (και δεν βλέπουμε) γύρω μας;».

Η απάντηση δεν έχει ακόμα δοθεί και δεν ξέρουμε πότε και αν θα δοθεί. Παρόλα αυτά υπάρχουν θεωρίες που επιχειρούν να δώσουν κάποιες απαντήσεις. Στο σύντομο αυτό σημείωμα θα ασχοληθούμε με την επιστημονική θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, που θεωρείται από πολλούς ως η πληρέστερη θεωρία εξέλιξης του Σύμπαντος.

Ο όρος «Μεγάλη Έκρηξη» πρωτοαναφέρθηκε από τον Φρεντ Χόιλ στη διάρκεια της τελευταίας, από μια σειρά πέντε διαλέξεων, για το Τρίτο πρόγραμμα της ραδιοφωνίας του BBC το 1950. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο Χόιλ ήταν ο σημαντικότερος επικριτής του μοντέλου και χρησιμοποίησε περιφρονητικά τον όρο με σκοπό να γελοιοποιήσει την ανταγωνιστική, προς τη δική του, θεωρία. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑΤΑ..ΠΟΛΛΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑΤΑ..ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ..

Είναι  συχνό το φαινόμενο , καθώς είσαι καθισμένος στο μαλακό ορθοπαιδικό κρεββάτι σου,

κι απολαμβάνεις την…αγαπημένη σου σειρά

στην τηλεόραση ( κακή συνήθεια να βλέπεις τηλεόραση ξαπλωμένος..) να νιώθεις ένα ¨φτερούγισμα¨ στο στήθος σου,

εκεί που.. μάλλον βρίσκεται η καρδιά σου…

Στις περισσότερες περιπτώσεις , το αποδίδεις στη ρεαλιστική εικόνα που παρακολουθείς.

Αλλοτε πάλι στο ότι έφαγες λίγο παραπάνω, έχεις και μιαν ελαφρά γαστροοισοφαγική…

τα συμπτώματα αυτά είναι συνήθως αθώα, τουλάχιστον στους νεότερους.

Ελα ντε όμως που σήμερα είχες και μια.. ξαφνική δύσπνοια και μια ζάλη κι αυτό πολύ σε ανησύχησε...

Μάλλον να το ψαξουμε λίγο, γιατί δεν είναι όλες οι ταχυκαρδίες ίδιες.

Στο έχω διηγηθεί το όνειρό μου, δεν σου το έχω διηγηθεί;

Προσπαθώντας κανείς να μπει στα παπούτσια αυτών των άθλιων υπαλλήλων, γνωστών-αγνώστων πατρόνων, που μας κυβερνούν και κάπως να τους καταλάβει, χρειάζεται πρώτα να συνειδητοποιήσει τι σόι παπούτσια είναι αυτά που φοράνε.

Να είναι οι γεροντικές παντόφλες του πρώτου τη τάξει κρονόληρου της Τηλεδημοκρατίας μας, που όταν δεν υποτιμά την νοημοσύνη μας, κοπτόμενος, δήθεν, για τη διαφθορά, μουσκεύει με τα κροκοδείλια δάκρυά του, πριν τις υπογράψει, όλες τις κατάπτυστες νομοθετικές πράξεις που του στέλνουν προς κύρωση, καταργώντας με την υπογραφή του, στην πράξη, το Σύνταγμα και τους νόμους?

Να είναι τα φτερωτά σανδάλια του ψυχασθενούς που βλέπει εαυτόν ως τον προνομιακό συνομιλητή του Θεού, που εκτός από αγγελιαφόρος Του, λειτουργεί κι ως ψυχοπομπός, όπως ο μυθικός Ερμής, οδηγώντας τις ψυχές των νεκρών των μνημονίων στον Άδη, όντας κι αυτός, ακριβώς όπως κι ο Εμπολαίος μυθικός θεός, προστάτης των κλεπτών?

Έρως και .. Αντέρως…!!!

O Έρωτας είναι ο θεός της αγάπης. Η προσωπικότητά του, πολυποίκιλη, άλλαξε πολύ από την αρχαϊκή περίοδο ως την αλεξανδρινή και ρωμαϊκή εποχή. Στις πιο παλιές Θεογονίες ο Έρωτας θεωρείται ως ένας θεός που γεννήθηκε την ίδια εποχή με τη Γη βγαίνοντας απευθείας από το αρχικό Χάος. Έτσι στις Θεσπιές λατρευόταν με τη μορφή μιας ακατέργαστης πέτρας. Ή ακόμη ο Έρωτας γεννιέται από το αρχέγονο Αυγό, αυτό το Αυγό που γέννησε η Νύκτα και του οποίου τα δύο μισά χωρισμένα σχηματίζουν τη Γη και το κάλυμμά της, τον Ουρανό.
Ο Έρωτας θα παραμείνει πάντοτε, ακόμη και στην εποχή των «αλεξανδρινών» ωραιοποιήσεων του μύθου του, μία κυρίαρχη δύναμη του Κόσμου. Αυτός διασφαλίζει όχι μόνο τη συνέχεια των ειδών, αλλά και την εσωτερική συνοχή του Κόσμου. Το θέμα αυτό το εκμεταλλεύτηκαν συγγραφείς των Κοσμογονιών, φιλόσοφοι και ποιητές. Αντίθετη με την τάση να θεωρείται ο Έρωτας ως ένας από τους μεγάλους θεούς διατυπώνεται η θεωρία που παρουσιάζεται με τη μορφή ενός μύθου από τον Πλάτωνα στο Συμπόσιο, μύθο που τον βάζει στο στόμα μιας ιέρειας από τη Μαντίνεια, της Διοτίμας, αυτής που μύησε, λένε, τον Σωκράτη. Σύμφωνα με τη Διοτίμα, ο Έρωτας είναι ένας «δαίμονας», μεσολαβητής ανάμεσα στους θεούς και τους ανθρώπους.

Η δολοφονία της Υπατίας

Ιστορικό γεγονός-σταθμός στους διωγμούς που εξαπέλυσε ο ρωμαιοχριστιανισμός κατά των Ελλήνων, είναι και η δολοφονία της Ελληνίδας μαθηματικού και φιλοσόφου Υπατίας από τους μοναχούς και παραβολάνους [1] του πατριάρχη Κύριλλου της Αλεξάνδρειας το 415 μ.Χ. Ο Μαλάλας σημειώνει, ότι η δολοφονία της Υπατίας έγινε μετά από παρότρυνση του Κυρίλλου: «κατ’ εκείνον δε τον καιρόν παρρησίαν [2] λαβόντες υπό του επισκόπου (Κυρίλλου) οι Αλεξανδρείς έκαυσαν φρυγάνοις αυθεντήσαντες [3] Υπατίαν την περιβόητον φιλόσοφον» [4].

Αν και ως πράξη έγινε για να εκτονωθεί η δεισιδαιμονία του χριστιανικού όχλου της πόλης, σε συνδυασμό με τον προσωπικό φθόνο του Πατριάρχη στο πρόσωπο της Ελληνίδας επιστήμονα, καθώς και για να πάψει η Υπατία να στέκεται εμπόδιο στα παιχνίδια εξουσίας της τότε Αλεξανδρινής Εκκλησίας, ο φόνος «νομιμοποιήθηκε» διότι τόσο τα μαθηματικά (που δίδασκε η Υπατία) όσο και η αστρονομία είχαν απαγορευτεί δια νόμου ως μαγικές πρακτικές!
Ο όρος «Ars Mathematika [5]» σήμαινε ότι η ενασχόληση με τα μαθηματικά ή την αστρονομία επίσυρε τη θανατική ποινή και η Αλεξανδρινή φιλόσοφος δολοφονήθηκε ως μάγισσα!
Η Υπατία η Αλεξανδρινή γεννήθηκε περίπου στο 360 μ.Χ. Ο πατέρας της, ο Θέων ήταν φιλόσοφος μαθηματικός και αστρονόμος. Χάρη στον Σουίδα ξέρουμε ότι ο Θέων ήταν μέλος του αλεξανδρινού Μουσείου:
«Θέων, ο εκ του Μουσείου, Αιγύπτιος, φιλόσοφος, σύγχρονος δε Πάππω τω φιλοσόφω, και αυτώ Αλεξανδρεί. Ετύγχανον δε αμφότεροι επί Θεοδοσίου βασιλέως του πρεσβυτέρου. Έγραψε μαθηματικά, αριθμητικά, Περί σημείων και σκοπής ορνέων και της κοράκων φωνής, Περί της του κυνός επιτολής, Περί της του Νείλου Αναβάσεως, Εις τον Πτολεμαίου πρόχειρον κανόνα, και Εις τον μικρόν αστρολάβον υπόμνημα» [6].
Και πολλές σελίδες παρακάτω αναφέρει:

Ο πλάτανος

«Πάλι εκεί κάθεται;» Γύρισε το κεφάλι της προς τη μεριά του. Πού τον έψαχνε πού τον έβρισκε, ήταν πάντα εκεί. Χειμώνας τώρα, είχε αφήσει στην άκρη τις μπύρες και έπινε τα ποντς στη ζεστή γωνία του μαγαζιού, πλάι στη τζαμαρία. Το καφενείο, είχε πάρει το όνομά του από το πλατάνι που είχε φυτέψει όταν ήταν ακόμα νέος, ακριβώς απέξω. Είχαν περάσει από τότε περίπου σαράντα χρόνια και βάλε. Είχε έρθει και αυτό και είχε θεριέψει. Ήταν το καταφύγιο της γειτονιάς, αλλά κυρίως το δικό του.

«Ε, δεν τον ξέρεις τώρα; Άμα δε βγει η κυρά Λένη να τον μαζέψει, δεν το κουνάει».

Κινήθηκε κατά τη μεριά του, τράβηξε την καρέκλα και κάθισε. Ο κυρ Τάκης μόλις την είδε, φωτίστηκε ολάκερος. «Κόρη μου!», φώναξε. Αμέσως άνοιξε τα χέρια του  να την αγκαλιάσει. Τα μάτια του υγράνθηκαν. Το είχε αυτό. Είχε γεράσει και κάθε εικόνα αγαπημένου του προσώπου, τού έφερνε δάκρυα στα μάτια. «Τι να σε κεράσω;», είπε.

«Τίποτα, πατέρα. Πέρασα απλώς για να σας δω. Πάμε πάνω, να δω και τη μάνα;»

Τράβηξε μια ρουφηξιά από το τσιγάρο του πριν μιλήσει. Είχε φτάσει στη γόπα, αλλά δεν το έσβηνε. Τα νύχια του κατακίτρινα από τα τσιγάρα και όλο το χέρι να τρέμει από πάνω ως κάτω, μα δεν έλεγε να σταματήσει αυτό το χούι. «Είναι νωρίς ακόμα. Κάτσε να πιώ άλλο ένα και πάμε».

Κάθε μέρα η ίδια ιστορία: Ξυπνούσε το πρωί, ξυριζόταν, φορούσε το κοστούμι του, λες και ήταν γιορτή και κατέβαινε στο καφενείο.