Με λιμάνι η ψυχή μου μοιάζει ...;
Αράζουν εκεί οι αναμνήσεις μου, ζητώντας κάθε τόσο προσοχή.
Η κάθε βαρκούλα με σκαρί βαμμένο, δείχνει την πρύμνη της με χάρη να διαλέξω εκείνη
και ν' αναπολήσω σε ταξίδια που κάποτε σάλπαρα μέσα της
Κι όταν το κάνω παραδέρνεται η ψυχή μου σε θάλασσα ανταριασμένη,
ψάχνοντας φάρο για να δει πού θα πάει να κρυφτεί και να γλιτώσει
από κύματα θεριά που με ταράζουν
Μήνυμα από εκείνον να ζητώ, μα εκείνος να μη δίνει ...;
...;στη μοναξιά του στέκεται περήφανα και με ρουφά στης θάλασσας τη δίνη