Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

Η μπαταρία της Βαγδάτης

Το Ιράκ, το Ιράν αλλά και η ευρύτερη περιοχή της μεσοποταμίας υπήρξε ως ένα από τα πιό ενδιαφέροντα μέρη για τους αρχαιολόγους, ειδικά στις αρχές του 20ου αιώνα, καθώς εκεί τοποθετούνται μερικοί από τους πιό μεγάλους πολιτισμούς της ιστορίας (Σουμέριοι, Βαβυλώνιοι, Πάρθοι) αλλά και μερικοί από τους μεγαλύτερους θρησκευτικούς μύθους (κήπος της Εδέμ, Πύργος της Βαβέλ, δέντρο της γνώσης, κατακλυσμός του Νώε).


Το 1938 λοιπόν, ένας Γερμανός αρχαιολόγος, ο Wilhelm Konig, έμελλε να κάνει μια ανακάλυψη η οποία θα τάραζε τον επιστημονικό και τον αρχαιολογικό κόσμο. Σε ανασκαφές που έκανε λίγο έξω από τη Βαγδάτη στην περιοχή Khujut Rabu, ανακάλυψε ένα μικρό πήλινο βάζο, ύψους 15cm και διαμέτρου 13cm, το οποίο περιείχε έναν χάλκινο κύλινδρο στερεωμένο στο χείλος της οπής, ο οποίος με τη σειρά του περίκλειε μια μικρή σιδερένια ράβδο σφηνωμένη σε καπάκι αποτελούμενο από στερεή πίσσα.
Βέβαια, μερικοί υποστηρίζουν ότι ο ίδιος δεν το ξέθαψε, αλλά το βρήκε στην αποθήκη του μουσείου της Βαγδάτης, του οποίου ήταν και διευθυντής. Επίσης, δεν είναι ξεκάθαρο το αν βρήκε ένα ή περισσότερα τέτοια βάζα, τα οποία σύμφωνα με επίσημα στοιχεία είναι περίπου 12, εκ των οποίων τα περισσότερα σε άσχημη κατάσταση.

Όπως και να έχει, έπειτα από έρευνες σχεδόν δύο χρόνων, ο Konig εξέθεσε μια εργασία σύμφωνα με την οποία το εύρημα αυτό δεν ήταν τίποτε άλλο από μια αρχαία μπαταρία. Αυτός ο ισχυρισμός με την τεκμηρίωσή του φαντάζει ορθός, καθώς έχουμε να κάνουμε με τα χαρακτηριστικά ενός γαλβανικού στοιχείου, δηλαδή δυο ηλεκτροδίων από μέταλλα διαφορετικού δυναμικού βυθισμένα μέσα σε ένα ηλεκτρολυτικό υγρό – ξίδι ή υγρά σταφυλιού. Μια τέτοια δήλωση όμως τον έφερε σε σύγκρουση με την επιστημονική κοινότητα αλλά και το θρησκευτικό κατεστημένο της εποχής...

Η χρονολόγηση της μπαταρίας της Βαγδάτης που καθίσταται μεγαλύτερη των 2000 ετών, μας πάει πίσω μεταξύ 250 π.Χ. και 225 μ.Χ., όπου το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής κατεχόταν από την αυτοκρατορία των Πάρθων (Parthian, 247 π.Χ. – 228 μ.Χ.). Οι Πάρθοι ήταν ένας νομαδικός πολεμικός λαός χωρίς αξιόλογα τεχνολογικά επιτεύγματα, γεγονός που προβληματίζει τους επιστήμονες όσον αφορά την προέλευση των εν λόγω δοχείων. Άλλα στοιχεία κάνουν λόγο για κληροδότηση αυτής της ανακάλυψης από τον πολιτισμό των Περσών Σασσανών (Sassanian).


Όσο για τα υλικά κατασκευής των μπαταριών,αυτά ήταν προσιτά από τους περισσότερους λαούς εκείνης της εποχής και η κατασκευή τους ήταν σχετικά εύκολη. Παρ’ολ’αυτά δεν παρατηρείται πουθενά αλλού στον κόσμο αντίστοιχη κατασκευή, αφού τουλάχιστον απ’όσο ξέρουμε, κανείς από τους Αιγύπτιους ή τους Έλληνες (που μπορούν να θεωρηθούν τεχνολογικά πιό ανεπτυγμένοι πολιτισμοί) δεν είχε αναπτύξει χρηστικές εφαρμογές του ηλεκτρισμού, ούτε φαίνεται να είχε την αντίστοιχη τεχνογνωσία (επαναλαμβάνω: σύμφωνα με αυτά που επισήμως γνωρίζουμε).

Στον τελευταίο ισχυρισμό, πιθανόν να στηρίζονται και τα σενάρια περί μετάδοσης της γνώσης από κάποιον προγενέστερο προηγμένο πολιτισμό, εξωγήινους ή ακόμη και χρονοταξιδιώτες. Αν μάλιστα υποθέσουμε πως ο Konig δεν τα βρήκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών αλλά μέσα στις αποθήκες του μουσείου, τότε τα στοιχεία περί προέλευσης των πρωτόγονων αυτών μπαταριών γίνονται ακόμη λιγότερο ξεκάθαρα.

Η πιο αποδεκτή υπόθεση πάντως, όσον αφορά τη δημιουργία των μπαταριών από τον τότε λαό των Πάρθων, κάνει λόγο για… ένα συμπτωματικό φαινόμενο,μια τυχαία ανακάλυψη του ηλεκτρισμού, στηριζόμενη μάλιστα στο επιχείρημα ότι τόσα πράγματα έχουν ανακαλυφθεί τυχαία.

Άλλη μια, κάπως πιο ενδιαφέρουσα θεωρία, αναφέρει πως μερικές φορές είναι δυνατόν οι εφευρέσεις να προπορεύονται της επιστημονικής αρχής στην οποία στηρίζονται.
Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, έγιναν κάποιες έρευνες που είχαν ως αποτέλεσμα την πιστή αναπαραγωγή των μπαταριών αυτών για να διαπιστωθεί (ή μάλλον να επιβεβαιωθεί) η λειτουργικότητά τους.

Έτσι λοιπόν, ο αμερικανός μηχανικός της General Electric High Voltage Laboratory (του Pittsfield της Μασαχουσέτης), Willard F. Gray, κατασκεύασε ένα πιστό αντίγραφο της μπαταρίας βάζοντας ως καταλύτη τον χυμό των σταφυλλιών και παράγοντας ρεύμα τάσης 2 Volt. Σε ένα άλλο πείραμα, χρησιμοποίησε ως καταλύτη θειικό χαλκό και πάλι είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή ρεύματος τάσης 1,5 Volt, όσο δηλαδή μια κοινή μπαταρία ΑΑ. Παρόμοια πειράματα διεξήχθησαν και από την ομάδα της Dr M Senechal στο Smith College.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Επειδη Η Ανθρωπινη Ιστορια Δεν Εχει Ειπωθει Ποτε.....Ειπαμε κι εμεις να βαλουμε το χερακι μας!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

1

Το Ενατο Κυμα