Πώς θα χάσετε 5 κιλά με περπάτημα – Αναλυτικό πρόγραμμα

Έχετε βαρεθεί/κουραστεί με το υπάρχον πρόγραμμα γυμναστικής σας; Ψάχνετε κάτι καινούργιο που θα σας βοηθήσει να χάσετε γρήγορα μερικά κιλά; Δείτε ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα που, αν το ακολουθήσετε, θα χάσετε αρκετά κιλά ενόψει… Πάσχα.

Ο γυμναστής/φυσιολόγος, Michael Brazeal, δίνει πρώτα μερικές συμβουλές για το πώς θα πάρετε τα μέγιστα οφέλη στο αδυνάτισμα από το περπάτημα που θα κάνετε για λόγους άσκησης και γυμναστικής:

• Να κοιτάτε ευθεία. Το πηγούνι σας πρέπει να είναι παράλληλο με το έδαφος.
• Κρατήστε τους αγκώνες σας λυγισμένους και κοντά στα πλευρά σας.
• Να κινείτε του αγκώνες και τα χέρια εμπρός και πίσω σε συγχρονισμό με τον βηματισμό σας. Μην φτάνετε να διασταυρώνετε τα χέρια σας μπροστά σας καθώς κάνετε αυτή την κίνηση. Το κάθε βήμα συντονίζεται με την αντίστοιχη κίνηση του ενός χεριού προς τα εμπρός (αντίθετο χέρι ως προς το πόδι).
• Τραβήξτε τους ώμους σας προς τα πίσω και κρατήστε το στήθος σας ελαφρώς ανυψωμένο.
• Στον βηματισμό, η ώθηση (πίσω πόδι) πρέπει να έρχεται από το κάτω μέρος των δακτύλων, στην βάση του πέλματος. Η φτέρνα του άλλου ποδιού θα πρέπει να είναι το πρώτο μέρος του πέλματος που ακουμπάει στο έδαφος και στη συνέχεια το βάρος να κυλάει σε όλο το πέλμα, προτού δώσετε ώθηση ξανά.

Εβδομαδιαίο πρόγραμμα

Ποια καθημερινά προϊόντα περιέχουν φοινικέλαιο – Δεν είναι μόνο η Nutella…

Μπορεί να μην το ξέρετε, αλλά το φοινικέλαιο εμπεριέχεται σε πολλά από τα προϊόντα που καταναλώνετε και χρησιμοποιείτε κάθε μέρα.

Το φοινικέλαιο είναι ένα εδώδιμο έλαιο, που τις τελευταίες μέρες έχει έρθει στην επικαιρότητα κάτω από ένα φως αμφισβήτησης και έριδος, μετά από πρόσφατες αναφορές ότι είναι πιθανώς καρκινογόνο, όταν υπόκειται σε υψηλές θερμοκρασίες κατά την επεξεργασία του.

Και ενώ ορισμένοι κατασκευαστές τροφίμων έχουν απαγορεύσει το φοινικέλαιο, ο ιταλικός γίγαντας Ferrero υπερασπίζεται την χρήση του φοινικελαίου στα προϊόντα του και ειδικά στη Nutella, λέγοντας ότι “εγγυάται την ασφάλεια των προϊόντων Ferrero στους καταναλωτές”.

Τι είναι ακριβώς το φοινικέλαιο

Το φοινικέλαιο είναι ένα είδος φυτικού ελαίου που προέρχεται από τους καρπούς του φοίνικα και έχει κερδίσει μεγάλη δημοφιλία μεταξύ των παραγωγών τροφίμων, καθώς υπάρχει μια αυξανόμενη τάση μεταξύ των καταναλωτών για προϊόντα με φυσικά συστατικά και μόνον.

Αυτό το εδώδιμο έλαιο είναι το πρώτο σε κατανάλωση αυτήν τη στιγμή στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι η συνολική αξία του κλάδου εξαγωγής, επεξεργασίας και χρήσης του φοινικελαίου ήταν 65,73 εκατομμύρια δολάρια το 2015 και αναμένεται να φθάσει τα 92,84 εκατομμύρια δολάρια το 2021, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Zion Market Research το Δεκέμβριο του 2016.

Ποιο ειναι το πρόβλημα με το φοινικέλαιο

Τον Μάιο του 2016, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) δημοσίευσε μια έρευνα με την οποία ενημέρωνε ότι προσμείξεις στο φοινικέλαιο εγείρουν πιθανές ανησυχίες για την υγεία σε όλους τους τομείς. Το επιστημονικό πάνελ της EFSA διαπίστωσε ότι ο κύριος κίνδυνος για καρκίνο αφορά τα τους γλυκιδυλεστέρες (είδος λιπαρών οξέων) που σχηματίζονται κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας τροφίμων, ή όταν το φοινικέλαιο διυλίζεται σε θερμοκρασίες πάνω από 200 °C.

“Υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις”, ότι οι γλυκιδυλεστέρες ενέχουν κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου, δήλωσε τον Μάιο του 2016 η Helle Knutsen, πρόεδρος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων της EFSA για τις μολυσματικές προσμείξεις στην τροφική αλυσίδα.

Η αυξημένη χρήση αλκοόλ κατά την εφηβεία αλλάζει την συνδεσιμότητα του εγκεφάλου

Αρθρογράφος: Δημήτρης Αγοραστός

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Φινλανδίας και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Kuopio στην ίδια χώρα, η υψηλή κατανάλωση αλκοόλ κατά την εφηβεία μπορεί να έχει σημαντικές επιδράσεις στην συνδεσιμότητα μεταξύ των διάφορων εγκεφαλικών περιοχών^[1]. Σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας ήταν να μελετήσει τις επιδράσεις της κατανάλωσης αλκοόλ στην ενεργοποίηση του εγκεφαλικού φλοιού και στην συνεπακόλουθη ηλεκτρική δραστηριότητα.

Οι συμμετέχοντες της έρευνας ήταν 27 άτομα τα οποία χρησιμοποιούσαν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ κατά την εφηβεία τους και 25 άτομα ίδιας ηλικίας, φύλου και εκπαιδευτικού επιπέδου τα οποία κατανάλωναν λίγο ή καθόλου αλκοόλ κατά την εφηβεία τους. Πρόκειται για μια διαχρονική έρευνα η οποία ξεκίνησε όταν οι συμμετέχοντες ήταν 13 έως 18 ετών. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι χρήστες αλκοόλ δεν χρησιμοποιούσαν τόσο μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, με τη απαραίτητη συχνότητα και δεν παρουσίαζαν τα συμπεριφορικά χαρακτηριστικά ώστε να διαγνωσθούν ως αλκοολικοί.

Τι να τρώτε και τι να μην τρώτε για το ουρικό οξύ. Φυσικά ροφήματα που μειώνουν το ουρικό οξύ

της Αγγελικής Μήλιου, βιολόγου

Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια κοινή και οδυνηρή πάθηση που προσβάλλει τις αρθρώσεις. Σχηματίζονται μικροί κρύσταλλοι μέσα και γύρω από την άρθρωση, προκαλώντας φλεγμονή, πόνο και πρήξιμο. Αυτοί οι κρύσταλλοι σχηματίζονται από ένα από τα συνήθη απόβλητα που παράγονται από τον οργανισμό, το ουρικό οξύ. Το ουρικό οξύ είναι μια χημική ουσία που δημιουργείται όταν ο οργανισμός διασπά τις ουσίες που ονομάζονται πουρίνες. Οι πουρίνες βρίσκονται σε ορισμένες τροφές και ποτά. Αυτά περιλαμβάνουν κυρίως το συκώτι, τις αντσούγιες, το σκουμπρί, τα ξερά φασόλια, τα μπιζέλια και την μπίρα. Το μεγαλύτερο ποσοστό του ουρικού οξέος διαλύεται στο αίμα και φιλτράρεται στα νεφρά. Από εκεί, αποβάλλεται από τον οργανισμό με τα ούρα. Αν το σώμα σας παράγει υπερβολική ποσότητα ουρικού οξέος ή δεν απομακρύνει αρκετό μέσω των ούρων, μπορεί να σας προκαλέσει πρόβλημα. Το υψηλό επίπεδο ουρικού οξέος στο αίμα ονομάζεται υπερουριχαιμία. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει αρκετά γρήγορα σε άτομα με ουρική αρθρίτιδα. Αυτό προκαλεί αύξηση των επιπέδων ουρικού οξέος και το σχηματισμό κρυστάλλων.

Εάν η διατροφή σας αποτελείται από μεγαλύτερες ποσότητες πουρινών, υπάρχει περίπτωση να αναπτύξετε ουρική αρθρίτιδα, επειδή οι πουρίνες μεταβολίζονται σε ουρικό οξύ. Είναι προφανές ότι για ακόμη μία φορά η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στην δημιουργία μιας νόσου. Ωστόσο, θεωρείται ότι δεν προκαλούν ουρική αρθρίτιδα όλες οι τροφές που είναι πλούσιες σε πουρίνες. Σημαντικό είναι λοιπόν να ελέγχουμε και να προσαρμόζουμε την διατροφή μας στις ανάγκες του οργανισμού, σκεπτόμενοι πάντα ότι η υπερκατανάλωση ορισμένων τροφών μπορεί να αποδεχτεί βλαβερή για τον οργανισμό μας.

Το αλκοόλ, η παχυσαρκία, η υπολειτουργία του θυρεοειδούς, η κληρονομικότητα, οι μεταβολικές και ενδοκρινικές ασθένειες, όπως ο διαβήτης ή η οξέωση, καθώς και ο καρκίνος, η χημειοθεραπεία ή άλλου είδους φάρμακα μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα του ουρικού οξέος.

Γιατί νυστάζουμε όταν είμαστε άρρωστοι;

Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι και τα ζώα αισθάνονται κόπωση και υπνηλία όταν είναι άρρωστοι, αλλά τα νηματώδη εξηγούν το πώς συμβαίνει αυτό, υποστηρίζει μελέτη ερευνητών από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο eLife αποκαλύπτει τον μηχανισμό αυτής της υπνηλίας.

Αναλύοντας το απλό νευρικό σύστημα του συγκεκριμένου σκουληκιού, οι επιστήμονες βρήκαν πως ένα και μόνο νευρικό κύτταρο, που ονομάζεται ALA συντονίζει την απόκριση στην αρρώστια. Όταν κάποιος είναι άρρωστος, τα κύτταρα υπόκεινται σε στρες και ο οργανισμός χρειάζεται τον ύπνο ώστε αυτό το κυτταρικό στρες να μειωθεί. Στο σκουλήκι, αυτή η υπνηλία επάγεται από τον νευρώνα FLP-13 του ALA και από άλλα νευροπεπτίδια, μία ομάδα χημικών ουσιών που στέλνουν σήματα μεταξύ των νευρώνων του εγκεφάλου.
“Ο ύπνος είναι καίριος στο να βοηθήσει τόσο τους ανθρώπους όσο και τα ζώα να αναρρώσουν στη διάρκεια της ασθένειας”, σημειώνει ο συγγραφέας της μελέτης, αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας, μέλος του Κέντρου Ύπνου και της Κιρκάδιας Νευροβιολογίας, David M. Raizen, MD, PhD.
"Μία παρόμοια σηματοδότηση θα πρέπει να υπάρχει και στους ανθρώπους και σε άλλα ζώα για να ρυθμίζει τον ύπνο στη διάρκεια της αρρώστιας. Τα ευρήματα αυτά δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για μελλοντική έρευνα στους μηχανισμούς που προκαλούν υπνηλία όταν είμαστε άρρωστοι".

One night stand: Η επόμενη μέρα

Περίπου ένας στους δύο ανθρώπους στη δυτική Ευρώπη και στις ΗΠΑ έχει κάνει one night stand τουλάχστον μία φορά στη ζωή του. Σε κάποιες χώρες το ποσοστό αυτών που το έχουν κάνει φτάνει στο 70%. Τι γίνεται όμως την «επόμενη μέρα»;

"Το επόμενο πρωί οι περισσότερες γυναίκες έχουν μετανιώσει που συμφώνησαν στο one night stand πολύ περισσότερο από ό,τι οι άνδρες", τονίζει ο καθηγητής Leif Edward Ottesen Kennair από το Τμήμα Ψυχολογίας του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα προηγούμενης αμερικανικής μελέτης για το θέμα, ο Kennair και ο Αναπληρωτής Καθηγητής Mons Bendixen θέλησαν να δουν κατά πόσο τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται στη Νορβηγία, που είναι μια σεξουαλικά απελευθερωμένη και χώρα και υποστηρίζει την ισονομία.
Θέλησαν επίσης να εξετάσουν γιατί υπήρχαν τόσο μεγάλες διαφορές με βάση το φύλο. Για να το διαπιστώσουν, οι Νορβηγοί επιστήμονες συνεργάστηκαν με τον εξελικτικό ψυχολόγο David Buss από το Πανεπιστήμιο του Τέξας.
H έρευνα των Νορβηγών επιβεβαιώσε σε μεγάλο βαθμό τα αμερικανικά αποτελέσματα. Συγκεκριμένα:

Σάκχαρα vs Λίπη: Ποια παχαίνουν περισσότερο;

Έχετε σκεφτεί ότι, οι διατροφικές επιλογές σας επηρεάζουν ουσιαστικά τον οργανισμό σας και πως πολλές από τις χρόνιες παθήσεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά απόρροια των τροφών που επιλέγετε να καταναλώνετε;

Και πώς θα σας φαινόταν αν κάποιος σας έλεγε ότι τα λίπη είναι σχετικά «αθώα» σε σχέση με τις βλάβες που προκαλούν τα σάκχαρα στα όργανα του σώματος σας;

«Το σώμα μας αντιδρά με θετικό ή αρνητικό τρόπο στις διατροφικές επιλογές μας αλλά και στον τρόπο ζωής που κάνουμε συνολικά. Σκεφτείτε ότι, το 50% του αποτελέσματος που επιφέρει η Ιατρική στην υγεία μας εξαρτάται από το πόσο δεκτικοί είμαστε στο να αλλάξουμε τη διατροφή μας αλλά και τη σωματική μας δραστηριοποίηση.

Και αυτό αφορά όλους μας, ανεξαρτήτως ηλικίας. Για να γίνει καλύτερα κατανοητό αυτό που λέω, σκεφτείτε πως η αγαπημένη συνήθεια των περισσοτέρων από εμάς να καταναλώνουμε σάκχαρα, και δεν εννοώ μόνο τα γλυκά, αλλά το άμυλο γενικότερα, είναι μια συνήθεια που τελικά μας στερεί χρόνια ζωής», εξηγεί η Δρ. Νικολέτα Κοΐνη, M.D., πιστοποιημένη Ιατρός Λειτουργικής, Προληπτικής, Αντιγηραντικής και Αναγεννητικής Ιατρικής από την Αμερικανική Ακαδημία Αντιγηραντικής Ιατρικής.

Η πιο τρανή απόδειξη γι’ αυτό είναι η αποτυχία της λεγόμενης «κλασικής υγιεινής διατροφής» να μας προστατεύσει από χρόνιες παθήσεις, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες, ο διαβήτης τύπου ΙΙ, οι νεφρικές διαταραχές, η αθηροσκλήρωση, η υπέρταση, οι διαταραχές του δέρματος και της όρασης και πολλές άλλες.

Λύσσα: Μια επικίνδυνη πλην εξαφανισμένη αρρώστεια

Ήταν τόσο έντονη η συγκεκριμένη ζωοανθρωπονόσος στο παρελθόν που ακόμη έχει μείνει η φράση «σαν λυσσασμένος» παρότι στη χώρα μας, το τελευταίο κρούσμα λύσσας στον άνθρωπο παρουσιάστηκε το 1975 και το τελευταίο κρούσμα λύσσας σε σκύλο το 1985.
Η λύσσα είναι ζωονόσος που οφείλεται σε διάφορα στελέχη του ιού Lyssavirus (ραβδοϊός), οι οποίοι προσβάλλουν το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ).

Το πρόβλημα της νόσου έγκειται στο γεγονός ότι προκαλεί 100% θνησιμότητα και αποτελεί σημαντικό οικονομικό βάρος για τις χώρες όπου ενδημεί, λόγω του υψηλού οικονομικού κόστους για την προληπτική χορήγηση αντιλυσσικών ορών και εμβολίων, την υγειονομική περίθαλψη των ασθενών και τα λαμβανόμενα μέτρα ελέγχου για τη νόσο.

Η λύσσα προσβάλλει όλα τα είδη θηλαστικών-κυρίως τα σαρκοβόρα- και ανάλογα με το είδος του ξενιστή που προσβάλλει διακρίνεται σε λύσσα των σκύλων (λύσσα των δρόμων) και στη λύσσα των άγριων ζώων.
Μέχρι το 2012 η λύσσα είχε εξαλειφθεί από την Ελλάδα, εξακολουθεί όμως να υπάρχει σε γειτονικές χώρες (ιδίως την Τουρκία) και στην κεντρική Ευρώπη. Να σημειωθεί ότι η λύσσα των άγριων θηλαστικών (αλεπούδες, τσακάλια) της κεντρικής Ευρώπης, μετακινείται κάθε χρόνο νοτιότερα κατά 20 χιλιόμετρα το χρόνο. Από αυτά προκύπτει ότι δεν πρέπει με κανένα τρόπο να επαναπαυόμαστε, σε ότι αφορά τη λύσσα, γιατί υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος εισόδου της αρρώστιας στη χώρα μας από τις γειτονικές χώρες, κυρίως με τα άγρια θηλαστικά.

«ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ» / Το μεγαλύτερο «ψέμα» του Μενέλαου Λουντέμη που γράφει στη μάνα του απ΄την εξορία.

Ο Μενέλαος Λουντέμης δεν υπέγραψε ποτέ δήλωση μετανοίας κουβαλώντας τον σταυρό του μαρτυρίου του μέχρι τέλους. Ζώντας στο κολαστήριο της Μακρονήσου και βιώνοντας στο πετσί του τα βασανιστήρια, τους εξευτελισμούς και τις ταπεινώσεις έπειτα από χρόνια, αυτοεξόριστος ήδη στη Ρουμανία, θα καταθέσει τον αγώνα και τις εμπειρίες του στο αυτοβιογραφικό μυθιστορήμα «Οι Ήρωες κοιμούνται ανήσυχα» (Σαρκοφάγοι ΙΙ), ιδιαίτερα όμως στο συγκλονιστικό «Οδός Αβύσσου, αριθμός Ο».

Γράφει και αρκετά ποιήματα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το «Είμαι καλά». Αφορμή της έμπνευσής του είναι οι απαγορεύσεις της λογοκρισίας από τη διοίκηση του στρατοπέδου, αφού σ’ αυτόν τον τόπο του μαρτυρίου οι διαταγές σχετικά με την αλληλογραφία επέβαλαν να γράφονται μόνον «ολίγαι λέξεις υπό την έννοιαν ότι ο αποστολεύς υγιαίνει». Ο Φώτης Σιούμπουρας, μάλιστα, στο βιβλίο του «Ο δικός μας Μενέλαος Λουντέμης», υποστηρίζει γι’ αυτό το ποίημα πως «ο συγγραφέας, λοιπόν, σε μία έκρηξη καρδιάς και ψυχής κάθησε κι έγραψε στην Μακρόνησο επιστολή προς τη Μάνα. Δεν την έστειλε στη μάνα του, μα στη μητέρα του συνεξόριστου Μάνου Κατράκη, την οποία αποκαλούσε ηρωίδα και λάτρευε (Ν.Σαραντάκος).

Από αριστερά προς τα δεξιά, ο ηθοποιός Γ. Γιολδάσης, ο λογοτέχνης Μενέλαος Λουντέμης, ο ιστορικός Δημήτρης Φωτιάδης, ο ηθοποιός Μάνος Κατράκης, ο ηθοποιός Τζαβαλάς Καρούσος, ο λογοτέχνης Νίκος Παπαπερικλής, ο Γιάννης Ιμβριώτης και ο ηθοποιός Κώστας Ματσακάς.

Ο Οπαδός

Αναπολώντας τη νιότη μου, των 20 και κάτι, θυμήθηκα πόσο έντονα το μυαλό μου ήταν σε α-συμφωνία με το συναίσθημα για κάποια χρόνια. Ο νους μου…μου έλεγε πως το κόμμα που τόσο αγαπώ έχει κάνει απίστευτες “καφρίλες” και είναι ουσιαστικά μια μεγάλη παρέα που κοιτάει την πάρτη της εις βάρος των πολλών.

Αλλά το αγαπούσα, το συμπαθούσα και όταν κέρδιζε χαιρόμουν.

Συνέχιζε, όμως, το μυαλό μου να μου λέει πως αυτά που νιώθω δε στέκουν στη λογική και πως «οι Άλλοι», οι Αντίπαλοι, έχουν κι αυτοί πολλά δίκια. Όλα εντάξει στη θεωρία, αλλά στην πράξη όταν κέρδιζαν «οι Άλλοι», για μερικές μέρες - σχεδόν άρρωστος - απέφευγα και τις συναναστροφές, γιατί ήμουν εξοργισμένος που τόσοι πολλοί «Άλλοι» δεν καταλάβαιναν πόσο δίκιο είχαμε «Εμείς».

Τα μέτρησα: 4 χρόνια μου πήρε να θεραπευθώ.  4 χρόνια να πάψω να χαίρομαι χωρίς λόγο, 4 χρόνια να μην ταυτίζομαι με το παράλογο. Μα τι δηλητήριο ήταν αυτό? Τί πράγμα είναι αυτό που σε κάνει αντικειμενικά έναν “βαμμένο” οπαδό, του οποίου η χαρά και η λύπη έχουν άρρηκτα συνδεθεί με το κόμμα?

Αργότερα, στα 30 και κάτι, θεωρούσα “άξιους” σεβασμού αυτούς που 15 χρόνια πριν μου είχαν “κλέψει” τα συναισθήματα μετατρέποντάς με σε οπαδό, σε άκριτο χειροκροτητή, φανατισμένο υπέρ τους, για νίκες που εμένα πάντα κακό μου έκαναν στο τέλος. Βλέπετε ήμουν και ρομαντικός ηλίθιος και δεν ήθελα να ανταλλάξω την πώρωση μου με ρουσφέτι ή κάποιο διορισμό τέλος πάντων.

Πώς, όμως, το καταφέρνουν αυτό το θαύμα, πάντα μου διέφευγε!!!

The Trump effect

Φίλε μου Πιτσιρίκο να ξεκινήσω λέγοντας ότι κι εμένα μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η κινητοποίηση των βολεμένων προοδευτικών εναντίον του Τραμπ.
Παγκόσμιο φαινόμενο πια η γελοιότητα και η υποκρισία.
Λες και η παγκοσμιοποίηση με την ελευθερία-ασυδοσία του παγκοσμίου εμπορίου αγαθών και ανθρώπων είναι ένα μικρό αθώο κοριτσάκι, μια Σταχτοπούτα που ζει στον Λευκό Οίκο, ο καινούργιος ένοικος του οποίου ετοιμάζεται να την βιάσει και να ασελγήσει πάνω της.
Κι ακούει κανείς τις διαμαρτυρίες των Γερμανών πως ο Τραμπ ετοιμάζεται να παραβιάσει όλους τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς αν εφαρμόσει πολιτική μερικού προστατευτισμού για την χώρα του.
Πραγματικά, δεν με ενδιαφέρει αν το μπουρδέλο που λέγεται πλανήτης γη γεμίσει με περισσότερες πoυτάνες από όσες σήμερα έχει, ούτε το αν κάποιες από τις παλιές «πεταλούδες» της καπιταλιστικής νύχτας χάσουν μέρος των εισοδημάτων τους.
Κανέναν δεν απασχολεί το γεγονός πως το εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ είναι τεράστιο, την ώρα που το πλεόνασμα της Γερμανίας είναι εξωφρενικό.
Ούτε το γεγονός πως το Βερολίνο έχει βάλει χέρι και εκπoρνεύει ολόκληρη την ΕΕ απασχολεί κανέναν.
Το σημαντικό είναι το που έβαζε πριν καμιά δεκαριά χρόνια, τότε που ήταν στα 60 του, το χέρι του ο Τραμπ όταν ξεμονάχιαζε τις γυναίκες στο γραφείο του ή στο ασανσέρ.
Ο Τραμπ που σύμφωνα με το CNN, το BBC, τον Guardian και την …Μαντόνα είναι ένας απρόβλεπτος τρελός που απειλεί να τινάξει τον αρμονικά φτιαγμένο κόσμο μας στον αέρα.
Ο Τραμπ και ο Κιμ.
Μαζί τους συμφωνούν και οι οκτώ άνθρωποι που κατέχουν περιουσία ίση με εκείνη των 3.5 δισ. ανθρώπων.
Φυσικά, δεν μπορώ να γνωρίζω αν είναι τρελός ή όχι ο νέος πλανητάρχης.
Κρίνοντας πάντως από τον λόγο του, βρίσκω πως είναι τουλάχιστον ένας ακόμα άξεστος ακροδεξιός, αρκουδόβλαχος αμόρφωτος αγελαδάρης.
Που δεν διστάζει στον πρώτο του λόγο που απευθύνει στην υπόλοιπη ανθρωπότητα να λέει το ίδιο με εκείνο που έλεγε κι ο Χίτλερ 85 χρόνια νωρίτερα.
Η Αμερική über alles.

ΤΑΟ ο «Δρόμος» - Μέρος Δεύτερο

Να είσαι σταθερός, χωρίς να είσαι επιθετικός.

Να είσαι εύκαμπτος, χωρίς να είσαι αδύναμος. 

Να εγκαταλείπεις τις συνήθειες, 

* Που έχουν γίνει καταναγκαστικές.

Να αντιμετωπίζεις τα γεγονότα χωρίς φόβο, 

* Δίχως να ταράσσεσαι από τις δυσκολίες. 

Να δέχεσαι την τύχη, ή την ατυχία που συναντάς, 

* Και να προχωράς ανεπηρέαστος. 

Η ζωή σου εξαρτάται από εσένα τον ίδιο. 

Αν αποδέχεσαι το πικρό, όπως και το γλυκό. 

Αν αποδέχεσαι τον θάνατο, όπως και την ζωή. 

Αν έχεις ισχυρή πειθαρχία. 

Τότε μπορείς να δράσεις, να αναπαυθείς, να αλλάξεις, 

* Χωρίς να εμποδίζεσαι από κανένα και τίποτα.

ΤΑΟ ο «Δρόμος» - Μέρος Πρώτο

Η ουσία, (η ψυχή), είναι η αρχέγονη, αληθινή, ενοποιημένη ενέργεια. 

Ο καθένας διαθέτει την ουσία, 

* Και είναι ικανός να επιστρέψει στην ρίζα (ενέργεια). 

Ο καθένας κατέχει το πνεύμα, 

* Και μπορεί να γυρίσει στην (αιώνια) νεότητα (της ενέργειας).

Εκείνο που είναι τεχνητό, 

* Είναι η επιρροή (επίδραση) κάθε πράξης του ανθρώπου. 

Αυτή η επιρροή, 

* Στο πλαίσιο της αποκτηθείσας προσωπικότητας, 

* Και των σωρευμένων γνώσεων, 

* Θάβει την πραγματικότητα μέσα σε μυριάδες αντικείμενα. 

Ο άνθρωπος όταν μπλέκει στις παροδικές εξαρτήσεις, 

* Χρησιμοποιεί τη δύναμη του εξωτερικά, 

* Στον αγώνα για επικράτηση, 

* Και την επιθυμία του για δύναμη. 

Αποδέχεται το απατηλό και εγκαταλείπει το πραγματικό.

Το φιλί, το βαρόμετρο του έρωτα

Ελάχιστες φωτογραφίες ερωτικού περιεχομένου, όσο «τολμηρές» κι αν είναι και όση σάρκα κι αν αποκαλύπτουν, μεταδίδουν τόσο ερωτισμό και τόση αισθησιακή ατμόσφαιρα όσο αυτή η περίφημη ασπρόμαυρη φωτογραφία στο Παρίσι του μεσοπολέμου ενός ερωτευμένου ζευγαριού που φιλιέται καθώς περπατάει στη μέση του δρόμου. Το “french kiss” όπως καθιερώθηκε να ονομάζονται τα γεμάτα πάθος φιλιά των ερωτευμένων στο στόμα, ενέπνευσε εκατοντάδες σκηνοθέτες, του Χόλλιγουντ ιδιαίτερα, οι οποίοι κι αυτοί με τη σειρά τους «έπλασαν» -κι εξακολουθούν να πλάθουν- αμέτρητες στιγμές φιλιών διάσημων κινηματογραφικών ζευγαριών που συγκίνησαν μέχρι δακρύων εκατομμύρια θεατές πολλών γενεών και άφησαν ιστορία στη μεγάλη οθόνη.

Τι είναι αυτή η φαινομενικά τόσο απλή πράξη του αγγίγματος των χειλιών μεταξύ δυο ερωτευμένων ανθρώπων και γιατί μας συγκινεί (με όλη τη σημασία της λέξης) τόσο πολύ είτε την απολαμβάνουμε οι ίδιοι είτε γινόμαστε θεατές της; Τι είναι αυτό που κάνει το φιλί να είναι μια πράξη τόσο ιδιαίτερη και τόσο σημαντική στον έρωτα;

Ας ξεκινήσουμε από το όργανο με το οποίο πραγματοποιείται το φιλί, το στόμα, τα εξωτερικά χείλη δηλαδή και το εσωτερικό το στόματος με τη γλώσσα: το κατεξοχήν όργανο που είμαστε αναγκασμένοι απ’ τις πρώτες στιγμές της ζωής μας να μάθουμε να χρησιμοποιούμε για να τραφούμε και να ζήσουμε αλλά και το πρώτο μέρος του σώματος μας με το οποίο αντλούμε ευχαρίστηση, απόλαυση, όταν το βασανιστικό αίσθημα της πείνας ανακουφίζεται από την τροφή που γεμίζει το στόμα και την ταυτόχρονη αίσθηση της ζεστής σωματικής επαφής με τη μητέρα.

Κανένας ψυχολόγος δεν έχει περιγράψει πιο ποιητικά το θηλασμό και τις προεκτάσεις του στον ανθρώπινο ψυχισμό από τον D. Winnicott: «…η σχέση του βρέφους με τη μητέρα κατά το “όργιο” του θηλασμού είναι ιδιαίτερα έντονη… περίπλοκη, γιατί περιλαμβάνει τη διέγερση της αναμονής, την εμπειρία της δραστηριότητας κατά το θηλασμό, την αίσθηση της ευχαρίστησης και την ανακούφιση από την ένταση των ενστίκτων που φέρνει η ικανοποίηση. Σε μεγαλύτερη ηλικία … όταν το άτομο θα δοκιμάζει τα σεξουαλικά αισθήματα, αυτά θα του θυμίζουν εκείνα του θηλασμού… σ’ ένα ικανοποιητικό θηλασμό, το γεγονός ότι το βρέφος “παίρνει” από ένα μέρος το σώματος της μητέρας, αποτελεί το πρότυπο για όλα τα είδη της εμπειρίας στα οποία συμμετέχουν τα ένστικτα.»

Έτσι θα το Καθαρίσετε Εύκολα και Γρήγορα

Από το σπίτι μέχρι το εξοχικό σας, μάθετε πώς μπορείτε να καθαρίσετε τo παλιό στρώμα σας γρήγορα κι εύκολα!

Μπορεί να σας φαίνεται περίεργο, αλλά το στρώμα δεν πρέπει να αποτελεί το πλέον μόνιμο κομμάτι του υπνοδωματίου σας. Αντίθετα, πρέπει οπωσδήποτε να το αλλάζετε κάθε 8-10 χρόνια μιας και στο εσωτερικό του τείνουν να τρυπώνουν επικίνδυνα βακτήρια. Τα τελευταία, μάλιστα μπορεί να γίνουν ιδιαίτερα επικίνδυνα για όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το αναπνευστικό τους.

Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι να θυμάστε ότι πρέπει να καθαρίζετε ακόμα και τα καινούργια στρώματα κάθε 2-3 μήνες. Με ποιον τρόπο; Βγάλτε το στρώμα στον ήλιο και χτυπήστε το δυνατά κι από τις δύο πλευρές με ένα τιναχτήρι. Στη συνέχεια, αφήστε το όρθιο στη βεράνταγια 5-6 ώρες προτού το τοποθετήσετε εκ νέου στο κρεβάτι σας του οποίου την επιφάνεια, προηγουμένως, έχετε ψεκάσει με κάποιο ειδικό σπρέι κατά των ακάρεων. Τέλος, μην αμελείτετε να γυρίζετε το στρώμα σας δύο φορές τον χρόνο.

Ανθρώπινο Κάρμα, Ελεύθερη Βούληση και Απελευθέρωση

Τι είναι ακριβώς το Κάρμα

Η αληθινή έννοια και ο μηχανισμός του Κάρμα, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύεται από τους πολλούς, πολύ λίγη σχέση έχουν με τη «μοίρα», το «κισμέτ» ή την «τιμωρία» λόγω διάπραξης αμαρτιών.

Ουσιαστικά, το Κάρμα -που στα σανσκριτικά σημαίνει «πράξη»- αποτελεί το σύνολο των ιδιαίτερων τάσεων της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου, σύμφωνα με τις οποίες αυτός ωθείται να πράττει – δηλαδή να σκέφτεται, να εκφράζει συναισθήματα και να συμπεριφέρεται στη ζωή του. Αυτές οι τάσεις, το σύνολο των «προγραμματισμών» που αποτελούν ουσιαστικά τον «χαρακτήρα» μας, είναι προϊόν των συνολικών βιωμάτων που έχει αποκτήσει η ψυχή μας, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιπετειώδους πορείας της -από ζωή σε ζωή- μέχρι σήμερα.

Ο μηχανισμός με τον οποίο δημιουργούνται αυτές οι τάσεις που συνιστούν το Κάρμα μας βασίζεται στην κοσμική ιδιότητα της Αδράνειας. Η ίδια η έννοια της αδράνειας, όπως τη γνωρίζουμε από τη Φυσική, εκφράζει την αντίδραση που παρουσιάζει κάθε δομή όταν κάποιος ή κάτι επιχειρήσει να την αλλάξει.

Από αυτή τη σκοπιά, η αδράνεια εκφράζει σε ένα ευρύτερο πεδίο την αντίσταση κάθε δομής (π.χ. ενός όντος ή ομάδας όντων, ενός φυτού, υλικού σώματος, φυσικού φαινομένου, κ.λπ.) στην αλλαγή και άρα την τεράστια δύναμη της Συνήθειας.

Πού πάει η τέχνη όταν πεθαίνει; Στα μουσεία.

«Οι κριτικοί που προφητεύουν την παρακμή του πολιτισμού φαίνεται πως συχνά υποθέτουν ότι ο πολιτισμός είναι κάτι εύθραυστο, που συντηρείται μόνο χάρη στην αφοσίωση διανοούμενων όπως οι ίδιοι, κι ότι πάντα κινδυνεύει να ποδοπατηθεί απ’ τις εκφυλισμένες μάζες.

Όμως τα βασικά στοιχεία του πολιτισμού επιβίωσαν και επιβιώνουν μόνο επειδή ανταποκρίνονται σε ανθρώπινες ανάγκες που ξεπερνούν τις διαφορές των τάξεων, των φυλών, των εθνοτήτων και των ιστορικών περιόδων.

Ο πολιτισμός δεν είναι θείο δώρο, αλλά ένα φυσικό υποπροϊόν της ανθρώπινης εξέλιξης.«

Έτσι τελειώνει ο John Carey την εισαγωγή στο βιβλίο του «Τα μεγάλα ρεπορτάζ».

Αυτό που γράφει μπορούμε να το καταλάβουμε καλύτερα αν σκεφτούμε όχι γενικά τον πολιτισμό, αλλά -ειδικά- πώς εξελίσσεται η μουσική.

America first: ‘Στην Αμερική ο πρόεδρος ασκεί αρκετά μεγάλη επίδραση στις κρατικές υποθέσεις, δεν τις κατευθύνει όμως καθόλου’ (Αλέξις ντε Τοκβίλ)

φίλες και φίλοι

OTAN  λέμε ‘Αμερική’ εννοούμε άλλοτε την ήπειρο κι άλλοτε μία συγκεκριμένη χώρα της ηπείρου αυτής, τις Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής (U.S.A). Συνήθως μεταχειριζόμαστε τον πρώτο όρο, χάριν συντομίας, από τα συμφραζόμενα όμως κατανοούμε περί τίνος πρόκειται. Η αρχαιότερη μαρτυρία της χρήσης του όρου Αμερική, που έχω υπ΄όψει μου,  είναι ο Αλέξις ντε Τοκβίλ –  ένας δεδηλωμένος αριστοκράτης που πρωτοστάτησε στην καταστολή της επανάστασης του 1848 στη Γαλλία και αργότερα για λίγους μήνες υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών· το αριστούργημά του, ένα εξαίσιο, συγκλονιστικό σχόλιο πάνω στην Κυριαρχία, φέρει τον τίτλο De la Democratie en Amerique, του οποίου ο πρώτος τόμος εκδόθηκε το 1835 και ο δεύτερος το 1840. Δεν υπάρχει όμως καμιά αμφιβολία ότι ήδη από την γένεση της Ομοσπονδίας, μετά την αμερικάνικη επανάσταση,  είχε επιλεγεί το όνομα Αmerica.

ΦΑΙΝΕΤΑΙ, φίλες και φίλοι, ότι η Αμερική, οι USA,  είναι η μόνη χώρα που δεν έχει όνομα. Είναι η μόνη χώρα που το όνομα της είναι αυτό της ηπείρου που ανήκει. Δεν σας φαίνεται περίεργο; Εμένα μου φαίνεται. Και επειδή είναι περίεργο, πολύ περίεργο, θα διατυπώσουμε τις δύο παρακάτω εικασίες. Ή υπήρχε κάποιο άλλο όνομα αλλά παραγκωνίστηκε και επιλέχτηκε αυτό της Αμερικής ή δεν υπήρχε και το όνομα αυτό ήταν η μόνη λύση. Η μόνη λύση;

ΕΝΩ κάθε κάθε Πολιτεία  έχει όντως το δικό της όνομα, ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί ένα για την Ομοσπονδία. Οι βόρειοι γείτονες, Ομοσπονδία επίσης, επέλεξαν το όνομα Canada, που είναι μια λέξη κάποιας ινδιάνικης γλώσσας αλλά δεν θυμάμαι ούτε ποιας φυλής ούτε και τι σημαίνει –  θα το μάθω όμως σύντομα. Για να κατανοήσουμε την επιλογή του όρου Αμερική πρέπει να πάμε πιο πίσω, πριν την αμερικάνικη επανάσταση. Οι Άγγλοι της Αμερικής ονομάζονταν Αγγλοαμερικάνοι κι όταν έλεγαν Αμερική εννοούσαν τις αποικίες τους που βρίσκονταν στην ήπειρο Αμερική. Μετά την επανάσταση και μετά την σύμπηξη της Ομοσπονδίας διατήρησαν αυτό το όνομα, ενώ θα μπορούσαν αν το αλλάξουν. Δεν το έκαναν.