Μακαρονάδα με ψητά λαχανικά

Γεια σας φίλες και φίλοι μου

Μία πολύ απλή αλλά πολύ νόστιμη μακαρονάδα έφτιαξα προχθές και σας την προτείνω. Ίσως σας χρειαστεί, για να φάτε μια μέρα κάτι πιο απλό και υγιεινό, ανάμεσα στην τόση κρεατοφαγία αυτών των ημερών... 

ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΟΥ

Μακαρονάδα με ψητά λαχανικά

Σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, βάζετε κομμένες φέτες λαχανικών (πιπεριές Φλωρίνης, μελιτζάνες, μανιτάρια, κολοκυθάκια και χοντροκομμένα κρεμμύδια) καθώς και μερικές σκελίδες σκόρδο ακαθάριστες, στις οποίες κόβετε μόνον τις άκρες της ρίζας (όσο πιο πολλές οι σκελίδες του σκόρδου, τόσο πιο νόστιμη η μακαρονάδα σας).

Ψήνετε τα λαχανικά σε δυνατό  γκριλ μέχρι να γίνουν  και στη συνέχεια τα κόβετε με δύο μαχαίρια σε κομμάτια μικρά, εκτός από τις σκελίδες σκόρδου. Αυτές, τις πιέζετε να βγει από μέσα τους  ο πολτός του ψημένου σκόρδου και τον ανακατεύετε με τα υπόλοιπα υλικά, βάζοντας λίγο αλάτι, πιπέρι και λάδι στο μείγμα. 

Εγώ χρησιμοποιώ 2 κ.σ. λάδι για κάθε μερίδα φαγητού.

Μηχανές Ελληνικής κατασκευής: Μαλκότση (Βίντεο)

Η ανεπανάληπτη μηχανή Μαλκότση που κελαηδούσε στις ακροποταμιές μαζί με τα αηδόνια.
Πως το κράτος οδήγησε τον Σωκράτη Μαλκότση σε πτώχευση!!!

Ο Σωκρατης Μαλκότσης είναι ιστορικά ο σημαντικότερος Έλληνας κατασκευαστής μηχανών, που ξεπερνά διάφορους κατασκευαστές μηχανών (συνήθως diesel και ημι-diesel) που άκμασαν στην Ελλάδα στη δεκαετία του '20 και (κυρίως) τη δεκαετία του '30, όπως dimadis-Kanakis στο Βόλο, Peteinaris στη Καλαμάτα, Siderides, ΒΙΟ, Koutroufis και πολλά άλλα στην Αθήνα.
Τοποθετημένος στον Πειραιά, πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Malkotsis παρήγαγε τους διάφορους τύπους βιομηχανικών μηχανημάτων.

Μετά από τον πόλεμο παρήγαγε τα βιομηχανικά μηχανήματα για διάφορες ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά εστίασε σταδιακά σχεδόν εξ ολοκλήρου στις μηχανές diesel , και έγινε σύντομα η μεγαλύτερη επιχείρηση στον τομέα του. 

Οι μηχανές Malkotsis βρήκαν τη χρήση σε ποικίλες βιομηχανικές εφαρμογές, ενώ τα πρότυπα μηχανών βαρκών έγιναν θρυλικά για την αξιοπιστία τους. Παρήχθη επίσης και μια σειρά ηλεκτρικών μηχανών. 

Η σειρά diesel EM της περιέλαβε στις μηχανές που σχεδιάστηκαν συγκεκριμένα για την τροφοδότηση των οχημάτων και χρησιμοποιήθηκε στα πρότυπα αγροτικών τρακτέρ Malkotsis (Malkotsis em-2 και em-4) που εισήχθησαν το 1959. 

Τα τρακτέρ, που σχεδιάστηκαν σε συνεργασία με μια βρετανική συμβουλευτική εταιρία, παρήχθησαν για μόνο μερικά έτη, λόγω έλλειψης των χρηματοδοτικών και άλλων προβλημάτων συμβάλλοντας τα μέγιστα και η πλήρη έλλειψη κρατικής υποστήριξης, όπως άλλωστε συνέβαινε και συμβαίνει σε κάθε προσπάθεια ανάπτυξης και ανάδειξης στην παγκόσμια αγορά Ελληνικών – κυρίως - βαρέως τύπου προϊόντων .

ΚΑΘΟΔΙΚΗ ΦΟΡΑ ΦΩΤΙΣΜΟΥ - ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ - ΥΓΕΙΑ

 

 

Κατά καιρούς, αισθανόμαστε κάποια βιώματα. Συνειδητοποιήσεις δηλαδή κατανόησης, που μας δίνουν, πολύ βαθύτερη οπτική, και αισθαντικότερη ζωντανή Παρουσία αυτού που Πραγματικά Είμαστε (που καμία σχέση δεν έχει με ότι νομίζουμε και μας έμαθαν να είμαστε, που φέρνει βεβαίως τη συνήθης εξωτερική τοποθέτηση που έχουμε για τα πράγματα).

Το πρώτο, (ως το βίωμα,) διαχέεται από μέσα προς τα έξω, ή αν θέλετε από ψηλά προς τα χαμηλά ενώ το δεύτερο, (η συνήθης λειτουργία του να «βλέπουμε»,) ξεκινά από έξω, (από χαμηλά), και παραμένει ως έχει, δίχως την παραμικρή πορεία, ή έστω «άγγιξη» της μέσα μας Πραγματικότητας (ή του επάνω) (που είναι πέραν των πέντε αισθήσεων).

Έτσι αντιλαμβανόμαστε, πως μόνο η ανοδική προσέγγιση εξελίσσει τη Συνείδηση μας. Η εξωτερική, ακριβώς επειδή παραμένει εντός του παρόντα (περιορισμένου) πεδίου, το μόνο που κάνει, είναι να ανακυκλώνει μονάχα και συνεχώς τον εαυτό της. (Με τα ίδια, και τα ίδια, και τα ίδια σε κύκλους ανά διαστήματα που επαναλαμβάνονται). Μα με δίχως κάτι νέο, καινούριο, άγνωστο κατά τα άλλα, το οποίο θα μπορούσε να τη θρέψει, σαφώς ούτε μεγαλώνει (διευρύνεται), ούτε βέβαια και εξελίσσεται.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΜΑΣ, ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ

 

 

Από το άμεσο βασίλειο στο οποίο βρισκόμαστε, (το ανθρώπινο), παίρνουμε τροφή για την άνοδο μας, από το αμέσως επόμενο, (ανώτερο). Ενώ θρέφουμε (με τη στοργή και τη γνώση μας διδάσκοντας και προετοιμάζοντας), το αμέσως προηγούμενο (κατώτερο), (που βοηθάμε να προοδεύσει, όπως σε εμάς γίνεται αυτό με το ανώτερο, που μας αναμένει να γνωρίσουμε…). Κανονικά!

Διότι αντ’ αυτού, (στην πλειοψηφία), δεν στρεφόμαστε ποτέ στο ανώτερο βασίλειο από το δικό μας, ενώ ως τροφή του υλικού μας σώματος, θανατώνουμε τους κατοίκους του κατώτερου από εμάς βασιλείου…

Γι’ αυτό «κραυγάζουμε»… Αλλά ακόμα, είναι πάρα πολύ νωρίς (απ’ ότι φαίνεται με τα γεγονότα), για να γίνει στάση ζωής κάτι τέτοιο στους ανθρώπους.

Συνείδηση της Αλλαγής

Ταξιδεύουμε στον Χώρο και τον Χρόνο… στο Μηδέν και το Άπειρο… στο Παντού και το Πουθενά…
Και αλλάζοντας μένουμε οι ίδιοι…
Παραμένοντας ίδιοι βιώνουμε την βαθύτερη αλλαγή, μιας και κάτι στάσιμο στη Ροή του Χρόνου, μεταβάλλεται σε κάτι άλλο… σε κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που στάθηκε στην αρχική θέση στον Χωροχρόνο.

Όμως… η αλλαγή που συμβαίνει μέσα στην ακινησία, είναι τελείως διαφορετική από την Αλλαγή που επιφέρει η Κίνηση. Στην πρώτη αλλάζει η Πραγματικότητα και κατ’ επέκταση και ο Παρατηρητής μέσα σε Αυτήν.
Στην δεύτερη όμως… γεννιέται η Μαγεία.

Ένα χιουμοριστικό βίντεο με θέμα τα γυμναστήρια έχει σπάσει το κοντέρ του youtube

Ένα χιουμοριστικό βίντεο με θέμα τα γυμναστήρια έχει σπάσει το κοντέρ του youtube.

Oι Buff Dudes, είχαν την ιδέα να γυρίσουν ένα βίντεο το οποίο αναλύει τις συμπεριφορές των... homo sapiens στα γυμναστήρια, σαν να πρόκειται για ντοκιμαντέρ άγριας ζωής. 

O φόβος της αρρώστιας

O φόβος της αρρώστιας, μια κατάσταση σε κάποιο βαθμό φυσιολογική για τους περισσότερους ανθρώπους, μπορεί – ξεπερνώντας κάποια όρια – να μετατραπεί σε αρρώστια καθαυτή, γεγονός που παρατηρούμε γύρω μας ιδίως αυτή την εποχή.  O φόβος από μόνος του είναι γνωστό ότι αποδυναμώνει τον άνθρωπο πολλαπλά. H επίδραση του στον ψυχισμό, στην δύναμη, την αισιοδοξία και το κουράγιο μας είναι βέβαια προφανής.

Αυτό που είναι ίσως λιγότερο προφανές – αν και όχι άγνωστο σαν εμπειρία σε πολλούς- είναι ο τρόπος με τον οποίο ο φόβος επιδρά στο σώμα και στην κατάσταση της υγείας μας γενικά και στην κατάσταση του ανοσοποιητικού μας συστήματος ειδικότερα, όταν πρόκειται για την άμυνα του οργανισμού μας απέναντι στα συνηθισμένα προβλήματα.

Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και πραγματικά τόσο επίκαιρο αυτό που έγραφε ο E. Μπαχ ήδη στα 1931 σχετικά με το φόβο και την επίδραση του στην υγεία και την αρρώστια:

Στην εποχή μας ο φόβος της αρρώστιας έχει αναπτυχθεί τόσο που έχει γίνει μια μεγάλη δύναμη καταστροφής, επειδή ανοίγει την πόρτα σε εκείνα τα πράγματα που τρέμουμε και διευκολύνει το να μας συμβούν.

Μαθήματα με την Κάλλας

Συνεχίζεται στο «John Golden Theatre» της Νέας Υόρκης το αφιερωμένο στη Μαρία Κάλλας έργο του Terrence McNally. «Αξίζει να έλθεις κολυμπώντας στη Νέα Υόρκη για να το δεις», γράφουν οι κριτικές που εδώ και τρεις μήνες ασχολούνται με τις ενστάσεις και τις συζητήσεις που προκαλεί. Η ντίβα συνεχίζει, καθώς φαίνεται, να ταράζει με την παράξενα ανησυχητική παρουσία της το κοινό ακόμα και σήμερα.

MASTER CLASS

«Πιπί-κακά», «πιπί-κακά». Πράγματι, έτσι μιλούσε η Μαρία Κάλλας όταν εκνευριζόταν την ώρα που δίδασκε; Και ο Αριστοτέλης Ωνάσης στα αλήθεια θεωρούσε ότι το καλύτερο μέρος σε μία όπερα είναι το διάλειμμα;

Οι θεατές που μαζικά σπεύδουν να δουν τη θεατρική παράσταση της χρονιάς στη Νέα Υόρκη δεν μπορούν να μη διατυπώσουν τέτοιου είδους ερωτήματα. Δε γίνεται να μην αναρωτηθούν: «Είναι αλήθεια τα όσα βλέπουμε;» «Τόσο απορροφημένη ήταν από τον εαυτό της, τόσο βυθισμένη στο πάθος και τα πάθη της, ώστε να εκμηδενίζεται την ώρα του μαθήματος ο τρέμων από την αγωνία μαθητής;»

Ακατάπαυστα τους τρεις τελευταίους μήνες που παίζεται στο «John Golden Theatre» το «Master Class» προκαλεί παθιασμένες συζητήσεις και αναλύσεις. Το έργο αναφέρεται στην εποχή ανάμεσα στον Οκτώβριο του 1971 και το Μάρτιο του 1972. Τότε που η Μαρία Κάλλας κάθε Δευτέρα και Πέμπτη από τις 5.30 μέχρι τις 7.30 έδινε μαθήματα στο Lincoln Center στο Julliard School of Music. Αν ήσουν τυχερός και έβρισκες εγκαίρως εισιτήριο, μπορούσες με πέντε δολάρια να παρακολουθήσεις το μάθημα που ήταν ανοιχτό στο κοινό.

ΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ

Τι είναι τα Ακασικα Αρχεια; Υπάρχουν όντως και αν ναι, μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την ύπαρξή τους; Μεταφράζουμε το Άρθρο για Την Ακασα και τα αρχεία της

“Ολόκληρη η αντιληπτή ύλη προέρχεται από μία πρωταρχική ουσία, μία λεπτή ουσία που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε και που καταλαμβάνει όλο τον χώρο, Η Ακάσα ή Φωτεινός Αιθήρ, αντιδρά με την ζωή που δίνει η πράνα  ή άλλη δημιουργική δύναμη και δίνει υπόσταση κάνοντας ατέρμονους κύκλους σε όλα τα πράγματα και φαινόμενα.”– Nikola Tesla, Man’s Greatest Achievement, 1907

Η Ακάσα ανεξάρτητα με το Φιλοσοφικό σύστημα ή την Θρησκεία στο οποίο αναφέρεται έχει στην ουσία το ίδιο βασικό νόημα. Είναι η Σανσκριτική Λέξη ( Πρώιμη Ιερή Γλώσσα του Ινδουισμού) για τον “Αιθέρα” με την φυσική αλλά και την Μεταφυσική του Έννοια. Η ύπαρξη αυτής της “ουσίας” έχει ερευνηθεί από επιστήμονες και Φιλόσοφους των αρχαίων χρόνων, σε όλες τις παραδόσεις και δοξασίες που χρονολογούνται χιλιετίες πριν. Η θεωρία της Ακάσα Προήλθε από τον Ανατολικό Εσωτερισμό / Μυστικισμό και με την πάροδο των χρόνων πέρασε και στον Δυτικό Εσωτερισμό. Ας σημειώσουμε εδώ πως μιλάμε στο συγκεκριμένο σημείο για την Ακάσα και ΌΧΙ τα ακασικά αρχεία.

“Και επέτρεψαν στον Απολλώνιο να κάνει τις ερωτήσεις του, και εκείνος τους ρώτησε: ” Από τι θεωρείτε πως αποτελείται ο Κόσμος;” και απάντησαν: “Απο στοιχεία.” “Και αυτά τα στοχεία είναι τέσσερα;” αναρωτήθηκε. “Όχι τέσσερα” είπε ο Λάρχας, “αλλά πέντε“. “Πως μπορεί να υπάρχει και πέμπτο;” αναρωτήθηκε ο Απολλώνιος “μαζί με το Νερό και τον Αέρα, την Γη και τη Φωτιά;” “Υπάρχει και ο Αιθήρ“απάντησε ο άλλος ” που θα πρέπει να θεωρηθεί ως το στοιχείο από το οποίο δημιουργήθηκαν οι Θεοί“ –  Περί Απολλώνιου Τυανέως

Η Ακάσα είναι με λίγα λόγια η βάση όλων των πραγμάτων του Φυσικού κόσμου και σε διάφορες Φιλοσοφίες  λογίζεται ως η ουσία που βρίσκεται πίσω από την δημιουργία της Ύλης. Σύμφωνα με πολλούς έιναι η πηγή της ενέργειας της Υλικής Εκδήλωσης. Αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον, αφού η Κβαντική Φυσική μας έδειξε πως οι ανθρώπινες σκέψεις, οι προθέσεις, τα συναισθήματα κ πολλά ακόμη έχουν άμεση επίδραση στον Φυσικό Υλικό μας κόσμο. Οι Επιστημονικές θεωρίες του Σύγχρονου κόσμου δεν αναγνωρίζουν την πραγματική ύπαρξη της Ακάσα όμως το γεγονός πως η Κβαντική Φυική έδειξε πως το Διάστημα δεν είναι Κενό τείνει να επιβεβαιώνει την ύπαρξη μίας τέτοιας ουσίας.

DION FORTUNE – ΨΥΧΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ

Ποιές είναι οι περιπτώσεις των ψυχικών επιθέσεων και ποιά είναι τα σημάδια τους; Ας δούμε αυτό το ζήτημα μέσα από την οπτική της Dion Fortune και το εγχειρίδιό της «Ψυχική Αυτο Άμυνα».

Dion Fortune : Ψυχικες επιθεσεις – 1ο μέρος μετάφρασης:

«Αν κοιτάξουμε το σύμπαν γύρω μας θα διαπιστώσουμε πως είναι δύσκολο να μην συνειδητοποιήσουμε πως θα πρέπει να υπάρχει κάποιο παρακαμπτήριο σχέδιο που συντονίζει την αέναη πολυπλοκότητά του. Αν πάρουμε στα χέρια μας και εξετάσουμε κάθε ζωντανό πλάσμα, όσο απλό και αν είναι αυτό, θα πρέπει να κατανοήσουμε πως η προδιαγεγραμμένη ποικιλία των μελών του είναι σχεδιασμένη πάνω σε κάποιο πλαίσιο.

Η Επιστήμη επιδίωξε μάταια να ανακαλύψει αυτή τη συγκεκριμένη αρχή. Όμως δεν θα βρεθεί ποτέ στην φυσική σφαίρα ύπαρξης, διότι υπάγεται στα πλαίσια του φυσικού.Οι δυνάμεις αυτές του σύμπαντος, το πλαίσιο πάνω στο οποίο είναι δομημένη μια τέτοια αρχή, ανήκει σε μια διαφορετική φάση εκδήλωσης από την φυσική, έχοντας διαφορετικές διαστάσεις από τις τρεις που εμείς έχουμε συνηθίσει και κατανοήσει μέσα από τρόπους συνειδητότητας στους οποίους υπαγόμαστε. Ζούμε στο μέσον των αόρατων δυνάμεων,και μπορούμε να κατανοήσουμε μόνο τις επιδράσεις τους. Κινούμαστε ανάμεσα σε αόρατες μορφές οι πράξεις των οποίων δεν γίνοντα αντιληπτές εξ’ολοκλήρου από εμάς, αν και επηρεαζόμαστε φανερά από αυτές.

Σε αυτή την πλευρά της φύσης, που είναι αόρατη στις αισθήσεις μας, άυλη ως προς τα αισθητήρια όργανά μας, μπορούν να συμβούν πολλά που έχουν αντίκτυπο στο φυσικό πεδίο. Υπάρχουν πλάσματα που ζούν σε αυτό τον αόρατο κόσμο, όπως τα ψάρια ζουν στην Θάλασσα.Υπάρχουν άντρες και γυναίκες με εκπαιδευμένα μυαλά, η ειδικές «Δυνάμεις» που μπορούν να εισχωρήσουν σε αυτόν τον αόρατο κόσμο όπως ο δύτης καταδύεται στα βάθη του ωκεανού. Υπάρχουν επίσης φορές όπου οι αόρατες αυτές δυνάμεις ρέεουν πάνω από εμάς και τις ζωές μας.Συνήθως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Είμαστε προστατευμένοι από την ίδια την ανικανότητά μας να αντιληφθούμε αυτές τις αόρατες δυνάμεις. Υπάρχουν τέσσερις περιπτώσεις πάντως, κατά τις οποίες το πέπλο μπορεί να αφαιρεθεί και έτσι να συναντήσουμε αυτό που είναι αόρατο. Μπορεί να βρεθούμε σε έναν τόπο όπου αυτές οι δυνάμεις είναι συγκεντρωμένες. Ίσως να συναντήσουμε ανθρώπους που χειρίζονται αυτές τις δυνάμεις. Μπορεί οι ίδιοι να πέσουμε πάνω σε αυτές τις δυνάμεις,καθοδηγούμενοι από το ενδιαφέρον μας για αυτές,και να αναδυθούμε από αυτά τα βάθη προτού καν αντιληφθούμε που βρισκόμαστε. Ή Μπορεί να γίνουμε θύματα κάποιων συγκεκριμένων παθολογικών συνθηκών που «σηκώνουν» αυτό το πέπλο.

Διαλύοντας το Πονόσωμα

Το πονόσωμα, που είναι η ζοφερή σκιά που ρίχνει το εγώ, φοβάται το φως της συνειδητότητάς σου. Η επιβίωσή του εξαρτάται από την ασυνείδητη ταύτισή σου μαζί του, καθώς και από το συνει­δητό σου φόβο να αντιμετωπίσεις τον πόνο που ζει μέσα σου. Ό­μως αν δεν τον αντιμετωπίσεις, αν δε φέρεις το φως της συνειδητότητάς σου μέσα στον πόνο, θα αναγκαστείς να τον ζεις ξανά και ξανά. Το πονόσωμα μπορεί να σου φαίνεται σαν ένα επικίνδυνο τέρας που δεν αντέχεις να το κοιτάξεις, αλλά σε διαβεβαιώνω ότι είναι ένα φάντασμα δίχως υπόσταση, που δεν μπορεί να επικρατή­σει ενάντια στη δύναμη της παρουσίας σου. Κάποιες πνευματικές διδασκαλίες ισχυρίζονται ότι κάθε πόνος είναι τελικά μια ψευδαίσθηση, κι αυτό είναι αλήθεια.





Το ερώτημα είναι: είναι αυτό αλήθεια για σένα; Μια απλή πεποίθηση δεν το κάνει αλήθεια. Θέλεις να βιώνεις πόνο σε όλη την υπόλοιπη ζωή σου και να εξακολουθείς να λες ότι είναι ψευδαίσθηση; Σε απαλλάσσει αυ­τό από τον πόνο; Αυτό που μας απασχολεί εδώ είναι το πώς μπορείς να συνειδητοποιήσεις αυτή την αλήθεια - δηλαδή, να την κάνεις α­λήθεια στη δική σου εμπειρία.


Το πονόσωμα δε θέλει να το παρατηρείς άμεσα και να δεις τι είναι πραγματικά. Τη στιγμή που το παρατηρείς, που νιώθεις το ενεργειακό του πεδίο μέσα σου και κατευθύνεις την προσοχή σου μέσα του, η ταύτιση σπάει. Μπαίνεις σε μια ανώτερη διάσταση συνειδητότητας, που την ονομάζω παρουσία. Τώρα είσαι παρατηρη­τής του πονοσώματος. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να σε χρησι­μοποιεί πια προσποιούμενο ότι είναι εσύ, και δεν μπορεί πια να ανεφοδιαστεί μέσα από σένα. Έχεις βρει τη δική σου εσωτερική δύνα­μη. Έχεις αποκτήσει πρόσβαση στη δύναμη του Τώρα. Τι συμβαίνει στο πονόσωμα όταν γινόμαστε αρκετά συνειδητοί ώστε να διαλύσουμε την ταύτισή μας μαζί του; Η απουσία

Η ευτυχία είναι η εκδίκησή μου – Μ.Βαμβουνάκη

Ένα πρωινό, νιώθοντας αόριστα καλά, επιθύμησα να φτιάξω ένα μήνυμα και να το στείλω σε όλους τους γνωστούς μου που τα νούμερά τους τα έχω περασμένα στο κινητό μου. Αόριστα καλά ένιωθα!

     

Έγραψα στο κινητό μου λοιπόν και τους έστειλα το εξής: Θυμήσου μιαν εποχή που ήσουν ευτυχισμένος. Με χαρά και πληρότητα. Τότε που αισθανόσουν ότι ζούσες τον αληθινό εαυτό σου.

Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά. Ελάχιστοι απάντησαν θετικά. Ελάχιστοι μπόρεσαν να θυμηθούν και να πουν κάτι σαφές και συγκεκριμένο. Οι πιο πολλοί μπερδεύτηκαν, ήρθαν σε αμηχανία, μερικοί μάλιστα έμοιαζαν θυμωμένα αρνητικοί.

Έμεινα κατάπληκτη! Είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να μην μπορεί να θυμηθεί κάτι ευτυχισμένο απ’ τη ζωή του όλη; Να δυσκολεύεται τόσο να εντοπίσει κάποια χαρά; Μου φάνηκε ανυπόφορα άχαρη και μουντή η κατάστασή τους. Τους συμπόνεσα και, ταυτόχρονα, περίπου τους θύμωσα. Ανακάλυψα πως οι πιο «δυστυχισμένοι» απ’ τους γνωστούς μου αντικειμενικά είχαν τα περισσότερα αγαθά. Μόρφωση, οικονομική άνεση, υγεία, ωραίο σπίτι, καλή δουλειά, κι άλλα…

Το σώμα μας γίνεται τόξο και γεμίζει τοξικότητα

Το σώμα μας, απαρτίζεται από τα 7 τσάκρας, τα οποία είναι δεμένα με τις ορμόνες – ορμές μας. Οι ορμόνες μας είναι αυτές που γίνονται ο οδηγός μας για να μας δείξουν ποια τσάκρα μας είναι μπλοκαρισμένα.

Το πώς μπλοκάρονται τα τσάκρας, είναι απλό στο να το συλλάβουμε. Μπλοκάρονται από τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας. Αυτό το συνδυαστικό πακέτο δημιουργεί συμπεριφορές, δηλαδή ένα κουστούμι το οποίο ακούει στο όνομα «εγώ».

Το κυριότερο τσάκρα από όλα είναι αυτό που βρίσκεται στο στομάχι μας και είναι το 3^ο. Αυτό είναι η αποθήκη των συναισθημάτων. Όχι δεν θα τα ξεχωρίσουμε τα συναισθήματα σε αρνητικά και θετικά. Αλλά θα τα δούμε στην ολότητά τους και στο πως κάνουν το σώμα μας ένα τόξο.

Υποτίθεται ότι τα τσάκρα μας είναι σε ευθεία γραμμή. Όμως δεν είναι αφού δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην οδηγείται από τα συναισθήματά του. Απλώς εμείς έχουμε συνηθίσει να λέμε συναισθηματικούς, αυτούς που έχουν οδηγό τους τα θετικά συναισθήματα, όπως χαρά. Ενώ λογικούς αυτούς που έχουν οδηγό τα αρνητικά συναισθήματα, όπως θυμός. Κι όμως και οι δύο αυτοί άνθρωποι με τα συναισθήματα πορεύονται. Έτσι το συναίσθημα είναι ο κυρίαρχος «δάσκαλος- οδηγός» μας.