Το να ζεις υγιεινά είναι απόφαση!

 


Η νέα χρονιά είναι πια εδώ! Οι γιορτές καταλάγιασαν και οι ρυθμοί επανήλθαν στα φυσιολογικά. Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε κατά τα γνωστά ή θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουμε αυτή την περίοδο του χρόνου και να πάρουμε αποφάσεις, να κάνουμε μικρές αλλαγές στον τρόπο που ζούμε και συμπεριφερόμαστε. Για να γίνουμε πιο χαρούμενοι, πιο δυνατοί, πιο χρήσιμοι.
Εγώ, φέτος, ας πούμε, αποφάσισα να ζω πιο υγιεινά. Αυτό σημαίνει προφανώς πολλά (άρα είναι μεγάλη απόφαση και να δω τι θα καταφέρω). Μεταξύ αυτών που σημαίνει λοιπόν είναι και το να είμαι πιο προσεκτική σχετικά με το τι καταναλώνω, τι περιέχουν τα προϊόντα που χρησιμοποιώ και πως αυτό μπορεί να επηρεάσει την υγεία μου και το περιβάλλον (το οποίο με τη σειρά του ξαναεπηρεάζει την υγεία μου).

Σε έναν κόσμο πλημμυρισμένο από τοξικές ουσίες το να προσπαθεί κανείς να περιορίσει την έκθεσή του σε αυτές δεν είναι και εύκολο. Ωστόσο καινούρια χρονιά έχουμε, μπορούμε να ελπίσουμε πως κάπως, με κάποιο τρόπο, θα πετάξουμε καθετί καρκινογόνο από το σπίτι μας. Για να το πετύχουμε πρώτα πρέπει να μάθουμε ποιες είναι οι ουσίες αυτές που τρυπώνουν ύπουλα στο σπίτι μας, με ποιον τρόπο και πως μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτές.

Τελευταία έχω διαβάσει άρθρα και μελέτες για ύποπτες χημικές ενώσεις σχεδόν σε κάθε προϊόν ή αντικείμενο που χρησιμοποιώ. Από πού να αρχίσω: τρόφιμα (φυτοφάρμακα σε φρούτα και λαχανικά, υλικά συσκευασίας τροφίμων), καλλυντικά, παιδικά παιχνίδια, κινητά τηλέφωνα, υφάσματα, σκεύη μαγειρικής. Για καθένα από αυτά και για πολλά άλλα θα μπορούσα να γράφω σελίδες (το οποίο δεν είναι κακή ιδέα για τη νέα χρονία). Για αρχή σκέφτηκα πως δυο πράγματα θα μπορούσαμε να κάνουμε κυρίως για να προφυλαχτούμε από τη ‘’χημική καταιγίδα’’: να είμαστε πιο προσεκτικοί στο τι και πως τρώμε και δεύτερον να διαβάζουμε τις ετικέτες με τα συστατικά των προϊόντων που αγοράζουμε. Θα μπορούμε έτσι να διαλέγουμε είδη πιο ασφαλή και περισσότερο περιβαλλοντικά φιλικά, προστατεύοντας τους εαυτούς μας και το περιβάλλον μας.

Αφήνεις τον εαυτό σου να καθορίζεται από το σκοτάδι σου;

Μερικοί από εμάς έχουμε βιώσει μεγάλη θλίψη, άγχος, κατάθλιψη, ή τραύμα, αλλά δεν πρέπει να μένουμε σε αυτό για πάντα. 

Μερικοί από εμάς επιλέγουμε να φοράμε το παρελθόν μας σαν να ζούμε ακόμα σε αυτό, αντί να το φοράμε σαν περήφανη ουλή μάχης, κάτι που ξεπεράσαμε και δεν αφήσαμε να μας νικήσει.

Ο σωματικός πόνος είναι ακόμα ένα πράγμα μέσα στο οποίο χάνουμε την ταυτότητά μας. 

Όταν υπομένουμε τον πόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα, αισθανόμαστε σαν αυτό να εξαλείφει το ποιοι είμαστε. 

Δεν μπορούμε να απολαύσουμε τη ζωή με τον τρόπο που το κάναμε, δεν μπορούμε να τρέξουμε ή να παίξουμε ή να κάνουμε τα πράγματα που κάποτε μας άρεσε να κάνουμε. 

Αλλά δεν πρέπει να αφήνουμε τον πόνο μας να μας καθορίζει.

Η Δύναμη της Φαντασίας

Θυμάσαι όταν ήσουν παιδί και σου ζητούσαν να χρησιμοποιήσεις την φαντασία σου και να κάνεις μεγάλα όνειρα? Σε πολλούς από εμάς λέγανε ότι το όριο είναι ο ουρανός και ότι μπορούσαμε να κάνουμε και να γίνουμε ότι θέλαμε! 

Μετά, καθώς αρχίσαμε να μεγαλώνουμε, πολλοί από εμάς, για κάποιο λόγο εσωτερικεύσαμε την άποψη ότι «το να χρησιμοποιούμε την φαντασία μας είναι χάσιμο χρόνου» ή «το να χρησιμοποιούμε την φαντασία μας είναι παιδιαρίσματα».

Λοιπόν, ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες στο να δημιουργούμε και να προσελκύσουμε επιθυμητά θαύματα στην ζωή μας είναι να χρησιμοποιούμε την φαντασία μας. Η ικανότητα μας να χρησιμοποιούμε την φαντασία μας είναι ένα από τα μεγαλύτερα χαρίσματα με τα οποία έχουμε ευλογηθεί! 

Μέσω της φαντασίας μας πραγματοποιούμε από το αόρατο στο ορατό. Αν ανατρέξουμε σε όλους τους μεγάλους εφευρέτες, καλλιτέχνες, και οραματιστές, θα δούμε ότι δεν δίσταζαν να χρησιμοποιούν την φαντασία τους. 

Θα έλεγα ότι ο κάθε ένας από εμάς είναι ο εφευρέτης και καλλιτέχνης του εαυτού μας, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η στάση του να μην περιορίζουμε τον εαυτό μας στις δυνατότητες που το Σύμπαν θα μας επιφύλασσε. 

Πρόκειται για μια στάση του να πιστεύουμε ότι «επειδή κάτι δεν υπάρχει δεν σημαίνει και ότι δεν μπορεί να υπάρξει». 

Ανακαλύπτοντας ξανά την φαντασιωσική σου φύση μέσα από αυτές τις διαδικασίες θαυμάτων θα σου ανοικτούν πόρτες σε περισσότερα θαύματα και περισσότερες μεταμορφώσεις από ποτέ άλλοτε!

Μέγιστον ἔγκλημα κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος ἡ καταστροφὴ τῆς Λιβύης!!!

Μήπως τελικά ἡ ἐπίθεσις τῶν Η.Π.Α. καί τῶν συμμάχων τους, στὴν Λιβύη τὸ 2011, ἦταν ὁ πρῶτος πόλεμος τοῦ 21ου αἰῶνος γιά τό νερό;;  (Καὶ ὄχι γιὰ τὰ πετρέλαια καὶ τὰ ἀποθέματα χρυσοῦ τῆς χώρας, καθὼς καὶ τὴν πρόθεση δημιουργίας ἀπὸ τὸν Καντάφι τοῦ χρυσοῦ διναρίου, ἑνὸς παναφρικανικοῦ νομίσματος, ποὺ θὰ κτυποῦσε τὴν δύναμη τοῦ δολλαρίου, σὲ ὅλη τὴν Ἀφρικανικὴ Ἤπειρο καὶ κατ΄ ἐπέκτασιν παγκοσμίως;)
Μήπως τό ἔργο αὐτό θά ἄλλαζε γιά πάντα τά δεδομένα, ὄχι μόνον τῆς Λιβύης, ἀλλά καί γιά ὁλόκληρη τήν Ἀφρική ἤ ἔστῳ μόνον τήν Βόρεια Ἀφρική;
Πόσο μπροστά μπορεῖ νά ἔβλεπε ὁ ἄνθρωπος πού κατηγορήθηκε σφόδρα καί συστημαικά ἀπό ὅλα τά συστημαικά «Μ.Μ.Ε.»  τῆς Δύσεως;
 Μήπως τελικά τό μεγαλύτερο ἔγκλημα τῶν Η.Π.Α. καί τῶν «συμμάχων» τους δέν ἦταν ὅτι στήν οὐσία κατέσχεσαν δεκάδες δισεκατομμύρια δολλαρίων πλούτου σέ πετρέλαιο καί χρυσό, ἀπὸ τὸν λαὸ τῆς Λιβύης, ἀλλά τοῦ ὅτι τοῦ στέρησαν αὐτοῦ τοῦ λαοῦ τό βασικότερο δικαίωμα (τοῦ ἀνθρώπου), αὐτό τῆς προσβάσεως στό νερό;

Προσωπικά, μετὰ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ διάβασα καὶ συγκέντρωσα ἐδῶ, πιστεύω ἀκράδαντα ὅτι ἀποκλείεται πραγματικοὶ Λίβυοι νὰ ἐστράφησαν ἐναντίον του καὶ μόνον μισθοφόροι θὰ μποροῦσαν νὰ κάνουν κάτι τέτοιο!!!

Νὰ ἀναφερθῇ ἐπίσης ὅτι οἱ βομβαρδισμοὶ τῶν Η.Π.Α. καὶ τοῦ ΝΑΤΟ τὸ 2011 εἶσαν ὡς στόχους ἐργοστάσια νεροῦ καὶ ἀγωγοὺς ὕδατος, τοῦ ἄγωγοῦυ αὐτοῦ, ἀφήνοντας ἔτσι τὸ 70% τοῦ πληθυσμοῦ χωρὶς νερό!!! Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς ποὺ εἶχαν κάνη καὶ στὸ Ἰρὰκ τὸ 1991 καὶ τὸ 2003, ὀδηγώντας στὸν θάνατο χιλιάδες παιδιὰ καὶ ἀθῴους πολίτες κι ἐκείνης τῆς ἀτυχοῦς χώρας!!!

Συμβουλές ενός πατέρα στην κόρη του που μόλις ενηλικιώθηκε – 3

Συμβουλές ενός πατέρα στην κόρη του που μόλις ενηλικιώθηκε – 1

Συμβουλές ενός πατέρα στην κόρη του που μόλις ενηλικιώθηκε – 2

Περί αξιοπρέπειας

Υπάρχει μια παλιά φράση που δεν θα τη βρεις στα Γκρίκλις των γραπτών σας μηνυμάτων. Η φράση «σε τελευταία ανάλυση». Εννοεί αυτό που απομένει στο τέλος κάθε προσπάθειάς μας, επιτυχημένης ή μη. Είναι το καταστάλαγμα, όταν σβήσουν τα φώτα και βρεθούμε μόνοι απέναντι στον εαυτό μας. Στην οδύσσεια της ζωής σου που ξεκινάς, αυτό που σε τελευταία ανάλυση έχει σημασία είναι η αξιοπρέπειά σου και μόνον αυτή. Μην το ξεχάσεις ποτέ.

Αν θέλεις σεβασμό μην χαραμίζεις την αξιοπρέπεια σου

Με κοιτάς με μισό μάτι και ρωτάς: Μπορεί ο φτωχός, ο άνεργος, ο απογοητευμένος, ο αποκλεισμένος να είναι αξιοπρεπής; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά «ναι». Στις δύσκολες στιγμές σου, να θυμάσαι ότι η αξιοπρέπεια είναι το τελευταίο πουκάμισο που έχεις στην ντουλάπα σου. Όσο το έχεις, παραμένεις ντυμένη· αν το χάσεις κι αυτό, τότε απομένεις τελείως γυμνή.

Ζητώ να εξαγοράσω αξιοπρέπεια…
σαν εκείνη των ελεφάντων…
που απομακρύνονται για να πεθάνουν
Οδυσσέας Ελύτης

Συμβουλές ενός πατέρα στην κόρη του που μόλις ενηλικιώθηκε – 2

Συμβουλές ενός πατέρα στην κόρη του που μόλις ενηλικιώθηκε – 1

Ο πλούτος σου

Ο κανονικός άνθρωπος προσπαθεί πάντα να βελτιώσει τις υλικές συνθήκες της ζωής του. Παλεύει για να βρει μια δουλειά, στη συνέχεια να είναι υψηλότερα αμειβόμενη, παλεύει για ένα καλύτερο σπίτι, για ένα μεγαλύτερο αυτοκίνητο, για ένα ωραιότερο πακέτο διακοπών. Αυτά δεν είναι ούτε αφύσικα ούτε κατακριτέα. Αρκεί να συνοδεύονται από μια αντίστοιχη προσπάθεια βελτίωσης του νου και της ψυχής. Όλο το μυστικό κρύβεται σ αυτή την αναλογία.

Μέσα στον μακρύ κύκλο της ζωής σου, θα δεις πολλά ακριβά αυτοκίνητα να τσακίζονται, πολλές πισίνες να μετατρέπονται σε λάκκους με βρομόνερα, πολλά μοδάτα ρούχα να γίνονται κουρέλια και ξεσκονόπανα. Γι αυτό μην τα θεοποιήσεις όταν θα ναι στις δόξες τους. Έχε μια λελογισμένη εκτίμηση στις πολυτέλειες που προσφέρει η οικονομική άνεση, μην τις μετατρέψεις σε αυτοσκοπό. Να λυπάσαι τους ανθρώπους που γελούν μόνο όταν βγάζουν λεφτά.

Στον ίδιο μακρύ κύκλο σου θ’ ανακαλύψεις μεγάλες χαρές μέσα σε μικρά πράγματα, διαμαντένιους χαρακτήρες μέσα στο χειρότερο ανθρώπινο σκουπιδαριό, σοφά μυαλά σε ουρά αγράμματων, αισθήματα γεμάτα πλούτο σε θάλασσα ανέχειας. Μάθε να ξεχωρίζεις τις πραγματικές αξίες και ν’ αφήνεις περιφρονητικά στην άκρη τα ασήμαντα και δευτερεύοντα πράγματα, όσο γυαλιστερά κι αν είναι.

Η κοιμωμένη

Πόσο θα ήθελα να ήμουν ικανός να εγκωμιάσω ως ποιητής τον ύπνο και, ακόμα περισσότερο, την κοιμωμένη, εκείνην που εγκαταλείπεται στον ύπνο σ’ ένα κρεβάτι μετά τον έρωτα, σ’ ένα λειμώνα μετά το θερισμό. Αυτή η ήρεμη εγκατάλειψη προέρχεται άραγε από τη βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να εγκαταλειφθεί ποτέ; Από την αναμονή ενός θαύματος συνώνυμου της πληρότητας; Και εννοώ τη Μαρκησία του Ο. Από τα μυστικά που φυλάει μέσα της; Και εννοώ την Αλμπερτίν, την κοιμωμένη «την περίκλειστη στο σώμα της», που έχει γίνει «σαν φυτό».

Πόσο λυπάμαι που έχασα την έκθεση ζωγραφικής η οποία οργανώθηκε, νομίζω, πριν από λίγο  καιρό στο Λονδίνο και είχε ως θέμα της τον ύπνο. Ζωγραφίζοντας αυτό που κοιμάται κι αυτό που, τότε, ξυπνάει εντός μας.

Πώς τους λυπάμαι, τους θεωρώ βαριά άρρωστους, εκείνους τους άντρες – πρόκειται μόνιμα για άντρες – που διατείνονται ότι ο ύπνος είναι χάσιμο χρόνου! «Το ένα τρίτο της ήδη συντομότατης ζωής μας μάς το υποκλέπτει ο ύπνος, μας αποστερεί από ό,τι θα μπορούσαμε να κάνουμε σ’ αυτή τη χρονική διάρκεια η οποία δεν χρησιμεύει σε τίποτα.»

Οι κύκλοι του Milankovitch – Οι τέσσερις εποχές και η τροχιά της Γης

Όλοι έχουμε μάθει ότι οι εποχές προκαλούνται από την κλίση του άξονα περιστροφής της Γης – η κλίση των 23.4° του άξονα ως την κάθετο στο επίπεδο της γήινης τροχιάς γύρω από τον ήλιο. Αν ο άξονας ήταν κάθετος στο επίπεδο της τροχιάς τότε δεν θα υπήρχαν εποχές. 

Συγχρόνως ξέρουμε ότι ο άξονας της Γης δείχνει σήμερα προς το Πολικό Αστέρα και ότι η Γη είναι περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον ήλιο. Αυτά όμως τα γεγονότα δεν είναι απόλυτα ή σταθερά. Η αλληλεπίδραση μεταξύ της Γης και του Ήλιου, που είναι γνωστή ως τροχιακή παράλλαξη, αλλάζει τη διεύθυνση του άξονα, τις αποστάσεις ανάμεσα στη Γη και στον ήλιο από την αρχή της ιστορίας του πλανήτη μας, εδώ και 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Μαζί όμως αλλάζει και το κλίμα της Γης.

Η Γη φθάνει στο περιήλιο της – το σημείο που είναι πιο κοντά στον ήλιο – στις 4 Ιανουαρίου, κάπου δύο εβδομάδες μετά από το ηλιοστάσιο 21 Δεκεμβρίου. Κατά συνέπεια ο χειμώνας αρχίζει στο Βόρειο ημισφαίριο την εποχή που η Γη είναι πλησιέστερα στον ήλιο.

Είναι σημαντικό αυτό; Υπάρχει κανένας λόγος που οι ημερομηνίες του ηλιοστασίου και του περιηλίου είναι τόσο κοντά;

Αποδεικνύεται όμως ότι αυτή η σχεδόν χρονική σύμπτωση των δύο γεγονότων (περιήλιο και ηλιοστάσιο) είναι μια σύμπτωση της εποχής που ζούμε. Η ημερομηνία του περιηλίου δεν παραμένει σταθερή, αλλά κατά τη διάρκεια πολύ μεγάλων χρονικών περιόδων, παλινδρομεί αργά μέσα στο χρόνο. Για παράδειγμα, την εποχή του αστρονόμου Ιππάρχου (2ος αιώνας π.Χ.) το περίγειο εμφανιζόταν κατά την φθινοπωρινή ισημερία.

Υπάρχουν όμως αρκετά στοιχεία που δείχνουν ότι αυτή η μακροπρόθεσμη αλλαγή στην ημερομηνία που συμβαίνει το περιήλιο επηρεάζει το γήινο κλίμα.

Αστρονομική θεωρία της κλιματικής αλλαγής

Το ξεκίνημα της πραγματικής επιστήμης: "Το Πεδίο: Η Μυστική Δύναμη του Σύμπαντος - Η Εποχή του Μηδενικού Σημείου"

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα του εκπληκτικού αυτού άρθρου:


"Αν χρησιμοποιήσουμε ψηφιακή καταγραφή, θα μπορούσαμε να ανακαλύπτουμε παθογόνα μικρόβια όπως τα prion, για τα οποία δεν υπάρχουν αξιόπιστα μέσα ανίχνευσης, και να μην χαραμίζουμε πια πολύτιμες εργαστηριακές πηγές για να εξακριβώσουμε αν υπάρχουν αντιγόνα στο σώμα και αν το σώμα έχει δημιουργήσει αντισώματα. Μπορεί επίσης να σημαίνει πως όταν είμαστε άρρωστοι ίσως να μην χρειάζεται να παίρνουμε φάρμακα. Θα μπορούσαμε να απαλλασσόμαστε από ανεπιθύμητα παράσιτα ή βακτηρίδια απλά παίζοντας μια εχθρική συχνότητα. 
 Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιούμε ηλεκτρομαγνητικά μέσα ανίχνευσης επικίνδυνων μικροοργανισμών στην γεωργία μας ή να τα χρησιμοποιούμε για να ανακαλύπτουμε αν οι τροφές έχουν τροποποιηθεί γενετικά. Αν μπορούσαμε να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συχνότητες, δεν θα ήμασταν υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούμε επικίνδυνα παρασιτοκτόνα αλλά θα μπορούσαμε απλά να σκοτώνουμε τα μικρόβια με ηλεκτρομαγνητικά σήματα.
 Ο Dean Radin τοποθέτησε κάποιες μελέτες του στο Διαδίκτυο για να μπορούν να συμμετέχουν οι επισκέπτες και ασχολήθηκε με γιγάντια μηχανογραφημένα πειράματα. Ο Braud και η Tart έκαναν και άλλες μελέτες με θέμα την ανθρώπινη πρόθεση και την θεραπεία. Η Brenda Dunne και ο Bob Nelson, με το Global Project τους, συνέχισαν να μετρούν μικρές δονήσεις στον συλλογικό κοσμικό σεισμογράφο.
 Σε ένα συνέδριο της ΝΑΣΑ στην Αλαμπακέρκι (Albuquerque) στο Νέο Μεξικό εξερεύνησαν την πιθανότητα ενός διαστημοπλοίου που θα δημιουργούσε την δική του σκουληκότρυπα(«διάδρομο» που ενώνει «μαύρη τρύπα» με «λευκή τρύπα» στο διάστημα), όπως περίπου το φαντάστηκε ο Carl Sagan στο Contact.3 Ένας αριθμός ιδιωτικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένης της Lockheed Martin, ενθουσιάστηκαν και υποστήριξαν αυτές τις ιδέες γιατί κάτι τέτοιο θα μπορούσε να έχει όλων των ειδών τις πρακτικές εφαρμογές στην γη. Φανταστείτε, για παράδειγμα, να μπορούσαμε να σταματήσουμε την βαρύτητα και να μετεωρίζουμε ασθενείς. Θα μπορούσαμε να κάνουμε τα έλκη κατάκλισης παρελθόν.
 Υπάρχουν και πάρα πολλές άλλες πιθανότητες, όλες βασισμένες σε σταθερές αποδεδειγμένες αρχές της Φυσικής που μπορεί να μας προσφέρουν νέες μεθόδους προώθησης διαστημικών πτήσεων. Θα μπορούσαμε: να ελέγξουμε την αδράνεια, ώστε να μπορούμε να κινούμε μεγάλα πράγματα όπως διαστημικά σκάφη με μικρές δυνάμεις, να χρησιμοποιούμε μία από τις πολλές τεχνικές πυρηνικής σύντηξης, η οποία απαιτεί τρομακτική πίεση και θερμοκρασία, να χρησιμοποιούμε αντιδραστήρα ραδιενεργής σχάσης,να χρησιμοποιούμε tethers για να παράγουμε ηλεκτροστατική ενέργεια, να χρησιμοποιούμε τα φαινόμενα ύλης – αντιύλης, όπου η αντίδραση της ύλης που συναντά το αντίθετό της παράγει ενέργεια, να αλλάζουμε τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία ή να εναλλάσσουμε υπεραγωγούς.

Οι Δέκα Αρχές της Ζωής και ο τρόπος που τις αντιλαμβάνεσαι, είναι το κλειδί της ευτυχίας σου

Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη

Παρατηρώντας τους ανθρώπους γύρω μου είδα κάποιες βασικές διαφορές που είχαν οι «χαμογελαστοί» άνθρωποι και αυτοί που κατά βάση είναι «σκυθρωποί». Που όλα τα βλέπουν γκρίζα, συννεφιασμένα και που δεν μπορούν να αντικρίσουν πουθενά φως διαφυγής από το τούνελ της δυστυχίας του.

Πολλοί θεωρούν πως αν έχεις εργασία, χρήματα, σύζυγο ή έναν ερωτικό σύντροφο μπορείς να έχεις και μια καλή ζωή. Όμως η Ζωή έρχεται να μας αποδείξει το αντίθετο. Πόσες φορές εκείνη, έρχεται και μας τραβά επιδεικτικά «το χαλί κάτω από τα πόδια» και τότε άλλοι πέφτουν και σηκώνονται αμέσως, άλλοι δυσκολεύονται και άλλοι ερωτεύονται το πάτωμα…

Τι είναι όμως αυτό που δίνει δύναμη σε κάποιους ανθρώπους όταν “πέφτουν” να μην καθυστερούν το “σήκωμα” τους;

Είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τη Ζωή, τις καταστάσεις και τους ανθρώπους γιατί έχουν κατανοήσει τις δέκα αρχές της Ζωής

1. Το μόνο σταθερό στη Ζωή είναι η ίδια η Αλλαγή

Η Ζωή Ξέρει και φέρνει στον καθένα μας ότι χρειάζεται για να μπορέσει να ωριμάσει και να αναπτυχθεί συναισθηματικά ώστε να κατανοήσει τον ίδιο του τον εαυτό. Εύκολες ή δύσκολες καταστάσεις, δεν έχουν καμιά σημασία… Σημασία έχει ο τρόπος που θα τις αντικρύσουμε, θα τις βιώσουμε και τους επιτρέψουμε μέσα από την εμπειρία να γίνουν μέσα μας γνώση, σοφία. Αν καταφέρουμε να το κάνουμε αυτό, αν δούμε όλες τις εμπειρίες σαν δώρα, σαν ευκαιρίες να δυναμώσουμε ή σαν σκαλοπάτια που θα διευκολύνουν το μεγάλωμα μας τότε δεν θα αγκιστρωνόμαστε σε καμιά κατάσταση θα μπαίνουμε χωρίς έλεγχο, ολοκληρωτικά στις στιγμές μας ξέροντας, όπως γυρνάει ο τροχός της ζωής, ότι κι αυτό θα περάσει

μη σε υπερασπίζεσαι

Μη σε υπερασπίζεσαι. Μια φράση που τους τελευταίους μήνες τριγυρνάει στο μυαλό μου σχεδόν καθημερινά. Πέρασα σχεδόν την μισή μου ζωή να με υπερασπίζομαι, σε όλων των ειδών τις σχέσεις μου, ενώ δεν υπήρχε σχεδόν κανένας λόγος γι’ αυτό. Κρατούσα πολλές φορές τον εαυτό μου πίσω, σε μια αμυντική στάση, διαχωρίζοντας εμένα από τους άλλους, διαχωρίζοντας εμένα από την κατάσταση της αγάπης, όπου είμαστε όλοι μαζί.

Η πρώτη αντίδραση που έχουμε όταν κάποιος μας φέρεται με τρόπο που δεν μας αρέσει,  είναι να υπερασπίζουμε την θέση μας, μπαίνοντας σε θέση άμυνας, ενώ στην συνέχεια να στρεφόμαστε εναντίον του. Με αυτήν την προσκόλληση που έχουμε στις  απόψεις και τις θέσεις μας, θέλουμε εμείς να είμαστε οι σωστοί, ενώ οι άλλοι λάθος. Θέλουμε εμείς να κερδίζουμε και να βρισκόμαστε σε θέση ισχύος, ενώ οι άλλοι να χάνουν. Η αληθινή επικοινωνία ξεκινά όμως καθώς σταματάμε να μας υπερασπίζουμε, καθώς η ταύτιση με τα “ακλόνητα πιστεύω” μας υποχωρεί.

Μέσα όμως από αυτήν την διαδικασία της αλληλεπίδρασης σε μια σχέση, η ουσία είναι να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε και να παρατηρούμε τι συμβαίνει μέσα μας. Η αμυντική αυτή στάση της υπεράσπισης του εαυτού, μας απορροφά την απαραίτητη εκείνη ενέργεια που χρειαζόμαστε για να ξεκινήσουμε τηνπαρατήρηση του εσωτερικού μας κόσμου.

δεν με υπερασπίζομαι σημαίνει αφήνομαι, παραδίνομαι

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ

 

Ένας βοσκός είχε πάρα πολλά αρνάκια. Τόσα που δεν φαντάζεσαι. Κάθε μέρα φυσικά έσφαζε και μερικά απ’ αυτά. Τα προβατάκια με το λίγο μυαλό που ‘χαν, προσπαθούσαν να ξεφύγουν, διότι όσο προβατάκια και αν ήταν, κάποιο ελάχιστο ένστικτο επιβίωσης το είχαν.

Ο βοσκός λοιπόν παρατήρησε ότι πολλά απ’ τα πρόβατά του χανόντουσαν, άλλα τρέμανε από τον φόβο τους και άλλα φεύγανε προς το δάσος όπου τα έτρωγαν οι λύκοι. Κατάλαβε λοιπόν ότι χρειαζότανε πολλούς υπηρέτες για να τα φυλάνε, πράγμα που θ’ ανέβαζε κατά πολύ τα έξοδα του. Τότε σκέφτηκε κάτι πολύ απλό.

Υπνώτισε τα αρνάκια του και τους φόρτωσε εμφυτεύσεις

Τους έδινε στο καθένα διαφορετικό μυαλό. Στο ένα έλεγε «Δεν είσαι αρνί εσύ, εσύ είσαι άνθρωπος». Στο άλλο έλεγε «Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς για το αν θα σε φάνε, εσύ είσαι λιοντάρι» Σε κάποιο άλλο είπε «Δεν θα σε σκοτώσουν εσένα όπως τα άλλα, εσύ είσαι τίγρης». μετά απ αυτό όλα τ’ αρνάκια άρχισαν να συμπεριφέρονται, ανάλογα με τις εμφυτεύσεις και τα έγγραμα που τους είχε δώσει.

Ο Βοσκός όχι μόνο βρήκε την ησυχία του και ηρέμησε, διότι δεν έφευγε κανένα αρνάκι πλέον απ το μαντρί, αλλά μπορούσε και να σκοτώσει κάποια, χωρίς τα άλλα να ανησυχούν, αφού πίστευαν πλέον πως το ένα ήταν λιοντάρι ή τίγρης. Επίσης τους είχε εμφυτεύσει τον Παράδεισο και την Κόλαση για να είναι πειθήνια και να περιμένουν κάποια ανταμοιβή.

Πολλά μάλιστα γελούσαν και λέγανε «χα χα κοίτα τι παθαίνουν τα αρνάκια»
Τώρα πια κανένα δεν δραπέτευε, όλα ήταν υποτακτικά κι υπάκουα.

1-2 προβατάκια όμως αναρωτιούνταν
«Ποιός μας έδωσε τις εμφυτεύσεις που έχουμε;»

Οι Βολαδόρες – Τα Αρπακτικά (Don Juan Matus)

-Τι είναι αυτό, δον Χουάν, ρώτησα. Βλέπω παντού γύρω μου σκιές, σκιές που ξεγλιστρούν.

– Α, είναι το σύμπαν στην ολότητά του, απάντησε. Ασύγκριτο, μη γραμμικό, πέρα από το βασίλειο της σύνταξης. Οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού ήταν οι πρώτοι που διέκριναν αυτές τις φευγαλέες σκιές, κι έτσι παρακολούθησαν τις κινήσεις τους. Τις είδαν όπως τις βλέπεις κι εσύ, και τις είδαν επίσης σαν ενέργεια που ρέει στο σύμπαν. Και ανακάλυψαν κάτι υπερβατικό.

Σώπασε και με κοίταξε. Οι παύσεις του ήταν πολύ καίριες. Σώπαινε πάντα όταν εγώ ένιωθα να κρέμομαι από μια κλωστή.
-Τι ανακάλυψαν δον Χουάν; τον ρώτησα.

Βιταμίνη Α...ότι θα έπρεπε να ξέρετε

Βιταμίνη Α 
Το 1917 ο Mc Collum απέδειξε ότι η ξηροφθαλμία, μια πάθηση των ματιών, οφείλεται στην έλλειψη βιταμίνης Α. Η βιταμίνη Α είναι μια αλκοόλη, κρυσταλλικής σύστασης που συναντάται σε 3 μορφές: 1) Α1 (ρετινόλη). 2) Α2 (δεϋδρορετινόλη), που παρουσιάζει την μισή δραστικότητα από την Α1 και βρίσκεται μόνο στο συκώτι μερικών ψαριών του γλυκού νερού. 3) καροτένια (προβιταμίνη Α) τα οποία μετατρέπονται σε βιταμίνη Α στο λεπτό έντερο. Υπάρχουν σε πάνω από 100 διαφορετικά καροτένια σε φρούτα και λαχανικά και καλύπτουν τα 2/3 περίπου των αναγκών του ανθρώπου σε βιταμίνη Α. Το σημαντικότερο από άποψης δραστικότητας είναι το β-καροτένιο, 2 μόρια του οποίου μετατρέπεται σε 1 μόριο Α1, ενώ το α- και γ-καροτένιο, όπως και η κρυπτοξανθίνη του καλαμποκιού, διαθέτουν το ήμισυ της δραστικότητάς του.

Μέρες αδιάφορες, σχεδόν καταθλιπτικές..

Μέρες αδιάφορες, σχεδόν καταθλιπτικές..

Ο δρόμος της λήθης είναι πιο εύκολος από εκείνον που μένεις και προσπαθείς..

Προσπαθώντας να ξεχάσω, ξέχασα να ζήσω..

Προσπαθώντας να μην σκέφτομαι, έχασα την χαρά..

Ένας άνθρωπος που τρέφεται πια μέσα από την μοναξιά του, μια μοναξιά που φωνάζει συνέχεια

«και άλλο, και άλλο»..

«να είσαι κοντά μου, μην μακραίνεις!»

και εγώ εκεί.. κοντά της.

Μέρες βουβές αδιάφορες, σχεδόν καταθλιπτικές..

Μέρες που λες και φοβόντουσαν πως κάποια στιγμή θα έρθεις. Τόσο απλά για να μου δείξεις πόσο λάθος κάνω. Πως ακόμα μέσα μου έχω πράματα να δώσω, να κάνω, να προσπαθήσω, να ζήσω ευτυχισμένος και να γυρίσω τούμπα όλο τον κόσμο μόνο και μόνο για ένα σου χάδι..

Μέρες αδιάφορες..

..σχεδόν καταθλιπτικές.

Έρχεσαι με εκείνη την αφέλεια που με τρομάζει..

και ανάμεσα μας καλουπωμένα λόγια που έχουν ειπωθεί..

σε σένα, σε μένα.. ξανά και ξανά..

Μέρες αδιάφορες..

..σχεδόν καταθλιπτικές.

Και πως μετράς ένα «θέλω» μου λες; Πως μπορείς να ξέρεις πως αυτό το γαμημένο «θέλω» που ακούς διαφέρει από τα άλλα;

Δεν θέλω να έρχεσαι από εδώ τα βράδια

Γυρνάς σπίτι, πετάς τα ρούχα, γάμα το!

Μια γαμημένη μέρα τελείωσε.. να θες να κρυφθείς από όλους και όλα και να πρέπει να χαμογελάς..

Τσιγάρο, ένα ποτήρι κρασί, λίγα θαμπά κτίρια κιτρινισμένα από την κατήφεια των καιρών και από τον αδυσώπητο χρόνο που περνά κουρσεύοντας την ψυχή.

Περνάω την φάση της απάθειας. Στέκομαι πίσω παρατηρώντας τους ανθρώπους.. γράφω για κείνους μα δεν αισθάνομαι πια..

Η καρδιά μου ξυπνά μοναχά για να μου ζητήσει να πιει λίγο ακόμα.. ένας γαμημένος άσχημος μέθυσος και δυο ρούχα πεταμένα.. αυτή είναι η ζωή μου.

Να θες να φωνάξεις και να σιωπάς.. πόσο δύναμη χρειάζεται τούτο, άνθρωπε.. πόσο;!

Να θες να τους δώκεις μια και να τα διαλύσεις όλα.. και εσύ να χαϊδεύεις απαλά το ξύλινο μπράτσο της πολυθρόνας..

Κάποιες νύχτες σαν και τούτη το μόνο πράμα που έχει σημασία είναι απλά να περάσει η βραδιά.

Είναι και κάποιες γαμημένες νύχτες που δεν περνάνε με τίποτα.

Να θέλεις, να μπορείς, να αισθάνεσαι. Να λες δεν γαμιέται! Θα τα κάνω όλα πουτάνα.

Γαμημένες αϋπνίες μωρό μου..

Στεναχωριέμαι να βλέπω γυναίκες σε μένα να ψάχνουν τον επόμενο, αυτόν που θα τις βγάλει από την μιζέρια τους, θα τους λύσει όλα τα προβλήματα, θα μοιάζουν ξεχωριστές και θα γραπωθούν από πάνω μου..

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ;

Τι είναι ο χρόνος;

Είναι ότι είναι και η ζωή, το σύμπαν ολόκληρο, ένας κύκλος, όπου τα θνητά όντα που ζουν μέσα σε αυτό το σύμπαν, μετρούν την θνητή ζωή τους πάνω σε μια απειροελάχιστη κουκίδα, που βρίσκεται χαμένη μέσα σε μία απέραντη θάλασσα από μικρές κουκίδες άμμου, η λίγο πιο μεγάλες πέτρες, αλλά και πάλι οτιδήποτε ανήκει σε αυτό το σύμπαν, αυτόν τον τρισδιάστατο κόσμο, είναι απλά ένα τίποτα! και αυτό διότι όπου υπάρχει ένας κύκλος όπως το σύμπαν που περιφέρεται κυκλικά και είναι σαν μια φούσκα, σαν ένα μπαλόνι γεμάτο άμμο και αέρα, ζεις σαν φυλακισμένος, διότι η χειρότερη σκλαβιά είναι να νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος ενώ είσαι για πάντα σκλαβωμένος!!

Νομίζουμε ότι είμαστε το κέντρο του κόσμου, ενώ ζούμε σε μια απειροελάχιστη κουκίδα άμμου, σφαιρική, κυκλική! όπου κάνουμε κύκλους μέσα από το φως κάθε ημέρας και το σκοτάδι κάθε νύχτας! σας λέει κάτι αυτό;..φως και σκοτάδι μαζί ως ΕΝΑ

Αυτό ζούμε, την ζωή και τον θάνατο, την λύπη και την χαρά, την ματαιότητα και την ελπίδα, σε έναν αέναο κύκλο συνεχώς, όπου η ζωή δεν είναι ζωή, και ο θάνατος δεν είναι θάνατος.
Αλλά εμείς μετράμε την ζωή και τον θάνατο σαν αληθινό, μέσα από τον χρόνο.

Αλλά τι είναι ο χρόνος; είναι η ψευδαίσθηση του τώρα! πως ότι ζούμε είναι το παρόν, ως πραγματικό αναλλοίωτο και υπάρχων!

Υπάρχει όμως το παρόν;Το παρόν είναι μια ακαριαία στιγμή, διότι τα πάντα κινούνται, και ότι κινείται δεν έχει σταθερό σημείο, άρα κάτι που κινείται ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον, μέσα σε έναν ΚΥΚΛΟ πως είναι δυνατόν να το ορίσουμε ως παρόν;

Σπουδαία συνταγή που καθαρίζει και επουλώνει ολόκληρο τον οργανισμό!

Αυτή είναι μια συνταγή που θεραπεύει ολόκληρο τον οργανισμό. Καθαρίζει τα αιμοφόρα αγγεία, συντηρεί την καρδιά, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, καθαρίζει το συκώτι, προστατεύει από καρδιακή προσβολή και πιστεύεται ότι βοηθά στην θεραπεία του καρκίνου.

Συστατικά:

•  15 λεμόνια
•  12 ολόκληρα κεφάλια (όχι σκελίδες) σκόρδο φρέσκο
•  1 κιλό μέλι
•  400 γραμμάρια φύτρες σιταριού
•  400 γραμμάρια καρύδια

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΩΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ

Τα πιστεύω μας στην ζωή είναι σαν ένα γιγάντιο δίκτυ αράχνης. 

Δεν υπάρχει τίποτα σαν αυτό που ονομάζουμε αυτόνομη πεποίθηση. 

Είναι όλες περίπλοκα μπλεγμένες μεταξύ τους και τυλίγονται η μία μέσα στην άλλη με τρόπους που είναι εκπληκτικοί ακόμη και στον επαγγελματία αναλυτή. 

Ακόμη και οι ασύμφωνες πεποιθήσεις μας συνδέονται σε κάποιο επίπεδο, παρά το γεγονός ότι αποκλείουν η μία την άλλη από την φύση τους. 

Μπορεί κάλλιστα να πιστεύουμε, για παράδειγμα, ότι η αφθονία θα μας φέρει ευτυχία και την ίδια στιγμή να έχουμε βαθιά μέσα μας την πεποίθηση ότι η αγάπη για τα χρήματα είναι η ρίζα του κακού. 

Δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε μακριά μέσα στην κοινωνία μας για να βρούμε την ζωντανή απόδειξη αυτού ακριβώς του παραδείγματος. 

Πάρτε, για παράδειγμα, τον αριθμό των ανθρώπων που προσπαθούν να τιμωρήσουν το νέο εκατομμυριούχο, παίρνοντας ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας του σε φόρους, και την ίδια στιγμή φιλοδοξούν να γίνουν οι ίδιοι εκατομμυριούχοι. 

Εκπαιδεύστε το μυαλό σας να κοιμάται σε 30 δευτερόλεπτα!

Ο ανεπαρκής ύπνος και η αϋπνία είναι ένα πραγματικό πρόβλημα.

Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει πλέον προβλήματα στον ύπνο, ξοδεύοντας πολύ χρόνο ξαπλωμένο στο κρεβάτι, χωρίς αποτέλεσμα. 

Εάν πάσχετε από τέτοια ζητήματα και δεν είστε σε θέση να κοιμηθείτε για μία ώρα, σπαταλάτε 40 ώρες την εβδομάδα σε αυτήν την άσκοπη δραστηριότητα. 

Θα πρέπει να λύσετε το θέμα το συντομότερο δυνατό.

Ο Δρ Andrew Weil έχει τη λύση - ένα καταπληκτικό τρικ που μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε πιο γρήγορα και να σας γλιτώσει από άγρυπνες νύχτες. 

Η λύση του Δρ Weil είναι εμπνευσμένη από τη γιόγκα και τις ασκήσεις αναπνοής. 

Η δημοφιλής μέθοδος του ονομάζεται «Η άσκηση αναπνοής 4-7-8". 

Είναι εύκολα πραγματοποιήσιμη και μπορεί να γίνει σχεδόν οπουδήποτε. 

Δεν παίρνει πολύ χρόνο και, επίσης, δεν χρειάζεται κανένα ειδικό εξοπλισμό.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ…!

Τελικά οι περισσότεροι «Άνθρωποι» φαίνονται να είναι «κλειδωμένοι» κατά κάποιον τρόπο… να είναι «κουμπωμένοι»….. χωρίς να έχουν τελικά κάποιες δυνατότητες να ανελιχθούν σε άλλα «Πεδία», αφού κατά κύριο λόγο «χειραγωγούνται» και «ελέγχονται» σε καθημερινή βάση….και ειδικά τα τελαυταία χρόνια. Όμως από πό το έτος 1995 και μετά διαπιστώνουμε σε παγκόσμια κλίμακα… να γίνονται πολλά περίεργα φαινόμενα….όπως οι «χημικοί» αεροψεκασμοί…. να προτείνονται συνεχώς τα «εμβόλια» …να έχουν κάνει πράξη…τον «κώδικα» Διατροφής-Αλιμεντάριους…και να πλήττουν τις χώρες με σκληρά «οικονομικά» κριτήρια πτώχευσης». Αυτά φυσικά δεν είναι απλά διαπιστώσεις… τα βιώνουμε πλέον καθημερινά.

Ο σημερινός «Άνθρωπος» είναι εγκλωβισμένος σε αυτό που νομίζει ότι καταλαβαίνει και το ονομάζει «πραγματικότητα»… και προσπαθεί να επιβιώσει με το υλικό του σώμα και δείχνει να «πονά» καθημερινά… σαν ένα λιοντάρι» που βρίσκεται στο κλουβί του και να τριγυρνάει …ανήσυχο… και απλά όταν δέχεται την κάθε «ένεση» ή το «μαστίγιο» προσπαθεί να «αντιδράσει»…. αλλά τελικά ..πέφτει ΚΑΙ ΠΑΛΙ σε «νάρκη»….! Μα θα πει κάποιος… εάν είναι έτσι η ζωή μας πάνω σε τούτον τον πλανήτη Γη…. δεν είναι και τόσο «αισιόδοξη» η κατάστασή μας και φυσικά η ζωή μας…και πλανάται πάντα το μεγάλο ερώτημα… υπάρχει τελικά κάποια διέξοδος;