Οπλοφορία ή Όχι; Στατιστική – γροθιά στο στομάχι

Αυτό το μικρό κόσμημα μας έρχεται από μια επίσημη στατιστική του 2012 – πηγή The Federalist Papers: Συγκρίνει 2 πόλεις των ΗΠΑ, το Σικάγο με το Χιούστον. Τα νούμερα είναι εντυπωσιακά, και δεν θα τα διαβάσετε σε κανένα μεγάλο ΜΜΕ (για κάποιο περίεργο λόγο…).

	Chicago, IL	Houston, TX
Πληθυσμός	2,7 εκατομμύρια	2,15 εκατομμύρια
Μέσο εισόδημα ανά νοικοκυριό	38600 δολλάρια	37000 δολλάρια
Μαύροι	38,9%	24%
Λατινοαμερικανικής καταγωγής	29,9%	44%
Ασιατικής καταγωγής	2,5%	6%
Λευκοί ευρωπαϊκής καταγωγής	28,7%	26%
Νομοθεσία που επιτρέπει την οπλοφορία	ΟΧΙ	ΝΑΙ
Καταστήματα όπλων	0	184 ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ ΚΑΙ 1500 ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ ΚΑΙ ΟΠΛΑ
Δολοφονίες (2012)	1.806	207
Δολοφονίες ανά 100.000 κατοίκους	66,9	9,6

ΕΤΣΙ ΚΥΒΕΡΝΑ Η ΕΛΙΤ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...

Όλες οι κυβερνήσεις είναι θεμελιωδώς ολιγαρχικές… Όλες οι κυβερνήσεις του παρελθόντος και του παρόντος, ανεξαρτήτως του τυπικού οργανισμού τους, εγκλείονται στον κανόνα κυβέρνησης των πολλών από τους λίγους.

Με άλλα λόγια, όλες οι κυβερνήσεις είναι ουσιαστικά ολιγαρχικές. Οι λόγοι είναι δύο. Πρώτον, οι κυβερνήσεις είναι μη παραγωγικοί οργανισμοί και μπορούν να υπάρξουν μόνο με την εξαγωγή αγαθών και υπηρεσιών από την παραγωγική τάξη στην εδαφική περιοχή τους.

Έτσι, η άρχουσα τάξη πρέπει να παραμείνει η μειοψηφία του πληθυσμού, εάν πρόκειται να εξάγουν πόρους συνεχώς από τους πολίτες τους.Η εφαρμογή του γνήσιου »κανόνα της πλειοψηφίας» σε μόνιμη βάση είναι αδύνατη, διότι αυτό θα οδηγούσε σε μια οικονομική κατάρρευση καθώς οι φόροι υποτελείας και οι φόροι που απαλλοτριώθηκαν από τους περισσότερους στην εξουσία οδήγησαν τη μειοψηφία σητν ενασχόληση με ειρηνικές παραγωγικές δραστηριότητες των πόρων που απαιτούνται για να διατηρηθούν και να αναπαραχθούν.Ο κανόνας της πλειοψηφίας θα επέφερε επομένως μια βίαιη σύγκρουση μεταξύ των φατριών της προηγούμενης άρχουσας τάξης, η οποία θα κατέληγε με τη μια ομάδα να ιδρύει ολιγαρχικό καθεστώς και στην οικονομική εκμετάλλευση των πρώην συμμάχων της.

Ο υπόγειος ταφικός θάλαμος του «ήρωα» των Φιλίππων – Μήπως απαντήσεις για τον τάφο της Αμφίπολης βρούμε στους Φιλίππους;

Υπόγειο ταφικό θάλαμο «αφηρωϊσμένου» νεκρού δεν συναντούμε μόνο στην Αμφίπολη αλλά και στους κοντινούς Φιλίππους. Πρόκειται για ένα μνημείο που αποκαλύφθηκε από τον Δημήτρη Λαζαρίδη πριν 50 χρόνια και ίσως να κρύβει χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την ταφική τελετουργία των ηρώων στα ελληνιστικά χρόνια.

Του Άρη Μεντίζη

δημοσιογράφου – ιστορικού ερευνητή

Μνημείο αφηρωϊσμένου νεκρού, δηλαδή, θνητού στον οποίον αποδόθηκαν λατρευτικές τιμές από την κοινωνία της εποχής του, πιθανολογείται ότι είναι το μνημείο που ανασκάφτηκε στον τύμβο της Αμφίπολης, και αυτό συγκλόνισε όλη τη ανθρωπότητα λόγω της μοναδικότητάς του.

Τα τείχη που δεν έπεσαν…

Ευτυχής συγκυρία το γεγονός ότι τώρα που η Ελλάδα ανοίγεται προς την ανατολική Μεσόγειο για να κατοχυρώσει τα δικαιώματα της που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο, όλα αυτά γίνονται παράλληλα με μια μεγάλη ανασκαφή, αυτή της Αμφίπολης, που φέρνει στο προσκήνιο τον Μέγα Αλέξανδρο και την εποχή του.

Για πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια ανοίγουμε πανιά για τις θάλασσες της ανατολικής Μεσογείου και ερχόμαστε πιο κοντά όχι μόνο με την Κύπρο αλλά και με την Μέση Ανατολή. Γιατί μπορεί με την Τουρκία να μην μπορούμε να οικοδομήσουμε ειλικρινείς σχέσεις, μπορούμε να επιχειρήσουμε να το πράξουμε με τόσους άλλους «γείτονες» της Ανατολής με τους οποίους μοιραζόμαστε και ένα κοινό πολιτιστικό παρελθόν. Μην ξεχνάμε ότι πριν ενσκήψει το επιθετικό  και ακραίο Ισλάμ στο παγκόσμιο προσκήνιο, υπήρχε ένας πιο ανοιχτός αραβικός – και όχι μόνο – κόσμος, πιο ανεκτικός σε άλλες θρησκείες και πολιτισμούς.

Οι απεριόριστες δυνατότητες του νου και η Κοκκινοσκουφίτσα

Γιατί; – Η αγαπημένη έκφραση και φυσικά ερώτηση των απανταχού πιτσιρικάδων και δεσποσύνων ανά την υφήλιο.

Μέχρι την ηλικία των πέντε με επαναλήψεις σε βαθμό κακουργήματος!

Κι από κει και μετά η επανάληψη της αναζήτησης φθίνει αναλόγως του καθενός το δεδομένο ή μη υπόβαθρο.

Ερώτηση που εκφράζεται είτε λεκτικά, είτε βουβά με απλή ένδειξη την απορία ζωγραφισμένη στα διάπλατα ανοιγμένα παιδικά ματάκια ή με τις κάθε είδους σκανταλιές, που αποσκοπούν στη μάθηση και τη γνώση.

Ερώτηση που μερικές φορές δεν εκφράζεται καθόλου για διάφορους λόγους, πέρα από αυτούς που «ελέγχουν» τα ίδια τα παιδιά, και που μπορεί να οδηγήσει σε άλλα «δύσκολα» ή «εύκολα» μονοπάτια τις τρυφερές ψυχούλες και τα αγίνωτα ακόμα μυαλουδάκια.

Κι εδώ έρχεται το βιβλίο. Κι ο γονιός. Ο γονιός που νιώθει το βάρος της ευθύνης του απέναντι στο παιδί που έφερε στον κόσμο. Ο γονιός που θέλει (μπορεί - δεν μπορεί, γνωρίζει - δεν γνωρίζει), να δώσει στο παιδί του τα εργαλεία που θα του εξασφαλίσουν μια καλή ζωή.

Σκέφτηκα να σου γράψω ένα γράμμα

…Σκέφτηκα να σου γράψω ένα γράμμα, και μετά ένιωσα την ανάγκη να σε πάρω τηλέφωνο. Να ακούσω την φωνή σου και τα χρώματά σου σε κάθε λέξη που θα πεις. Ξέρεις, έχεις ταλέντο στην ζωγραφική. Μπορείς και συνδυάζεις το γκρίζο με το κόκκινο, το μαύρο με το άσπρο, χωρίς να αλλοιώνεις την υφή τους, την αρχική τους βάση. Κάθε λέξη σου, κάθε ανάσα σου, ήθελα να την ακούσω με όλη μου την προσοχή. Να μπω σε ένα δωμάτιο σκοτεινό, να κλείσω τα μάτια μου, και να σε ρουφήξω. Να χρωματίσεις το σκοτάδι μου, να πλάσω εικόνες, να ονειρευτώ…

          Να πατήσω σε γράμματα και ήχους, να παίξω με τις λέξεις σαν μικρό παιδί, να βουτήξω μέσα στον λόγο σου, και να με παρασύρεις σαν το ποτάμι…

ΜΥΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ

Γράφει ο Νικ. Αλ. Αργυρίου


Ο Σοφός παππούς μας ο Σωκράτης στο έργο του Πλάτωνα : "ΦΑΙΔΡΟΣ", δίνει την ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΥΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.

Ο Πλάτων στο έργο του αυτό περιγράφει μέσω του διδασκάλου του την ψυχή και μάλιστα την διαιρεί σε τρία μέρη:

Τα δυο έχουν την μορφή αλόγου και το τρίτο την μορφή ηνιόχου. Το ένα από τα άλογα είναι καλό, ενώ το άλλο όχι. 

 Αλλά ποια είναι η αρετή του καλού και η κακία του κακού;

Το καλό άλογο είναι φιλότιμο, συνετό και σεμνό, αγαπάει την αληθινή δόξα, δεν έχει ανάγκη τα χτυπήματα, αλλά καθοδηγείται από το Λόγο και το παράγγελμα. Ενώ το άλλο ρέπει προς την ύβρη και την αλαζονεία, είναι κουφό και δεν υπακούει στα χτυπήματα και στα κεντρίσματα του ηνίοχου.

Η ψυχή με μια σύνθετη ενέργεια ενός φτερωτού ζεύγους αλόγων  και φυσικά του ηνιόχου:

"... ΕΟΙΚΕΤΩ ΔΗ ΣΥΜΦΥΤΩ ΔΥΝΑΜΕΙ ΥΠΟΠΤΕΡΟΥ ΖΕΥΓΟΥΣ ΤΕ ΚΑΙ ΗΝΙΟΧΟΥ..."

Κάθε ψυχή  Φωτεινή ψυχή είναι αθάνατη (ΨΥΧΗ ΠΑΣΑ ΑΘΑΝΑΤΟΣ)....

Η κρυφή οδός της Ευδαιμονίας

Γράφει ο Νικ. Αλ. Αργυρίου


Η πρωταρχική δύναμη είναι η αγνότητα της ψυχής, που έχει μεγαλύτερη ισχύ από την αγνότητα του σώματος. Η δύναμη αυτή είναι το αίτιο της μετουσίωσης και ένωσης με το θεϊκό κόσμο.

Καμία φαντασία δεν ενεργοποιείται όταν η νοερή ζωή βρίσκεται σε εγρήγορση.

Η αλήθεια είναι ως η γνώση των θεών συνοδεύεται από μια εσωτερική στροφή προς τον εαυτό μας και είναι αναγκαία η αυτογνωσία.

Η ψυχή σχεδιάζει μεγαλύτερα πράγματα  από εκείνα που φαίνονται τυχαία.

MIA ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...

Πριν απο 23 αιώνες ο Αριστοτέλης έγραψε τα Πολιτικά...Επηρεασμένος πολύ και καθοδηγούμενος απο τον Δάσκαλό του Πλάτων...

Αργότερα,διδάσκοντας τον μικρό Αλέξανδρο του έδωσε τις Βάσεις,για να μεγαλουργήσει,οπως και το έκανε...

Όμως 2.300 χρόνια μετά,κάποιοι δεν θέλουν να τα θυμώμαστε...

Ας τα δούμε λοιπόν,και ας μην τους κάνουμε την χάρη...

Γιατί λαός που δεν ξέρει την Ιστορία του,ειναι καταδικασμένος να την ξανά ζήσει.....................

(Όλα τα αποσπάσματα,προέρχονται απο τον Ιωάννη Πασσά...Συγγραφέα της Εγκυκλοπαίδειας του Ηλίου...)

Θέμα 1ο:Περί του Άκρατου Υλισμού των ημερών μας.......

Ένα ντοκιμαντέρ "αποκαλύπτει" τη συνωμοσία των ψεκασμών σκεπάζοντας την!

Ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με το πολυσυζητημένο θέμα των χημικών αεροψεκασμών, στο οποίο ακούγονται απόψεις τους από διάφορους ακτιβιστές, ερευνητές, επιστήμονες, ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και πιλότους -κατόπιν όμως πολύ προσεκτικής επιλογής και συντεταγμένης γραμμής, εκατέρωθεν. 
Το αποτέλεσμα; Λάσπη στην αλήθεια, στάχτη στα μάτια. 

Ένα ντοκιμαντέρ του zougla.gr της σειράς «Θεωρίες Συνωμοσίας» αποφάσισε να ρίξει φως στο πολυσυζητημένο θέμα των χημικών αεροψεκασμών. Μια «θεωρία συνωμοσίας» που τελικά διερευνήθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να παραμείνει σε ομιχλώδες τοπίο και με τα αληθινά της κίνητρα τεχνηέντως θαμμένα. Μια προσπάθεια απόλυτα εναρμονισμένη με το «ελεγχόμενο» παγκόσμιο κίνημα ενάντια στους χημικούς αεροψεκασμούς.

Την περασμένη Άνοιξη μάθαμε από έναν από τους ακτιβιστές που εμφανίζονται στο βίντεο σχετικά με αυτό και ερωτηθήκαμε αν θέλουμε να συμμετάσχουμε. Θεωρήσαμε ότι θα έπρεπε, κάθε ευκαιρία προβολής του θέματος δεν πρέπει να πηγαίνει χαμένη, παρότι ξέρουμε τους κινδύνους που εμπεριέχει ένα ρεπορτάζ ενός καθαρά συστημικού και άκρως αμφιλεγόμενου δημοσιογράφου. Μας ζητήθηκε υλικό και μέσο επικοινωνίας, αλλά τελικά ουδείς επικοινώνησε μαζί μας. Μάλλον γιατί ξέρουν τι θέλουμε να πούμε και γιατί το υλικό ήταν εκτός «εκτός γραμμής».

Τελικά οι συντελεστές του ντοκυμαντέρ έκαναν τις επιλογές τους και το αποτέλεσμα είναι: Μπορεί να μας ψεκάζουν, αλλά μάλλον όχι, αλλά αν ναι, τότε γίνεται για τη διαχείριση της ηλιακής ακτινοβολίας και τη θεραπεία του κλίματος. Και ΣΕ ΑΥΤΌ, περιέργως, συμφωνούν και καταλήγουν ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ!

Δείτε, λοιπόν, αν έχετε διάθεση, το εν λόγω "άκρως αποκαλυπτικό" ντοκυμαντέρ και στη συνέχεια θα δώσουμε τις απαντήσεις μας σε όλους:

Βάλε ένα αβγό στον τοίχο

Ανοίγουμε μία τρύπα στον τοίχο και τοποθετούμε ένα αβγό, ωμό. Ύστερα κλείνουμε την τρύπα, στοκάρουμε και βάφουμε τον τοίχο, έτσι ώστε να μη φαίνεται πουθενά η τρύπα.

Λίγο καιρό μετά θα αρχίσει το δωμάτιο να μυρίζει από το σάπιο αβγό. Το οποίο θα σαπίσει μέσα στον τοίχο και μυρωδιά του θα απλωθεί σε όλο το δωμάτιο. Μέχρι που μήνες αργότερα όλο το σπίτι θα έχει την ίδια αφόρητη μυρωδιά παντού, σε κάθε χώρο.

Αν εμείς θυμόμαστε που είναι το αβγό και ότι από το αβγό ξεκίνησε αυτή η αφόρητη μυρωδιά, τότε θα ανοίξουμε πάλι τον τοίχο και θα φέρουμε την ισορροπία στο σπίτι μας με το βάψιμο κλπ.

Τι γίνεται όμως αν δεν μπορούμε να θυμηθούμε που είναι το αβγό?

Το αβγό είναι μία μας θλίψη, μία μεγάλη μας στεναχώρια.

Η τρύπα στο στον τοίχο είναι η καρδιά μας. Όταν θεωρούμε ότι κλείνουμε την τρύπα, στοκάρουμε και βάφουμε από πάνω, είναι όταν κάνουμε ότι αυτή η θλίψη πέρασε και κάνουμε ότι περνά από το χέρι μας για να μη της δίνουμε σημασία. Κάνουμε δηλαδή ότι δεν υπάρχει. 

Έχεις Ιδέα πόσο Υποφέρω όταν με Αγνοείς;

Οι περισσότεροι άνθρωποι που υφίστανται αποκλεισμό εξομολογούνται ότι ακόμα κι ο ξυλοδαρμός, θα ήταν προτιμότερος από αυτό το σιωπηρό βασανιστήριο. Μπροστά στην αίσθηση ανυπαρξίας που βιώνουν, το ξύλο αν και επώδυνο, θα ήταν, τουλάχιστον, μια έμμεση αναγνώριση ότι υπάρχουν, ότι δεν είναι εντελώς ανάξιοι προσοχής.

Εξωφρενικό ακούγεται, αλλά η σχέση τα έχει αυτά. Τη μία στιγμή μας ανεβάζει στους ουρανούς και την αμέσως επόμενη μας κατεβάζει στα τάρταρα. Αυτή είναι η δύναμή της και αυτό είναι το ρίσκο που παίρνουμε κάθε φορά που αγαπάμε: δεν ξέρουμε σε ποιο άκρο θα καταλήξουμε.   

Καταλήγουμε πολύ χαμηλά, όταν εκείνος, στον οποίο εμείς νιώθουμε τη μεγαλύτερη ανάγκη να μιλάμε, μας φέρεται σαν να μην αξίζουμε να είμαστε συνομιλητές.

Δεν ξέρω αν είναι μια μορφή κοινωνικού θανάτου, όπως λένε κάποιοι, αλλά σίγουρα είναι μια ύπουλη μορφή απόρριψης που, όπως κάθε απόρριψη, πλήττει τη βασική ανάγκη που μας κάνει ανθρώπους και μας κινητοποιεί: την ανάγκη να είμαστε αποδεκτοί.

ΟΤΑΝ ΜΕ ΑΓΝΟΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΩ

Δεν έχει σημασία ο λόγος για τον οποίο ο άλλος μας αγνοεί. Είτε έχει διάθεση χειρισμού και τιμωρίας, είτε το κάνει από ανωριμότητα ή επειδή δεν ξέρει άλλο τρόπο, οι συνέπειες είναι ίδιες: αποσταθεροποίηση σε όλα τα επίπεδα, που εκδηλώνεται σε τρία στάδια (Williams, 2007):

Στάδιο πρώτο: Γενικός συναγερμός

Μην αφήνετε τους άλλους να σας απογοητεύουν! 7 μυστικά για να είστε πιο χαρούμενοι!

Μία από τις συχνότερες απογοητεύσεις στη ζωή προέρχεται από τις σχέσεις μας με τους άλλους: φίλους, γονείς, συγγενείς, συναδέλφους, παιδιά…  

Η πικρή γεύση που αφήνουν στο στόμα οι απογοητευτικές σχέσεις, αυτά που περιμέναμε από τους άλλους και τελικά δεν τα έκαναν, μας χαλάνε τη διάθεση αλλά και τις σχέσεις μας.

Μπορούμε να αλλάξουμε τους άλλους;  Όχι!  Όμως, μπορούμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας, και το πώς αντιμετωπίζουμε τα πράγματα που μας ενοχλούν και τη ζωή γενικότερα.

Το πρώτο βήμα

Για να μειώσουμε τον αριθμό και το βαθμό απογοήτευσης που παίρνουμε από τους άλλους, αλλάζουμε εμείς τις προσδοκίες που έχουμε από τους άλλους!  Θα μου πείτε, εύκολα το λέμε, δύσκολα το κάνουμε!  Δε θα διαφωνήσω, θα υπενθυμίσω όμως ότι όλα είναι θέμα συνήθειας και εξάσκησης.

Τι Έγραφαν οι Εφημερίδες της Εποχής για την Εξέγερση του Πολυτεχνείου

Οι μήνες που προηγήθηκαν του Νοέμβρη του 1973 ήταν γεμάτοι μηνύματα γι' αυτό που θα ακολουθούσε. Η κατάληψη της Νομικής από τους φοιτητές το Φεβρουάριο του 1973, η απεργία των εργατών τύπου στις 3 Ιούλη με αποτέλεσμα να μην κυκλοφορήσουν οι εφημερίδες στην Αθήνα για τρεις μέρες και η απεργία των οδηγών τρόλεϋ στις 27 Αυγούστου ήταν μερικά παραδείγματα της φλόγας που σιγόβραζε.

Στις 4 Νοεμβρίου, χιλιάδες φοιτητές και εργαζόμεοι μετατρέπουν το μνημόσυνο του Γ. Παπανδρέου στο Α' Νεκροταφείο σε αντιχουντική εκδήλωση, εξαπλώνοντας τις συγγρούσεις με την αστυνομία στο κέντρο της Αθήνας. Δέκα μέρες μετά, την Τετάρτη 14 Νοέμβρη, φοιτητές που ήταν συγκεντρωμένοι στη Νομική ειδοποιούνται για όσα συμβαίνουν στο Πολυτεχνείο και ξεκινούν πορεία προς τα εκεί. Η κατάληψη του Πολυτεχνείου μέσα στις επόμενες ώρες αρχίζει και γίνεται γνωστή και κόσμος συρρέει προς το κτίριο από διαφορετικές περιοχές της Αθήνας. Μέχρι το βράδυ η κατάληψη του κτιρίου γίνεται οριστική μετά και από τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων των φοιτητών. Συγκροτείται προσωρινή Συντονιστική Επιτροπή και οργανώνεται η εσωτερική ζωή από τις ομάδες περιφρούρησης μέχρι την σύσταση του Ραδιοφωνικού Σταθμού του Πολυτεχνείου, το οποίο έμελλε να γίνει η φωνή των εξεγερμένων φοιτητών.

Πέντε ερευνητές από την Κρήτη εφηύραν το ρολόι που θα σώζει ζωές στο μέλλον

Την ώρα που ​η παιδεία στη χώρα καταρρέει. Την ώρα που ​μια ολόκληρη γενιά εγκαταλείπει την Ελλάδα άρον-άρον. Την ώρα που η κρίση οξύνεται, υπάρχουν κάποιοι νέοι άνθρωποι που, κόντρα σε όλο αυτό το μίζερο σκηνικό, επιχειρούν, καινοτομούν, εφευρίσκουν.

O Δρ. Βαγγέλης Σακκαλής, o Δρ. Γιάννης Ζαχαράκης, ο Δρ. Μανώλης Σπανάκης και οι υποψήφιοι διδάκτορες Ματθαίος Πεδιαδίτης και Γεώργιος Χριστοδουλάκης, είναι μια ομάδα ερευνητών, οι οποίοι έχοντας έδρα την Κρήτη, συμμετέχουν στο φετινό ​Disrupt, Startup ScaleUP, παγκόσμιο συνέδριο, για τη νεοφυή επιχειρηματικότητα, το οποίο διεξάγεται για δεύτερη φορά στην Ελλάδα. Στα πλαίσια του συνεδρίου, το Σάββατο που μας έρχεται, θα παρουσιάσουν τη νέα τους εφέυρεση που ονομάζεται WatchAngel και ελληνιστί το «Ρολόι Φύλακας Άγγελος»

Μίλησα με τον Βαγγέλη Σακκαλή, τo Γιάννη Ζαχαράκη και τον Μανώλη Σπανάκη για την καινοτόμο κίνησή τους, για το τι ελπίζουν ότι θα γίνει στο φετινό Dirsupt και τι μπορεί να προσφέρει η έξυπνη συσκευή αυτή σε ένα κομμάτι του πλυθησμού, το οποίο, όπως μου τόνισαν «είναι εγκαταλελειμμένο».