«Τέρατα: Δεν τα βλέπουμε πια», έγραφε ο Γκυστάβ Φλωμπέρ μέσα στο περίφημο Λεξικό των Καθιερωμένων Ιδεών κι όμως, τα τέρατα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Η παγκόσμια μυθολογία και οι παραδόσεις των λαών είναι γεμάτες από τέρατα και δράκους, που σήμερα υπάρχουν μόνο στη φαντασία των παραμυθιών και των μυθιστορημάτων ή μήπως όχι !
«HERE BE DRAGONS»
Ο Αη Γιώργης ο δρακοκτόνος και η καταγωγή των μύθων
Πιο εύκολα πεθαίνει ο λύκος αλλά γούνα δεν αλλάζει, πιο εύκολα αλλάζει ο άνθρωπος ιδεολογία παρά συνήθειες. Αλωλστε τα meme είναι αυτά που κρατούν την δημιουργία στην θέση της. Γι’ αυτό κάθε θρησκεία που σέβεται το δόγμα της και τους πιστούς-πρόβατα της και για να τους επιβληθεί πρέπει να ενστερνίζεται παλιότερα ήθη, έθιμα, δοξασίες και μύθους.
Δεν γιορτάζει λοιπόν, ο Άη Γιώργης ο Δρακοφονιάς.
Γιορτάζει ο Μαρντούκ που σκοτώνει τη δράκαινα Τιαμάτ στους Σουμέριους.
Γιορτάζει ο Ρα που σκότωνε κάθε πρωί τον Άποφι, δράκοντα του σκότους στην Αίγυπτο.
Ο Περσέας που σκοτώνει το δράκο και σώζει την Ανδρομέδα.
Ο Ηρακλής που σκοτώνει τη Λερναία Ύδρα.
Ο Ιάσονας που σκότωσε το δράκο που φύλαγε το Δέρας.
Ο Ηρακλής, ξανά, που σκότωσε το δράκο που φυλούσε τα μήλα των Εσπερίδων.
Ο Κάδμος που σκότωσε το Δράκο που φύλαγε την Αρεία Πηγή.
Ο Δίας που φυλάκισε τον δράκοντα Τυφώνα κάτω απ την Αίτνα.
Ο Απόλλωνας που σκότωσε τον Πύθωνα στους Δελφούς.
Κι ο Νιμπελούγκεν που σκότωσε το δράκο και πήρε το θησαυρό.
Δράκοι παντού στο κόσμο, στο Μεξικό, στη Νέα Ζηλανδία, στην Δυτική Αφρική, στο Βόρνεο, στη Κίνα. Στην Ανατολή ο δράκος είναι όμορφος, φιλικός, γεμάτος θετική ενέργεια. Στη Δύση είναι χθόνια θεότητα, κατα-χθόνιος, πηγή δεινών, αρνητική ενέργεια. Όλοι οι λαοί στις Μυθολογίες τους αναγνωρίζουν όμως τη σοφία των δράκων, ξέρουν πως ο όφις και ο δράκος (όφις +πουλί) είναι αρχαιότερος απ’ αυτούς και τον τιμούν ή τον φοβούνται. Ακόμα και στη σύγχρονη λογοτεχνία του μυθικού τρόμου, ο Λόβεκραφτ τους αρχέγονους θεούς που κοιμούνται και περιμένουν να ανακαταλάβουν τη γη στην Κθούλου Μυθολογία, σαν φίδια και δράκοντες ή θαλάσσια τέρατα φιδόμορφα τους παρουσιάζει. Μην ξεχνάμε και την εβραϊκή μυθολογία με το πάνσοφο αλλά δόλιο φίδι που δίδαξε στους ανθρώπους τη γνώση που τους «κατέστρεψε». Ε, τι να κανε κι ο Χριστιανισμός; Έφτιαξε τον δικό του φιδοκτόνο ή δρακοφονιά. Χρόνια καλά ευτυχείτε κι ευδαιμονείται όποιοι γιορτάζετε.
Η λέξη «δράκος» βγαίνει απ το αρχαιοελληνικό δέρκομαι που σημαίνει βλέπω, παρατηρώ, άρα ο δράκοντας ήταν ο άγρυπνος φύλακας -φρουρός μιας περιοχής, μιας θεάς, ενός θησαυρού ή μιας Γνώσης.
