Οι μήνες που προηγήθηκαν του Νοέμβρη του 1973 ήταν γεμάτοι μηνύματα γι' αυτό που θα ακολουθούσε. Η κατάληψη της Νομικής από τους φοιτητές το Φεβρουάριο του 1973, η απεργία των εργατών τύπου στις 3 Ιούλη με αποτέλεσμα να μην κυκλοφορήσουν οι εφημερίδες στην Αθήνα για τρεις μέρες και η απεργία των οδηγών τρόλεϋ στις 27 Αυγούστου ήταν μερικά παραδείγματα της φλόγας που σιγόβραζε.
Στις 4 Νοεμβρίου, χιλιάδες φοιτητές και εργαζόμεοι μετατρέπουν το μνημόσυνο του Γ. Παπανδρέου στο Α' Νεκροταφείο σε αντιχουντική εκδήλωση, εξαπλώνοντας τις συγγρούσεις με την αστυνομία στο κέντρο της Αθήνας. Δέκα μέρες μετά, την Τετάρτη 14 Νοέμβρη, φοιτητές που ήταν συγκεντρωμένοι στη Νομική ειδοποιούνται για όσα συμβαίνουν στο Πολυτεχνείο και ξεκινούν πορεία προς τα εκεί. Η κατάληψη του Πολυτεχνείου μέσα στις επόμενες ώρες αρχίζει και γίνεται γνωστή και κόσμος συρρέει προς το κτίριο από διαφορετικές περιοχές της Αθήνας. Μέχρι το βράδυ η κατάληψη του κτιρίου γίνεται οριστική μετά και από τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων των φοιτητών. Συγκροτείται προσωρινή Συντονιστική Επιτροπή και οργανώνεται η εσωτερική ζωή από τις ομάδες περιφρούρησης μέχρι την σύσταση του Ραδιοφωνικού Σταθμού του Πολυτεχνείου, το οποίο έμελλε να γίνει η φωνή των εξεγερμένων φοιτητών.
