Στο πένθος βυθίστηκε το ελληνικό ποδόσφαιρο, καθώς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών ο Νίκος Αλέφαντος. Σύμφωνα με πληροφορίες, υπέστη καρδιακή προσβολή.
Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1939 στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Εξάρχεια. Αγωνιζόταν στη θέση του μεσοκυνηγού και σε μικρή ηλικία ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Αστέρα Εξαρχείων της συνοικίας του. Στη συνέχεια μετακινήθηκε στις ΑΕ Χαλανδρίου, ΠΑΟ Ρουφ, Ολυμπιακό Πειραιώς (μετέχοντας σε έναν αγώνα πρωταθλήματος), Ατρόμητο Πειραιώς (Καμινίων), Ολυμπιακός Χαλκίδας (για τον οποίο σημείωσε τέρμα σε βάρος του αντίστοιχου του Πειραιά, όταν το 1963 επέστρεψε ως αντίπαλος στο Καραϊσκάκης), Παναιγιάλειο, Πανελευσινιακό και Βύζαντα Μεγάρων, όπου το 1969 τερμάτισε την καριέρα του.
Μόλις τελείωσε ο β΄παγκόσμιος πόλεμος, άρχισε σιγά-σιγά να παίρνει η Ρόδος "τα πάνω της " Βρήκε αρκετές υποδομές από την περίοδο της ιταλοκρατίας όπου στηρίχτηκε προκειμένου να γίνει σχεδόν αυτάρκης σε πολλούς τομείς για αρκετά χρόνια.!..
Διέθετε Αλευρόμυλο που παρήγαγε αλεύρι και τα περίφημα ΡΟΣΟΛ που έκανε και εξαγωγές.
Διέθετε Καπνοβιομηχανία που προκειμένου να στηριχτεί είχε απαγορευτεί η πώληση αθηναικών τσιγάρων.
Διέθετε εργοστάσια παρασκευής αεριούχων ποτών (ΜΑΠΟΛΕ, ΒΑΠ και άλλες μικρότερες.
Συνυπαίτιος σε ποσοστό 30% σε περίπτωση τροχαίου θεωρείται ο συνοδηγός που γνωρίζει ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου είναι μεθυσμένος και δέχεται να επιβιβαστεί Απόφαση του Αρείου Πάγου Πηγή: http://www.protothema.gr/greece/article/448345/ .
Φύλο –Ηλικία –Xρήση ουσιών –Aλκοόλ
Στο παρόν κεφάλαιο παραθέτουμε δημοσιεύσεις που ασχολούνται με κοινωνικοδημογραφικές μεταβλητές όπως Φύλο-Ηλικία κλπ. Επίσης το κεφάλαιο αυτό αναφέρεται ιδιαίτερα σε μελέτες που έχουν γίνει στον ελληνικό χώρο και περιλαμβάνει επίσης μεταβλητές όπως χρήση ουσιών, αλκοόλ, κούραση, περιοχή καθώς και ώρα της ημέρας που συνέβη η σύγκρουση.
Το κεφάλαιο διατρέχεται ακόμη από ευρήματα ερευνών που συσχετίζουν τον τρόπο ζωής, τη χρήση κινητού σαν μεταβλητές που παρεμβάλλονται στην διακινδυνευμένη οδηγική συμπεριφορά. Σε κάποιους από αυτούς τους παράγοντες αναφερόμαστε αναλυτικότερα και σε επόμενα κεφάλαια.
Το κάπνισμα, το διαζύγιο και η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ είναι οι τρεις κυριότεροι κοινωνικοί παράγοντες και συμπεριφορές που έχουν τη στενότερη σχέση με τον πρόωρο θάνατο, σύμφωνα με μία νέα αμερικανο-καναδική επιστημονική μελέτη.
Μάλιστα, καθένας από αυτούς τους παράγοντες, καθώς και άλλοι, όπως η οικονομική ανασφάλεια και ο ρατσισμός, έχει μεγαλύτερη επίπτωση στην πρόωρη θνησιμότητα ενός ανθρώπου από ό,τι η έλλειψη σωματικής άσκησης.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Έλι Πάτερμαν του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), ανέλυσαν στοιχεία της περιόδου 1992-2008 για 13.611 ενηλίκους, ηλικίας 52 έως 104 ετών, και εστίασαν σε εκείνους τους παράγοντες που είχαν μεγαλύτερη σχέση με όσους πέθαναν τα επόμενα έξι χρόνια (2008-2014).
Οι περισσότερες από τις ασθένειες που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος στις ανεπτυγμένες, τουλάχιστον, χώρες είναι χρόνιες. Οι χρόνιες ασθένειες δεν θεραπεύονται οριστικά, αλλά αποτελούν καταστάσεις που προσπαθούμε να ελέγξουμε και στις οποίες ο ασθενής καλείται να προσαρμοστεί.
Η προσαρμογή στην χρόνια ασθένεια είναι μία εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία, η οποία επηρεάζεται από όλους σχεδόν τους τομείς της ανθρώπινης λειτουργικότητας, αλλά και τους επηρεάζει σχεδόν όλους.
H διάρκεια της ανοσίας από τη νόσο Covid-19 είναι ένα ζήτημα που ακόμα απασχολεί τους ερευνητές, χωρίς να μπορούν ακόμα να δώσουν μια ξεκάθαρη απάντηση.
Μια νέα κινεζική έρευνα σύμφωνα με την οποία το επίπεδο των αντισωμάτων όσων ανέρρωσαν από τον κοροναϊό μειώθηκε σημαντικά 2 με 3 μήνες μετά τη μόλυνσή τους, είτε αυτοί ήταν ασυμπτωματικοί, είτε εμφάνισαν συμπτώματα, εγείρει ερωτήματα σχετικά με αυτή τη διάρκεια.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Medicine στις 18 Ιουνίου, φέρνει στο φως τους κινδύνους που ενέχει η δημιουργία «διαβατηρίων ανοσίας» για τον κοροναϊό και στηρίζει την παρατεταμένη εφαρμογή υγειονομικών μέτρων, όπως η κοινωνική αποστασιοποίηση και η απομόνωση των ομάδων υψηλού κινδύνου, αναφέρουν ερευνητές.
Γράφει η Αναστασία Μοσχοβάκη Ιατρός Ειδική Παθολόγος
Οι μοναδικές ελληνικές παραλίες προσφέρονται για χαλάρωση ενώ η κολύμβηση είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ανάκτηση καλής φυσικής κατάστασης για τους συμπολίτες μας που εγκατέλειψαν την άσκηση και στράφηκαν στην πολυφαγία κατά την παραμονή τους στο σπίτι την περίοδο του κορονοϊού.
Ωστόσο δυσάρεστα απρόοπτα υγείας δεν λείπουν από τις παραλίες και τα μέτρα πρόληψης είναι απαραίτητα. Κοινά προβλήματα υγείας που συνδέονται με τις παραλίες και μέτρα πρόληψης σοβαρών προβλημάτων:
* Για άμεση πλανητική μετάδοση στους αστρόσπορους της Γης *
Ένα μήνυμα ελπίδας και ελευθερίας που έρχεται απ΄ευθείας από τους Πλειάδιους!
Έναρξη μετάδοσης….
Σπουδαίοι μας,
* Σήμερα, είναι το Μεγάλο Σημείο Καμπής!
* Σήμερα, όλα αλλάζουν!
* Σήμερα “ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ” μπαίνει στην τελική του φάση!
Η Γήινη Συμμαχία λαμβάνει και αποκωδικοποιεί ροή ειδικών αιθερικών πληροφοριών από τις Δυνάμεις Φωτός που είναι αγκυροβολημένες στο ηλιακό σύστημα της Γης εδώ και λίγον καιρό, και οι τελευταίες μεταδόσεις των Δυνάμεων Φωτός παρουσίασαν πληροφορίες-κλειδιά που δείχνουν πως το γεγονός της εξελικτικής Ανάληψης της ανθρωπότητας είναι πράγματι επικείμενο και θα προκύψει πριν φτάσει στο τέλος του το Μεγάλο Έτος 2020!
Μια σειρά από ειδικές γήινες ημερομηνίες, που περιέχονταν στις αποκωδικοποιημένες φωτεινές μεταδόσεις, επίσης δείχνουν αυτή την ίδια γήινη ημέρα, την 21/6/20, ως ένα μεγάλο ενεργητικό σημείο καμπής στη χρονογραμμή της γήινης Ανάληψης!
Σκεφτείτε τη σημερινή ημέρα (21/6/2020) ως την ημερομηνία των Μάγια 21/12/2012, την πρώτη αληθινή αναλαμπή της Χρυσής Νέας Εποχής Φωτός, και γνωρίζετε ότι αυτό αποτελεί μεγαλύτερη αλήθεια απ΄όσο μπορεί να συνειδητοποιείτε!
Καθώς σήμερα άνοιξε η μεγαλειώδης ουράνια αστροπύλη του θερινού ηλιοστασίου 2020, οι Δυνάμεις Φωτός χρησιμοποίησαν την ισχυρή αυτή ενέργεια του ήλιου και των συνόδων άλλων πλανητών για να στείλουν πολύ περισσότερο Γάμμα Φως των 40HZ 5D στην ατμόσφαιρα της Γης!
Αυτή η ενέργεια υψηλών δονήσεων θα φωτίσει το ενεργειακό πεδίο της Γης με πολύ ισχυρούς τρόπους, μέσα στις επόμενες εβδομάδες!
Μήπως η απάντηση στο αν είμαστε μόνοι στο σύμπαν βρίσκεται ή όχι βαθιά μέσα στον καθένα μας, κωδικοποιημένο στο DNA μας, περιμένοντας να αποκαλυφθεί;
Είναι ένα μεθυστικό θέμα, που έχει γοητεύσει την ανθρωπότητα για αιώνες και μας οδήγησε ακόμη και να χτίσουμε διαστημόπλοια για να εξερευνήσουμε τους ουρανούς πέρα από το όραμά μας.
Αλλά τι γίνεται αν οι εξωγήινοι έχουν έρθει και έχουν φύγει ήδη;
Φανταστείτε αν πράγματι επισκέφτηκαν αυτόν τον πλανήτη και άφησαν ενδείξεις για την παρουσία τους σε αυτό που κάνει τον καθένα μας μοναδικό, περιμένοντας την ημέρα που θα συνειδητοποιήσουμε επιτέλους την πραγματική προέλευση της ανθρώπινης φυλής.
Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται λίγο μακρινά και πολύ έξω από τα κανονικά κανάλια επιστημονικού λόγου, αλλά όπως σημειώνει η Αρχαία Προέλευση , μερικά πολύ διακεκριμένα μυαλά στον κόσμο της επιστήμης πιστεύουν ότι θα μπορούσε κάλλιστα να υπάρχει σύνδεση μεταξύ ανθρώπινου DNA και εξωγήινων:
Το μοτίβο του δέντρου εμφανίστηκε νωρίς στη μινωική κεραμική και σε χρυσά σφραγιστικά δαχτυλίδια, άλλοτε ίσως για να τονίσουν τον αγροτικό χαρακτήρα της κοινωνίας των Μινωιτών (καμαραϊκά αγγεία), άλλοτε με τον ιδιαίτερο συμβολισμό του κύκλου της ζωής (μικρογλυφία).
Η Μεγάλη Θεά, της οποίας η ταύτιση με τη φύση υποβάλλεται στην κρητομυκηναϊκή τέχνη με ποικίλους τρόπους, εμφανίζεται κάτω από το δέντρο να δέχεται προσφορές υποδεικνύοντας σκηνές υπαίθριας λατρείας], ή λατρευτής φέρνει σφάγιο στο ιερό δέντρο, μπροστά από το οποίο έχει τοποθετηθεί κινητός τραπεζιόσχημος βωμός. άλλοτε πάλι το δέντρο, στημένο σε βωμό, μεταφέρεται με πλοίπ, ή πλαισιώνεται από δύο ζώα. Η επίκληση της θεότητας γίνεται με το άγγιγμα ή το σείσιμο των κλαδιών του δέντρο.
Η λατρεία της φύσης διατηρήθηκε, ακόμη κι όταν η Μεγάλη Μητέρα Θεά παραγκωνίσθηκε από τον πολυθεϊσμό της Μυκηναϊκής εποχής που παγιώθηκε αργότερα στο ολυμπιακό δωδεκάθεο.
Ένα εργαλείο διαχείρισης συμπεριφορών διακινδύνευσης κατά την οδήγηση για την πρόληψη των τροχαίων συγκρούσεων στην Ελλάδα
Στην καθοµιλουµένη, η έννοια του κινδύνου εκφράζει το «επικείµενο κακό» καθώς επίσης και την «πιθανή δυσάρεστη έκβαση» ενός συµβάντος. http://www.elinyae.gr/el/lib_file_upload/_Ektimisi.1113226784021.pdf
Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας
Η έννοια του κινδύνου
Ο κίνδυνος, «Risk» καθορίζεται από τους περισσότερους που θέλουν να τον μετρήσουν ως το προϊόν της πιθανότητας κάποιου μελλοντικού γεγονότος. Το μέλλον είναι αβέβαιο και αναπόφευκτα υποκειμενικό, δεν υφίσταται παρά μόνον στο μυαλό των ανθρώπων που προσπαθούν να το προβλέψουν. Οι προβλέψεις μας σχηματίζονται προβάλλοντας στο μέλλον περασμένες εμπειρίες. Η συμπεριφορά μας καθοδηγείται από τις προβλέψεις μας. Εάν προβλέπουμε τραυματισμό, αποφεύγουμε να αναλάβουμε δράση.
Οι τιμές των ατυχημάτων, γενικά, δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως μετρήσεις του ρίσκου γιατί εάν είναι χαμηλές δεν σημαίνει οπωσδήποτε ότι ο κίνδυνος είναι χαμηλός. Μπορεί να σημαίνει ότι ένας υψηλός κίνδυνος έγινε αντιληπτός και αποφεύχθηκε. Ο στόχος, ωστόσο, της έρευνας για το ρίσκο είναι η μείωση του ρίσκου.
Η μεγάλη και σοβαρή αδυναμία της εξουσίας ανέκαθεν, ήταν να κατανοήσει την πολύτιμη και βαθιά λυτρωτική επίδραση της τέχνης στη ζωή του ανθρώπου.
Πολύτιμη, όχι φυσικά γιατί ο άνθρωπος που έρχεται σε επαφή με την τέχνη μετατρέπεται αυτομάτως και σε καλλιτέχνη, όχι.
Καλλιτέχνης άλλωστε δεν γίνεσαι, καλλιεργημένος άνθρωπος όμως γίνεσαι και τον κύριο ρόλο εδώ, σε συλλογικό επίπεδο, τον έχει το σχολείο και γενικά η εκπαίδευση.
Πολύτιμη η τέχνη, γιατί αυτή είναι που μπορεί να εξευγενίζει, να πλουτίζει και να ομορφαίνει τον άνθρωπο που με την σειρά του καθρεφτίζει την ωραιότητα και την ευγένεια του αυτή σε όλα τα πεδία της ζωής.
Λυτρωτική η τέχνη, γιατί αυτή και μόνο αυτή μαζί με τον έρωτα, μπορούν να κοιτάζουν κατάματα τον θάνατο και να τον ξεγελάνε. Αντίθετα, η στέρηση της επαφής αυτής καφρεφτίζει καταστροφικά μέσα στη ζωή μας, πράγμα που πολύ εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει κοιτώντας τριγύρω τα σπίτια μας, τους δρόμους μας, τις πόλεις μας, τους τρόπους μας, τον λόγο μας που ολοένα και φτωχαίνουν μέσα στην απανθρωπιά και την χυδαία κλίμακα.
Για πρώτη φόρα στην ιστορία μας ανέβηκε ο Down Johnes στο 17.7 % τον οποίο το παρακράτος τόσα χρόνια προσπάθησε να βουλιάξει την οικονομία αλλά ο πρόεδρος Τραμπ κατάφερε την άνοδο του στον τομέα της λιανικής πώλησης παρότι ήμασταν αντιμέτωποι με ταραχές και συλλήψεις . Και έτσι θα έρθει ένα τεράστιο οικονομικό δώρο για όλους που το χαρακτηρίζει το καλύτερο των Χριστουγέννων.Έτσι αποδεικνύει τα λεγόμενα του για την εκλογή του ότι θα κάνει ξανά την Αμερική μεγάλη όπως έπρεπε να ήταν. Από της 16 Ιουνίου ξεκίνησε η διαγραφή χρεών και μηδενισμός καρτών, δανείων , φοιτητικών δανείων που οφείλονται στην παράνομη τραπεζική κυβερνητικής ομοσπονδιακής τράπεζας κάτι που ήδη έχει ξεκινήσει και το έχουν δει πολλοί στις υποθέσεις τους, παρότι δεν έχει ανακοινωθεί δημοσιά ακόμα.
Καταργείτε ο φόρος εισοδήματος , φόρος μισθοδοσίας 0%, μέχρι το τέλος του χρόνου. Μιλάει για φορολογικές επιβαρύνσεις όπου θα είναι πάρα πολύ χαμηλές αλλά όχι μέχρι το τέλος του χρόνου για να βοηθηθούν οι επιχειρήσεις και οι πολίτες. Οι φόροι θα κυμανθούν σε ένα 14%-17% .
Μια δασκάλα έχει αποφασίσει να παίξουν ένα παιχνίδι στην τάξη της.
Λέει λοιπόν στα παιδιά, να φέρει το καθ’ ένα, μια πλαστική σακούλα, που θα περιέχει μέσα μερικές πατάτες. Σε κάθε πατάτα θα δώσει ένα όνομα από τα πρόσωπα που μισεί. Έτσι, ο αριθμός των πατατών που κάθε παιδί θα βάλει στη σακούλα του θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των ανθρώπων που μισεί.
Την άλλη μέρα κάθε παιδί, έφερε από μια σακούλα με πατάτες, με το όνομα των ανθρώπων που μισούσαν, γραμμένο σε κάθε πατάτα. Κάποια παιδιά είχαν δύο πατάτες μέσα στη σακούλα, άλλα τρεις, άλλα πέντε και άλλα περισσότερες.
Η δασκάλα λέει μετά στα παιδιά, να κουβαλούν μαζί τους την πλαστική σακούλα με τις πατάτες, όπου και αν πηγαίνουν (ακόμη και στην τουαλέτα), για μερικές μέρες.
Είναι οπωσδήποτε δύσκολο να διατυπωθεί, να αρθρωθεί, να αποδοθεί δια των λέξεων και της συναρμογής τους σε ένα δομημένο σύνολο όμως, τελικά, όλα με κάποιον τρόπο αποδίδονται και διατυπώνονται.
Εδώ με απασχολεί η επίθεση που δέχεται η ανθρώπινη προσωπικότητα τις τελευταίες δεκαετίες… οι επιθέσεις για την ακρίβεια… επιθέσεις που ρηγματώνουν την όποια συμπάγειά της, τραυματίζουν την ακεραιότητά της και υποσκάπτουν την ίδια την υπόστασή της. Σε δυο άλλες αναρτήσεις μου, λίγο καιρό πριν (‘Ενσυναίσθηση και απο-ιεροποίηση του προσώπου’ και «Η ‘χρήση’ του άλλου» ) κάνω κάποιες νύξεις που ιδιαίτερα αφορούν την προβληματική και σημαντική της σχέσης. Πρώτα σε δυαδικό μοντέλο, έπειτα τις όλες σχέσεις… τις σχέσεις στην ίδια τους την προοπτική, απ’τα θεμέλια ως την εκδήλωση… σχεδόν ό,τι γράφω, θα πει κάποιος που έχει την καλοσύνη και την υπομονή να με διαβάζει, στην ουσία αυτό με απασχολεί εντονότατα… αυτό που θα απέδιδα συμπυκνωτικά με τον όρο ‘αποπροσωποποίηση’… Κι αυτή είναι η συνισταμένη όλων των επιθέσεων που δέχεται ο ‘σημερινός’ και συγκαιρινός άνθρωπος… η επίθεση στο πρόσωπό του.
Θα παραθέσω κάποιες σκέψεις… έτσι, παρατακτικά αν και ανάκατα… χωρίς να κουράσω, ελπίζω…
Μεταπολεμικά η ανθρωπότητα βίωσε τούτη την συντεταγμένη επίθεση τόσο μαζικά όσο και ατομικά. Ο καθένας την έζησε, την εισέπραξε, την ένιωσε ‘στο πετσί’ του, είτε την αντιλήφθηκε είτε όχι. Συνήθως όχι. Ο νέος κόσμος που ανέτειλε μετά την ρίψη και της δεύτερης ατομικής βόμβας ήταν στην ουσία ένας κόσμος που ευαγγελιζόταν την εξαφάνιση του προσώπου. Όχι σαρκικά και σωματικά. Το σώμα ήταν ο πολύτιμος φορέας, το ακριβό ένδυμα και το ιερό ενδιαίτημα όχι πια του πνεύματος αλλά του… κενού.
Ο Θέσπις, (6ος αιώνας π.Χ., Αθήνα), Έλληνας ποιητής, λέγεται ότι γεννήθηκε στο δήμο της Ικαρίας. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ο Θέσπις ήταν ο πρώτος ηθοποιός στο ελληνικό δράμα. Συχνά ονομαζόταν εφευρέτης της τραγωδίας και καταγράφηκε ως ο πρώτος που έκανε μια τραγωδία στα Μεγάλα (ή Πόλη) Διονύσια (περίπου το 534 π.Χ.). Οι μελετητές διαφωνούν ως προς τα λιγοστά στοιχεία σχετικά με τον Θέσπη και τον ρόλο του στην ανάπτυξη του ελληνικού δράματος. Σύμφωνα με τον Έλληνα ρητορικό Θεμιστή (4ος αιώνας μ.Χ.), ο Αριστοτέλης είπε ότι η τραγωδία ήταν εντελώς χορωδία έως ότου ο Θέσπις εισήγαγε τον πρόλογο και τις εσωτερικές ομιλίες.
Αν ναι, ο Θέσπις ήταν ο πρώτος που συνδύασε το χορωδιακό τραγούδι με τις ομιλίες ενός ηθοποιού, και ξεκίνησε ο τραγικός διάλογος όταν ο ηθοποιός αντάλλαξε λόγια με τον αρχηγό του χορού.
Αρχαίες πηγές μαρτυρούν ακόμα πως ο Θέσπις πρόσθεσε στα διθυραμβικά τραγούδια τον πρόλογο και τις ρήσεις, δηλαδή τα πρώτα ομιλητικά μέρη, και πως επινόησε τις υφασμάτινες μάσκες. Και αν ακόμα οι παραπάνω νεωτερισμοί είχαν προετοιμαστεί ή προεξοφληθεί από τη φυσική εξέλιξη του διθυράμβου, ο Θέσπις ήταν που διαμόρφωσε την πρώιμη τραγωδία και καθιέρωσε τις τραγικές παραστάσεις ως οργανικό μέρος της αθηναϊκής λατρείας του Διονύσου.
Από τα έργα του μας σώζονται τέσσερις τίτλοι και πέντε μικρά αποσπάσματα, που όμως δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι είναι δικά του.
Γράφει ο Κώστας Καζαμιάκης,Αρχιτέκτων, Ιστορικός Αρχιτεκτονικής, Ιστορικός Τέχνης.
Ο Καπετάν Μιχάλης είναι το κορυφαίο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το βιβλίο κυκλοφόρησε λίγα χρόνια πριν τον θάνατο του συγγραφέα και έχει μεταφραστεί σε 28 γλώσσες. Τα γεγονότα αναφέρονται στον ξεσηκωμό του 1889. Κεντρικός ήρωας είναι ο καπετάν Μιχάλης που μένει ασυμβίβαστος, επιθετικός, απρόσιτος, αγέλαστος, άγριος, ανυπόταχτος, στιφύς, μαυροντυμένος και αξύριστος μέχρι να ελευθερωθεί η Κρήτη, όπως δήλωνε ο ίδιος. Ο τόπος της δράσης του μυθιστορήματος είναι μερικά χωριά και κοντινές περιοχές του Ηρακλείου αλλά και το ίδιο το Ηράκλειο που ο Καζαντζάκης το αναφέρει με τ` όνομα Μεγάλο Κάστρο. Ακουγόταν όμως και ως Χάνδακας, ως Χώρα, αλλά και ως Κάντια( Candia). Τα 5 αυτά ονόματα( Ηράκλειο, Μεγάλο Κάστρο, Χάνδαξ, Κάντια, Χώρα) πολλές φορές ήταν σε ταυτόχρονη χρήση από τους Ηρακλειώτες, τους χωρικούς και τους αλλοδαπούς.
Κάθε αναφορά στα γεγονότα ή σε αγωνιστές του 1821, στις 541 σελίδες του μυθιστορήματος «Ο καπετάν Μιχάλης», μεταφέρεται, επί λέξει, στα 10 αποσπάσματα που ακολουθούν.
1. Ο άνθρωπος... εξακολουθεί με πίστη και με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα,.. το αδύνατο γίνεται δυνατό.
Το ελληνικό γένος αν σώθηκε ως τα σήμερα, αν επέζησε ύστερα από τόσους εχθρούς- εξωτερικούς κι εσωτερικούς, προπάντων εσωτερικούς- ύστερα από τόσους αιώνες κακομοιριά, σκλαβιά και πείνα, το χρωστάει όχι στη λογική- θυμηθείτε τους τρεις εμποράκους που ίδρυσαν τη Φιλική εταιρεία, θυμηθείτε το 21- Το χρωστάει στο θάμα. Στην ακοίμητη σπίθα που καίει μέσα στα σωθικά της Ελλάδας. Ευλογημένη η σπίθα αυτή που αψηφάει τις φρόνιμες συμβουλές της λογικής, κι όταν φτάσει το Γένος στα χείλια του Γκρεμού, βάζει φωτιά σε ολόκληρη την ψυχή και φέρνει το θάμα. Στα θάματα χρωστάει η Ελλάδα τη ζωή της.
Πατρίδα, πατρίδα, αναστενάζει ο Μακρυγιάννης, ήσουνα άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν! Μόνος ο Θεός… σε κυβερνεί και σε διατηρεί ακόμη! Αλήθεια μόνο ο Θεός, μόνο η σπίθα, τη στιγμή που κιντυνεύει σε μια μεριά της Ελλάδα να σβήσει, πετιέται σε μιαν άλλη και γίνεται πυρκαγιά. Νίκος Καζαντζάκης, «Ο καπετάν Μιχάλης», πρόλογος σ.10.
