Μακριά απ’ τον παλιό μου εαυτό

της Μαρίας Βασιλάκη

Το ηλιοβασίλεμα ξάπλωσε στα κρυστάλλινα νερά της θάλασσας 
Για λίγο, να ξαποστάσει και όλων των ειδών τα χρώματα έκαναν την εμφάνισή τους
Βιολετί, μωβ, πορτοκαλί, ροζ…
Vintage μελωδίες ηχούν προσδίδοντας έναν πιο ατμοσφαιρικό τόνο στο απόγευμα
Ένα ζευγάρι κοιτά τη θάλασσα και ονειροπολεί
Τα σύννεφα χορεύουν το δικό τους βαλς ηρεμώντας κάθε έναν που τ’ αντικρίζει
Ο ορίζοντας, διάφανος μπορείς να δεις μέχρι πέρα, τα βουνά, το τέλος της θάλασσας, τη ζωή…
Σήμερα ξημέρωσε μια άλλη μέρα για μένα. Σαν κάτι μέσα μου να άλλαξε. 
Αποφάσισα να εκτιμώ τη ζωή, να δράττομαι των στιγμών της απλών ή μη, να αναπνέω ελπίδα.
Οι σκοτεινοί τόνοι του ουρανού αποπνέουν κάτι μυστηριακό κι εγώ απλά περπατώ.
Μακριά απ’ τον παλιό μου εαυτό
Τόσο καιρό έψαχνα για κάτι μη γνωρίζοντας ακριβώς το τι.
Τελικά, το βρήκα.
Ήταν τόσο καιρό μέσα μου.

Μην Παίρνετε Τίποτα Προσωπικά (DON MIGUEL RUIZ)

Να μην παίρνετε τίποτε προσωπικά. Ό,τι κι αν συμβαίνει γύρω σας, δεν πρέπει να το παίρνετε προσωπικά. Αν σας συναντήσω στο δρόμο και σας πω ότι είστε βλάκας, χωρίς να σας γνωρίζω, το πρόβλημα δεν το έχετε εσείς, αλλά εγώ. Αν το πάρετε προσωπικά, τότε ίσως πιστέψετε ότι είστε βλάκας. “Πώς το ξέρει;” μπορεί να σκεφτείτε. “Έχει σημαντικές ικανότητες ή είναι τόσο ολοφάνερο ότι είμαι βλάκας;”

Το παίρνετε προσωπικά επειδή συμφωνείτε με ό,τι ακούσατε. Από τη στιγμή που συμφωνείτε, το δηλητήριο σας διαποτίζει και βρίσκεστε παγιδευμένοι στο όνειρο της κόλασης. Εκείνο που σας παγιδεύει είναι αυτό που εγώ αποκαλώ προσωπική σπουδαιότητα. Η προσωπική σπουδαιότητα, το να παίρνουμε δηλαδή τα πράγματα προσωπικά, είναι η μέγιστη εκδήλωση εγωισμού, επειδή υποθέτουμε ότι τα πάντα περιστρέφονται γύρω από εμάς. Μαθαίνουμε να τα παίρνουμε όλα προσωπικά κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής μας ή της εξημέρωσής μας. Πιστεύουμε ότι είμαστε υπεύθυνοι για τα πάντα. Το εγώ μας κυριαρχεί.

Όμως, οι άλλοι δεν κάνουν τίποτε εξαιτίας σας. Το κάνουν για δικούς τους λόγους. Όλοι οι άνθρωποι ζουν στο δικό τους όνειρο, εγκλωβισμένοι στο δικό τους νου: βρίσκονται σ’έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο απ’αυτόν που ζούμε εμείς. Όταν παίρνουμε κάτι προσωπικά, είναι σαν να υποθέτουμε ότι οι άλλοι γνωρίζουν από τι αποτελείται ο κόσμος μας και προσπαθούμε να επιβάλουμε αυτό τον κόσμο στον δικό τους.

Ακόμα κι όταν μια κατάσταση φαίνεται απόλυτα προσωπική, όταν για παράδειγμα κάποιοι σας προσβάλλουν άμεσα, πάλι η προσβολή δεν έχει καμία σχέση μ’έσας. Ό,τι κι αν πουν, ό,τι κι αν κάνουν, όποια αρνητική άποψη κι αν εκφράσουν, θα είναι με γνώμονα τις παραδοχές που έχουν στο δικό τους μυαλό. Ο τρόπος που βλέπουν τα πράγματα προέρχονται από τα δεδομένα στα οποία προγραμματίστηκαν κατά τη διάρκεια της εξημέρωσής τους.

Η χημική κόλαση συνεχίζεται, παίρνει διαστάσεις Ολοκαυτώματος!

Ο Χίτλερ δεν ήταν αυτός που κατηγορήθηκε για τους θαλάμους αερίων και το Ολοκαύτωμα; Ποια η διαφορά τώρα; Επειδή το πράμα πάει ελάχιστα πιο αργά;

Ας μου πει κάποιος πως θα αναγνωριστεί η πηγή του καρκίνου του μεθαύριο, του εγκεφαλικού ή εμφράγματός του, του Αλτσχάιμερ ή της Σκλήρυνσης και πολλών άλλων αυτοάνοσων όταν επί μέρες και κατά τακτές περιόδους δέχεται τόνους χημικών μαζί με υψηλή ακτινοβολία;

Δύσκολο ε; Και πίσω από αυτή τη δυσκολία κρύβονται οι σημερινοί άνανδροι εγκληματίες που στοχεύουν άμαχο πληθυσμό, γυναίκες, γέρους και παιδιά, που έχουν αποφασίσει να μειώσουν τους πληθυσμούς και να μετανθρωπίσουν τους ελάχιστους εναπομείναντες.

Αλήθεια, τι παραπάνω έχει η κόλαση από αυτό;

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα συνέβαιναν αν δεν υπήρχε εκείνη η μάζα συνενόχων σε θέσεις κλειδιά, που αποσιωπούν, δίνουν την άδεια ή “καταρρίπτουν” το έγκλημα. ΑΥΤΟΊ είναι η “μάζα” υπανθρώπων, ήδη μετανθρωπισμένοι καθώς τους λείπει το ιερό αυτό στοιχείο που καμιά μηχανή δεν έχει φτάσει να αντιγράψει και λέγεται ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ!

Η αναίσθητη “μάζα” κοινωνιοπαθών που μπροστά στο συμφέρον ή την διεστραμμένη τους σκοτεινή ιδεολογία, επιτρέπουν να υποφέρουν άνθρωποι και φύση γύρω τους. Οι λάτρεις της “Αφροδίτης”. Τα “παιδιά της Αφροδίτης” (το 666 κατά τον μασόνο Βαγγέλη Παπαθανασίου).

ΝΑ ΣΑΓΑΠΑΝΕ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Ακόμα κι αν αυτό είναι αλήθεια, που είναι το όφελος εάν για δικούς του λόγους δεν θέλει να το δει, παραδεχτεί ή απλά δεν θέλει να σ’ αγαπάει, γιατί θεωρείσαι ακατάλληλη? Ποιος ο λόγος να προσπαθείς για μια σχέση που καταπολεμείται εκ των έσω από τον έναν συντελεστή της;

Αυτό το λέω σαν επιχείρημα, γιατί η εμπειρία μου και η σοφία μου και η ιστορία, έχει δείξει, ότι όποτε είπα για κάποιον “κατά βάθος μ΄ αγαπάει, αλλά δεν το ξέρει, φοβάται. δεν μου το δείχνει”, αποδείχτηκε ότι κορόιδευα τον εαυτό μου, ότι την δική μου αγάπη έβλεπα στα δικά του μάτια, ότι απλώς επιβράδυνα ένα αργό συναισθηματικό θάνατο.

Όταν κάποιος σ’ αγαπάει, ΦΑΙΝΕΤΑΙ. Κάνει μπαμ.

Δεν χρειάζεται εσύ να του το βγάλεις, να κανείς υπομονή, να ψάξεις για ενδείξεις, να τον κανείς να ζηλέψει, να φύγεις, να αναλύεις και να δικαιολογείς ή να παρακαλάς να σου απευθύνει τον λόγο σαν να ήσουν σύντροφος φίλη ή έστω ενήλικη… δεν χρειάζεται τίποτα από όλα αυτά.
Γιατί όταν κάποιος αγαπάει, νιώθει τόσο ευτυχισμένος που ξεχειλίζει, ακόμα και αν είναι φοβισμένος, ακόμα και αν την έχει πατήσει στο παρελθόν, ακόμα και αν ελέγχει τον αυθορμητισμό του.
Μεθάει από σένα, την σχέση, και αφήνεται. Λάμπει ολόκληρος. Σου μιλάει, σε υπολογίζει στις σκέψεις του, στο πρόγραμμά του, σε σέβεται και σε θεωρεί μεγάλο και απαραίτητο, αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του.
Και αν δεν τον αγαπάς εσύ, δεν το βλέπει. Δεν μπορεί. Βλέπει μόνο αγάπη γύρω του.

ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΖΗΤΑΣ

Μην ζητιανεύεις για λίγη αγάπη από ανθρώπους που δεν έχουν χρόνο για σένα, από ανθρώπους που σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους. 

Μην το κάνεις ποτέ. 

Τα άτομα που σε κάνουν να αισθάνεσαι αόρατη και ασήμαντη με την αδιαφορία τους δεν σου αξίζουν.

 Αξίζεις κάποιον που, με το ενδιαφέρον του, σε κάνει να νιώθεις σημαντική και χαρισματική.

Η αγάπη πρέπει να εκδηλώνεται, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να παρακαλάμε γι’ αυτή. 

Αξίζεις κάποιον που λέει λίγα, αλλά κάνει πολλά για σένα.

 Το πρόσωπο που σε αναζητά μόνο όταν χρειάζεται κάτι από σένα είναι ανεπιθύμητο. 

Ψάξε για ένα πρόσωπο που θα σταθεί στο πλευρό σου κάθε φορά που το έχεις ανάγκη και όχι μόνο όταν το βολεύει. 

Αξίζεις κάποιον που θα σε αποδεχτεί όπως είσαι και θα σε κάνει να νιώθεις πως είσαι πολύτιμη στη ζωή του, χωρίς να περιμένει από σένα τίποτα σε αντάλλαγμα. 

Μην ακούτε κάποιον που λέει πως δεν έχει χρόνο για σας, αυτό που ισχύει είναι ότι δεν ενδιαφέρεται για σας. 

Γιατί αν κάποιος θέλει πραγματικά να σας συναντήσει και αν αποτελείτε προτεραιότητα γι’ αυτόν, τότε η νύχτα γίνεται μέρα, η Τρίτη αλλάζει σε Σάββατο και η στιγμή μετατρέπεται στη μεγαλύτερη ευκαιρία.

Αφιερώστε χρόνο στους ανθρώπους που το αξίζουν και που σας κάνουν να νιώθετε καλά. Μην ικετεύετε κανένα για προσοχή, φιλία και αγάπη. Κάποιος που πραγματικά σας αγαπάει θα το δείξει.

Πιο πρακτικά, εάν αντιμετωπίζετε μια κατάσταση συναισθηματικής κακοποίησης από κάποιον, να θυμάστε,

Μην τηλεφωνείτε στο πρόσωπο που δεν σας καλεί από μόνο του ή δεν απαντά στις κλήσεις σας. 

Μην αναζητάτε κάποιον που δεν του λείπετε. 

Tι όριζε ο Θησέας ως δημοκρατία;

Οι ιστορικοί βλέπουν στην ελληνική πόλη-κράτος το πρώτο είδος του σύγχρονου κράτους, καθώς τότε αναπτύχθηκε πολιτικές δομές όπως η κωδικοποίηση νόμων, ο διορισμός δικαστών, η καθιέρωση κοινοβουλίων και συνελεύσεων, ο προσδιορισμός των δικαιωμάτων των πολιτών, η δημοσίευση νόμων.

Όμως πριν ακόμα αναπτυχθεί η πολιτική τους συνείδηση σε τέτοιο βαθμό, η πόλη-κράτος οριζόταν ως η αναγνώριση των κοινών συμφερόντων από μία μικρή ομάδα που έχει εγκατασταθεί σε μικρή εδαφική έκταση και η οποία διαφέρει από τις παραπλήσιες ομάδες. Το ζήτημα είναι πώς αυτές οι ομάδες συνειδητοποίησαν την ταύτιση των συμφερόντων τους, πώς και πότε δημιουργήθηκαν, πώς και πότε έθεσαν οριστικά και αμετάκλητα τα κοινωνικά όριά τους.

Σήμερα, το πιο ατράνταχτο στοιχείο που εξηγεί τη γέννηση της πόλης-κράτους είναι η θρησκεία. Τον 8ο και 9ο π.Χ. αιώνα, όπου και τοποθετείται χρονικά η καθιέρωση της πόλης-κράτους, υπήρξε αλματώδης αύξηση των μνημείων σε χώρους που μοιάζουν αρκετά εξειδικευμένοι ώστε να χαρακτηρίζονται ως «ιερά».

Παρουσιάστηκε δηλαδή μία διαφοροποίηση μεταξύ κοσμικού και θρησκευτικού χώρου, που δεν υπήρχε πριν και δεν εμφανίζεται ούτε στα Ομηρικά έπη. Πολλά από αυτά τα μνημεία τοποθετούνται στην περιφέρεια κοινοτήτων, σαν να οριοθετούν το έδαφος της τοπικής αυτοδιοίκησης. Θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως μία προσπάθεια να πάρουν τον έλεγχο κατά κάποιoν τρόπο, που σήμαινε ότι συνειδητοποίησαν πως υπήρχε σύγκλιση συμφερόντων.

Θα πρέπει ασφαλώς να υπήρχαν ήδη κοινά στοιχεία μεταξύ των απογόνων που είχαν συγκεντρωθεί, παραδείγματος χάριν διαλεκτικά, όπως συνέβαινε στην περίπτωση των κατοίκων της Αττικής, που μιλούσαν διαφορετική διάλεκτο από τους Βοιωτούς ή τους Μεγαρείς.

Για πρώτη φορά όμως, παρατηρείται μία προσπάθεια να οριοθετήσουν γεωγραφικά κάθε ομάδα, να δηλώσουν από πού μέχρι πού εκτείνεται το έδαφος της. Άλλωστε πάντα επικρατούσε μία συγχώνευση του θρησκευτικού και του πολιτικού στις ελληνικές πόλεις.

Φουσκωμένος εσωτερικός ποταμός – Μ.Βαμβουνάκη

Κάθε άνθρωπος, εν δυνάμει, κουβαλάει εντός του μια βόμβα. Ωρολογιακή βόμβα με ακόμη μη ρυθμισμένη την ώρα της δικής του έκρηξης.
Αυτό πρέπει να το έχουμε κατά νου, να το φοβόμαστε, να το προσέχουμε και στον άγνωστο εντέλει εαυτό μας και στους άλλους. Οι συνθήκες, οι άλλοι και τα λόγια τους, τα όπλα βίας, και ό,τι λειτουργεί ως όπλο, κάθε ερεθισμός, παίζουν δραματικό ρόλο στο να τραβηχτεί το φράγμα ενός φουσκωμένου εσωτερικού ποταμού.

Ο ψυχίατρος Λέοναρντ Μπέρκοβιτς γράφει για την παρουσία ενός πιστολιού κοντά στον ερεθισμένο άνθρωπο, αλλά και για καθετί που μπορεί να αποτελεί προσφερόμενο πιστόλι: Το δάχτυλο τραβάει τη σκανδάλη, αλλά και η σκανδάλη τραβάει το δάχτυλο.

Προσέξετε συχνά την έκφραση που παίρνει ο γονιός όταν σε βρασμό ψυχής τιμωρεί το παιδί του. Το απροσδόκητο, άγνωστο πρόσωπο που βγάζει ο γονιός, είναι που κατατρομάζει το παιδί.
Και στα ζευγάρια, όμως, η κακοποίηση είναι κάτι που μαστίζει κοινωνίες και ζωές και όλο ανακαλύπτουμε πόσο απροσδόκητα συχνά είναι. Μέσα στην οικογένεια, ένας θυμωμένος με την κοινωνική κατάστασή του άντρας, ασυνείδητα, θα αισθανθεί πως αποκτά την τόσο στερημένη του ισχύ – και ανδρισμό – πάνω σε γυναίκα και παιδιά, και με κάποιες άσχετες αφορμές θα επιθυμήσει να την επιβεβαιώσει, προκειμένου να επιβεβαιώσει ταυτόχρονα τη θιγμένη του ύπαρξη.

ΜΑΣ ΕΞΟΝΤΩΝΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΡΟΣΘΕΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ AQUATRAILS(Βίντεο)

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη

Η αποστολή των μασόνων είναι να δηλητηριάσουν ό,τι ζωντανό υπάρχει επάνω στον πλανήτη.

Aquatrails- Νέοι αεροψεκασμοί, δηλαδή ψεκασμοί από ανακλαστικά Σωματίδια πάνω στους ωκεανούς.

Αεροψεκασμοί σε άκρη του δρόμου στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ.

Πώς να αντιμετωπίσουμε ένα δύσκολο χωρισμό.

Ναι, περνάει και αυτό! Δεν είσαι μόνος ή μόνη, όλοι σχεδόν έχουμε βιώσει έναν δύσκολο χωρισμό ή σε κάποια στιγμή της ζωής μας θα περάσουμε από αυτόν. Κι εγώ είμαι εδώ να βοηθήσω.

Τι πάει να πει «θα μείνουμε φίλοι»; Γιατί να μαθαίνουμε τα νέα από τη νέα του σχέση;

Φυσικά και δεν είναι εύκολο. Ο οργανισμός μας αντιλαμβάνεται τον χωρισμό σαν μία απώλεια, έναν μικρό θάνατο. Οι περισσότεροι άνθρωποι περνάμε κοινά στάδια, όπως συμβαίνει όταν αντιμετωπίζουμε ένα θάνατο:

• Την άρνηση του χωρισμού στην αρχή, σαν να μην θέλουμε να παραδεχθούμε ότι τελικά χωρίσαμε. Παράδειγμα, «δεν μπορεί, θα πάρει τηλέφωνο».

•  Τον θυμό είτε για τον/την σύντροφό μας είτε για τον ίδιο μας τον εαυτό: «Γιατί δεν προλάβαμε το κακό; Αφού είχαμε τα σημάδια».

• Το εσωτερικό παζάρεμα που κάνουμε, όπως για παράδειγμα «ας ξαναρχόταν, και εγώ θα έκανα εκείνο ή το άλλο».

• Το «πένθος», το στάδιο κατά το οποίο συνειδητοποιούμε πια ότι χωρίσαμε.

Πολλές φορές ακούμε να λένε: «Μα πώς κάνεις έτσι; Μείνατε λίγο μαζί, τα υπερβάλεις». Όχι, δεν έχει σημασία ο χρόνος στο πόσο πονάμε! Έχει όμως σημασία η συναισθηματική ένταση με την οποία ζήσαμε τη σχέση μας, το πόσο επενδύσαμε συναισθηματικά από τον εαυτό μας σ’ αυτήν, το πόσο την «ντύσαμε» με τα πιο εσώτερά μας όνειρα. Αυτό σημαίνει ότι όσο πιο πολύ έχουμε εξιδανικεύσει κάποιον, όσο πιο πολύ τον έχουμε στήσει σε ένα βάθρο ψηλά – πέρα από την πραγματικότητα ίσως και σε ύψος που σχεδόν αιωρείται ανάμεσα στα όνειρά μας – τόσο πιο δύσκολο το κάνουμε.

Γι’ αυτό, σας παρακαλώ, πάρτε χαρτί και «ανεξίτηλο» στυλό και φτιάξτε μια λίστα με όλα του τα μελανά σημεία, και με ό,τι σας ενοχλούσε, ακόμα και μία γκριμάτσα που σας εκνεύριζε ή μια μυρωδιά από το περιβάλλον του/της που για δικούς σας λόγους ήταν δυσάρεστη, ή ακόμη και το γεγονός ότι δεν μπορούσατε να εκφραστείτε ελεύθερα στο facebook!

Αυτή η λίστα είναι πολύ βοηθητική, γιατί όταν χωρίζουμε ο πόνος μας και η επιθυμία μας να ικανοποιήσουμε τις συναισθηματικές μας ανάγκες διαστρεβλώνουν την αντίληψή μας. Έτσι, από εκεί που ίσως και να υποφέραμε όσο ήμαστε στη σχέση, τώρα τα θυμόμαστε όλα «ρόδινα» αναχωρώντας έστω και λίγο από την πραγματικότητα. Παρένθεση εδώ, την πραγματικότητα συχνά την βλέπουν οι γύρω μας, όπως αυτοί που μας είχαν ζαλίσει όταν μας έλεγαν «να χωρίσεις επιτέλους γιατί δεν σε βλέπω καλά»…

Επαναλαμβάνω ότι πρέπει να έχουμε όλα όσα μας ενοχλούσαν πάντα διαθέσιμα σε μία κόλλα χαρτί, έτσι ώστε όταν ξυπνάει μέσα μας η επιθυμία για επικοινωνία με τον/την πρώην, να ανατρέχουμε στη λίστα τρέχοντας.

Μελίνα Μερκούρη. Η αθέατη πλευρά του φεγγαριού (Κατοχή, εμφύλιος, χούντα, μεταπολίτευση)

Συμπληρώνονται 97 χρόνια από τη γέννηση (18/10/1920) και 22 από το θάνατο (6/3/1994) της Μελίνας Μερκούρη και θα πάρουν φωτιά τα ΜΜΕ και τα  Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Όλοι θα εστιάσουν στο μονότονο αντιστασιακό προφίλ της, κάτι που έχει καταντήσει μύθος και τον συνηθίσαμε, σε σημείο που να μην επιδέχεται καμιά αμφισβήτηση. Όμως, είναι έτσι ή υπάρχει κάτι άλλο, πίσω από ένα προσεγμένο, καλοφτιαγμένο και ωραιοποιημένο προφίλ μιας γυναίκας που έφτασε να γίνει υπουργός, αγαπημένη συνεργάτης του Α.Παπανδρέου, χωρίς να υπάρξει ποτέ θύμα «ανασχηματισμού». Χωρίς να χαϊδεύουμε αυτιά, ας ξεκινήσουμε από την οικογένεια Μερκούρη.

Η οικογένειά της ανήκε στον συντηρητικό χώρο, γενικώς. Ο περίφημος παππούς της Σπύρος Μερκούρης είχε εκλεγεί επανειλημμένα δήμαρχος ως εκλεκτός των αντιβενιζελικών και μόνον όταν συνειδητοποίησε ότι δεν θα κέρδιζε άλλες εκλογές, προσχώρησε στο βενιζελικό στρατόπεδο. Το Μερκουρέικο άλλαζε στρατόπεδο σύμφωνα με το προσωπικό όφελος.

Σε όλη της τη ζωή ήταν μακριά από τα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας και, κάποτε, αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να πάρει μέρος, ξεκινώντας μια πολιτική πορεία από τον Απρίλη του 1967, που η χούντα τη βρίσκει στη Νέα Υόρκη με τον Μάνο Χατζιδάκι για το θεατρικό έργο «Ίλια Ντάρλινγκ». 

Η Φρίντα Μπιούμπι στο βιογραφικό οδοιπορικό που έκανε για την Μελίνα, διαπίστωσε πόσο αποδεκτή ήταν στο εξωτερικό και πόσο αμφισβητούμενη στην Ελλάδα. Χαρακτηριστικό είναι το κεφάλαιο που αναφέρεται στην υποδοχή που επεφύλαξαν στην υπέρλαμπρη σταρ και αγωνίστρια οι κάτοικοι της Κοκκινιάς: της έκλειναν την πόρτα κατάμουτρα λέγοντας «Η θεατρίνα να πάει στο θέατρο»!

Και η Μελίνα τα ήξερε αυτά και σε συνέντευξή της στον 

«Ταχυδρόμο» είχε πει: «Άμα πεθάνω, να δείτε τι ωραία κηδεία θα μου κάνουν. Εμείς οι Έλληνες ξέρουμε να κηδεύουμε». Και όντως, είχε μια κηδεία, όχι «σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες». Μια κηδεία αρχηγού κράτους.

Σε μια συνέντευξή της (1990), εφ’ όλης της ύλης, στο Γιώργο Δουατζή, ξετυλίγει τη ζωή της απαντώντας σε κλισαρισμένες και «ελεγχόμενες» ερωτήσεις, που μαντεύεις και τις απαντήσεις. Όλα, σχεδόν, γνωστά. Όταν, όμως, κάνουν ένα φλας μπακ στα χρόνια της Κατοχής, εκεί,  όλα καλύπτονται από μια γενικόλογη τοποθέτηση:

Τα χέρια μας εκπέμπουν φως..!

Τα ανθρώπινα χέρια λάμπουν, αλλά τα νύχια απελευθερώνουν το περισσότερο φως, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη, η οποία βρήκε ότι όλα τα μέρη του χεριού εκπέμπουν ανιχνεύσιμα επίπεδα φωτός.

Τα ευρήματα της μελέτης υποστηρίζουν προηγούμενη έρευνα, που πρότεινε ότι τα περισσότερα έμβια όντα, συμπεριλαμβανομένων των φυτών, εκπέμπουν φως.

Εφόσον η εξασθένηση και η αρρώστια φαίνονται να επηρεάζουν τη ισχύ και τη μορφή της λάμψης, η ανακάλυψη αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε λιγότερο επεμβατικούς τρόπους διάγνωσης των ασθενειών.

Ο Mitsuo Hiramatsu, επιστήμονας στο Κεντρικό Ερευνητικό Εργαστήριο του Hamamatsu Photonics στην Ιαπωνία, ο οποίος διηύθυνε την έρευνα, είπε στην εφημερίδα «Discovery News», ότι τα χέρια δεν είναι τα μοναδικά τμήματα του σώματος τα οποία λάμπουν, εκπέμποντας φωτόνια, ή λεπτές φωτεινές ακτίνες ενέργειας. «Όχι μόνο τα χέρια, αλλά και το μέτωπο ή οι φτέρνες των ποδιών εκπέμπουν φωτόνια», είπε ο Hiramatsu, και συμπλήρωσε ότι σε ό,τι αφορά τα χέρια «η παρουσία φωτονίων σημαίνει ότι τα χέρια μας παράγουν φως συνεχώς».

Το φως δεν είναι ορατό στο γυμνό μάτι, έτσι ο Hiramatsu και η ομάδα του χρησιμοποίησαν έναν ισχυρό μετρητή φωτονίων για να το «δουν». Ο ανιχνευτής εντόπισε ότι τα νύχια εκπέμπουν 60 φωτόνια, τα δάχτυλα εκπέμπουν 40 και οι παλάμες είναι οι λιγότερο λαμπερές από όλα τα υπόλοιπα μέρη, εκπέμποντας σύμφωνα με τις μετρήσεις 20 φωτόνια.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο τρέχον τεύχος του περιοδικού «Journal of Photochemistry and Photobiology B: Biology». Ο Hiramatsu δεν είναι σίγουρος για το λόγο που τα νύχια εκπέμπουν περισσότερο φως από τα άλλα τμήματα του χεριού, αλλά είπε πως μπορεί αυτό να οφείλεται στην ιδιότητα των νυχιών, να λειτουργούν σαν ένα πρίσμα, που διασκορπίζει το φως.

Η Lady Gaga να γλείφει το κουτάλι της!

 

Μια πρόσφατα διαρρεύσασα φωτογραφία αποκαλύπτει την Lady Gaga να γλείφει το κουτάλι της σε ένα δείπνο με μαγείρεμα πνευμάτων που φιλοξενείται από την Υψηλή Ιέρεια της Εκκλησίας του Σατανά, Μαρίνα Abramović.

Αυτό το Θελέμικ μυστήριο, που προέρχεται από τα έργα του Aleister Crowley, περιλαμβάνει μια τελετουργία όπου το εμμηνορροϊκό αίμα, το μητρικό γάλα, τα ούρα και το σπέρμα αναμειγνύονται μεταξύ τους

Ο Έρωτας που σού διαφεύγει

Παραπλανημένοι «σοφοί»...

Λένε, πως αν χάσεις την αγάπη μιας γυναίκας, αν δεν πετύχεις στην αγάπη, γίνεσαι φιλόσοφος….με δικά μου λόγια.

Λένε… Άνδρες λένε. Άνδρες έχουν βγάλει τις περισσότερες ρήσεις.

Τραγικό!

Μόνος, μπορείς να φτάσεις μόνο μέχρι το κατώφλι της ψυχής σου. Δεν μπορείς να ανοίξεις την πόρτα, να εισέλθεις. Είναι αδύνατον!

Δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο τίποτα που να ελευθερώνει πραγματικά, από την αληθινή αγάπη μιας θαρραλέας γυναίκας. Τίποτα δεν θα αντικαταστήσει ποτέ αυτή την ιερή ένωση που δίνει φτερά και στους δυο, που δημιουργεί κόσμους καινούργιους.

Έγινες ανέραστος, υποτίμησες τον έρωτα, έμεινες μισός. Αναγκαστικά!

Δημιουργείς ψευδαισθήσεις, στήνεις βάθρα, για τον εαυτού σου επιβάλλοντάς τα όπου μπορείς και αισθάνεσαι ισχυρός, για να μη βλέπεις την πραγματική αδυναμία σου.

Έχεις παγιδευτεί.

Κάπου στην πορεία δείλιασες, χάθηκες. Πίστεψες πως μόνος μπορείς. Έγινες «σπουδαίος» με επίπλαστα ενδύματα για να σκεπάζεις τη γύμνια σου από τα μάτια σου.

Νόμισες πως νίκησες τον Έρωτα, αλλά σε νίκησε η πλάνη σου.

Τίποτα δεν υπάρχει ανώτερο από τον Έρωτα! 

Η πόρτα της καρδιάς..

Ένας ξυλουργός κατασκεύασε μία πόρτα, την οποία ονόμασε: «Η πόρτα της καρδιάς».

Όταν την είδε ένας πελάτης του, του είπε πως η πόρτα ήταν ελαττωματική, καθώς είχε ξεχάσει να τοποθετήσει ένα χερούλι ώστε να ανοίγει από έξω....

Ο ξυλουργός, τον κοίταξε στα μάτια και του εξήγησε :

Χρήσιμες μέθοδοι αντιμετώπισης του εργασιακού στρες

Αναμφισβήτητα, κατά τη διάρκεια της καθημερινής σας εργασίας, έχετε παρατηρήσει ότι βιώνετε στρες, κάποιες φορές σε εντονότερο ή σε χαμηλότερο βαθμό, σε κάθε περίπτωση όμως επηρεάζοντας την ευτυχία σας και την παραγωγικότητά σας. Σε αυτό το άρθρο, σας παραθέτουμε κάποιες συμβουλές μείωσης του καθημερινού στρες και ενίσχυσης της ευεξίας οι οποίες μπορούν να σας φανούν χρήσιμες. Από snacks για το γραφείο μέχρι την τεχνική της διαφραγματικής αναπνοής.

Καταρχάς είναι απαραίτητο να αναφερθεί ότι ως στρες ορίζεται ο μηχανισμός προετοιμασίας και αντίδρασης του οργανισμού για την προστασία του σε καταστάσεις μεταβολής, όπου κινητοποιούνται όλα τα συστήματά του, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ή αντιμετώπιση της απειλής και κατ’ επέκταση η επαναφορά του στην ομοιόσταση. Ένα στρεσογόνο ερέθισμα μπορεί να είναι τόσο θετικό όσο και αρνητικό. Παραδείγματος χάριν, κατά τη διάρκεια της καριέρας μας, μια προαγωγή (θετικό γεγονός) προκαλεί στρες όπως ακριβώς προκαλεί και μια σύγκρουση στο εργασιακό περιβάλλον (αρνητικό γεγονός) ή και η αναζήτηση εργασίας. Το στρες, αποτελεί ένα φαινόμενο ψυχολογικής πίεσης ως αποτέλεσμα επίδρασης μεταβαλλόμενων συνθηκών και επηρεάζει όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτων δημογραφικών κριτηρίων.

Τι άλλο μπορεί να ενισχύσει το στρες στην εργασία σας;

Ὑπάρχουν ἀδιέξοδα;

Ναί, πάντα ὑπάρχουν.
Ἀλλὰ σημασία δὲν ἔχουν τὰ ἀδιέξοδα ἀλλὰ ἡ ὀπτική μας.
Ἐν ὁλίγοις…
Ἐὰν ὑπάρχουν ἀδιέξοδα ὑπάρχει καὶ κάτι ποὺ πρέπει νὰ μάθουμε ἤ νὰ ἀλλάξουμε.
Μὰ πρῶτ ἀπ΄ ὅλα ὑπάρχει κάτι ποὺ δὲν κάναμε σωστά.
Τὰ ἀδιέξοδα ἐμφανίζονται ἀπὸ λάθος ὑπολογισμοὺς ἤ ἐκτιμήσεις καὶ ἀντιμετωπίζονται μὲ λογική, ἐπανασχεδιασμὸ καὶ ἀλλαγὴ στόχων.

Καί τί γίνεται ἐάν ἐγκλωβισθοῦμε κάπου;
Τότε, ἐὰν πράγματι θέλουμε νὰ ξεφύγουμε, ἀλλὰ πράγματι κι ὄχι θεωρητικῶς, ἡ ἴδια ἠ ἀνάγκη τῆς στιγῆς θὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ βροῦμε τὴν ἔξοδον, ὅσο καλὰ κι ἐὰν τὴν ἔχουν κρύψει ἀπὸ τὸ βλέμμα μας.

Πεινάτε μια Ώρα μετά το Πρωινό; Να τι Φταίει!

Αν συνηθίζετε να πεινάτε μια ώρα μετά το πρωινό σας τότε σίγουρα κάτι φταίει. Δείτε ποιο είναι αυτό και πώς μπορείτε να το διορθώσετε.

Δεν τρώτε αρκετά Το πρώτο γεύμα της ημέρας πρέπει να έχει 300-400 θερμίδες. Αν προσπαθείτε να χάσετε βάρος μην προσπαθείτε να το κάνετε κόβοντας το πρωινό. Είναι πολύ σημαντικό να ξεκινάτε την ημέρα σας με ένα καλό, θρεπτικό και υγιεινό γεύμα για να είστε γεμάτοι ενέργεια και χορτάτοι τουλάχιστον μέχρι το μεσημέρι.

Το πρωινό πρέπει να έχει 300-400 θερμίδες για να μην πεινάτε όλη μέρα.

Τρώτε αυτά Αν το πρωινό σας αποτελείται συνήθως από τοστ, pancakes, βρώμη και δημητριακά με γάλα (που είναι μερικές από τις πιο δημοφιλείς επιλογές) τότε καλό είναι να γνωρίζετε πως όλα τα παραπάνω δεν σας παρέχουν τα 4 συστατικά που σας αναφέραμε. Καλό είναι να συνδυάσετε κάποια από τα παραπάνω, να προσθέσετε και ένα φρούτο ή ένα smoothie και θα έχετε φάει ένα ισορροπημένο πρωινό.

«Η αυτοπεποίθηση προκύπτει όχι από το να έχεις πάντα δίκιο, αλλά από το να μη φοβάσαι να έχεις άδικο». Ρητό του Peter T. McIntyre.

Όταν ακούμε τη λέξη «αυτοπεποίθηση» έχουμε μάθει να κάνουμε αυτόματους και συγκεκριμένους συνειρμούς. Επιμονή, αποφασιστικότητα, δύναμη και καλή γνώμη για αυτό που λέγεται «εαυτός», είναι η ερμηνεία μας για την αυτοπεποίθηση. Κάθε αρετή, έχει όμως το κόστος της. Για να έχουμε τα παραπάνω, χρειάζεται να έχουμε και άλλα…πολύ πιο δύσκολα!

Να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας.

Αυτοπεποίθηση είναι πολλά πράγματα. Ταυτόχρονα, δεν είναι κάποια πράγματα. Τι δεν είναι «αυτοπεποίθηση»;

1. Δεν είναι η αλαζονεία.
2. Δεν είναι η έπαρση
3. Δεν είναι η κούφια κομπορρημοσύνη
4. Δεν είναι η αδιαλλαξία
5. Δεν είναι η επιτηδευμένη επίδειξη
6. Δεν είναι η μεγαλομανία.

Όλα αυτά τα «δεν», μας οδηγούν σιγά-σιγά στην ουσία της αυτοπεποίθησης που είναι αυτό που χοντρικά λέμε «να τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας». Είναι λοιπόν η αυτοπεποίθηση προϊόν της αυτογνωσίας; Σαφώς και είναι. Πρέπει να βρούμε τα πράγματα που δεν μπορούμε να κάνουμε ή όσα χρειαζόμαστε τρομακτική βελτίωση. Αυτά τα πράγματα, δεν πρέπει να τα εξομολογούμαστε μόνο στον εαυτό μας…

Διάλογος και επικοινωνία: Οι αποδείξεις ότι δεν είμαστε (οι) μόνοι στον κόσμο.

Αναφορές για εύρεση γιγαντιαίων σκελετών στην Ελλάδα

Υπάρχουν πάμπολες λαϊκές παραδόσεις που δισώζουν την ύπαρξη γιγάντων μέχρι σήμερα. Υπάρχουν αναφορές στην Παλαιά Διαθήκη, αλλά και αναφορές αρχαίων συγγραφέων (Παυσανίας, Φιλόστρατος, κ.α.). Όμως οι μαρτυρίες δεν περιορίζονται σε πληροφορίες. Υπάρχουν και ευρήματα, τα οποία αποδεικνύουν ότι οι μαρτυρίες δεν είναι απλά θρύλος αλλά αποδεδειγμένη πραγματικότητα!

Να οι πιο χαρακτηριστικές ελληνικές περιπτώσεις:

Α) Ο αρχαιολόγος Σλήμαν είχε ανακαλύψει στις Μυκήνες, σκελετούς της Ομηρικής περιόδου, ύψους 2,05 – 2,25 μέτρων οι οποίοι έχουν εξαφανιστεί.

Β) Οι γίγαντες των Μυκηνών. Πολύ χαρακτηριστικά είναι τα περίφημα «κυκλώπεια τείχη» των Μυκηνών, που πολλοί αρχαιολόγοι πιστεύουν, ότι χτίστηκαν για να εξυπηρετήσουν όντα με διαστάσεις γιγάντων και που δεν θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από ανθρώπους του σημερινού μεγέθους…Όμως σε ανασκαφές που έγιναν στην Αρχαία Πρόσυμνα της Αργολίδας, κοντά στα Κυκλώπεια τείχη των Μυκηνών, έγινε λόγος πριν από μερικά μόνο χρόνια για την ανακάλυψη βαθιά μέσα στο χώμα ανθρώπινων σκελετών ύψου σχεδόν 5-6 μέτρων(!) Η απόκρυψη όμως, των συγκεκριμένων ευρημάτων, προκαλεί υποψίες…

* Γ) Οι γίγαντες της Μεσσηνίας.Επικαλούμαστε εδώ επίσης δημοσίευμα προ 100 και πλέον ετών (της δεκαετίας του 1900!) της εφημερίδας «Εμπρός», η οποία αναφέρεται στους περιβόητους «γίγαντες της Μεσσηνίας».

Εύρεση σκελετού 15μ. στην Σαουδική Αραβία?

Όταν οι μαρτυρίες μας προέρχονται από την ελληνική Μυθολογία ή τη Βίβλο και τις μυθολογίες γενικά των μεσανατολικών λαών (και είναι πάμπολες και πασίγνωστες και στις δύο περιπτώσεις), τότε ίσως δικαιολογείται κάπως η σημερινή επιστήμη να κατατάσσει το θέμα της ύπαρξης των γιγάντων στο χώρο του μύθου και του θρύλου...
Όταν όμως ερχόμαστε στην περίπτωση των ευρημάτων, τότε η εμμονή να ερμηνεύονται αυτά πάντα με απαγορευτικό για την ύπαρξη γιγάντων, τρόπο, προκαλεί υποψίες...

Το ζήτημα των μεγαλοοστεϊκών ευρημάτων πολύ λίγο έχει απασχολήσει τους επιστήμονες και ουσιαστικά έχει κρατηθεί μακρυά από το κοινό, παρά το γεγονός ότι τα ευρήματα αυτά -ανθρώπινοι σκελετοί ύψους 2,75 έως 6 μέτρων καθώς και εργαλεία, τσεκούρια, μαχαίρια, άξονες χεριών, κοίλα βλήματα- τα λεγόμενα mega tools, δηλαδή μέγα εργαλεία είναι εξαιρετικά εντυπωσιακά και μπορούν κυριολεκτικά να αλλάξουν τη σύλληψη της Ιστορίας, όπως την ξέρουμε! Τα ευρήματα αυτά -χρονολογημένα συνήθως 180.000 έως 50.000 χρόνια πριν έχουν βρεθεί κυριολεκτικά σε όλο τον πλανήτη, από το Μεξικό έως την Ιάβα, τη Νότια Κίνα, την Αυστραλία... μέχρι την Ευρώπη το Ιράκ και τη Σκανδιναβία, υποδεικνύοντας πως υπήρξε μία εποχή που η γη κατοικείτο από γίγαντες. Οι χρήστες αυτών των εργαλείων, των οποίων τα οστά βρίσκουμε σήμερα, χαρακτηρίστηκαν αλλού ως meganthropus, αλλού ως gigantopithecus (Κίνα και Ιάβα κυρίως), και έτσι δόθηκαν δυο ερμηνείες για την παρουσία τους: α) των ανθρωπόμορφων και πολιτισμένων» και β) των «αγρίων», που όμως και αυτοί χρησιμοποιούσαν εργαλεία! Πιθανότατα τους δεύτερους εννοούσε ο Αριστοτέλης όταν έγραφε «κυκλωπικώς ζήν», δηλαδή τους διάγοντες βίο άγριο και μη κοινωνικό.

Μια εντυπωσιακή και, το λιγότερο, περίεργη ιστορία είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, αρχικά μέσω του ίντερνετ και αργότερα μέσα από ορισμένες εφημερίδες και τηλεοπτικά κανάλια, κυρίως του αραβικού κόσμου. Ήταν στις αρχές του Μαρτίου του 2004 που κάποιος Bob Lebling ανέβασε στο Διαδίκτυο μία είδηση συνοδευόμενη από τη σχετική φωτογραφία, ζητώντας σχόλια και περισσότερες πληροφορίες για κάτι όντως απίστευτο: Ένας τεράστιος ανθρώπινος σκελε τός είχε βρεθεί κατά τη διάρκεια των εκσκαφών για την εγκατάσταση δικτύου φυσικού αερίου, στη Σαουδική Αραβία. Ο σκελετός, έτσι όπως φαινόταν στη φωτογραφία, πρέπει να ήταν πράγματι κολοσσιαίων διαστάσεων και ο γίγαντας εκείνος όταν στεκόταν όρθιος πρέπει να είχε ύψος πάνω από 16 μέτρα!