Φρίντριχ Νίτσε: “Δεν υπάρχουν όμορφες επιφάνειες, χωρίς τρομερά βάθη”

” Οι αόρατες κλωστές είναι οι πιο ισχυροί δεσμοί.”
– επιμέλεια αφιερώματος Μαρία Λυδία Κυριακίδου

Ο Φρίντριχ Βίλχελμ Νίτσε (γερμ. Friedrich Wilhelm Nietzsche) (Ραίκεν, 15 Οκτωβρίου 1844– Βαϊμάρη, 25 Αυγούστου 1900 ήταν σημαντικός Γερμανός φιλόσοφος, ποιητής, συνθέτης και φιλόλογος. Έγραψε κριτικά δοκίμια πάνω στη θρησκεία, την ηθική, τον πολιτισμό, τη φιλοσοφία και τις επιστήμες, δείχνοντας ιδιαίτερη κλίση στη χρήση μεταφορών, ειρωνείας και αφορισμών.

Οι κεντρικές ιδέες της φιλοσοφίας του Νίτσε περιλαμβάνουν τον «θάνατο του Θεού», την ύπαρξη του υπερανθρώπου, την ατέρμονη επιστροφή, τον προοπτικισμό καθώς και τη θεωρία της ηθικής κυρίων – δούλων. Αναφέρεται συχνά ως ένας από τους πρώτους «υπαρξιστές» φιλοσόφους.

Η ριζική αμφισβήτηση από μέρους του της αξίας και της αντικειμενικότητας της αλήθειας έχει οδηγήσει σε αμέτρητες διαμάχες και η επίδρασή του παραμένει ουσιαστική, κυρίως στους κλάδους του υπαρξισμού, του μεταμοντερνισμού και του μεταστρουκτουραλισμού.

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως κλασικός φιλόσοφος, κάνοντας κριτικές αναλύσεις σε αρχαιοελληνικά και ρωμαϊκά κείμενα, προτού εντρυφήσει στη φιλοσοφία. Το 1869, σε ηλικία 24 ετών, διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, στην έδρα της Κλασικής Φιλολογίας, όντας ο νεότερος που έχει πετύχει κάτι ανάλογο. Παραιτήθηκε το καλοκαίρι του 1879 εξαιτίας των προβλημάτων υγείας που τον ταλάνιζαν σχεδόν όλη του τη ζωή. Σε ηλικία 44 ετών, το 1889, υπέστη νευρική κατάρρευση, η οποία αργότερα διεγνώσθη ως συφιλιδική «παραλυτική ψυχική διαταραχή», διάγνωση η οποία αμφισβητείται.

Η επανεξέταση των ιατρικών φακέλων του Φρειδερίκου Νίτσε δείχνει ότι κατά πάσα πιθανότητα πέθανε από όγκο στον εγκέφαλο, ενώ η μετά θάνατον αρνητική φήμη του οφείλεται κυρίως στο αντι-ναζιστικό κύμα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ανέλαβε τη φροντίδα του η μητέρα του, μέχρι τον θάνατό της το 1897, και έπειτα η αδελφή του, Ελίζαμπεθ Φούρστερ-Νίτσε, μέχρι τον θάνατό του, το 1900.

Τα 5 μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι εξαρτημένοι άνθρωποι

Η εξάρτηση από τους άλλους είναι εθισμός και, όπως κάθε εθισμός, ξεπερνιέται δύσκολα. Μάθετε να αναγνωρίζετε τα συνηθισμένα λάθη που χαρακτηρίζουν την εξάρτηση έτσι ώστε να μάθετε να είστε ευτυχισμένοι χωρίς να χρειάζεστε μια σχέση.

Οι εξαρτημένοι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν μόνοι τους έξω από μια σχέση. Όταν δίνουν τέλος σε μια σχέση, γρήγορα αναζητούν κάποιον για να καλύψει το κενό.

Μερικές φορές οι σχέσεις αυτές δεν βασίζονται στην αγάπη αλλά στην ανάγκη. Λόγω αυτού, οι εξαρτημένοι άνθρωποι βαριούνται, καβγαδίζουν συχνά και τελικά χωρίζουν.

Ωστόσο οι εξαρτημένοι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν το πρόβλημά τους, τουλάχιστον όχι μέχρι να αισθανθούν ότι η ανησυχία, η απόγνωση ή η δυστυχία αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους.

Μέχρι να συμβεί αυτό, δεν έχουν ποτέ σκοπό να σπάσουν την κύκλο της εξάρτησης μέσα στον οποίο είναι παγιδευμένοι. Πρόκειται για μια περίπλοκη κατάσταση που δεν αντιμετωπίζεται εύκολα.

Σήμερα θα δούμε τα πέντε μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι εξαρτημένοι άνθρωποι, για να σας βοηθήσουμε να διαπιστώσετε αν εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε είστε εξαρτημένοι.

Η αποδοχή του εαυτού μας κατά τον Φερνάντο Πεσσόα

Η αποδοχή του εαυτού μας, τόσο από εμάς τους ίδιους, όσο κι από τους άλλους, είναι ένα ζήτημα που σαν επίμονο ζιζάνιο ενοχλεί διαρκώς τη καρδιά της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο αγώνας του αληθινού, του έμφυτου «εγώ», ενάντια στη τυραννία των κοινωνικών στερεοτύπων, και φυσικά η αιώνια μάχη κόντρα στα προσωπικά «θέλω» και τα «θέλω» των ανθρώπων γύρω μας, η σύγκρουση της ατομικής ιδιότητας της μονάδας με την άβυσσο της πολυμορφίας. 

Η αποδοχή, η ουσιαστική και ειλικρινής αποδοχή τόσο των άλλων, όσο και του εαυτού μας (πιθανώς να πρόκειται για το ίδιο και το αυτό) είναι από τις μεγαλύτερες ανηφόρες που καλείται να περπατήσει ο ελεύθερος άνθρωπος. Αυτή την ανηφόρα έχουν προσπαθήσει να διανύσουν και να εξιστορήσουν διάφοροι στοχαστές κατά την ιστορία (με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους Νίτσε και Καμύ), και μία από τις πιο ιδιαίτερες και αφοπλιστικά απλές προσεγγίσεις είναι αυτή του Φερνάντο Πεσσόα ― ενός πνευματικού ανθρώπου που κατάφερε να αγκαλιάσει το πιο απρόσιτο στοιχείο της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης: την άπιαστη και χαοτική ποικιλομορφία της. 

«Ζητώ συγνώμη που δεν απαντώΑλλά λάθος δικό μου δεν είναι
Που δεν αντιστοιχώ
Σ’ αυτόν που σε ‘μένα αγαπάτε.

Ο καθένας μας είναι πολλοίΕγώ είμαι αυτός που νομίζω πως είμαι.
Άλλοι με βλέπουν αλλιώς
Και πάλι λάθος κάνουν.

Μη με παίρνετε γι’ άλλονΚι αφήστε με ήσυχο.
Αν εγώ δεν θέλω.
Να βρω τον εαυτό μου
Γιατί οι άλλοι για μένα να ψάχνουν;»

Τα λόγια φυσικά περισσεύουν μπροστά στην απλότητα ενός τόσο ξεχωριστού κειμένου, αλλά σίγουρα μπορούμε να επενδύσουμε πάνω του.

6 ΛΟΓΟΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΤΑΛΕΝΤΟ

Πολλές πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η κυρίαρχη σφαίρα του εγκεφάλου μας καθορίζει το αν θα είμαστε κορυφαίαοι μαθηματικοί, καλλιτέχνες ή πολύγλωσσοι. Το γεγονός ότι δεν γεννηθήκαμε όλοι για όλα και ότι ακόμη και οι άνθρωποι με πολλά ταλέντα δεν μπορούν να είναι άψογοι στα πάντα, είναι κάτι πασίγνωστο και πριν να γίνουνε αυτές οι μελέτες. Δεν είναι δυνατό, δηλαδή, να είμαστε όλοι εξαιρετοκοί ζωγράφοι ή μηχανικοί αεροσκάφων. Αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε όλοι είναι να ασχολούμαστε με κάποια τέχνη, όχι επειδή είμαστε καλοί αλλά επειδή αυτό μπορεί να επιρεάζει πάρα πολύ θετικά τις διάφορες σφαίρες της ζωής μας.

Η τέχνες όπως η ζωγραφική και η μουσική αναπτύσσονται μαζί με τον άνθρωπο. Μπροστά σας είναι οι 6 λόγοι να δείξετε την δημιουργικότητα σας με οποιονδήποτε καλλιτεχνικό τρόπο. Η ιδέα δεν είναι να το κάνετε με επιτυχία αλλά να απολαύσετε την ίδια την διαδικασία της δημιουργίας.

Ένα πινέλο ζωγραφικής στα χέρια σας θα μειώσει το επίπεδο του στρες και της αναστάτωσης

Οι 2 μελέτες με όχι πολλούς συμμετέχοντες απέδειξχαν ότι 30-45 λεπτά ζωγραφικής διεγείρει τον εγκέφαλο να απελευθερώσει την ορμόνη κορτιζόλη. Αυτή η ορμόνη μας βοηθάει να χαλαρώσουμε και κάνει τον εγκαίφαλο μας να λειτουργήσει χωρίς πιέση. Οι μελέτες επίσης έδειξχαν ότι το εφέ αυτό δεν έχει καμία σχέση με την ικανότητα μας να ζωγραφίζουμε. Το μόνο που είναι σημαντικό είναι η διαδικασία. Οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι οι κινήσεις με το πινέλο στον καμβά ζωγραφικής τους βοηθάνε να χαλαρώσουν και να σκέφτοναι πιο σαφώς.

 

Θα θέλαμε να προσθέσουμε ότι, κατά τη δική μας γνώμη, ίσως δεν πρέπει το πινέλο να είναι αποκλειστικά ένα πινέλο ζωγραφικής, πολλοί άνθρωποι που ασχολοόυνται με ντεκουπάζ ή με π.χ. συντήρηση επίπλων, θα ακούσετε πόσο τους χαλαρώνει η διαδικασία εφαρμογής χρωμάτων ή ακρυλικού βερνίκιου στην επιφάνεια. Η ίδια η μελέτη μάλλον θέλει και άλλα τεστ, αλλά μπορείτε κα μόνοι σας να δοκιμάσετε αν θα σας βοηθήσει το να κρατάτε πινέλο και με τέτοιο τρόπο να απελευτερώσετε από την πίεση της χαοτικής σύγχρονης κοινωνίας.

Η δημιουργία των εικαστικών τεχνών ενισχύει τις συνδέσεις μεταξύ των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο

Οι αριθμοί μπορούν να ψεύδονται, ο Χάρτης όχι.

Ο ψυχολόγος Άλμπερτ Έλις μάς προτείνει να ξανασκεφτούμε τα «πρέπει» που μας καταδυναστεύουν DOC TV 10 Μαρτίου 2015 Το μεγαλύτερο μέρος του συναισθηματικού πόνου και οι ψυχολογικές διαταραχές είναι άσκοπες, υπερβολικές αντιδράσεις και μπορούν να μειωθούν σημαντικά. Μια από τις πιο μεγάλες πηγές της δυστυχίας μας είναι η σύγκρουση των θέλω μας με των άλλων, ή των θέλω που μας «κληροδοτήθηκαν». Η συμμόρφωσή μας δεν είναι η λύση. Σύμφωνα με τον Έλις, αυτά είναι τα 8 πρέπει που βασανίζουν τους περισσότερους ανθρώπους στον δυτικό κόσμο και οφείλουμε να τα ξανασκεφτούμε. 1. Πρέπει να έχω την αγάπη και την αποδοχή των άλλων. 2. Πρέπει να είμαι τέλειος, εστιασμένος στην επιτυχία. Δεν πρέπει να κάνω λάθη. 3. Πρέπει τα πράγματα να είναι όπως εγώ θέλω να είναι, γιατί αλλιώς δεν μπορώ να το αντέξω. 4. Πρέπει να ανησυχώ συνεχώς ότι τα πράγματα θα είναι μίζερα και τρομαχτικά, για να μη συμβούν. 5. Πρέπει να εξαρτώμαι συνέχεια από τους άλλους, γιατί εγώ είμαι αδύναμος. 6. Πρέπει και εγώ να είμαι στενοχωρημένος, όταν οι άλλοι έχουν προβλήματα. 7. Το παρελθόν μου πρέπει να έχει τρομερή επιρροή επάνω μου, γιατί συνεχώς το επαναλαμβάνω. 8. Πρέπει να υπάρχει μόνο μια λύση σε κάθε πρόβλημά μου, και είναι τραγικό όταν δεν μπορώ να τη βρω. Ο Άλμπερτ Έλις (27 Σεπτεμβρίου 1913-24 Ιουλίου 2007) ήταν Αμερικανός ψυχολόγος και ιδρυτής του Albert Ellis Institute στη Νέα Υόρκη, που εφαρμόζει την περίφημη Λογική Συγκινισιακή Θεραπεία της Συμπεριφοράς και αποτελεί βασικό πυρήνα πολλών θεραπευτικών κέντρων σ' ολόκληρο τον κόσμο. Έχει συγγράψει πάνω από πενήντα βιβλία σχετικά με την ψυχοθεραπεία και θεωρείται ως ο δεύτερος πιο επιδραστικός ψυχολόγος (με πρώτο τον Καρλ Ρότζερς και τρίτο τον Σίγκμουντ Φρόιντ). Έκανε βαθιές τομές στην αμερικανική ψυχοθεραπεία από το 1955, όταν επινόησε τη Λογική Συγκινησιακή Θεραπεία της Συμπεριφοράς (REBT), την πρώτη από τις δημοφιλείς γνωστικές - συμπεριφορικές θεραπείες. [Πηγή: www.doctv.gr]Ο ψυχολόγος Άλμπερτ Έλις μάς προτείνει να ξανασκεφτούμε τα «πρέπει» που μας καταδυναστεύουν DOC TV 10 Μαρτίου 2015 Το μεγαλύτερο μέρος του συναισθηματικού πόνου και οι ψυχολογικές διαταραχές είναι άσκοπες, υπερβολικές αντιδράσεις και μπορούν να μειωθούν σημαντικά. Μια από τις πιο μεγάλες πηγές της δυστυχίας μας είναι η σύγκρουση των θέλω μας με των άλλων, ή των θέλω που μας «κληροδοτήθηκαν». Η συμμόρφωσή μας δεν είναι η λύση. Σύμφωνα με τον Έλις, αυτά είναι τα 8 πρέπει που βασανίζουν τους περισσότερους ανθρώπους στον δυτικό κόσμο και οφείλουμε να τα ξανασκεφτούμε. 1. Πρέπει να έχω την αγάπη και την αποδοχή των άλλων. 2. Πρέπει να είμαι τέλειος, εστιασμένος στην επιτυχία. Δεν πρέπει να κάνω λάθη. 3. Πρέπει τα πράγματα να είναι όπως εγώ θέλω να είναι, γιατί αλλιώς δεν μπορώ να το αντέξω. 4. Πρέπει να ανησυχώ συνεχώς ότι τα πράγματα θα είναι μίζερα και τρομαχτικά, για να μη συμβούν. 5. Πρέπει να εξαρτώμαι συνέχεια από τους άλλους, γιατί εγώ είμαι αδύναμος. 6. Πρέπει και εγώ να είμαι στενοχωρημένος, όταν οι άλλοι έχουν προβλήματα. 7. Το παρελθόν μου πρέπει να έχει τρομερή επιρροή επάνω μου, γιατί συνεχώς το επαναλαμβάνω. 8. Πρέπει να υπάρχει μόνο μια λύση σε κάθε πρόβλημά μου, και είναι τραγικό όταν δεν μπορώ να τη βρω. Ο Άλμπερτ Έλις (27 Σεπτεμβρίου 1913-24 Ιουλίου 2007) ήταν Αμερικανός ψυχολόγος και ιδρυτής του Albert Ellis Institute στη Νέα Υόρκη, που εφαρμόζει την περίφημη Λογική Συγκινισιακή Θεραπεία της Συμπεριφοράς και αποτελεί βασικό πυρήνα πολλών θεραπευτικών κέντρων σ' ολόκληρο τον κόσμο. Έχει συγγράψει πάνω από πενήντα βιβλία σχετικά με την ψυχοθεραπεία και θεωρείται ως ο δεύτερος πιο επιδραστικός ψυχολόγος (με πρώτο τον Καρλ Ρότζερς και τρίτο τον Σίγκμουντ Φρόιντ). Έκανε βαθιές τομές στην αμερικανική ψυχοθεραπεία από το 1955, όταν επινόησε τη Λογική Συγκινησιακή Θεραπεία της Συμπεριφοράς (REBT), την πρώτη από τις δημοφιλείς γνωστικές - συμπεριφορικές θεραπείες. [Πηγή: www.doctv.g




Γράφει ο Αλέξανδρος Δρίβας*


Η Αυστρία έχει επιλέξει εδώ και καιρό έναν δρόμο. Μετά τις γερμανικές εκλογές, το μήνυμα της Αυστρίας είναι πως η Γερμανία δε θα ονειρευτεί ποτέ ξανά το Anschluss.

3,4% η διαφορά μεταξύ "δεξιάς" και "ακροδεξιάς" (τα βάζω σε εισαγωγικά για τους σχολιαστές Έλληνες που εις μάτην προσπαθούν να ορίσουν κόμματα κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης λες και έχουμε περάσει τον διαφωτισμό που πολύ θα ήθελαν). Η Αυστρία θα "παίξει" πολύ στα Βαλκάνια και θα ακολουθήσει το Visegrad.

H πολιτική ανάγνωση των ευρωπαϊκών ζητημάτων είναι τόσο λανθασμένη στην Ελλάδα όπου έχουμε -αν είναι δυνατόν- μια ανάγνωση τόσο καθυστερημένη λες και η Ε.Ε παλεύει-είναι σε θέση να παλέψει για τον φεντεραλισμό. 

Η διάλυση της Ευρώπης έχει de facto ημερομηνία το 2009 και de jure το 2016. Όλα τα υπόλοιπα, είναι μεθεόρτια και συνέπειες της διάλυσης η οποία έρχεται με φυσιολογικό τρόπο.

Το Visegrad δεν είναι μόνο μια προσφυγική ασπίδα. Πάντα τα γεωπολιτικά οράματα-blocks χρειάζονται μια αφορμή, μια νομιμοποιητική βάση. Να είμαστε σίγουροι οτι αυτήν την ομάδα μπορεί να την ακολουθήσει και η Ρουμανία και η Βουλγαρία και μελλοντικά, η Ελλάδα.

Το καλό παιδί

Κουράστηκες να είσαι το καλό παιδί. Βαρέθηκες ρε παιδί μου. Πως να το κάνουμε.

Πάντα εσύ να κάνεις υπομονή, πάντα εσύ με το χαμόγελο, πάντα εσύ με τον καλό το λόγο. Ο σωστός, ο καθωσπρέπει, ο τύπος και ο υπογραμμός. Να μην στεναχωρήσεις τον έναν, να μην παρεξηγηθεί ο άλλος. Μια ζωή, σε όλα σου σωστός…

Και να βλέπεις τους άλλους γύρω σου, να κοιτάν τη πάρτη τους και μόνο, και να προκόβουν, και να καλοπερνούν, και να τους σέβονται και να τους εκτιμούν οι πάντες. Και εσένα, στο φτύσιμο. Να σε έχουν όλοι δεδομένο. Ε, είναι να μην τρελαίνεσαι; Είναι να μην κουράζεσαι;

Και όλο σκέφτεσαι : ‘’Φτάνει πιά! Θα αλλάξω. Ό,τι ήξεραν ας το ξεχάσουν όλοι τους. Θα γίνω και εγώ ίδιος. Θα δουν αυτοί. Τέλος το καλό παιδί. Τέλος.’’

Ξέρεις…

H περιγραφή ενός διαζυγίου σε 7 εικόνες

Το διαζύγιο είναι μια από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες που μπορεί να περάσει μια οικογένεια, αλλά αν δεν το βιώσει κάποιος μόνος του είναι δύσκολο να καταλάβει πόσο μεγάλες ζημιές προκαλεί. Ένας καλλιτέχνης γνωστός με το ψευδώνυμο Mac έφτιαξε μερικά σκίτσα που απεικονίζουν με τον πιο απλό τρόπο το πως επηρεάζεται μια οικογένεια από ένα διαζύγιο.

Αν και είναι αλήθεια ότι κάθε οικογένεια αντιμετωπίζει διαφορετικά το διαζύγιο και μάλιστα μερικές βγαίνουν ακόμα πιο δυνατές από αυτή την διαδικασία, πολλοί χρήστες του διαδικτύου ταυτίζονται με τις εικόνες του καλλιτέχνη.

«Όλοι πρέπει να δουν αυτές τις εικόνες πριν κάνουν οικογένεια», έγραψε ένας χρήστης του διαδικτύου.

Δείτε παρακάτω 7 σκίτσα που απεικονίζουν με ακρίβεια την επιρροή ενός διαζυγίου σε μια οικογένεια.

O κυκλώνας «Οφηλία» πλησιάζει την Ευρώπη

Απειλητικά προς την Ευρώπη συνεχίζει να κινείται ο τροπικός κυκλώνας «Οφηλία» πλησιάζοντας τις ακτές της Ιρλανδίας. Πρόκειται για τον ισχυρότερο τροπικό κυκλώνα που έχει φτάσει ποτέ τόσο κοντά στις ακτές της Ευρώπης.

Η «Οφηλία» που ξεκίνησε από τον Ατλαντικό ωκεανό μετά την πρόσκαιρη ενίσχυσή της σε τροπικό κυκλώνα κατηγορίας 3 με βάση την κλίμακα Saffir-Simpson τις βραδινές ώρες του Σαββάτου υποβαθμίστηκε εκ νέου σε τροπικό κυκλώνα κατηγορίας 2, συνοδευόμενος από ανέμους ταχύτητας 165km/h, αλλά με ριπές κατά πολύ ισχυρότερες.

Στην επεξεργασμένη δορυφορική εικόνα που ακολουθεί παρουσιάζεται η πιθανότερη τροχιά της Οφηλίας (εσωτερική μαύρη συνεχής καμπύλη, καθώς και ο κώνος μέσα στον οποίο βρίσκονται οι περιοχές που θα επηρεαστούν περισσότερο). 



Αντίστοιχα, στην δεύτερη εικόνα εμφανίζονται τα 20 πιθανότερα σενάρια κίνησης του κέντρου του τροπικού κυκλώνα σύμφωνα με το προγνωστικό μοντέλο GFS, που χρησιμοποιούν οι μετεωρολόγοι.

Γυναίκα

Νικόδημος

1. Τι είναι τελικά γυναίκα, τι άνδρας; Πώς διαφέρουν;
Σήμερα εξετάζω την ταυτότητα της γυναίκας μετά από μερικές ταυτότητες θεσμών.

Είναι φανερό σε κάθε προσεκτικό παρατηρητή πως η γυναίκα διαφέρει από τον άντρα όχι μόνο σωματικά, μα και ψυχολογικά και λειτουργικά. (Μπορούμε να αγνοήσουμε τις αμελητέες περιπτώσεις αλλαγής φύλου.)

Αρχικά πρέπει να απορριφθούν οι θεωρίες που θέλουν τη γυναίκα (ή τον άντρα) να είναι υποκείμενο που αφομοιώνει πτυχές των άλλων κι έτσι μετασχηματίζεται έστω και μερικώς. Διότι πρέπει να υπάρχει κάτι που είναι ‘υποκείμενο’, που βλέπει/ακούει/συνδιαλέγεται με τους άλλους, ‘αφομοιώνει’ και ‘μετασχηματίζεται’. Διότι ακόμα και αν ο μετασχηματισμός είναι ολικός, το ‘κάτι’ πρέπει να προ-υπάρχει!

Τι είναι, λοιπόν, αυτό το κάτι, το ‘υποκείμενο’ που είναι γυναίκα;

2. Εξετάζω δυο σύγχρονες αντιλήψεις που έχουν ευρεία επίδραση. Και οι δύο προέρχονται από την Αμερική: η μια της Judith Butler και η άλλη της Nancy Armstrong.

Για Πρώτη Φορά: η NASA ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ την ΥΠΑΡΞΗ του «ΝΙΜΠΙΡΟΥ» !!!

---

Γράφει ο Σπύρος Μακρής

Αν και στο παρελθόν φαίνεται να έχουν ξεφύγει λογάκια και υπονοούμενα από εκπροσώπους της NASA, υπέρ κάποιου μυστηριώδους πλανήτη, η επίσημη NASA απέρριπτε πάντα και μόνο την ιδέα της ύπαρξης ενός τέτοιου πλανήτη.

Μέχρι τώρα…

Σύμφωνα με την dailystar.co.uk, η NASA παραδέχθηκε για πρώτη φορά ότι τα στοιχεία για τον νέο αυτόν πλανήτη είναι «επιτακτικά»:Ενδεχομένως πολλοί από εμάς έχουμε ακούσει τις έρευνες και τις διαπιστώσεις μιας ομάδαα αστρονόμων από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας η οποία βρήκε στοιχεία για έναν πραγματικό πλανήτη αρκετές φορές μεγαλύτερο από το μέγεθος της Γης. Το ονόμασαν «Πλανήτη Εννέα» και πολλοί έσπευσαν να τον ταυτίσουν με τον Νιμπίρου, καθώς θεωρητικά κάποια στοιχεία θα μπορούσαν να σχετίζονται…

Πως να ΕΠΑΝΑΦΟΡΤΙΣΕΤΕ την ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΑΣ με τα ΙΔΙΑ σας ΤΑ ΧΕΡΙΑ !!!

Γράφει ο Σπύρος Μακρής

Μέσα σε κάθε έναν από μας υπάρχει η δύναμη να θεραπεύσουμε.

Όταν κοπούμε, το σώμα μας επισκευάζει την πληγή. Όταν φωνάζουμε ή κλαίμε, η καρδιά και το μυαλό μας αρχίζουν να μας ηρεμούν και να μας παρηγορούν. Όλοι έχουμε αυτή την έμφυτη θεραπευτική ικανότητα μέσα μας. Δεν το συνειδητοποιούμε, απλά πρέπει να θυμόμαστε ότι είναι πάντα εκεί.

Ένας τέτοιος έξυπνος «μηχανισμός» χρειάζεται τροφή, φροντίδα και προστασία, γι ‘αυτό είναι απαραίτητη η καλή διατροφή, η άσκηση, ο καθαρός αέρας, η ενυδάτωση και ο σωστός ύπνος. Αλλά πέρα από την υλική και σωματική πλευρά, έχουμε και αυτή την άλλη που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε, μια πνευματική πλευρά που πρέπει επίσης να τρέφουμε και να φροντίζουμε.Το σώμα μας είναι ένα απίστευτο έργο τέχνης. Ακόμη και όταν κάθεστε εδώ διαβάζοντας αυτό το άρθρο, εκατοντάδες χιλιάδες διαδικασίες συμβαίνουν μέσα στο σώμα σας για να το διατηρήσουν λειτουργικό και σε ευημέρια.

Στην πραγματικότητα, μπορείτε να τρώτε τα καλύτερα και πιο υγιεινά τρόφιμα στον κόσμο και να ασκείστε κάθε μέρα, αλλά αν δεν έχετε επικοινωνία με τον πνευματικό σας εαυτό, ποτέ δεν θα είστε πραγματικά υγιείς.

Η πνευματική σας ενέργεια πηγάζει από το σώμα σας και σας δίνει αυτή τη λαμπερή λάμψη ή την αύρα. Μπορεί να έχετε δει αυτή τη λάμψη ή την αύρα για τον εαυτό σας ή για άλλους. Μπορεί να την έχετε αισθανθεί ή ακόμη και να την έχετε «δει» να ακτινοβολεί από το πρόσωπό σας έξω στον κόσμο.

Η πνευματική σας ενέργεια πρέπει να φροντίζεται, να τρέφεται και να προστατεύεται όσο το φυσικό σας σώμα. Αλλά πολύ συχνά παραμελείται ή αγνοείται. Πολύ συχνά αποτυγχάνουμε να συντονίσουμε τον πνευματικό μας εαυτό και να τιμήσουμε πραγματικά αυτή την ενεργητική πλευρά μας.

Πιστεύουμε ο,τι θέλουμε να πιστεύουμε

Ένας ομιλητής στεκόταν μπρος σ’ ένα πλήθος από αλκοολικούς κι ήταν αποφασισμένος να τους αποδείξει, μια για πάντα, ότι το αλκοόλ ήταν ένα κακό που δεν μπορούσε με τίποτε να συγκριθεί. Πάνω σ’ ένα τραπέζι είχε δύο επιφανειακά όμοια δοχεία από διάφανο υγρό. Το ένα περιείχε καθαρό νερό και το άλλο ήταν γεμάτο με οινόπνευμα. Έβαλε μέσα στο δοχείο με το νερό ένα σκουλήκι που όλοι το ‘βλεπαν να κινείται και να γυρίζει απ’ τη μια πλευρά του δοχείου στην άλλη.
Ύστερα πήρε το ίδιο σκουλήκι και το έριξε μέσα στο δοχείο με το οινόπνευμα. Το σκουλήκι ψόφησε αμέσως, εκεί  μπροστά στα μάτια όλων. “Ορίστε!” Φώναξε ο ομιλητής. “Τι συμπεράσματα βγάζουμε απ’ αυτό;” Μια φωνή στο βάθος της αίθουσας ακούστηκε καθαρά να λέει: “Εγώ κατάλαβα πως αν πίνω δεν θα πιάσω σκουλήκια μέσα μου”.

Την πιο πάνω ιστορία την βρίσκουμε στο βιβλίο του Wayne W. Dyer, ΟΙ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΩΝ ΣΦΑΛΜΑΤΩΝ ΜΑΣ.

Η αλήθεια είναι ότι

βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε και πιστεύουμε αυτό που θέλουμε να πιστέψουμε. 

Πάμπολλες έρευνες έχουν καταδείξει ακριβώς αυτό το φαινόμενο. Ένα παράδειγμα είναι ότι απολαμβάνουμε περισσότερο τα ακριβότερα κρασιά, όχι γιατί είναι ποιοτικότερα, αλλά γιατί πιστεύουμε ότι είναι ποιοτικότερα.

Σύμφωνα με τους ερευνητές του Stanford GSB και του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας, αν ειπωθεί σε ένα άτομο ότι γεύεται δύο διαφορετικά κρασιά, εκ των οποίων το ένα κοστίζει 5 δολάρια και το άλλο 45 δολάρια, ενώ στην πραγματικότητα είναι το ίδιο κρασί, το μέρος του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την ευχαρίστηση θα διεγερθεί περισσότερο όταν το άτομο πιστεύει ότι γεύεται και απολαμβάνει το ακριβότερο κρασί.

Μια λυχνία ανάμεσα στα κεριά

Σε ένα μακρινό χωριουδάκι κατοικούσαν εκατοντάδες κεριά. Όλα ζούσαν χαρούμενα και ευτυχισμένα, συνήθως άναβαν το βράδυ και έκαιγαν μέχρι το πρωί. Παντρεύονταν και έκαναν μικρά κεράκια τα οποία μεγάλωναν και ο κύκλος επαναλαμβανόταν.

Ένα ζευγάρι αρκετά φωτισμένων κεριών μια μέρα γέννησε ένα περίεργο παιδί. Στην αρχή φοβήθηκαν όταν το είδαν, αντί για φυτίλι στο κεφάλι, είχε ένα μικρό μεταλλικό νήμα το οποίο περικλειόταν σε μια γυάλινη σφαιρική φύσιγγα.

Η μητέρα πανικοβλήθηκε, δεν ήξερε τι να κάνει, θεώρησε το παιδί της τέρας της φύσης, ο πατέρας όμως, κερί των γραμμάτων, καθησύχασε τη μητέρα και κάλεσε ένα γιατρό για να αξιολογήσει το νεογέννητο. Ο γιατρός τους είπε ότι δεν μπορούσε να καταλάβει από τι έπασχε το νεογέννητο αλλά ήταν σίγουρα άρρωστο.
 
Το βράδυ η μητέρα ενώ ήταν στο κρεβάτι της σκεφτική και λυπημένη αντιλήφθηκε ένα πολύ ισχυρό φως να βγαίνει από το δωμάτιο του νεογέννητου. Ούτε εκατό κεριά μαζί δεν θα μπορούσαν να φωτίσουν το δωμάτιο τόσο πολύ. Έτρεξε να δει τι συμβαίνει και είδε το πιο φωτεινό κερί που είχε δει ποτέ, δεν πίστευε στα μάτια της όμως ήταν το παιδί της. 
Ενθουσιασμένη φώναξε τον πατέρα ο οποίος δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυα από την χαρά του. Αποφάσισαν να το ονομάσουν λυχνία.

Τα νέα μαθεύτηκαν γρήγορα στο χωριό και όλοι μιλούσαν για το πεφωτισμένο παιδί. Κάποιοι ενθουσιάστηκαν αλλά οι περισσότεροι ανησύχησαν. Η ανησυχία ήταν τόσο μεγάλη που πολλά κεριά μαζεύτηκαν έξω από το σπίτι της οικογένειας και διαμαρτύρονταν.

Για να καθησυχάσουν τα πνεύματα οι αρχές αποφάσισαν να καλέσουν σε συνεδρία το συμβούλιο των φωτισμένων κεριών.

Πως προσπαθούμε συνήθως να ξεπεράσουμε τη μοναξιά

Τα αισθήματα της ανασφάλειας μας, της αδυναμίας μας και της μοναξιάς μας, δημιουργούν μια αίσθηση κενού μέσα μας που είναι σαν μια τρύπα που πρέπει να γεμίσει.

Προσπαθούμε να γεμίσουμε αυτό το κενό με διάφορους εξωτερικούς τρόπους. Σε μερικές περιπτώσεις μπορούμε να το κάνουμε αυτό για ένα χρονικό διάστημα. Δυστυχώς όμως, καθώς αναπτυσσόμαστε συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά, τα πράγματα που κάποτε είχαν νόημα για μας ή μας βοήθησαν να αισθανθούμε ολοκληρωμένοι δεν έχουν τη δύναμη να μας κάνουν να αισθανθούμε το ίδιο πια.

Καθώς ωριμάζουμε και περνάμε από το ένα πνευματικό επίπεδο στο άλλο, είναι φανερό ότι δεν θα μας ικανοποιούν πια τα παλιά μας παιχνίδια και θα έχουμε αυτή την αίσθηση του κενού μέχρι ν’ ανακαλύψουμε το καινούριο μας παιχνίδι.

Μερικά από αυτά τα παιχνίδια που μεταχειριζόμαστε για να γεμίσουμε προσωρινά αυτό το κενό που αισθανόμαστε μέσα μας είναι:

Διάσημοι επιστήμονες που πίστευαν στο υπερφυσικό

Ποιοί ήταν οι ιδιαίτεροι Επιστήμονες που βοήθησαν την εξέλιξη του ανθρώπου και πίστευαν στο υπερφυσικό;

Οι διασημότεροι επιστήμονες της ιστορίας συχνά θεωρούνται άνθρωποι με αυστηρή ιδεολογία και χαρακτήρα παρόμοιο με τις επιστημονικές τους μεθόδους, σοβαρό και μετρημένο. Όμως φαίνεται πως υπήρξαν μία σειρά από ιδιαίτερους ανθρώπους με τεράστια συμβολή στην ανθρωπότητα, που πίστευαν στο υπερφυσικό και τις μεταφυσικές επιστήμες, συνδυάζοντας το όνομά τους με την απόκρυφη επιστήμη.

Διάσημοι επιστήμονες που πίστευαν στο υπερφυσικό

Βοήθησε άραγε το σοβαρό ενδιαφέρον τους για το υπερφυσικό και τον Μυστικισμό στην εξαιρετική φύση του μυαλού τους αλλά και τις πρωτοποριακές τους ανακαλύψεις; Για αρκετούς η απάντηση είναι ναι, αν και μερικές φορές η αναζήτηση του Εσωτερισμού από εκείνους σήκωσε εμπόδια στο επιστημονικό τους έργο.

1. Ισαακ νευτων

Η κύρια εμμονή το Νεύτωνα σχετικά με το απόκρυφο και τις μυστικιστικές επιστήμες ήταν η Αλχημεία. Ο ίδιος ήταν πεπεισμένος πως υπήρχε κάποια μέθοδος ώστε να ανακαλυφθεί η περίφημη Αλχημική Φιλοσοφική Λίθος, η ουσία δηλαδή που θα μετέτρεπε οποιοδήποτε μέταλλο σε χρυσό. Ο Ισαάκ Νεύτων έγραψε ένα χειρόγραφο με τις προσπάθειες που κατέβαλλε ώστε να δημιουργήσει διάφορα αλχημικά στοιχεία, ενω πίστευε τόσο πολύ στην Αλχημεία που δεν την ξεχωριζε απο τις άλλες επιστημονικές του αναζητήσεις. Αρκετοί είναι εκείνοι που θεώρησαν πως ήταν το σκαλοπάτι που τον οδήγησε στις διάσημες μαθηματικές του ανακαλύψεις.

Ο Νεύτων ήταν επίσης κατά κάποιο τρόπο ιστορικός, με το βιβλίο του The Chronology of Ancient Kingdoms, που βασίστηκε στο έργο αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων και ανθρώπων της Διανόησης όπως ο Πλάτων και ο Όμηρος. Σε αυτό το χρονολόγιο ο Νεύτων ανέφερε χαρακτηριστικά την πίστη του στην ύπαρξη της Ατλαντίδας.