Δάσκαλε, τι είναι η αγάπη;

Σε μια γωνιά της γης ένας μαθητής παρακολουθεί φροντιστηριακά μαθήματα (πιθανόν στην Ελλάδα θα γίνονται...) πάνω στο θέμα της αγάπης, κυρίως της ερωτικής. Ας παρακολουθήσουμε το μάθημα μέσα από τον διάλογό του με τον δάσκαλό του...

Μαθητής:  Δάσκαλε, τι είναι η αγάπη;

Δάσκαλος: Νέε μου, η αγάπη είναι μια δύναμη που παράγει αγάπη. Αγαπώ σημαίνει εγκαταλείπομαι χωρίς καμιά εγγύηση, δίνομαι εντελώς ελπίζοντας ότι η αγάπη μου θ' αφυπνίσει την αγάπη στον άλλον. Αυτό από μόνο του υποδηλώνει δύναμη.

Μ: Δηλαδή, με τι τρόπο μπορεί ν' αγαπήσει κανείς; Τι κάνει όταν αγαπά;

Δ:  Ο καθένας έχει έναν μόνο τρόπο ν' αγαπά: τον δικό του.

Να κάνει πράγματα, για να εκφράσει αυτό που αισθάνεται, ν' ασχολείται με τον άνθρωπο που τον νιώθει τόσο κοντά του, να του το επιβεβαιώσει, να του το αποδείξει, να το υποστηρίξει όπως μπορεί. Συνειδητά και αυθόρμητα.

Μ: Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος, όταν αγαπά, δάσκαλε;

Δ: Όπως είπε ο Πλάτων: "Δεν υπάρχει άνθρωπος τόσο δειλός, που να μη μπορεί να μεταμορφωθεί σε ήρωα χάρη στον έρωτα". Όταν κανείς είναι ερωτευμένος και ακόμα περισσότερο θα έλεγα όταν αγαπά, η ψυχή του ανοίγεται και τολμά πράγματα που πριν δεν ονειρευόταν καν. 

Η ώριμη αγάπη είναι μια πράξη θέλησης. Να δεσμεύει κανείς τη ζωή του απόλυτα στη ζωή ενός άλλου προσώπου.

Μ: Πότε όμως είμαστε σε θέση να διακρίνουμε ότι αγαπάμε αληθινά κάποιον και δεν πρόκειται για ικανοποίηση του εγωισμού μας; 

το πρώτο μάθημά μου για την αρχοντιά

Θα 'μουνα δέκα χρονών. Το καλοκαίρι, όταν τέλειωνα το σχολείο κατέβαινα στο ισόγειο δικηγορικό γραφείο του πατέρα μου, όπου και με έβαζαν να αντιγράφω δικόγραφα. Για τις τέσσερις σελίδες χωρίς περιθώριο, πληρωνόμουν μια δραχμή.

Καθισμένος σ' ένα από τα γραφεία των βοηθών χάζευα πού και πού τους πελάτες, κάθε λογής, πού μπαινόβγαιναν.

Ένα πρωινό ήρθε ένας λεβεντόγερος με κάτασπρη φουστανέλλα. Οι φουστανελλάδες ακόμη τότε δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο. Είδα τους βοηθούς δικηγόρους να σηκώνονται και να του κάνουν μιαν ιδιαίτερα θερμή υποδοχή.

Ο πρώτος βοηθός που φαίνεται να τον γνώριζε καλά, έπιασε κουβέντα μαζί του. Και μια στιγμή τον ρωτάει: «Και τώρα, μπάρμπα Μήτρο, πόσων χρόνων είσαι;» Και ο μπάρμπα Μήτρος, με τ' όνομα Δημήτριος Μαλαμούλης που είχε εν τω μεταξύ στρογγυλοκαθίσει, του απαντάει μονολεκτικά... «Δύο». Δηλαδή εκατόν δύο. Από τα εκατό είχε αρχίσει νέα αρίθμηση.

Βγήκε εν τω μεταξύ ο πατέρας μου. Τον οδήγησε στο μέσα γραφείο τα είπανε με αυτόν και το γιο του, ένα λεβέντη εβδομηνταπεντάρη, και όταν βγήκαν στο δωμάτιο που βρισκόμουν και εγώ, πρώτα με σύστησε και ύστερα μου ανήγγειλε ότι θα πάμε την Κυριακή να επισκεφθούμε τον Μαλαμούλη στο χειμαδιό του, κάπου στον Ωρωπό.

ΚΡΥΨΟΥ!

Πούντη πούντη η ανθρωπιά; Όσο κι αν ψάξεις δεν θα την βρείς!

Και κάπως έτσι φτάσαμε να ζούμε, παίζοντας το παιχνίδι της ψευτιάς, της υπουλίας και της ζήλειας.

Πιόνια γίναμε απο μόνοι μας σε ένα παιχνίδι, που δεν είναι άλλο απο ένα δωμάτιο γεμάτο καθρέφτες αναζητώντας να βρούμε και να υποδείξουμε τον ψεύτη, τον υποκριτή και που καταλήγουμε κάθε φορά; Μα να αντικρύζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, ακόμη κι αν δεν θεωρούμε τον εαυτό μας υποκριτές, σίγουρα με το ασχολούμαστε με αυτούς δεν μπορούμε να μην αντλούμε την αρνητική τους ενέργεια και το κυριώτερο να μην τους βάζουμε συνεχώς στη ζωή μας, καταλήγωντας στο να έχουν κεντρικό ρόλο σε αυτή.

Γι αυτό και η μόνη μας σωτηρία είναι ποια άλλη απο το να κρυφτείς, όχι γιατί φοβάσαι αλλά για να μην μολυνθείς, κι επειδή μπορεί πάντα να σε παραφυλάει, κρύψου δυναμώνοντας σε, με ότι σε γεμίζει, ότι σε κάνει να δραπετεύεις απο αυτή την ανοησία, ότι σε κάνει πιο δυνατό και ευτυχή.

Όταν "παίρνω ανάποδες", τι κάνω;

Όταν "παίρνω ανάποδες", όπως λέμε συχνά στην ελληνική αργκό, στρέφω την ενεργητικότητά μου σε εντελώς διαφορετικά πράγματα, για να μην αρχίσω μερικούς στις "γρήγορες" (συνεχίζω με την αργκό) και με πάνε "μέσα"...

Μα σε κάποια άτομα ταιριάζει να αναφέρεται κανείς μόνο με τέτοιες εκφράσεις και τέτοιες αντιδράσεις, καθώς δεν καταλαβαίνουν τίποτε έξω από την πάρτη τους και την προσωπική βολή τους, ισοπεδώνοντας τα πάντα προκειμένου να το πετύχουν. Αδιαφορώντας για ολόκληρες ομάδες μέσα στις οποίες ανήκουν, ενώ είναι υποχρέωσή τους να συμμετέχουν σε αυτές με πνεύμα συνεργασίας για την εύρυθμη λειτουργία του χώρου που κινούνται και προσφέρουν καθημερινά. Νομίζουν ότι βρίσκονται στο σπίτι τους..., με αποτέλεσμα να συμπεριφέρονται ως κακομαθημένα παιδιά, που χτυπούν το πόδι κάτω όταν δεν τους γίνεται το χατίρι και μιλούν για αδικίες και δικαιώματα, ενώ η στάση τους προκαλεί άλλες αδικίες (που δεν τους αφορούν), παραβλέποντας παράλληλα τις υποχρεώσεις τους.

Διακόπτω το "σιχτίρ τάιμ", μια και θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση πως πολλοί άνθρωποι δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ ερωτεύσιμοι... παραμένοντας μακάριοι και χαμένοι στα πελάγη της μιζέριας και της μικροπρέπειας. Ας τα κρατήσουν για τον εαυτό τους αυτά τα σκοτεινά πελάγη και να μην προσπαθούν να βυθίσουν και τους άλλους, που αγωνίζονται για φωτεινές θάλασσες και ακτές! Ναι, σίγουρα, αν δεν θέλει να βυθιστεί κανείς, δε θα γίνει, όμως μια τρικυμία εν κρανίω θα την περάσει, την οποία δεν χρωστά κιόλας.

Ας το ισορροπήσω όλο ετούτο το ανισόρροπο με τέχνη και έρωτα, όπως ξέρω καλά να κάνω, αφού είναι εκείνα που μεταφέρουν την ψυχή και το πνεύμα σε ωκεανούς  πλούσιους σε ανοιχτωσιά...

Η εκκλησία του Κανένα

Κάποιος είχε πει ότι το καλύτερο μέρος ενός ταξιδιού είναι όταν χάνεσαι. Δεν ξέρω ποιος ήταν, ίσως να χάθηκε κι αυτός, και να ‘μεινε η ρήση του ορφανή κι αδέσποτη.

Την υιοθέτησα και την αναπαράγω, χωρίς να της δώσω το επίθετο μου. Δεν είναι δική μου, όπως δεν είναι δικά μας τα παιδιά μας.

Όλες οι αφηγήσεις, οι μύθοι, οι ρήσεις και οι λέξεις ανήκουν σ’ όλους, παιδιά όλων και γονείς αυτών που θ’ ακολουθήσουν.

Γιατί κάθε ιστορία, κάθε λέξη, είναι κομμάτι του μεγάλου κώδικα, του μεγάλου γρίφου, που ένας άνθρωπος μόνος δεν μπορεί να τον καταλάβει, να τον λύσει.

Ίσως να μπορεί η ανθρωπότητα στο σύνολο της, αν κάποτε υπάρξει κάτι τέτοιο. Ίσως να μπορεί κι ο θεός, αν υπάρχει κι αν θέλει.

~~

Καθώς ρωτούσα και μάθαινα για τον Αλέξη τον Πεντακόσια, άκουσα να γίνεται λόγος για την εκκλησία του Κανένα. Την πρώτη και τη δεύτερη δεν έδωσα σημασία. Την τρίτη ρώτησα κι έμαθα.

Eίχα μεγάλη περιέργεια να δω αν είχε μείνει κάτι απ’ αυτόν τον θρύλο. Έτσι ξεκίνησα να οδηγώ προς τις πηγές του ποταμού Νέδα, έναν απ’ τους λίγους με θηλυκό όνομα.

Στον δρόμο μιλούσα μόνος κι έλεγα Νέδα, νάδα, τίποτα. Οι πηγές της βρίσκονται στο όρος Λύκαιο, το πιο ιερό μέρος των Πελασγών. Εκεί γεννήθηκε ο Δίας, κι η Νέδα τον θήλασε. Και σ’ αυτό το βουνό χτίστηκε η Λυκόσουρα, «η πρώτη πόλη που είδε ο ήλιος, παλαιότερη όλων των πόλεων σε γη και σε νησιά», έτσι όπως έγραψε ο Παυσανίας.

Λύκαιο, όχι απ’ τον λύκο, αλλά απ’ την πελασγική λέξη λυκ που σήμαινε φως.

Ανέβαινα, λοιπόν, σε μέρη ιερά, για να βρω την εκκλησία του Κανένα. Κι ήταν άνοιξη, Μάης μήνας, με τόσο φως.

Ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΒΙΑΣΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ

Δυό αδέλφια απο ένα μικρό χωριό της Γερμανίας, ο Γιάκομπ και ο Βίλχεμ Γκριμ που γεννήθηκαν ο πρώτος στις 4 Ιανουαρίου το 1785 και ο δεύτερος στις 24 Φεβρουαρίου το 1786. 

Σπούδασαν νομικά παράλληλα όμως μάζευαν και διάφορες ιστορίες και αποφάσισαν να τις κάνουν παραμύθια. 

Παραμύθια με βία, σκοταδισμό,μαγεία και σέξ, σίγουρα δεν ήταν για ανηλίκους. 200 παραμύθια τα κυκλοφόρησαν σε ένα τόμο αλλά οι πωλήσεις ήταν αρνητικές και κρίθηκαν ακατάλληλα για παιδιά. 

Στην ωραία κοιμωμένη δεν είναι το φιλί ενός όμορφου πρίγκηπα που την ξυπνά  αλλά το ότι γεννάει δύο δίδυμα παιδιά που ενώ  δεν είχε τις αισθήσεις της, η πριγκίπισσα βιάζεται από ένα μονάρχη. 

Στο άλλο πάλι, η Σταχτοπούτα σκοτώνει την πρώτη μητριά της, έτσι ώστε ο πατέρας της να παντρευτεί την πραγματική οικοδέσποινα του σπιτιού, δηλαδή την κόρη του.

Δύσκολη ἡ ἀπώλεια…

Ὀδυνηρή…
Ἐὰν μάλιστα περιλαμβάνῃ καὶ τὸν ἀνθρώπινο παράγοντα, ὁ πόνος κορυφώνεται, ἡ σκέψις θολώνει καὶ τὰ ἀντανακλαστικά μας περιορίζονται ἢ καὶ ἐξαφανίζονται.

Μά, ἔχουμε πόλεμο…
Σὲ ἕναν πόλεμο, ὅταν ἀποφασίζῃ κάποιος νὰ εἰσέλθῃ, συνειδητῶς, γιὰ τὸ πρῶτο ποὺ ὀφείλει νὰ εἶναι προετοιμασμένος εἶναι ἡ ἀπώλεια. Κάθε εἴδους καὶ ἐπιπέδου ἀπώλεια. Ἀκόμη καί, ἐὰν ἀπαιτηθῇ, τῆς ἰδίας τῆς ζωῆς του.

Γνωρίζω πολὺ καλὰ τὸ τίμημά της.
Ὅλοι μας ἔχουμε κάτι μικρὸ ἢ μεγάλο χάση καί, πολὺ πιθανόν, προβλέπεται νὰ χάσουμε κάτι περισσότερο ἢ μεγαλύτερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ φαντασθοῦμε πὼς μποροῦμε νὰ ἀντέξουμε. Ὅμως ἀκριβῶς ἐδῶ κρύβεται μία οὐσιώδης λεπτομέρεια, ποὺ θὰ μᾶς ἐνισχύση ἀρκούντως, νοητικῶς καὶ συναισθηματικῶς, πρὸ κειμένου νὰ ἀνθέξουμε σὲ κάθε πιθανὸ κτύπημα. Ἡ προετοιμασία. Μία προετοιμασία ποὺ γιὰ νὰ ὑπάρξῃ πρέπει νὰ θέσουμε τὸν ἑαυτόν μας ἐμπρὸς σὲ ὅλες τὶς πιθανότητες, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ μᾶς προκύψουν, γιὰ νὰ τὶς ἐξετάσουμε μία πρὸς μία, νὰ «βιώσουμε» προκαταβολικῶς τὸ συναίσθημα τῆς ἀπωλείας καὶ νὰ τὸ θέσουμε στὴν ἄκρη τοῦ μυαλοῦ μας ὡς  κάτι …ξεχασμένο. Δὲν τὸ κρατᾶμε, δὲν τὸ συντηροῦμε, δὲν τοῦ δίδουμε περισσότερο χῶρο νὰ ὑπάρξῃ μέσα μας καὶ νὰ μᾶς καταβάλῃ, πέραν αὐτοῦ  τοῦ χρόνου καὶ αὐτῆς τῆς ἐντάσεως, ποὺ ἐμεῖς ἐπιλέξαμε νὰ ὑπάρξουν, μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ παραμένουμε διαρκῶς ἐν ἐγρηγόρσει.

Στὴν κάθε μάχη δὲν πηγαίνουμε ὡς ἡττημένοι, ἀλλὰ ὡς νικητές. Κι ὁ νικητὴς γιὰ νὰ ὑπάρξῃ πρέπει, πάντα, ὑπὸ ὁποιεσδήποτε συνθῆκες, νὰ ἔχῃ πίσω του μίαν «Ἀνδρομάχη» νὰ τὸν ἀναμένῃ. Σὲ κάθε ἄλλην περίπτωσιν δὲν πάη γιὰ νὰ νικήσῃ ἀλλὰ γιὰ νὰ θυσιασθῇ, ἴσως ἀκόμη κι ἀναίτια.

Κυβέρνηση συντηρητικών και ακροδεξιών στην Αυστρία

Ο Σεμπάστιαν Κουρτς συμφώνησε με τον ακροδεξιό Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού στην Αυστρία.

Ο Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε (αριστερά) κάνει χειραψία με τον νικητή των αυστριακών εκλογών Σεμπάστιαν Κουρτς, 31 ετών, που έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο της Αυστρίας. Photo: Reuters. Πηγή: Supplied

Ο ΗΓΕΤΗΣ του Λαϊκού Κόμματος της Αυστρίας (OVP) Σεμπάτσιαν Κουρτς και ο Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, που ηγείται του Κόμματος Ελευθερίας της Αυστρίας (FPO) ανακοίνωσαν ότι κατέληξαν χθες σε συμφωνία για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, μια συμφωνία που ανοίγει τις πόρτες της καγκελαρίας στον νεαρό ηγέτη του Λαϊκού Κόμματος αλλά και που σηματοδοτεί την επιστροφή της ακροδεξιάς στην εξουσία.

«Καταλήξαμε σε μια συμφωνία για τον σχηματισμό κυβέρνησης για τα επόμενα πέντε χρόνια», είπε ο Κουρτς, ενώ είχε στο πλευρό του τον ηγέτη του FPO, Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων.

«Οι ψηφοφόροι μάς έδωσαν ξεκάθαρη εντολή να λάβουμε υπόψη μας τις ανησυχίες τους, ιδίως στο θέμα της ασφάλειας» τόνισε ο Στράχε.

«Θέλουμε να μειώσουμε τα βάρη των φορολογουμένων… και πάνω απ’ όλα θέλουμε να εγγυηθούμε μεγαλύτερη ασφάλεια στην χώρα μας, μεταξύ άλλων μέσω της μάχης για την αντιμετώπιση της παράτυπης μετανάστευσης», υπογράμμισε ο Κουρτς.

Όταν κάποιος σε πληγώνει ξανά φταις κι εσύ

Όταν σε πληγώνει κάποιος ενδεχομένως δεν το κάνει εσκεμμένα ή γιατί αρέσκεται στο να σε βλέπει να κλαις και να οδύρεσαι. Τουλάχιστον όχι την πρώτη φορά που θα συμβεί. Συνήθως την πρώτη φορά που πληγώνουμε κάποιον, λαμβάνει χώρα στα πλαίσια μιας προσπάθειας εξωτερίκευσης και υπεράσπισης των ιδεών και των σκέψεων που κουβαλάμε στο κεφάλι και στην ψυχή μας.

Καταρρίπτεται στο μυαλό του άλλου η εικόνα που είχε σχηματίσει για εμάς και νιώθει πληγωμένος και προδομένος. Υπάρχουν και εκείνες οι περιπτώσεις που εκείνος που σε πληγώνει το κάνει με τρόπο απερίσκεπτο και μη φιλτραρισμένο, με αποτέλεσμα μετά να δείχνει όσο περισσότερο μπορεί τη μεταμέλειά του.

Ωστόσο η πρώτη φορά που κάποιος προβαίνει σε πράξεις και λέξεις που σε κάνουν να θες να εξαφανιστείς από αυτό τον κόσμο και σε κάνουν να νιώθεις ένα με το πάτωμα, μπορεί να θεωρηθεί και δικαιολογημένη. Έκανε ένα λάθος και εντάξει. Αυτό που έκανε τώρα εκείνος, το έχεις κάνει και εσύ σε κάποιον άλλο. Όλοι κάνουμε λάθη και πολλές φορές είναι και παραγωγικό. Μην ξεχνάμε τη γνωστή φράση που ακούμε από παιδιά «απ’ τα λάθη μαθαίνουμε».

Βέβαια απ΄ το δικό σου χέρι κρέμεται η απόφαση για το βήμα που θα επιλέξεις να κάνεις. Είτε θα δώσεις δεύτερη ευκαιρία είτε θα το αφήσεις να φύγει, θα κλάψεις και θα στεναχωρηθείς όσο πάρει, θα κλείσεις αυτό το κεφάλαιο και θα πας παρακάτω. Μακριά από αυτόν τον άνθρωπο που σε πλήγωσε και σε πόνεσε.

«Κάτι» βομβαρδίζει τη Γη με μυστηριώδη σωματίδια- αλλά οι επιστήμονες δεν ξέρουν τι είναι

Κάτι στο σύμπαν «βομβαρδίζει» τη Γη με περίεργα σωματίδια- και νέες παρατηρήσεις, που δημοσιοποιήθηκαν στο journal Science, καθιστούν ακόμα πιο πολύπλοκο το «κυνήγι» για τον «ένοχο», όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του National Geographic.

Το 2008, το επιστημονικό όργανο PAMELA, που βρίσκεται στο Διάστημα, διαπίστωσε υπερβολικά μεγάλο αριθμό ποζιτρονίων στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας. Τα σωματίδια αυτά, γνωστά επίσης ως αντιηλεκτρόνια, είναι αντισωματίδια (σωματίδια αντιύλης- το αντίθετο της ύλης). Όταν ένα ποζιτρόνιο αντιύλης συναντά το αντίθετο σωματίδιό του (το ηλεκτρόνιο, καθώς είναι το αντισωμάτιο του ηλεκτρονίου), αλληλοκαταστρέφονται και εξαφανίζονται σε μια μικροσκοπική έκλαμψη ενέργειας, που συχνά περιλαμβάνει ακτίνες γάμμα, τις οποίες επιστήμονες μπορούν να εντοπίσουν.

Η διαπίστωση του λόγου πίσω από αυτή την «αφθονία» ποζιτρονίων αποτελεί συναρπαστική «άσκηση» για τους επιστήμονες, καθώς βοηθά στην περαιτέρω κατανόηση των ενεργειακών φαινομένων στην «κοσμική γειτονιά» μας, ανοίγοντας τον δρόμο για επίλυση κάποιων μεγάλων μυστηρίων του σύμπαντος. Για πολύ καιρό, επιστήμονες θεωρούσαν πως τα σωματίδια αυτά προέρχονταν από κοντινά πάλσαρ (αστέρες νετρονίων με ισχυρό μαγνητικό πεδίο που περιστρέφονται ταχύτατα, και αποτελούν «προϊόντα» κατάρρευσης προϋπάρχοντος κανονικού άστρου). Ωστόσο, οι ερευνητές που πραγματοποίησαν τη νέα μελέτη υποδεικνύουν πως οι αυτουργοί δεν είναι οι μέχρι τώρα θεωρούμενοι «ύποπτοι» (ένα ζεύγος πάλσαρ σε απόσταση μικρότερη των 1.000 ετών φωτός). Ανταυτού, θεωρείται πως το φαινόμενο οφείλεται σε ποιο «εξωτικές» διαδικασίες, που έχουν να κάνουν με τη μυστηριώδη «σκοτεινή ύλη».

Οι τρεις νόμοι του Ερωτα

Μα, έχει ο έρωτας νόμους, όπως η αλγεβρα αξιώματα; Οι πιο ρομαντικοί, ίσως και οι περισσότερο πρόθυμοι για επανάσταση -γιατί ο έρωτας μοιάζει μερικές φορές και με αυτήν- και μόνο που ακούσατε αυτή την ερώτηση απαντήσατε αρνητικά. Οχι, δε μπορεί ο έρωτας να υποκύπτει σε νόμους, αφού ο ίδιος είναι ο υπέρτατος νόμος, αυτός που κινεί την ίδια τη ζωή.

Ας το ξανακοιτάξουμε. Οι περισσότεροι απο εσάς, όταν ακούτε το όνομα του Ευάγγελου Παπανούτσου, θα σας έρχεται στο μυαλό η εικόνα ενός δασκάλου, ενός λογίου. Και δικαίως, αφού ο Παπανούτσος έγινε γνωστός ιδίως για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1964 επι Γεωργίου Παπανδρέου, μια απο τις σημαντικότερες στην ελληνική ιστορία, η οποία δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί λόγω της δικτατορίας. Οι κυριότερες μεταρρυθμίσεις ήταν η καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στην Εκπαίδευση και ο διαχωρισμός της Μέσης Εκπαίδευσης στις βαθμίδες Γυμνασίου και Λυκείου.

Λίγοι όμως ξέρετε ότι ο Παπανούτσος ήταν πρώτα από όλα φιλόσοφος κι ότι είχε ασχοληθεί με την πρακτική πλευρά της φιλοσοφίας, δηλαδή έναν άλλον ορισμό για την ψυχολογία.

Σε επόμενα σημειώματα θα επανέλθουμε στις διδασκαλίες του Παπανούτσου για τη ζωή. Ας ξεκινήσουμε από τον ερωτα.

Φανταστείτε λοιπόν αυτόν τον διάσημο λόγιο, μιαν ιστορική μορφή των ελληνικών γραμμάτων, ερωτευμένο. Μπορείτε; Αν όχι, περιμένετε. Ο Παπανούτσος έγραψε για πολλά πράγματα, ανάμεσα στα οποία και για τον έρωτα. Λέτε να έγραψε ακαδημαϊκά για τη διαδικασία που γεννά τη ζωή;

Ελάτε να δούμε μαζί πως είναι οι τρεις βασικοί νόμοι του Ερωτα, όταν τους περιγράφει ένας σπουδαίος φιλόσοφος:

Μην ταυτίζετε τον Ερωτα με την επιθυμία.

Έλληνες, Σκοπιανοί και Σέρβοι σχεδιάζουν κανάλι ναυσιπλοΐας, που θα συνδέει τον Δούναβη με το Αιγαίο. Για εγχείρημα «ιστορικών διαστάσεων» κάνουν λόγο τα γερμανικά μέσα ...

Πηγή: Deutsche Welle

Στα σχέδια για την κατασκευή πλωτού ποτάμιου διαδρόμου που θα συνδέει τον Δούναβη με τη Μεσόγειο αναφέρεται μερίδα του γερμανικού Τύπου.
Η εφημερίδα Welt κάνει λόγο για «εντυπωσιακό έργο», σημειώνοντας ότι «η Ελλάδα, η ΠΓΔΜ και η Σερβία θέλουν να κατασκευάσουν ένα κανάλι, το οποίο σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα «θα μπορούσε να αλλάξει τη γεωγραφία των Βαλκανίων»».

Όπως επισημαίνει η εφημερίδα του Βερολίνου, «αναζητούνται επενδυτές για την κάλυψη του υψηλού κόστους» του πλωτού διαδρόμου με στόχο τη σύνδεση του Δούναβη μέσω του Μοράβα με τον Αξιό, ο οποίος εκβάλλει στον Θερμαϊκό Κόλπο, «δυτικά της Θεσσαλονίκης στο Αιγαίο».

Στα μεγαλεπήβολα σχέδια για την κατασκευή του συγκεκριμένου έργου αναφέρεται και το γερμανικό ειδησεογραφικό δίκτυο n-tv με εκτενές δημοσίευμα στην ιστοσελίδα του. 

Πως ο Kellogg δημιούργησε τα κορν φλέικς για να μειώσει την λίμπιντο

Τα Kellogg’s Corn Flakes δημιουργήθηκαν... «κατά λάθος» στην προσπάθεια του Δρ John Harvey Kellogg να αποτρέψει τον αυνανισμό και να μειώσει σημαντικά την επιθυμία για σεξ. Ο Δρ John Harvey Kellogg πέθανε σαν σήμερα, 14 Δεκεμβρίου 1943

​Η ιστορία των κορν φλέικς ξεκινάει στα τέλη του 19ου αιώνα με την Χριστιανική Εκκλησία Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας, ένα Χριστιανικό κίνημα  με χαρακτηριστικό γνώρισμα την προσήλωση στις 10 εντολές, την τήρηση του Σαββάτου και της αυστηρής χορτοφαγικής διατροφής.Οι Αντβεντιστές άρχισαν να πειραματίζονται με ποικιλίες σπόρων, ειδικά την βρώμη, το σιτάρι, το καλαμπόκι, το ρύζι και το κριθάρι, προκειμένου να αντικαταστήσουν το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα στη διατροφή τους.

Ο δρ. John Harvey Kellogg το 1894 ήταν ο επιστάτης στο σανατόριο Μπατλ Κρικ του Μίσιγκαν και ένθερμος Αντβεντιστής, ο οποίος επέβαλε την αυστηρή χορτοφαγική διατροφή επάνω στους ασθενείς του, απαγορεύοντας την κατανάλωση αλκοόλ, τον καπνό και την καφεΐνη. Αλλά, σε αντίθεση με τους Αντβεντιστές, δεν είχε επιβάλει αυτή τη δίαιτα για καθαρά λόγους υγείας ή ηθικούς λογούς.

Ο έλεγχος του νου στο διαλογισμό

Όσοι κάνουν διαλογισμό είναι πιθανό κάποια στιγμή να θυμώσουν με τον εαυτό τους ή να απογοητευτούν επειδή δεν μπορούν να ελέγξουν τον νου τους.

Η φυσιολογική λειτουργία του νου όμως, είναι να παράγει σκέψεις και ένα από τα οφέλη του διαλογισμού είναι να μάθουμε να παρατηρούμε και να αποδεχόμαστε αυτό το γεγονός.

Από μικρά παιδιά μαθαίνουμε ότι πρέπει να ελέγχουμε τις καταστάσεις στη ζωή μας. Ότι όλα πρέπει να είναι υπό την εποπτεία μας, να αποφεύγουμε τα λάθη, να κάνουμε τα σωστά και να κρίνουμε τα πάντα ανάλογα με το δίπολο "καλό ή κακό". Με τα χρόνια, ταυτιζόμαστε μ' αυτή τη λειτουργία του νου και όταν με το διαλογισμό βλέπουμε την τάση που έχουμε να ελέγχουμε τα πάντα, το κρίνουμε και αυτό ως κακό και ανεπιθύμητο. Έτσι, δημιουργείται μέσα μας μια εσωτερική σύγκρουση μεταξύ της πραγματικότητας (του νου που κρίνει και παράγει σκέψεις) και της εξωπραγματικής επιθυμίας του ίδιου του νου να είναι ικανός -για να είναι σωστός- να μην κρίνει και να μην παράγει σκέψεις.

Υπάρχει ένα είδος διαλογισμού που λέγεται Σαμάθα, όπου εστιάζουμε την προσοχή μας σε ένα αντικείμενο π.χ. στην αναπνοή, με σκοπό να ηρεμήσουμε τον νου. Προτεραιότητά μας μ' αυτή την τεχνική είναι να μην αφήσουμε τον νου ανεξέλεγκτο - κατά μία έννοια να μην του επιτρέψουμε να παράγει σκέψεις. Αντίθετα, στο διαλογισμό Βιπάσσανα, χρησιμοποιούμε τη συγκέντρωσή μας στην αναπνοή ως σημείο αναφοράς, στο οποίο επιστρέφουμε κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε την προσοχή μας να έχει παρασυρθεί από τις σκέψεις του νου. Ο διαλογισμός Σαμάθα προσφέρει μόνο προσωρινά αποτελέσματα, και ενώ μπορεί να χαλαρώσει τον νου και το σώμα, δεν μας προσφέρει την πολύτιμη αυτεπίγνωση που προσφέρει η τεχνική Βιπάσσανα.

Μαχαρίσι Μ. Γιόγκι: Το νευρικό σύστημα πρέπει να αναπαύεται στο Είναι

Όταν το σώμα δεν έχει την ευκαιρία να αρθεί στο επίπεδο του Είναι, χάνει τη δύναμη της ζωής.

Όταν το νευρικό σύστημα δεν έρχεται σε εκείνη την κατάσταση της ήρεμης εγρήγορσης -στο επίπεδο του Είναι- παρουσιάζει καταπόνηση, όπως συμβαίνει σε μια μηχανή που λειτουργεί συνεχώς χωρίς να σταματά.

Αλλά αν η μηχανή σταματά κατά διαστήματα, τότε η φθορά της είναι μικρότερη και αυτό της δίνει δύναμη και ζωή.

Η τραγωδία του δεξαμενόπλοιου «World Harmony»

στις 14 Δεκεμβρίου 1960 στα στενά του Βοσπόρου

Περί Αλός

Του Δημήτριου Γ. Ανδριάνα

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ της

Ναυτικής Ιστορίας» τ. 73, σ. 30, ΟΚΤ-ΔΕΚ 2010,

έκδοση του Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος.

Αναδημοσίευση στο Περί Αλός με την έγκριση του ΝΜΕ.

 

Το δεξαμενόπλοιο «World Harmony» («Παγκόσμιος Αρμονία»). ΦΩΤΟ:

http://www.tynebuiltships.co.uk/W-Ships/worldharmony1954.html

Η δωρεά στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος από την πάλαι ποτέ ναυτιλιακή εταιρεία του μεγάλου εφοπλιστού Σταύρου Νιάρχου ενός αντιπροσωπευτικού ομοιώματος πλοίου με την επωνυμία World Εnterprise, αδελφού σκάφους με το απωλεσθέν στα στενά του Βοσπόρου την 14η Δεκεμβρίου 1960 World Harmony («Παγκόσμιος Αρμονία»), μας έφερε στην μνήμη το τραγικό γεγονός της

ολοσχερούς καταστροφής του τελευταίου. Το τραγικό δυστύχημα συνέβη από ανεξέλεκτη πυρκαγιά που ξέσπασε κατόπιν συγκρούσεως με το γιουκοσλαβικό πετρελαιοφόρο «Πέτερ Ζόρανιτς», έμφορτο βενζίνης, και την απώλεια 28 μελών του πληρώματος του «Παγκόσμια Αρμονία» στους οποίους συμπεριλαμβανόταν και ο πλοίαρχος εκ της νήσου Ψαρών Αριστείδης Νικολ. Μπαρτζής.

Διασώθηκαν από το δυστύχημα μόνο 12 εκ του συνόλου των 40 ανδρών.

Έκτοτε, κατ’ εντολή του πλοιοκτήτου Σταύρου Νιάρχου, το αδελφό σκάφος World Εnterprise, είχε συνεχώς στο πρυμναίο ιστό του την ελληνική σημαία μεσίστια, σε ένδειξη πένθους του καμμένου αδελφού σκάφους World Harmony και των απανθρακωμένων σωμάτων των 28 ανδρών του πληρώματός του, και δεν υπεστάλη ουδέποτε, κυματίζουσα νυχθημερόν μέχρι τη διάλυσή του το 1977.

Την ημερομηνία του δυστυχήματος 14/12/1960 ευρισκόμουν στο πλοίο του Νιάρχου World Japanica ως Α΄ μηχανικός με πλοίαρχο τον αείμνηστο εκ της νήσου Άνδρου Αλέξανδρο Λουλούδη, με υποπλοίαρχο τον συμπατριώτη μου Ψαριανό Ιωάννη Ανδρ. Σακά ανιψιό του πλοιάρχου του World Harmony, Αριστείδη Νικ. Μπαρτζή, και τους Ψαριανούς Μάρκελο Γεωρ. Ανδριάνα λοστρόμο, Γεώργιο Μαρκέλου Ανδριάνα και Νικόλαον Θεμιστοκλή Μώρο θερμαστές και τον Χαράλαμπο Ιωάν. Μπεναρδή καμαρωτάκι. Το πλοίο μας είχε αναχωρήσει έμφορτο από το Βανκούβερ του Καναδά με προορισμό το λιμάνι εκφορτώσεως την Οσάκα Ιαπωνίας.

Εν πλω, κατά μεσής του φουρτουνιασμένου Ειρηνικού Ωκεανού, λάβαμε το αναπάντεχο τηλεγράφημα, με υπογραφή του εφοπλιστού Σταύρου Νιάρχου και κοινοποίηση σε όλα τα πλοία του, 60 τον αριθμό τότε, που μας συνιστούσε να αναρτηθεί η ελληνική σημαία μεσίστια ενώπιον του πληρώματος στον πρυμναίο ιστό για τρείς ημέρες σε ένδειξη πένθους, όχι για την απώλεια του πλοίου αλλά για τις ανθρώπινες απώλειες και η επιθυμία του εκπληρώθηκε ενώπιον του συγκεντρωθέντος στην πρύμνη πληρώματος.

Ασφαλώς το ίδιο το τελετουργικό θα έλαβε χώρα και στα άλλα πλοία της εταιρείας.

Ο πλοίαρχος Αλέξανδρος Λουλούδης οι αξιωματικοί και το πλήρωμα μετά από την τελετή στο καρέ των αξιωματικών, αναφέρθηκαν στο τραγικό γεγονός και παράλληλα συζήτησαν θέματα κοινού ενδιαφέροντος και μέτρα ασφαλείας που πρέπει να λαμβάνονται από το πλήρωμα, προς αποφυγήν κάθε ατυχήματος απ’ όπου και αν προέρχεται (βλ. Υπό Δημ. Γ. Ανδριάνα «Η ναυτοσύνη των Ψαριανών- Η άνοδος και η πτώση του στόλου του Σταύρου Νιάρχου»).
Τα δύο αυτά πλοία, World Harmony και World Enterprise είχαν κατασκευασθεί στα βρετανικά ναυπηγεία Vickers Armstrong Ltd, Newcastle.

Καθαρή παρατήρηση σημαίνει αποδοχή και αποδοχή σημαίνει αγάπη

Το εγώ φοβάται την αγάπη και την κενότητα, την απουσία οποιασδήποτε κριτικής και ερμηνείας, γι' αυτό και πάντα η προσοχή του είναι εστιασμένη στην επίκριση.

Ύπουλα επιχειρεί να μας πείσει πως μόνο αν επισημαίνουμε τις δικές μας αδυναμίες μπορούμε να τις διορθώσουμε. Μας σπρώχνει σε μια συνεχή αυτοεπίκριση με απώτερο στόχο την εξέλιξή μας! Εφόσον όμως οι αδυναμίες αφορούν το εγώ, η ενασχόληση μαζί τους είναι ενασχόληση με το εγώ που μας παρουσιάζει πάντα κάτι νέο, ώστε συνεχώς να ψάχνουμε και να μη βρίσκουμε. Εκείνοι που αποπειρώνται να ελέγξουν τις σκέψεις τους με άλλες σκέψεις αποτυγχάνουν.

Στην πραγματικότητα σταματάμε να ελέγχουμε τις σκέψεις μας, όχι όταν στη θέση της αρνητικής σκέψης βάλουμε μια θετική, αλλά όταν μεταβούμε στην περιοχή της μη σκέψης, στην κατάσταση του παρατηρητή.

Μάχη με άγνωστα αντικείμενα στην Γαλλία του 1608 μ.Χ και οι μυστηριώδεις αναγεννησιακοί πίνακες

Τον Αύγουστο του 1608, οι άνθρωποι της νότιας Γαλλίας, από τη Μασσαλία μέχρι και τη Γένοβα, βίωσαν μία απίστευτη εμπειρία, όπως αναφέρεται σε ένα χρονικό με τίτλο, «Discours des terribles et espouvantables signes apparus sur la mer Gennes.»

Στον ουρανό πάνω από το Martigues μια εναέρια μάχη έλαβε χώρα η οποία και άφησε μια μυρωδιά από νιτρικό κάλιο (πυρίτιδα). Οι κάτοικοι της Νίκαιας είδαν τρία περίεργα φωτεινά αντικείμενα που κινούνται με μεγάλη ταχύτητα πάνω από την πόλη. Τα σκάφη σταμάτησαν κοντά σε ένα φρούριο, ενώ στη συνέχεια χαμήλωσαν κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας προκαλώντας το νερό να βράσει και να απελευθερώσει έναν ατμό κοκκινωπού χρώματος.

Προς έκπληξη των θεατών, δύο ανθρωποειδή όντα με μεγάλα κεφάλια και μεγάλα φωτεινά μάτια, ντυμένα με κόκκινα κουστούμια, και κοκκινωπές κλίμακες συνδεδεμένες με τα σκάφη τους με σωλήνες, πέρασαν αρκετές ώρες εκτελώντας κάποια περίεργη εργασία. Οι στρατιώτες του φρουρίου πραγματοποίησαν περισσότερα από οκτακόσια χτυπήματα με τα κανόνια τους για να εκδιώξουν τους εισβολείς, χωρίς να καταφέρουν να προκαλέσουν έστω και ένα βαθούλωμα στην επιφάνεια των αντικειμένων.

Pierre Mérot: «Αγάπη είναι όταν ο καθένας πιστεύει πως ο άλλος βρήκε ένα φάρμακο διαφορετικό, και πως θα τον γιατρέψει..»

Δεν παύουμε ν' αγαπούμε αυτούς που αγαπήσαμε.

Αλλά από άνθρωπο σε άνθρωπο, από κομμάτι σε κομμάτι, μας αρέσει να πιστεύουμε πως ανασυνθέτουμε σταδιακά ένα παζλ και πως μια μέρα θα σχηματιστεί ένα πρόσωπο.

Και πως δεν θα έχουμε πια ανάγκη να ψάχνουμε.

Μόνο που στη θέση της συνολικής εικόνας δεν έχουμε παρά την πιο πρόσφατη, κι αυτή δεν διαγράφει τις προηγούμενες.

Καμία μορφή δεν λησμονιέται, καμία δεν μας συγκρατεί.

Γι' αυτό και η ζωή μας δεν είναι μια διαδοχή από αποτυχίες αλλά μια αβέβαιη κατασκευή ολοκληρωτικά δοσμένη στην αγάπη.

Πόλεμοι γίνονται, μοναξιάς προς μοναξιά.

Ποια είναι τα περιεχόμενα του υποσυνείδητου νου;

Ποια είναι τα περιεχόμενα του υποσυνείδητου νου;

-Όλα τα αρχεία του παρελθόντος πόνου, των βασάνων, της αποτυχίας και των άδικων πράξεων του ατόμου
-Όλες οι σκεπτομορφές φόβου, μίσους, ζήλιας, εκδίκησης, ατιμίας και εκμετάλλευσης
-Όλες οι καταγραφές καταστροφικών γεγονότων, όπως θάνατοι, σεισμοί, πλημμύρες, ανεμοστρόβιλοι, τυφώνες, πυρκαγιές, γενοκτονίες, δολοφονίες, απώλειες κ.ο.κ.
-Όλες οι καταγραφές αμαρτωλών ενεργειών και εγκλωβισμένων εντάσεων τυφλών ωθήσεων και παρορμήσεων
-Όλες οι καταγραφές άρνησης, ασέβειας και συκοφαντίας που βίωσε κάποιος στο παρελθόν
- Όλες οι συκοφαντικές ενέργειες προς τη Διδασκαλία: προκαταλήψεις, φανατισμό και αχαριστία
-Όλες οι συκοφαντικές σκέψεις, συναισθήματα και πράξεις κατά της ίδιας της εσωτερικής θειότητας

Αυτές οι επτά κατηγορίες περιγράφουν βασικά τα περιεχόμενα της υποσυνείδητης αποθήκης. Η υποσυνείδητη αποθήκη κουβαλά πολλές, πολλές καταγραφές των περασμένων εκατό έως χιλίων ενσαρκώσεων.

Η περισσότερη παραφροσύνη στον κόσμο προκαλείται από την πλημμύρα του υποσυνειδή του που χρησιμοποιείται έξυπνα από τις σκοτεινές δυνάμεις.

Η υποσυνείδητη αποθήκη παραμένει στο νου για μεγάλο χρονικό διάστημα και γίνεται η κύρια πηγή του πόνου, των βασάνων, της αποτυχίας και της κακής υγείας ενός ατόμου.

Η ψυχολογική και ψυχιατρική θεραπεία είναι μια αδύναμη προσπάθεια να απελευθερωθεί και να χειριστεί με ασφάλεια η υποσυνείδητη πλημμύρα.