Ας μην φοβόμαστε να είμαστε ειλικρινείς με τα παιδιά μας

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας 

Μην φοβόμαστε να είμαστε ειλικρινείς  με τα παιδιά μας και να μην τους κρύβουμε την αλήθεια… Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν την αλήθεια για ότι και αν έχει συμβεί. Δεν χρειάζεται να τα μεγαλώνουμε σε ένα «ασφαλές κουτάκι» και να τους κοινοποιούμε μόνο τις θετικές πλευρές της ζωής. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν και τις κακοτοπιές της ζωής, έτσι θα γίνουν ανθεκτικά. Με το να τους κρύβουμε την αλήθεια, το μόνο που καταφέρνουμε (άθελά μας)  είναι να τα γεμίζουμε υποψίες, φοβίες και ανησυχίες.

Ας αφήσουμε τα παιδιά μας να ζήσουν τη ζωή τους, να κάνουν τα λάθη τους και να μάθουν από αυτά. Με το να τους λέμε συνέχεια «μη το κάνεις αυτό, δεν είναι σωστό αυτό κ.λ.π.» τα φορτώνουμε με τύψεις και ενοχές! Επίσης συχνά έχουμε την τάση να θέτουμε μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τα παιδιά μας. Θεωρούμε ότι το παιδί μας μπορεί να καταφέρει τα πάντα και το επιπλήττουμε όταν μας «απογοητεύει». Έτσι όμως του δημιουργούμε άγχος που συνοδεύεται (πάλι) με το συναίσθημα της ενοχής. Ενοχή επειδή πιστεύει ότι έσφαλε, ‘’αμάρτησε’’,  επειδή δεν κατάφερε να επιδιώξει αυτά που του έθεσαν οι γονείς του.

Εμείς οι γονείς εν ολίγοις είμαστε οι «σημαντικοί άλλοι»  για τα παιδιά μας και λειτουργούμε σαν πρότυπο. Τα παιδιά ότι βλέπουν να πράττουμε το μιμούνται. Επομένως πρέπει να τους λέμε την αλήθεια για να πάρουν το καλό παράδειγμα και να μας πουν και αυτά με τη σειρά τους κάτι που μπορεί να συμβεί στην ζωή τους. Αν τους λέμε ψέματα ή αλήθειες όπου μας βολεύει ή μισές αλήθειες γιατί φοβόμαστε μήπως πληγωθούν, τότε θα κάνουν το ίδιο και αυτά.

Από ένστικτο... Η δύναμη της εσωτερικής μας φωνής

Έχεις νιώσει ποτέ ότι κάτι μέσα σου σε σπρώχνει να κάνεις μία συγκεκριμένη επιλογή; Ή κάτι να σε "προειδοποιεί" να μην πας κάπου ή να μην πεις κάτι; Ή την αίσθηση ότι τώρα είναι η ώρα για να κάνεις το βήμα; Όλοι μας έχουμε μέσα σας, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό μία εσωτερική σοφία, έναν καθοδηγητή. Συχνά τον αγνοούμε ή δεν τον ακούμε, κατακλισμένοι από τις εξωτερικές συνθήκες, τις κοινωνικές πιέσεις, τις συμβουλές των άλλων, την ανασφάλεια, το φόβο. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτή η φωνή που άλλοτε ήταν το εσωτερικό μας φως και η γνώση, γίνεται ένα με το θόρυβο της ζωής, διαλύοντας πραγματικά την αυθεντικότητά μας, αυτό που είμαστε αληθινά.

Αυτό που είμαστε και όσα θέλουμε ζουν πάντα μέσα μας. Αρκεί να επιστρέφουμε εκεί όπου το ένστικό μας, αυτή η σιγανή εσωτερική φωνή, δίνει τις απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις μας, εκεί που ψιθυρίζει την κάθε μικρή και μεγάλη αλήθεια μας.

Εξασκώντας τον εαυτό μας να ακούει το ένστικτό του μπορούμε να αλλάξουμε τις στιγμές μας, τις μέρες μας και σταδιακά τη ζωή μας.

Σήμερα μοιράζομαι μερικούς τρόπους για την καθημερινή πρακτική και σε προκαλώ να ξεκινήσεις αυτή τη νέα θετική συνήθεια.

1 | Σιωπή

Αν νιώθεις ότι γύρω σου γίνονται πολλά και εσύ είσαι στο κέντρο ενός κυκλώνα, αν το στρες σε εξαντλεί, αν οι συνθήκες της ζωής σου φέρνουν ένταση...σταμάτησε και βρες χώρο και χρόνο στη σιωπή. Βρες 10 λεπτά για να συναντηθείς με τον εαυτό σου.

Πάρε μερικές βαθειές αναπνοές έως ότου νιώσεις ότι το σώμα σου έχει χαλαρώσει. Όταν το σώμα ηρεμεί, τότε χαμηλώνει και η ταχύτητα όλων αυτών των σκέψεων που τρέχουν μέσα στο μυαλό μας. Απλά, επίτρεψε στον εαυτό σου να βρεθεί σε ένα ήσυχο χώρο, εκεί που θα μπορείς να ακούσεις τη φωνή της εσωτερικής σου αλήθειας. Θα καταλάβεις ότι όλα είναι ΟΚ όταν νιώσεις γαλήνη και ισορροπία.

«…Eίμαστε πεθαμένοι μόλις γεννηθούμε…» Φ. Ντοστογιέφσκι

Όλοι έχουμε ξεσυνηθίσει σε τέτοιο βαθμό τη ζωή, που σε μερικές στιγμές αισθανόμαστε κάποια αηδία για την πραγματική ζωή και για τούτο την αποστρεφόμαστε όταν μας τη θυμίζουν. Καταντήσαμε να θεωρούμε την πραγματική ζωή σαν αγγαρεία, σχεδόν σαν ένα επάγγελμα, και όλοι μέσα μας είμαστε της γνώμης ότι είναι προτιμότερο να ζει κανείς τη ζωή των βιβλίων.

Και γιατί ταραζόμαστε; Γιατί κάνουμε τόσες ανοησίες; Τι ζητούμε; Ούτε και οι ίδιοι το ξέρουμε! Θα υποφέραμε περισσότερο αν οι τρελοί μας πόθοι πραγματοποιούνταν.

Σταθείτε, προσπαθήστε, για παράδειγμα, να μας δώσετε περισσότερη ανεξαρτησία∙ βγάλτε από τη μέση τα εμπόδια, μεγαλώστε τον κύκλο της δράσης σας∙ χαλαρώστε την κηδεμονία, ε, λοιπόν, ναι, σας το διαβεβαιώνω, εμείς όλοι… θα ξαναζητήσουμε αμέσως την κηδεμονία.

Το ξέρω καλά πως θα φουρκιστείτε, πως θα μου βάλετε τις φωνές, πως θα χτυπήσετε τα πόδια σας στο πάτωμα. Μιλήστε λοιπόν, θα μου πείτε, για τον εαυτό σας μόνο, και για όλες σας τις αθλιότητες στο υπόγειο, μα δε χρειάζονται δικαιολογίες, δεν έχετε το δικαίωμα να πείτε «εμείς όλοι!».

Επιτρέψετε, κύριοι, γι’ αυτό το εμείς όλοι.

Καρμικό νήμα του Πλανήτη μας

Από τη τελευταία έκλειψη και μετά παρατηρείται έντονη κινητικότητα στα Πλέγματα της 4ης Διάστασης, γνωστής και ως Διάσταση του Κάρμα και του Χρόνου.
Οι Διαστάσεις δεν διαφοροποιούνται χρονικά αλλά δονητικά και όλες μαζί βρίσκονται στον ίδιο χώρο και εκπέμπουν διαφορετικές δονήσεις & συχνότητες.
Οι περισσότεροι ζούμε στη 3η διάσταση,κυρίαρχη όψη του πλανήτη Γη για πολλά χρόνια αλλά όπως είπαμε οι διαστάσεις ΔΕΝ είναι διαχωρισμένες. Απλά κάποια υπερισχύει της άλλης.
Η 3η Διάσταση είναι πολύ πυκνή και φυσική και εμπεριέχει τη δυαδικότητα , την επιβίωση,τον ανταγωνισμό και τα παιχνίδια ελέγχου
Έχει περιορισμό και πολικότητα σε τέτοιο σημείο που να δημιουργεί την ψευδαίσθηση της διάσπασης απο το Πνεύμα μας και τον Αληθινό μας Εαυτό καθώς και τους άλλους συνανθρώπους και το ΟΛΟΝ
Πιστεύουμε δε τόσο πολύ αυτή την ψευδαίσθηση για να μπορέσουμε να παίξουμε το  παιχνίδι (ή για να χρησιμοποιηθούμε γιαυτό) που ονομάζεται Διαχωρισμός,με το καλύτερο τρόπο....Ολα αυτά βεβαίως γίνονται για να ξαναθυμηθούμε την επιστροφή στην Εστία μας (Εστία=Ψυχή) και την ένωση με το ΟΛΟΝ
( ΌΛΟΝ=Πνεύμα) 
Τυπικά η 3η Διάσταση είναι Πατριαρχική, συνδέεται με την αριστερή πλευρά του εγκεφάλου (σκέψη), ψευδώς αρσενικής κυριαρχίας και προσδιορισμένη στη Τεχνολογία ( απομεινάρια της αρνητικής Ατλάντιας εποχής,που ακόμη ξεκαθαρίζει τα δυσάρεστα αρνητικά της)
Κάθε μορφή συνεργασίας αποφεύγεται ( εκτός και αν είναι μόνο για το συμφέρον) καθώς και το νοιάξιμο,η αγάπη(γενικά οι ψυχικές ποιότητες),η πνευματικότητα είναι απορριπτέα ειδικά όταν πηγάζει από το άτομο και όχι από Τεχνητούς Οργανισμούς και ψευδής Ιδεολογίες που φτιάχτηκαν τεχνητά για να ελέγχουν τις μάζες.
Σε αυτή τη Διάσταση υπάρχει έντονα η συνειδητότητα του Θύματος,που είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση του Διαχωρισμού. Δεν υπάρχουν θύματα σε αυτό το Σύμπαν και σε καμία Διάσταση.
Εϊμαστε στα χέρια του Πνεύματος και συν-δημιουργούμε με αυτό ανάλόγως με τις πεποιθήσεις που κουβαλάμε

Η ΘΕΑ - ΤΟ ΜΑΤΡΙΞ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Το θηλυκό στοιχείο είναι η μήτρα της δημιουργίας. Αυτή η αλήθεια είναι κάτι βαθύ και στοιχειακό, και κάθε γυναίκα που το ξέρει στα κύτταρα του σώματός της, στην εκ βάθους ενστικτώδης φύση της. Μέσα από την ουσία  του είναι της,  μια νέα ζωή της έρχεται . 
Αυτή μπορεί να συλλάβει και να γεννήσει, να συμμετέχει στο μεγαλύτερο μυστήριο του να φέρει μια ψυχή στη ζωή.
Και όμως έχετε ξεχάσει, ή έχετε αρνηθεί, τα βάθη αυτού του μυστήριου, το πώς το θεϊκό φως της ψυχής δημιουργεί ένα σώμα στη μήτρα μιας γυναίκας, και πώς η μητέρα συμμετέχει σε αυτό το θαύμα, που δίνει το αίμα της, το δικό της σώμα, σε
 ό, τι θα γεννηθεί. Το Επίκεντρο του πολιτισμού σας, ένας εξωπραγματικός, υπερβατικός Θεός, που έχει στερήσει από τις γυναίκες την ιερότητα αυτού του απλού μυστηρίου της θείας αγάπης.
 Αυτό που δεν συνειδητοποιείτε είναι ότι αυτή η πατριαρχική άρνηση δεν επηρεάζει μόνο κάθε γυναίκα, αλλά & την ίδια τη ζωή.
 Όταν αρνείστε το θεϊκό μυστήριο της γυναικείας φύσης, μπορείτε επίσης να αρνηθήτε κάτι θεμελιώδες για τη ζωή.
Χωρίζετε τη ζωή από τον ιερό πυρήνα της, από τη μήτρα που τρέφει όλη την δημιουργία.
Κόβετε τον κόσμο σας μακριά από την πηγή που από μόνη της μπορεί να θεραπεύσει, να θρέψει και να την μεταμορφώσει.
 Η ίδια ιερή πηγή που γέννησε το καθένα από εσάς χρειάζεται να δώσει νόημα στη ζωή σας, για να θρέψει με το τι είναι πραγματικό, και να σας αποκαλύψει το μυστήριο, το θεϊκό σκοπό του να είστε ζωντανοί.
Επειδή η ανθρωπότητα έχει μια κεντρική λειτουργία στο σύνολο της δημιουργίας, αυτό που αρνούμαστε στον εαυτό μας,το αρνούμαστε σε όλη  τη ζωή.
Εξαιτίας αυτής της άρνησης της γυναικείας Ιερής δύναμης και του σκοπού της, έχετε μια εξαθλιωμένη ζωή με τρόπους που δεν μπορείτε  να κατανοήσετε.
 Έχετε αρνηθεί αυτής της ζωής την Ιερή της Πηγής & του νοήματος του Θεϊκού σκοπού, ο οποίος ήταν κατανοητός από τις Αρχαίες Ιέρειες.
 Μπορεί να νομίζετε ότι  οι τελετουργίες γονιμότητας  και οι άλλες τελετές που έκαναν, ανήκαν μόνο στην ανάγκη για αναπαραγωγή ή την επιτυχή συγκομιδή /θερισμό αλλά δεν είναι έτσι.
 Στο σύγχρονο πολιτισμό σας, δεν μπορε'ιτε  να καταλάβετε πώς συνδέθηκε ένα μυστήριο που συνειδητά συνέδεε τη Ζωή - με τη Πηγή της στους εσωτερικούς σας κόσμους, μια Πηγή που ήταν από μόνη της ολοκληρωμένη, ως η ενσάρκωση του θείου, επιτρέποντας το θαύμα του Θείου, να είναι παρόν σε κάθε στιγμή.

Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος: Έτσι παραλίγο να αρχίσει πυρηνικό ολοκαύτωμα το 1962

Στην περίπτωση της Κρίσης των Πυραύλων στην Κούβα το 1962, η ανθρωπότητα έφτασε κυριολεκτικά μια ανάσα πριν τον πυρηνικό πόλεμο που θα μπορούσε να φέρει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τί ήταν αυτό που φαίνεται ότι ήταν το κερασάκι στην τούρτα και βοήθησε στο να ξεσπάσει η κρίση; Υπάρχει μια πτυχή της ιστορίας λοιπόν που δείχνει ότι το κερασάκι ήταν... μια φωτογραφία...

Όλα λοιπόν ξεκίνησαν με τη φωτογραφία που μπορείτε να δείτε παρακάτω, η οποία επιβεβαίωσε για τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών πως οι Σοβιετικοί κάτι ετοίμαζαν στην Κούβα, με αποτέλεσμα την κινητοποίηση των αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων και τη διάσημη κρίση...

Η Φωτογραφία που τράβηξε το κατασκοπευτικό των ΗΠΑ πάνω από το Τρέσε ντε λα Κολόμα




Όπως θα διαπιστώσει κανείς βλέποντας τη φωτογραφία, είναι έντονος ο πειρασμός να θεωρήσει πως υπάρχει κάποια «μυστικιστική» διάσταση στο όλο θέμα, καθώς το σχήμα παραπέμπει στο Άστρο του Δαβίδ (το γνωστό εβραϊκό αστέρι). Πώς προέκυψε αυτό;

«Η σύνδεση δεν είναι δυνατή»: Είναι δυνατόν το Ίντερνετ να καταστραφεί; Οι κίνδυνοι, οι απειλές και τα τρωτά σημεία του Διαδικτύου

Ας φανταστούμε ένα υποθετικό σενάριο: Ξυπνάτε το πρωί και, όπως συνηθίζουν οι περισσότεροι, πάτε να ρίξετε μια ματιά από το κινητό σας στο Ίντερνετ (ενημερωτικές ιστοσελίδες, λογαριασμοί social media, email κλπ) για να αποκτήσετε μια εικόνα για την ημέρα που αρχίζει- και διαπιστώνετε πως, πολύ απλά, δεν συνδέεται με τίποτα. Εάν έχετε τον χρόνο και τη διάθεση, ενδεχομένως να ανοίξετε desktop ή laptop υπολογιστή, ή να κοιτάξετε αν λειτουργεί το router- αλλά εις μάτην, καθώς ούτε εκεί φαίνεται να έχετε Ίντερνετ. 

Από εκεί και πέρα, κάποιοι ενδεχομένως να μπουν στη διαδικασία να ανοίξουν τηλεόραση ή ραδιόφωνο, ή να επιχειρήσουν να τηλεφωνήσουν στον πάροχο για να απευθυνθούν στο service – το αν αυτές οι ενέργειες θα έχουν κάποιο ωφέλιμο αποτέλεσμα, και πάλι δεν είναι σίγουρο, καθώς το σενάριο το οποίο εξετάζουμε έχει να κάνει με μια αρκούντως «εξωτική» υπόθεση: Μια συνολική κατάρρευση του Διαδικτύου, που θα επηρέαζε άμεσα και έμμεσα ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας. Το εν λόγω σενάριο κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «Αποκαλυπτικό», καθώς το Ίντερνετ διέπει ένα τεράστιο εύρος ανθρώπινων δραστηριοτήτων- και μια απώλειά του η οποία θα διαρκούσε για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα θα προκαλούσε, χωρίς υπερβολή, χάος. Ωστόσο, το προφανές ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Θα μπορούσε να συμβεί όντως κάτι τέτοιο;

Η φύση του Διαδικτύου

Για να απαντηθεί αυτή η ερώτηση, πρωτευόντως θα έπρεπε να εξηγήσουμε την ίδια τη φύση του Ίντερνετ- το οποίο θεωρούμε τόσο δεδομένο σήμερα, ώστε αρκετά από τα θεμελιώδη τεχνικά χαρακτηριστικά του να αγνοούνται από πολλούς. 

Στην ουσία, το Ίντερνετ είναι μια σειρά από διασυνδεδεμένα δίκτυα- από εκεί άλλωστε προκύπτει και το όνομά του. «Αν πάρουμε δεδομένα που μετακινούνται από ένα σημείο σε ένα δίκτυο σε ένα άλλο σημείο σε κάποιο μακρινό δίκτυο, μπορούμε να έχουμε πολλαπλές πιθανές διαδρομές που μπορούν να ακολουθήσουν. Ξέρουν πού πηγαίνουν επειδή ο κάθε προορισμός έχει μια συγκεκριμένη διεύθυνση, κατά κάποιον τρόπο σαν αριθμό τηλεφώνου» εξηγεί ο καθηγητής Άλαν Γούντγουορντ του Τμήματος Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Σάρεϊ στη Μ. Βρετανία, ειδικός σε θέματα κυβερνοασφαλείας. 

«Αντίθετα ωστόσο με μια τηλεφωνική κλήση, όπου γίνεται μία και μόνη σύνδεση, τα δεδομένα “σπάνε” σε μικρά πακέτα, και το κάθε πακέτο μπορεί να ακολουθήσει την ίδια διαδρομή ή διαφορετικές. Όταν καταφθάνει, επανασυντίθενται σε ένα πακέτο. Το κλειδί του Ίντερνετ είναι η δρομολόγηση (routing). Υπάρχει μεγάλο εύρος σχεδίων δρομολόγησης. Αυτά τα πολλαπλά μοντέλα, ειδικά αυτό που ονομάζεται BGP, είναι η “κόλλα” που κρατά το Ίντερνετ ενωμένο» εξηγεί ο κ. Γούντγουορντ. 

Οπότε, συνοπτικά, το Ίντερνετ είναι στην ουσία του μια σειρά από διαφορετικά δίκτυα, τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους – μια αποκεντρωμένη φύση, η οποία καθιστά εκ των πραγμάτων δύσκολη μια συνολική και παρατεταμένη κατάρρευση. Εφόσον είναι όμως έτσι- και το Ίντερνετ είναι φύσει ανθεκτικό στο σύνολό του- πώς είναι τόσο εύκολο η διαταραχή του (σε επίπεδο πρόσβασης ή μπλοκαρίσματος συγκεκριμένων υπηρεσιών) όταν μιλάμε σε επίπεδο κρατών, όπως έχει φανεί σε επανειλημμένες περιπτώσεις, όπως πχ στις εξεγέρσεις στις χώρες της αποκαλούμενης «Αραβικής Άνοιξης» ή στην Τουρκία; 

Αν είσαι Άξιος

Τι στην ευχή…

τόσα καροτσάκια σούπερ μάρκετ στους δρόμους πώς βρέθηκαν;

Και πού βρέθηκαν όλοι αυτοί που τα σπρώχνουν;

Τόσοι άνθρωποι να σπρώχνουν καροτσάκια….
φορτωμένα όχι με τρόφιμα αλλά με… σκουπίδια.

Τους έχω κατηγοριοποιήσει ήδη.

Μερικοί, οι περισσότεροι, είναι αγέλαστοι και βλέπεις τη δυστυχία στο πρόσωπό τους, τα «κουτάβια», είναι ακόμα νέοι στο Κυνήγι.

Δυο τρεις «παλιές καραβάνες» τους παίρνουν παράμερα και χαμογελαστοί τους δείχνουν πώς να σπρώχνουν το καρότσι και πώς να ψάχνουν στους κάδους.
Ξέρουν ότι μαθαίνουν στους άλλους, τους νεόπτωχους, τα κόλπα του Κυνηγιού της Επιβίωσης, αλλά ξέρουν επίσης ότι τα σκουπίδια φτάνουν να τους θρέψουν όλους, δε χρειάζεται να είναι αχόρταγοι.

Αχόρταγοι ήταν οι άλλοι, οι πλούσιοι, για αυτό και φτώχυναν.
Ο φτωχός τι να χάσει; Το περίσσευμα από το αναγκαίο το μοιράζεται με τους γύρω του ούτως ή άλλως…

Μια ηλικιωμένη γυναίκα περνά μπροστά από ένα ετοιμόρροπο εργοστάσιο.
Κοιτάζει με θλίψη τον μεσήλικα φύλακα στην πόρτα και απομακρύνεται. Ο φύλακας τρέχει μέσα και βγάζει από μια πλαστική τσάντα ένα σάντουιτς τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο. Το ξετυλίγει, κόβει το μισό και της το δίνει.

Η πολιτική αστρολόγος Δήμητρα Παπανικολοπούλου αποκαλύπτει πως ο Δίας στον Σκορπιό φέρνει τα πάνω κάτω

Η παραμονή για έναν χρόνο του πλανήτη Δία στον Σκορπιό φέρνει τα πάνω κάτω  Τι θα προκαλέσει η ενεργοποίηση των εκλείψεων του περασμένου καλοκαιριού

Μπορεί η είσοδος και η παραμονή για έναν χρόνο του Δία -πλανήτη της τύχης, της εύνοιας και της ανάπτυξης- στο σκοτεινό και βίαιο ζώδιο του Σκορπιού να προκαλεί εμμονές και να ξυπνά μνήμες από το παρελθόν, ωστόσο πυροδοτεί έντονα και....

το πολιτικό σκηνικό της χώρας, εμφανίζοντας τον πρωθυπουργό να αναζητά ηρωική έξοδο στην πιο δύσκολη στιγμή της πολιτικής θητείας του.

Η πολιτική αστρολόγος και εκπρόσωπος της American Federation of Astrologers Δήμητρα Παπανικολοπούλου εξηγεί στην «Espresso» ότι το επόμενο διάστημα δυναμιτίζεται πολιτικά και από την ενεργοποίηση των εκλείψεων του περασμένου καλοκαιριού, που θα ανοίξουν τον ασκό του Αιόλου. Ως αποτέλεσμα, η μετωπική σύγκρουση με την κοινωνία θα αποβεί μοιραία.

«Αυτό που θα πω είναι: ‟Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι. Πρώτον, ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον, ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον, ότι ουκ αεί άρχει. Αν και αυτό το γνωμικό γράφτηκε πριν από 2.500 χρόνια από τον τραγικό ποιητή Αγάθωνα τον Τεισαμενού, θεωρώ ότι ταιριάζει γάντι στην περίπτωση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, που φοβάμαι πως ξεχνάει ότι ζει στην Ελλάδα...» αναφέρει και εξηγεί:

«Ο άρχων πρέπει να έχει κατά νου τρία πράγματα. Πρώτον, ότι διοικεί ανθρώπους (με τις ατέλειες και τις αδυναμίες τους, με παράπονα δίκαια ή και παράλογα, αλλά πάντως πνευματικά όντα και όχι ζώα). Δεύτερον, ότι διοικεί σύμφωνα με τους υφιστάμενους νόμους της Πολιτείας (γραπτοί και άγραφοι) και συνεπώς είναι απαράδεκτο να εκτρέπεται σε υπερβασίες, αυθαιρεσίες και αδικίες. Τρίτον, ότι δεν είναι αιώνιος άρχων, κάποτε θα εκπέσει της αρχής και πρέπει ως εκ τούτου να είναι πολύ προσεκτικός, ώστε, όταν απομακρυνθεί από την εξουσία, να έχει αφήσει αγαθές εντυπώσεις, τόσο για τις ικανότητές του όσο και για τις αρετές του».

Σύμφωνα με τη Δήμητρα Παπανικολοπούλου, το επόμενο διάστημα οδηγούμαστε σε πολιτική αποσταθεροποίηση, με τις κατασχέσεις σπιτιών και τη φορομπηχτική πολιτική να αλλάζει δραματικά το κλίμα της καθημερινότητας. «Ο πρωθυπουργός βαριά πληγωμένος θα πέσει μπαμ και κάτω από τον πλασματικό δούρειο ίππο που δημιούργησε. Σαν Λιοντάρι που είναι στο ζώδιο, μπορεί να νομίζει ότι η έλευση του Δία στον Σκορπιό τον ευνοεί, όμως απατάται, διότι μόλις ο Κρόνος μπει στον Αιγόκερω στις 19 Δεκεμβρίου, θα έρθουν στην επιφάνεια σκάνδαλα της κυβέρνησής του» λέει η πολιτική αστρολόγος και προσθέτει:

Μάθετε πως να αυξήσετε με φυσικό τρόπο τα επίπεδα Σεροτονίνης και Ντοπαμίνης στον εγκέφαλό σας

Εάν πάσχετε από κατάθλιψη ή απλώς αισθάνεστε λυπημένοι, σας προτείνουμε κάποιους αποτελεσματικούς και φυσικούς τρόπους για να αυξήσετε τη σεροτονίνη και τη ντοπαμίνη στον εγκέφαλό σας , ώστε να ξαναγίνετε χαρούμενοι.

Συχνά, όταν οι άνθρωποι όταν αισθάνονται λυπημένοι, προσπαθούν να ανεβάσουν το ηθικό τους με τον πιο εύκολο και βολικό τρόπο που γνωρίζουν.

Κάποιες φορές προσκολλώνται στην τηλεόραση και καταναλώνουν άφθονες ποσότητες junk food, και άλλες φορές καταναλώνουν ουσίες που αλλοιώνουν τη διαύγεια της σκέψης, όπως το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά.

 Αυτές οι μέθοδοι μπορεί να είναι προσωρινά αποτελεσματικοί,αλλά στην πλειονότητα των περιπτώσεων σας αφήσει ακόμα χειρότερα από ό, τι κάνατε πριν. Αυτές οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται τόσο συχνά επειδή είναι εύκολες και  δεν απαιτούν καμία προσπάθεια από εσάς.

Τι θα κάνατε αν σας λέγαμε ότι υπάρχουν φυσικοί τρόποι για να ανεβάσετε το ηθικό σας για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ίσως επ ‘αόριστον; Αυτοί οι τρόποι απαιτούν λίγο περισσότερη προσπάθεια και συγκέντρωση, όμως, τα οφέλη τους υπερισχύουν κατά πολύ των προσωρινών ανθυγιεινών μεθόδων.

Όλα όσα χρειάζεστε για να  αισθανθείτε πιο ευτυχισμένοι είναι στην πραγματικότητα ήδη εκεί, στο μυαλό σας.

Χημικές ουσίες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ενδορφίνες, οξυτοκίνη, η σεροτονίνη και η ντοπαμίνη εμφανίζονται φυσικά στο μυαλό μας και μας κάνουν χαρούμενους, όμως, μερικές φορές χρειάζεται να ξαναγεμίσετε τα αποθέματα! 

Το μπαούλο της ιστορίας

Συντάκτης: Μάκης Τρύφωνος

Ζεις σε μια εποχή που παλεύεις, με νύχια και με δόντια, να κρατηθείς στην επιφάνεια. Παλεύεις να να μην πνιγείς στα κύματα μιας εποχής σάπιας που έχει πνίξει όσα γνωρίζαμε ως σήμερα. Στην διάρκεια αυτή της τρικυμίας, δεν αρκεί το ένστικτο της επιβίωσης και ψάχνεις για μια σανίδα σωτηρίας να σε κρατήσει ακόμα λίγο. Στην αγωνιώδη αναζήτησή σου βρίσκεις το μόνο που μπορεί να σου σταθεί, το μπαούλο της ιστορίας.

Ένα μπαούλο βαρύ και φτιαγμένο από τα πιο δυνατά υλικά με περιεχόμενο που φτάνει τόσο μακρυά, που το μυαλό σου δεν μπορεί να φανταστεί. Μια ιστορία μακραίωνη που τα σπέρματά της ζουν ακόμα, τόσο σε γραπτή όσο και σε παραστατική μορφή. Η όψη του μπαούλου, και μόνο, σου δημιουργεί την βεβαιότητα της σωτηρίας. Μια βεβαιότητα που φτάνει στα όρια της ύβρεως. Αυτό που ξεχνάς, όμως είναι πως στην φυσική εξέλιξη των πραγμάτων την ύβρι ακολουθεί πάντοτε η νέμεσις και η τίσις.

Πριν ακόμα βρεθείς με την σχεδία σου, σαν Οδυσσέας, να πολεμάς τα Ποσειδώνια κύματα, δεν ήσουν ικανός να αξιοποιήσεις τον θησαυρό που περιέχει το μπαούλο. Θεωρείς τον εαυτό σου ανάξιο να το ανοίξει και, απλά, παίρνεις μια δόξα δανεική για να επιβεβαιώσεις την ύπαρξή σου. Απλά ακουμπάς το μπαούλο και αυτή η επιδερμική επαφή σού δίνει την ψευδαίσθηση της ανωτερότητας. Μια ανωτερότητα ίσης με αυτή του ποντικιού απέναντι στην γάτα, που φτάνει στα όρια της γελοιότητας.

Τόσα χρόνια σε τρικυμία, επτά θαρρώ πως είναι, που είσαι αγκαλιά με το μπαούλο και δεν λέει να κοπάσει η ριμάδα! Τόσο καιρό θαλασσοδαρμένος και δεν λες να ανοίξεις το μπαούλο. Προτιμάς να ζεις την λήθη, και με άγνοια να προσπαθείς να φανταστείς το περιεχόμενο του, που θα σου δώσει την δύναμη να σωθείς. Με φαντασίες και υποθέσεις, όμως δεν προχωράει τούτος ο κόσμος, δεν γράφεται η ιστορία με παθητικότητα. Η σωτηρία και η ιστορία έχουν ανάγκη πράξεις και γνώση.

Παναγιώτης Φραντζής: Φοιτητής και δολοφόνος

Οι εκθέσεις των ιατροδικαστών διίστανται, η μια αποφαίνεται υπέρ της κατάθεσης του δολοφόνου στο ότι η γυναίκα του πέθανε από τραυματισμό στο κεφάλι, η άλλη υποδεικνύει στραγγαλισμό. Το σίγουρο είναι πως η κατάσταση στην οποία βρέθηκε το άψυχο σώμα της κοπέλας δεν διευκόλυνε την ιατροδικαστική πραγματογνωμοσύνη.

Το 1987 τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων γεμίζουν με την είδηση πως ο φοιτητή της ΑΣΟΕΕ, Παναγιώτης Φραντζής, συλλαμβάνεται για τον φόνο της γυναίκας του, Ζωής Γαρμανή. Η Ζωή είχε χτυπήσει θανάσιμα στο κεφάλι κατά τη διάρκεια έντονης συζυγικής διαμάχης που εξελίχθηκε σε πάλη. Αιτία, η ζήλια.

Το μοιραίο πάθος

Και εδώ αρχίζει η διαστροφή. Για να αποφύγει την κατηγορία του μη προσχεδιασμένου φόνου ο Φραντζής, τεμάχισε το άψυχο σώμα της γυναίκας του σε δεκαέξι κομμάτια τα οποία πέταξε σε απομακρυσμένους κάδους απορριμμάτων. Για κακή του τύχη όμως, ένας ρακοσυλλέκτης ανακαλύπτει τις σακούλες με το διαμελισμένο πτώμα και μια απόδειξη από κρεοπωλείο της περιοχής όπου διέμενε το ζευγάρι, γίνεται η αιτία για την αναγνώριση του πτώματος, μιας και ο δολοφόνος είχε φροντίσει να παραμορφώσει το κεφάλι του θύματος ώστε να μην αναγνωρίζεται.

Η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΑΣΩΣΗ, ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ…

Σίγουρα θα σκεφτεί ο καθένας πώς ο σεναριογράφος της ταινίας το παρατράβηξε με τη σκηνή διάσωσης επιβάτη από αεροπλάνο που έπεσε στη θάλασσα, και κολύμπησε κοντά στη μισή ώρα, για να φθάσει στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Κι όμως, η ιστορία είναι αληθινή. Ο ένας από τους 49 επιβάτες πτήσεως από Κέρκυρα με προορισμό την Αθήνα, άνοιξε την πόρτα του αεροσκάφους πέταξε τα ρούχα του και βούτηξε στα νερά. Κι απ’ αυτόν έγινε πρώτα γνωστό, ότι το αεροπλάνο που «χάθηκε» από τα ραντάρ του αεροδρομίου του Ελληνικού, βρισκόταν στη θάλασσα.

Χρειάστηκε να περάσουν κάποια λεπτά της ώρας για να συνειδητοποιήσουν οι νοσοκόμες της βραδυνής βάρδιας στο ΠΙΚΠΑ Βούλας τι τους είπε ο τυχερός και τολμηρός επιβάτης, στο όνομα Ν. Στεφάνου. Ότι το αεροπλάνο από την Κέρκυρα έπεσε στη θάλασσα, εγώ σώθηκα, ειδοποιήστε την Ολυμπιακή… Συνέβη στις 21 Οκτωβρίου, το 1972.

Ένα μόλις λεπτό πριν προσγειωθεί το αεροπλάνο έγινε το κακό. Μία σκηνή απόλυτης αγωνίας, λες σε θριλερική ταινία καταστροφής. Ο ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας ενημερώνει τον πιλότο ότι μπροστά του υπάρχει σύννεφο, τι θα κάνει; Θα ''μπεις'' μέσα ή θα καθυστερήσεις την προσγείωση, και θα επανέλθεις;

- Προσγειώνομαι τώρα!

ΜΕ ΤΟ ΜΠΑΜΠΑΚΙ ΕΣΦΑΖΕ ΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΟΥΣ

Δεν το έχω πει για κανέναν, το γράφω για πρώτη φορά για κάποιον κι αυτός είναι ο Art Buchwald. Οπότε μου ‘ρχεται στη σκέψη αυτός ο άνθρωπος νοιώθω μια συγκίνηση, ένα τρέμουλο με πιάνει, λες να με διαπερνά ηλεκτρικό ρεύμα. Το επάγγελμα του ήταν «ευθυμογράφος», έγραφε κάθε μέρα ένα χρονογράφημα που το δημοσίευαν ταυτόχρονα 30 αμερικάνικες εφημερίδες. Καυστική πένα, με χιούμορ και απόλυτα προσωπικό ύφος. Έσφαζε με το μπαμπάκι, τους πάντες. Ουδείς γλύτωσε, όσο ισχυρός κι αν ήταν.

Οι ατάκες του Αρτ Μπούχβαλντ έχουν μείνει, χωρίς υπερβολή έχουν γράψει Ιστορία. Και επειδή ήταν ετοιμοθάνατος και αργούσε να πεθάνει ο απίστευτος αυτός γραφιάς, δηκτικός και αυτοσαρκαστικός, έκανε την πλάκα του για το επερχόμενο τέλος του. «Έχω βάλει τον Χάρο σε αναμονή, η κατάσταση εξελίσσεται σε χάπενινγκ».

Στο γραφείο τον επισκέπτονταν τα παιδιά του, τα εγγόνια του, προσωπικότητες της Αμερικής, ξένοι πρέσβεις, εκδότες, από το σόϊ των Κένεντυ, ένας σωρό κόσμος. «Με τόση παρέα δεν μου κάνει καρδιά να πεθάνω…».

Γεννήθηκε το 1925 το άγνωστο εβραιόπουλο Αρτ Μπούχβαλντ που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και στα 17 του, αφού εγκατέλειψε το σχολείο, κατατάχθηκε στους πεζοναύτες. Μετά το παγκόσμιο πόλεμο σπούδασε φιλολογία αλλά δεν πήρε το δίπλωμα του. Δημοσιογραφία ξεκίνησε στα 23. Έγραψε 30 βιβλία και για το σατιρικό του σχόλιο βραβεύτηκε με Πούλιτζερ.

«Αντί να μας απασχολεί το τι συμβαίνει μετά θάνατο, καλύτερα να ψαχτούμε γιατί βρεθήκαμε εδώ. Προσωπικά, υποθέτω, για να κάνω τους άλλους να γελάνε. Ειλικρινά έζησα μια υπέροχη ζωή – Αρτ Μπούχβαλντ».

Το DNA των φτωχών και οι δημοκρατίες της Wall Street

«Όσοι πλουτίζουν πιθανότατα συγκαταλέγονται στους πλέον έντιμους ανθρώπους της κοινωνίας. Θα σας το πω ξεκάθαρα: Οι 98 στους 100 πλούσιους της Αμερικής είναι έντιμοι.

Γι’ αυτό είναι πλούσιοι. Γι’ αυτό τους εμπιστεύονται χρήματα. Γι’ αυτό δημιουργούν τεράστιες επιχειρήσεις και βρίσκουν πολλούς ανθρώπους πρόθυμους να εργαστούν γι’ αυτούς. Επειδή είναι έντιμοι.

Εκφράζω συμπάθεια για τους φτωχούς, όμως οι φτωχοί που αξίζουν τη συμπάθεια μας είναι ελάχιστοι. Είναι λάθος να συμπονούμε κάποιον που έχει τιμωρήσει ο θεός για τις αμαρτίες του. Ας θυμόμαστε ότι κάθε φτωχός στην Αμερική περιήλθε σ’ αυτή την κατάσταση εξαιτίας των ελαττωμάτων του.»

Αυτό το απόσπασμα ομιλίας θα μπορούσε να θεωρηθεί σύγχρονο, αν δεν περιείχε τη φράση «που έχει τιμωρήσει ο θεός για τις αμαρτίες του». Ένας νεοφιλελεύθερος δεν θα μιλούσε για τον θεό, αλλά μόνο για την τεμπελιά και την ανικανότητα (και λοιπά ελαττώματα) κάποιων ατόμων -που συνήθως εκμεταλλεύονται το κοινωνικό κράτος και σπαταλάνε τα επιδόματα.

Ίσως κάποιοι να ανέφεραν και το DNA των τεμπέληδων μεσογειακών (σε αντίθεση με τους άρειους βόρειους) ή των κατώτερων μαύρων-λατίνων-ασιατών (σε αντίθεση με τους ανώτερους λευκούς).

Αυτή η φράση «περί εντιμότητας των πλουσίων» ειπώθηκε απ’ τον νομικό, ιερέα και συγγραφέα Ράσελ Κόνγουελ, στα χρόνια που ακολούθησαν τον Αμερικανικό Εμφύλιο (μετά το 1865), στις διαλέξεις που έδινε σε όλη τη χώρα, μιλώντας σε εκατομμύρια ακροατές για το δίκιο των πλουσίων και την ανικανότητα των φτωχών.

Στον 19ο αιώνα ο καπιταλισμός αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τα κοινωνικά κινήματα, τις απεργίες, τις εξεγέρσεις, τη δυσαρέσκεια των φτωχών όπως οι προκάτοχοι βασιλιάδες και φεουδάρχες (το Κομμουνιστικό Μανιφέστο εκδόθηκε το 1848 κι ο αναρχισμός του Μπακούνιν «ιδρύθηκε» το 1870).

Γράφει ο Χάουαρντ Ζιν:
«Η επιβολή ελέγχου στη σύγχρονη εποχή απαιτούσε κάτι περισσότερο απ’ τη βία και τους νόμους.
Απαιτούσε να διδαχθεί ο πληθυσμός ότι όλα έβαιναν καλώς. Έτσι τα σχολεία, οι εκκλησίες και τα λαϊκά αναγνώσματα δίδασκαν ότι το να είναι κάποιος πλούσιος αποτελούσε σημάδι ανωτερότητας κι ότι η φτώχεια ήταν σημάδι προσωπικής αποτυχίας.»

Μεταμορφώστε τις Κρεμάστρες (και την Ντουλάπα) σας με Λιγότερα από 15 Ευρώ!

Κι όμως: με λίγα χρήματα μπορείτε να δώσετε νέα ζωή στη ντουλάπα και τις κρεμάστρες σας, μεταμορφώνοντάς τις από απλά καθημερινά αντικείμενα σε ένα στιλάτο αξεσουάρ.

Η ντουλάπα σας σας προκαλεί χασμουρητά αλλά δε φταίνε τα ρούχα σας; Σας έχουμε τον πιο οικονομικό τρόπο για να την αναβαθμίσετε και να της δώσετε τη λάμψη και το glam που της αξίζει. 

Για να πάρετε μια ιδέα για το τι σας... περιμένει παρακάτω, θα σας δώσουμε ένα μικρό clue: ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός.

Τι θα χρειαστείτε:

Χρυσό σπρέι
Πλαστικές κρεμάστρες
Λίγο χαρτόνι

Τo άδοξο τέλος μεγάλων ανδρών της αρχαίας Ελλάδας

by kostastz

Τι θάνατο επεφύλασσαν οι συμπατριώτες τους στους Αριστοτέλη, Πυθαγόρα, Πρωταγόρα, Θουκυδίδη, Παυσανία και αρκετούς ακόμη

Ονόματα του αρχαίου ελληνικού κόσμου που προκαλούν σήμερα ρίγη με το μέγεθος και το ανάστημά τους ήταν στα χρόνια τους απλοί άνθρωποι της εποχής τους.

Κορυφαίες προσωπικότητες όλοι στον τομέα τους, κόμιζαν γνώσεις και θριάμβους και οδηγούσαν τις εξελίξεις, μόνο που δεν ήταν όλοι έτοιμοι να τους αναγνωρίσουν τα διανοητικά ή στρατιωτικά κατορθώματά τους.

Οι επόμενες χιλιετίες θα υποκλίνονταν βέβαια στον ηρωισμό και τις ξακουστές συνεισφορές τους στο πνεύμα, τα γράμματα, τις τέχνες ή τον πόλεμο, στο ίδιο τους το μεγαλείο δηλαδή, μόνο που η αποθέωση έμελλε να έρθει αιώνες αργότερα.

Γιατί στα δικά τους τα χρόνια γνώρισαν αμφισβήτηση, φθόνο, εξορία ή ακόμα και θάνατο, κι αυτό από τις δικές τους πατρίδες και τα χέρια των συμπολιτών τους. Ανθρώπων που ευεργέτησαν με τη δράση τους και θα περίμεναν ενδεχομένως μια άλλη αντιμετώπιση.

Άλλοτε τραγικό και άλλοτε απλώς άδοξο, αυτό ήταν το φυσικό τέλος μιας σειράς από μεγάλες μορφές της ελληνικής αρχαιότητας, αφού πραγματικό τέλος δεν θα είχαν ποτέ…

Σωκράτης

Ο ογκόλιθος του αρχαιοελληνικού πνεύματος, η ίδια η τομή στη σκέψη των προγόνων μας, αφού λειτούργησε ως αλογόμυγα για την αθηναϊκή κοινωνία και επηρέασε όσο κανείς τη σκέψη της εποχής του, πήγε να συναντήσει την τραγική μοίρα που του επεφύλαξαν οι σύγχρονοί του.

«Αδικεῖ Σωκράτης, οὓς μὲν ἡ πόλις νομίζει θεοὺς οὐ νομίζων, ἕτερα δὲ δαιμόνια καινά εἰσηγούμενος· ἀδικεῖ δὲ καὶ τοὺς νέους διαφθείρων. Τίμημα θάνατος», αυτή ήταν η ετυμηγορία του Δικαστηρίου της Ηλιαίας στη μήνυση που έγινε στον μεγάλο φιλόσοφο από έναν ποιητή, έναν πολιτικό και έναν ρήτορα κατά το 399 π.Χ. Τον κατηγορούσαν για ασέβεια προς τους θεούς αλλά και για διαφθορά των νέων και τον καταδίκασαν τελικά σε θάνατο, αυτή την εξέχουσα μορφή της αθηναϊκής κοινωνίας.

Όπως ξέρουμε, ο Σωκράτης υποδέχτηκε το τέλος του με το κεφάλι ψηλά. Στις 30 ημέρες που περίμενε την εκτέλεσή του αρνήθηκε μάλιστα να αποδράσει από το δεσμωτήριό του, καθώς ήταν πρωτίστως νομοταγής πολίτης και δεν ήθελε να παραβεί την ηθικότητα με την οποία είχε ζήσει τον βίο του. Ήπιε τελικά το κώνειο, πιστός στους νόμους της πόλης του, και πέρασε στην αθανασία με τον κολοσσιαίο αντίκτυπο της σκέψης του.

Όταν ο Ζίγκμουντ Φρόυντ ανέβηκε στην Ακρόπολη έπαθε «σύγχυση της μνήμης»

Πώς αποτύπωσε ο ίδιος τα συναισθήματά του - Διαβάστε την επιστολή του

Μια επίσκεψη στην Ακρόπολη μπορεί να προκαλέσει πολλά και διάφορα συναισθήματα. Ο δέκτης των εικόνων, ο άνθρωπος δηλαδή, είναι ικανός να φτάσει από τα επίπεδα της απλής παρατήρησης ενός αρχαίου θαύματος σε αυτά της απόλυτης έκστασης και θαυμασμού.

Αυτό αφορά όλους τους ανθρώπους. Κανείς δεν αποτελεί εξαίρεση. Ούτε καν ένα από τα σπουδαιότερα μυαλά της ανθρωπότητας. Ο Ζίγκμουντ Φρόυντ. Ο πατέρας της ψυχανάλυσης επισκέφθηκε τον Ιερό βράχο τον Σεπτέμβριο του 1904 σε ηλικία 48 ετών.

Όπως ο ίδιος αναφέρει σε κείμενα του τα οποία διασώθηκαν για εκείνη την επίσκεψη, οι ώρες που πέρασε στην Ακρόπολη, ήταν εξαιρετικά σημαντικές. Ο Φρόυντ για εκείνη την εμπειρία του έγραψε ένα γράμμα στον φίλο του Romain Rolllan στο οποίο του εξηγούσε πως ήταν σαν να μην πίστευε ότι το μνημείο αυτό, για το οποίο τόσα είχε μάθει και διαβάσει, υπήρχε όντως!

Έπαθε αυτό που ο ίδιος ονόμασε «σύγχυση της μνήμης»! Με σημερινούς όρους, αυτό που βίωσε ο Φρόυντ στην Ακρόπολη ονομάζεται σύνδρομο «αποπροσωποποίησης – αποπραγμάτωσης» (depersonalization-derealization). Δεν αποτελεί μια μορφή ψύχωσης, αφού ο «ασθενής» διατηρεί την αντίληψη του εξωτερικού κόσμου.

Κορυφαίοι αναλυτές της ψυχιατρικής αναφέρουν πως την αίσθηση της αποπροσωποποίησης την αποτύπωσε ο Νορβηγός ζωγράφος Μούνχ στον διάσημο πίνακά του «Κραυγή». Χρειάστηκαν 32 ολόκληρα χρόνια μετά από εκείνη την επίσκεψη στην Ακρόπολη για να καταφέρει ο ίδιος ο Φρόυντ να αναλύσει σε ικανοποιητικό βαθμό εκείνη την εμπειρία.

Η μοναδική επίσκεψη του θεμελιωτή της ψυχανάλυσης στην Αθήνα

Ο Ζίγκμουντ Φρόυντ πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα (για πρώτη και τελευταία φορά) στις 3 Σεπτεμβρίου του 1904. Πριν παραθέριζε μαζί με τον αδερφό του στην Τεργέστη. Αρχικά τα δυο αδέρφια ήθελαν να πάνε στην Κέρκυρα αλλά κάτι ο μεγάλος καύσωνας που είχε «χτυπήσει» εκείνη την περίοδο το νησί των Φαιάκων, κάτι το γεγονός πως τα δρομολόγια του ατμόπλοιου της εταιρείας Lloyd με το οποία θα ταξίδευαν ήταν πιο βολικά, και κάπως έτσι κατέληξαν στην Αθήνα.

Το μεσημέρι της 3ης  Σεπτεμβρίου 1904, τα δυο αδέλφια φτάνουν στην Αθήνα. Διανυκτερεύουν στον πρώτο όροφο του ξενοδοχείου «Αθηνά», στο δωμάτιο 31. Ο Φρόιντ γράφει στη σύζυγό του Mάρθα για εκείνες τις ώρες στην ελληνική πρωτεύουσα: «Φόρεσα το καλλίτερο πουκάμισο και ανέβηκα στο λόφο της Ακροπόλεως, για δύο ώρες στις 3 Σεπτεμβρίου, για ολόκληρη την ημέρα στις 4 Σεπτεμβρίου» και διηγείται με γλαφυρό τρόπο πως η Ακρόπολη υπερβαίνει κάθε τι που έχει δει μέχρι τότε, ή που μπορεί να φανταστεί κανείς.

Είναι κουρασμένη η ψυχή σας; Να γιατί και πώς να το διορθώσετε..

Όλοι έχουμε στιγμές στην ζωή μας που δεν νιώθουμε καλά και δεν έχουμε έμπνευση.

Όλοι έχουμε στιγμές όπου νιώθουμε κουρασμένοι και χρειαζόμαστε απεγνωσμένα ξεκούραση.

Ακόμα και αν κοιμάστε τις απαραίτητες 8 ώρες κάθε βράδυ, αν η ψυχή σας είναι κουρασμένη θα εξακολουθείτε να ξυπνάτε με λίγη ενέργεια και εξαντλημένοι.

Όταν η ψυχή σας είναι κουρασμένη, είναι συχνά σημάδι πως ζείτε χωρίς να είστε ευθυγραμμισμένοι με τον σκοπό σας.

Η ενέργεια της ψυχής σας ρέει μέσα σας και όταν χάνετε την σύνδεση με αυτή τη ροή, η ενέργεια σας μπορεί να αποδυναμωθεί. Σαν να αρχίζει να τρεμοπαίζει η εσωτερική σας φλόγα.

Οι περισσότεροι από εμάς ξέρουμε πότε η ψυχή μας είναι κουρασμένη από τον τρόπο που αισθανόμαστε κάθε μέρα, αλλά υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να προσδιορίσουμε αν η ψυχή μας είναι κουρασμένη.

Τρίψτε τα χέρια σας γρήγορα για μια στιγμή για να παράγετε ηλεκτρικό φορτίο ανάμεσα τους. Αφού τρίψετε τα χέρια σας για περίπου 30 δευτερόλεπτα, αργά απομακρύνετε τα.

Νιώθετε ζεστασιά και μια ισχυρή δόνηση να προέρχεται από τα χέρια σας; συνεχίστε να τα απομακρύνετε ακόμα περισσότερο μέχρι που να μην νιώθετε άλλο την ενέργεια ανάμεσα τους.

Αν δεν αισθάνεστε καμιά ενέργεια ή αν αυτή σταματήσει πριν τα χέρια σας φτάσουν στο πλάτος των ώμων, θα μπορούσε να είναι σημάδι πως η ενέργεια σας είναι εξαντλημένη και η ψυχή σας κουρασμένη.

Τα 10 κύρια πράγματα που μπορούν να κάνουν την ψυχή σας να αισθάνεται κουρασμένη:

Αιδώς: Η κυρίαρχη τιμωρός δύναμη όλων των γενναίων ανδρών.

Στην ελληνική αρχαιότητα εννοούσαν την αιδώ ως προσωποποιημένη θεότητα, αλλά και ως συναίσθημα, προσωποποίηση της συστολής και της ντροπής. Η αιδώς είναι για τους αρχαίους μια έννοια σύνθετη, της οποίας το σημασιολογικό περιεχόμενο δεν μπορεί να αποδοθεί στα νέα ελληνικά με μια λέξη, είναι η ηθικότητα, η ηθική συνείδηση, ο σεβασμός στους άγραφους νόμους, το φιλότιμο, ο αυτοσεβασμός. 
Γενικά εκφράζει το συναίσθημα της ντροπής την οποία νιώθει ο άνθρωπος για κάθε πράξη του που αντιβαίνει στον καθιερωμένο ηθικό κώδικα του κοινωνικού του περιβάλλοντος. Αυτή η ντροπή πλησιάζει περισσότερο προς την έννοια του σεβασμού και της σεμνότητας και δεν έχει σχέση με τις ενοχές και τις τύψεις.  Η θετική ανταπόκριση στις κρίσεις των άλλων εκφράζεται με τη λέξη αιδώς, στην οποία αντιστοιχεί η νεοελληνική ντροπή, ενώ η πράξη που απορρέει από την αιδώ δηλώνεται με το ρήμα αἰδέομαι: «ντρέπομαι, τιμώ κάποιον, τον σέβομαι ευλαβούμαι, δείχνω θρησκευτικό σεβασμό για θεούς, τάφους, όρκους, νεκρούς για ασθενείς ομάδες πληθυσμού, νεαρές παρθένες, γέροντες, ικέτες» ή κατά μία άλλη ερμηνείαπροέρχεται από το ρήμα «αίθω», «καίω», είναι δηλαδή μια εσωτερική φλόγα που κάποτε φανερώνεται και στο πρόσωπο σαν κοκκίνισμα.
Η αιδώς έχει αποτρεπτικό κατά βάση χαρακτήρα. Ωστόσο, η λειτουργία της αιδούς δεν είναι μόνο αποτρεπτική αλλά και έμμεσα προτρεπτική, υποδεικνύοντας την εκτέλεση μιας εναλλακτικής πράξης που είναι κοινωνικά αποδεκτή.
Κατά τον Αριστοτέλη, η αιδώς, δεν ανήκει στις αρετές, αλλά στα πάθη.
Η Αρετή κατ’ αυτόν, είναι ενεργητική ιδιότης της ψυχής. Η Αιδώς όμως είναι παθητική διάθεση της ψυχής, αξία επαίνου, κατέχει θέση ντροπαλότητας, όταν ο άνθρωπος τρέμει μη παρεξηγηθεί. Και ο Πλάτωνας στο έργο του αναφέρει δύο σχετικούς με την αιδώ μύθους. Στον Πρωταγόρα αναφέρει ότι ο Ζευς, όταν θέλησε να προλάβει την εξόντωση του ανθρωπίνου γένους, η οποία επέκειτο να γίνει, έστειλε τον Ερμή να εμφυτεύσει στις ψυχές των ανθρώπων την Αιδώ και την Δίκη. Στους Νόμους γράφει, πως ο Κρόνος κατά την περίοδο του χρυσού γένους των ανθρώπων έβαλε επόπτες των ανθρώπων τους Δαίμονες, για να εξασφαλίσει την: «Ειρήνη, αιδώ, ευνομίαν, και αφθονίαν δίκης».