ιά το τί είναι γεωπολιτική, μιά εισαγωγική ματιά εδώ.
Κατ’ εμένα, όμως, η γεωπολιτική είναι μία προτεστάντικη ψευδεπιστήμη(όπως πχ οι οικονομικές σπουδές) του 19ου αιώνα, η οποία προσπαθεί να δικαιολογήσει τ’ αδικαιολόγητα. Δηλαδή, γιά παράδειγμα οι Αγγλοσάξωνες προσπαθούσαν καί προσπαθούν να εφεύρουν μία «ανάγκη», ώστε να δικαιολογήσουν στα μάτια του κόσμου τις αποικιοκρατικές τους τάσεις. Κι οι Γερμαναράδες του Γ’ Ράϊχ (που τους ακολούθησαν) προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν το γιατί «έπρεπε» να ορμήσουν προς Ανατολάς καί να καβαλλήσουν τους υπόλοιπους στο σβέρκο.
Φυσικά, τη γεωπολιτική ακολουθεί η γεωστρατηγική – δηλαδή η αιτιολόγηση ( ; ) του γιατί εμείς οι «μεγάλοι» θα μπουκάρουμε ενόπλως στις χώρες των «μικρών» καί θα τους γ.μήσουμε το σπίτι.
Την παπάρα αυτή των προτεσταντών (καί των όπισθεν αυτών κρυπτομένων ιουδαίων) την έχουν μιμηθεί -μεγάλη δύναμη ο μιμητισμός, «μή χάσουμε» τον θησαυρό…- και οι καθολικοί (Γαλλία), αλλά καί οι ορθόδοξοι (Ρωσσία).
Αν παρατηρήσουμε καλά τους χάρτες της Γουΐκι, θα δούμε ότι ουσιαστικά (καί αδιάφορα από γεωπολιτική «σχολή») ο κόσμος χωρίζεται στα τέσσερα. Ως εξής:
Ένθα το πάνω αριστερά τεταρτοσφαίριο είναι το …Κολωνάκι (που έχει δικαιώματα να πατάει από κάτω όποιον γουστάρει), το πάνω δεξιά τρώγεται καί δεν τρώγεται (ανάλογα τα κέφια), καί τα δύο κάτω είναι ντίπ αούγκαγκα καί κατοικούνται από νομιστεράκια προς εκμετάλλευσιν.
Αυτό το έχουν επιβεβαιώσει πολλές φορές οι «πολιτισμένοι» Δυτικοί (του …Κολωνακίου). Πχ ο ντε Γκώλλ είχε πεί ότι ονειρεύεται μία Ευρώπη από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια. Ο δέ Χίτλερ (πρό αυτού) είχε προσπαθήσει να κατακτήσει όλη αυτή την Ευρώπη ενόπλως. Ανατολικώτερα από τα Ουράλια, παναπεί, ευρίσκεται ένα ασιατικό χάος, το οποίο πχ ο Χίτλερ ήθελε να το μασουλήσει με την ησυχία του (υπέδαφος κτλ) μαζί με τους Ιάπωνες συμμάχους του. Καί το οποίο, υπό κανονικές συνθήκες, ποιός αδειάζει να το χέσει.
Πιστεύω, ήδη καταλαβαίνετε το σκεπτικό της γεωστρατηγικής.
Συντόμως πως: όλη αυτή η ιστορία «δικαιολογεί» τις εμπορικές καί στρατιωτικέςεπεκτάσεις κάποιων, εναντίον κάποιων άλλων. Το χοντρό λάθος, όμως, που κάνει, είναι η χρονική στατικότητα. Δηλ. οι λαοί στα (σύμφωνα με τους προτεστάντες) «χεσμένα» τεταρτοσφαίρια θα βρίσκονται συνεχώς στο ίδιο χαμηλό πολιτισμικό επίπεδο, διότι δεν παράγεται έργο, αν δεν υπάρχει διαφορά δυναμικού. Βέβαια, οι βλαμμένοι οι προτεστάντες δεν λαμβάνουν υπ’ όψη τους ούτε τα δορυφορικά ΜΜΕ, ούτε το Διαδίκτυο, που τους μπάζουν όλους στη σύγχρονη εποχή, θέλουν δε θέλουν – κι απ’ την άλλη, μιλάνε γιά «παγκοσμιοποίηση». (Καί πώς θα την κάνουν, αριστοκράτες καί νομιστεράκια μαζί; Δεν μας το εξηγούν.)
