Η ζωή έχει αναβληθεί

Αν κάτι μου έκανε εντύπωση τα φετινά -καθόλου γιορτινά- Χριστούγεννα, ήταν πως από τα τραπέζια και τις παρέες απουσίαζαν οι πολιτικές συζητήσεις

Κάποια σχόλια για την πολιτική ακούγονταν αλλά ήταν ανεκδοτολογικού χαρακτήρα.

Οι περισσότεροι Έλληνες μοιάζουν να έχουν αποδεχτεί πως η χώρα ελέγχεται πλήρως.

Υποθέτω πως δεν είμαι ο μόνος που βλέπει τον συμβιβασμό.

Το καλό της υπόθεσης είναι πως έχουν πάψει οι κομματικές αντιπαραθέσεις. Καιρός ήταν.

Όταν η χώρα σου ελέγχεται από άλλους, καταλαβαίνεις κάποια στιγμή -αν δεν είσαι εντελώς γκάου ή κομματόσκυλο ή «πνευματικός άνθρωπος»- πως δεν έχει καμία σημασία ποιο κόμμα είναι στην κυβέρνηση.

Βέβαια, όλα αυτά μπορεί να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη.

Εδώ και εφτά χρόνια, από την χρεοκοπία της χώρας και μετά, κάθε χρονιά η οικονομική κατάσταση είναι χειρότερη από την προηγούμενη χρονιά.

Όλο και περισσότερο ακούω τελευταία πως η χώρα έπρεπε να έχει πάει σε πτώχευση το 2010 αλλά ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω.

Δεν ήταν, λέει, έτοιμοι οι Έλληνες για πτώχευση και έξοδο από το ευρώ το 2010, οπότε μάλλον ήταν απόλυτα έτοιμοι για όλα αυτά που τους έχουν συμβεί από τότε μέχρι σήμερα, και για αυτά που θα ακολουθήσουν τις επόμενες δεκαετίες.

Λογικά, θα έρθει η στιγμή που τα πράγματα θα φτάσουν στο απροχώρητο για τους πολίτες, και τότε όλα είναι πιθανά.

Ακόμα και μια μαζική εξέγερση.

Φυσικά, πιο πιθανό είναι οι εξελίξεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες -όπως και η προεδρία Τραμπ στις ΗΠΑ- να επηρεάσουν την κατάσταση στην Ελλάδα παρά να αντιδράσουν οι Έλληνες συνειδητά.

Πολλοί θεωρούν πως το 2016 ήταν μια πολύ κακή χρονιά για την ανθρωπότητα.

Έφυγαν 13… Ο θάνατός του Τζόρτζ Μάικλ σφραγίζει μια τραγική χρονιά για τη μουσική

A woman lights a candle as flowers and tributes lay outside the home of late British singer-songwriter George Michael in London, Britain, 26 December 2016. Michael died at his home in Goring, Oxfordshire on 25 December. He was 53. EPA, ANDY RAIN

O θάνατος του βρετανού σταρ της ποπ Τζορτζ Μάικλ, ανήμερα των Χριστουγέννων, έρχεται να κλείσει μια τραγική χρονιά (2016) για τη μουσική μετά τον θάνατο του Ντέιβιντ Μπόουι και του Πρινς, μεταξύ άλλων.

Ντέιβιντ Μπόουι: Το ίνδαλμα της γκλαμ-ροκ βύθισε στο πένθος εκατομμύρια θαυμαστές του πεθαίνοντας στις 10 Ιανουαρίου, μόλις δύο ημέρες πριν από την κυκλοφορία του τελευταίου του δίσκου «Blackstar» την ημέρα των 69ων γενεθλίων του. Πρωτοπόρος και δημιουργικός μέχρι τον θάνατο του, ο Μπόουι υπέφερε από καρκίνο αλλά μόνο οι οικείοι του ήξεραν τη μάχη που έδινε κατά της νόσου.

Γκλεν Φρέι: Συνιδρυτής και αρχηγός του αμερικανικού συγκροτήματος Eagles πεθαίνει στις 18 Ιανουαρίου, σε ηλικία 67 ετών, έπειτα από χρόνια αρρώστιας. Μετά τη μεγάλη επιτυχία του “Hotel California”, οι Eagles ήταν μεταξύ των συγκροτημάτων με τις μεγαλύτερες πωλήσεις δίσκων στην ιστορία της αμερικανικής ροκ.

Πολ Κάντνερ: Συνιδρυτής και εμπνευστής του ροκ συγκροτήματος Jefferson Airplane, του οποίου η ψυχεδελική μουσική ήταν κάτι σαν φυσική μουσική υπόκρουση στη δεκαετία του 1960 και στην εποχή των χίπις. Ο Κάντνερ πεθαίνει στις 28 Ιανουαρίου, σε ηλικία 74 ετών, από καρδιακή προσβολή.

Μορίς Γουάιτ: Ιδρυτής του συγκροτήματος Earth, Wind & Fire είχε συνθέσει μικρά υπέροχα ποπ κομμάτια εμπνευσμένα από τη φανκ.

Το συγκρότημα συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που είχαν τις μεγαλύτερες πωλήσεις δίσκων στην ιστορία της μουσικής. Ήταν αναμφίβολα το πρώτο αφρο-αμερικανικό συγκρότημα που είχε μεγάλη απήχηση στο λευκό κοινό. Ο Μορίς Γουάιτ πέθανε σε ηλικία 74 ετών στις 4 Φεβρουαρίου, αφού βασανίστηκε πολλά χρόνια από τη νόσο του Πάρκινσον.

Κιθ Έμερσον και Γκρεγκ Λέικ: Ο Έμερσον, ένας από τους πρωτοπόρους του συνθεσάιζερ στη ροκ μουσική, αυτοκτονεί στο σπίτι του στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια, στις 11 Μαρτίου. Ο μπασίστας και τραγουδιστής Γκρεγκ Λέικ αλλά και φίλος του στο συγκρότημα Emerson, Lake & Palmer, στο κορυφαίο τρίο της progressif rock, πεθαίνει από καρκίνο, εννέα μήνες αργότερα, στις 7 Δεκεμβρίου σε ηλικία 69 ετών, στο Λονδίνο.

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΙΠΩΘΗΚΕ ΠΟΤΕ...

Ο Ήλιος μας! Από το 10.000 προ Χριστού η ιστορία είναι γεμάτη από μαρτυρίες για το σεβασμό και την λατρεία για αυτόν. Κι είναι απλό το γιατί, καθώς κάθε πρωί ο Ήλιος ανέτελλε κι έφερνε φως ζεστασιά και ασφάλεια, προστατεύοντας τον άνθρωπο από το κρύο σκοτάδι της νύχτας. Χωρίς αυτόν οι καλλιέργειες και τα σιτηρά δεν θα μεγάλωναν και δεν θα υπήρχε ζωή στον πλανήτη. Αυτά τα γεγονότα κάνουν τον ήλιο το πιο λατρευτό αντικείμενο αιωνίως. Αντίστοιχα, έδιναν μεγαλύτερη σημασία και στα άστρα. Με την παρακολούθηση των άστρων μπορούσαν να προσμένουν γεγονότα που εμφανίζονταν σποραδικά όπως εκλείψεις και πανσέληνοι. Κατηγοριοποίησαν τις αστρικές ομάδες σε αυτό που σήμερα αποκαλούμε αστερισμούς. Ο ζωδιακός κύκλος, ένα από τα πιο παλιά σύμβολα της ανθρώπινης ιστορίας. Αναπαριστά το πέρασμα του Ηλίου από τους 12 αστερισμούς στη διάρκεια ενός έτους. Δείχνει επίσης τους 12 μήνες, τις 4 εποχές, τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες. Ο ζωδιακός κύκλος βασίζεται στο ότι οι αστερισμοί είχαν μορφή ανθρώπων ή σχημάτιζαν αντικείμενα και ζώα. Οι πρώτοι πολιτισμοί, όχι απλά λάτρευαν τον Ήλιο και τα άστρα, αλλά τους έδιναν ανθρώπινη υπόσταση κι έπλαθαν παραμυθία για την ύπαρξη τους. Ο Ήλιος, ο προσφέρων την ζωή και ο προστάτης των πάντων, θεωρούταν ο εκπρόσωπος του απρόσωπου δημιουργού, γνωστός κι ως Θεός. Ο Ήλιος-γιος του Θεού. Το φως του κόσμου. Ο σωτήρας της ανθρωπότητας. Αντίστοιχα, οι 12 αστερισμοί αντιπροσώπευαν τα μέρη του ταξιδιού του Ήλιου-γιου του Θεού. Και τους έδωσαν ονόματα που αναφέρονταν σε στοιχεία της φύσης που συνέβαιναν τις συγκεκριμένες περιόδους. Για παράδειγμα ο νεροκουβαλητής, που φέρνει τις ανοιξιάτικες βροχές. 

Αρχαία Σουμεριακά Κείμενα Αποκαλύπτουν ότι η Γη διοικούνταν από Οκτώ Αθανάτους Βασιλείς για 241.200 χρόνια (Βίντεο)

Πάνω από μια ντουζίνα αντίγραφα ενός αρχαίου κειμένου το οποίο αναφέρεται ως «Η Βασιλική Λίστα των Σουμερίων» ανακαλύφθηκαν τα τελευταία χρόνια από αρχαιολόγους σε περιοχές όπως η Βαβυλώνα, η Σούσα, και η Ασσυρία. Πιστεύεται από τους περισσότερους ότι γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της Τρίτης Δυναστείας των Ουρ, ενώ πολλοί πιστεύουν ότι γράφτηκαν νωρίτερα. Η έκδοση που ήταν η πιο καλοδιατηρημένη ονομάζεται Πρίσμα Σύνθεσης και βρίσκεται τώρα στο Μουσείο Ashmolean, όπου και παρουσιάζεται στο κοινό. Δεδομένου ότι αυτές οι λίστες ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά από ανθρώπινα όντα, συνεχίζουν να προκαλούν σύγχυση στους ιστορικούς. Το κείμενο αφηγείται, μια πολύ συναρπαστική εποχή της Ιστορίας.


Σύμφωνα με τα κείμενα, κατά τη διάρκεια αυτής εποχής, οι θεοί κυβερνούσαν τους ανθρώπους για δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Γίνονται αναφορές, για Οκτώ Βασιλείς που «κατέβηκαν από τον ουρανό» και κυβέρνησαν για μια περίοδο που διήρκησε πάνω από241.200 χρόνια. Η Αυτοκρατορία τους έληξε στην διάρκεια της Μεγάλης Πλημμύρας που κατεδάφισε τα συθέμελα της γης και οι Οκτώ Βασιλιάδες μοιραία συναντήθηκαν με το πεπρωμένο τους.

1 – 7 Ιανουαρίου: Ιδανική περίοδος για Κατασκευή Πραγματικότητας!

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι σε όλες τις αρχαίες θρησκείες και παραδόσεις δινόταν ιδιαίτερο βάρος στην περίοδο περί την 21^η Δεκεμβρίου, με την καθιέρωση ποικίλων ιεροπραξιών και εορταστικών δρώμενων. Ειδικά στην αρχαία Ελλάδα, η συγκεκριμένη περίοδος σηματοδοτεί -μεταξύ πολλών άλλων- τη γέννηση του Διονύσου, του Αδώνιδος και του ημίθεου Ηρακλέους, τη συμβολική αναχώρηση του Απόλλωνος προς την Υπερβορεία και την αναγέννηση του Φωτοδότου Ηλίου, με το «Τριέσπερον» να δεσπόζει ως εορτή που ξεκινούσε στις 22 Δεκεμβρίου και κορυφωνόταν τη νύχτα της 24^ης προς 25^η Δεκεμβρίου.

Ο λόγος για αυτήν τη «συσσώρευση» εορτών σε παγκόσμιο επίπεδο περί της 21^ης Δεκεμβρίου είναι το ότι η εν λόγω ημερομηνία ταυτίζεται με το χειμερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή την ημέρα εκείνη του έτους κατά την οποία έχουμε τη μεγαλύτερη σε διάρκεια νύχτα και τη μικρότερη -επομένως- ημέρα. Ο φυσικός ετήσιος κύκλος της περιφοράς της Γαίας περί τον Ήλιο φτάνει γύρω στις 21 Δεκεμβρίου στο ναδίρ του, για να ακολουθήσει ένας νέος κύκλος κατά τον οποίο το ηλιακό φως θα αρχίσει να αυξάνει, μέχρι να κορυφωθεί κατά το θερινό ηλιοστάσιο, στις 21 Ιουνίου.

Συνεπώς, συμβολικά -και όχι μόνο- το χειμερινό ηλιοστάσιο σηματοδοτεί μία περίοδο όπου η κυριαρχία των χθόνιων δυνάμεων και του σκότους έχει φτάσει στο απόγειό της, οπότε, ακολουθεί στο εξής μία αντίστροφη πορεία, κατά την οποία το φως και το κοσμικό καλό αναγεννάται και αρχίζει να αυξάνει την επιρροή του, μέχρις ότου «πάρει κεφάλι» μετά την εαρινή ισημερία (21/3), οπότε και η ημέρα γίνεται μεγαλύτερη από τη νύχτα. Να γιατί έχει επιλεγεί να γιορτάζουμε γύρω στο χειμερινό ηλιοστάσιο τη γέννηση όλων των ηλιακών/φωτεινών θεοτήτων παγκοσμίως.

Να, λοιπόν, γιατί καθιερώθηκε τελικά ο εορτασμός των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς αυτές τις μέρες…  

Φέτος η ιδανική περίοδος για ευχές υλοποίησης!

Ο θεός των Δελφών ως θεός της διαλεκτικής και η σημασία του δελφικού Ε

Στο επόμενο χωρίο (κεφ. 5-6) από την περίφημη δελφική πραγματεία του Πλουτάρχου Περί τοῦ ΕΙ τοῦ ἐν Δελφοῖς, ένας από τους ομιλητές, ο Θέωνας, στηριγμένος στη σύνδεση του δελφικού Ε με τον υποθετικό σύνδεσμο εἰ (=εάν), καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Απόλλωνας με τους αμφίσημους χρησμούς του καλεί τους ανθρώπους να χρησιμοποιήσουν τη διαλεκτική μέθοδο και τη δύναμη του υποθετικού συλλογισμού για να τον κατανοήσουν σωστά. Δεν είναι, συνεπώς, απλώς μάντης, αλλά Διδάσκαλος που προτρέπει τον κάθε άνθρωπο να ακολουθήσει το δικό του δρόμο της φώτισης και της αλήθειας. Τούτο το είχε κατανοήσει ήδη ο Όμηρος και ακόμη νωρίτερα ο Ηρακλής, ο Χείρων και ο Άτλαντας:

Ο Θέωνας είπε: «Ότι ο θεός είναι κατ’ εξοχήν διαλεκτικός το φανερώνουν οι περισσότεροι από τους χρησμούς. Γιατί πράγματι είναι στη δική του δικαιοδοσία και να λύνει και να προκαλεί αμφιβολίες. Επιπλέον, όταν δόθηκε κάποτε χρησμός να διπλασιάσουν το βωμό στη Δήλο -ένα καθήκον που απαιτεί εξαιρετική τριβή με τη γεωμετρία— ο Πλάτωνας είπε ότι ο θεός δεν προστάζει αυτόν καθαυτό το διπλασιασμό, αλλά προτρέπει τους Έλληνες να ασχοληθούν με τη γεωμετρία. Με τον ίδιο τρόπο ο θεός, διατυπώνοντας αμφίσημους χρησμούς, μεγαλύνει και συστήνει τη διαλεκτική ως αναγκαία για όσους πρόκειται να τον κατανοήσουν με ορθό τρόπο.

Stratfor: Γιατί το 2017 θα αποφασιστεί το μέλλον της Ευρώπης

Οι κάλπες που στήνονται στην Ευρώπη θα καθορίσουν την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το Stratfor.

Του χρόνου τέτοια εποχή, η ευρωζώνη μπορεί να μας έχει… αφήσει χρόνους.

Παρά τις μικρές πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο, το γεγονός πως η κατάρρευση της νομισματικής ένωσης αποτελεί πιθανότητα, λέει πολλά για το μέγεθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ευρώπη.

Από τότε που έπληξαν την Ευρώπη η χρηματοπιστωτική, η οικονομική και η πολιτική κρίση, πριν από σχεδόν μια δεκαετία, η Ευρώπη έχει περάσει πολλές δύσκολες στιγμές.

Όμως το 2017 θα είναι η πιο σημαντική χρονιά για τη συνέχεια της ευρωζώνης, καθώς τα πολιτικά και οικονομικά ρίσκα φτάνουν στην «καρδιά» του μπλοκ, στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία.

Οι απειλές για την Ευρωπαϊκή Ενωση και την ευρωζώνη γίνονται εντονότερες καθώς εξαπλώνονται στα μεγαλύτερα μέλη του μπλοκ.

Αν και οι υπερεθνικές δομές της Ευρώπης θα μπορούσαν πιθανότατα να επιβιώσουν μιας αποχώρησης της Ελλάδας από την ευρωζώνη, ή της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για παράδειγμα, ωστόσο πιθανότατα δεν θα μπορούσαν να ξεπεράσουν την αποχώρηση της Γερμανίας, της Γαλλίας ή της Ιταλίας.

Οι χώρες αυτές όχι μόνο έχουν τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, αλλά είναι και οι βασικές δυνάμεις που κινούν τη διαδικασία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Το επόμενο έτος, μια σειρά γεγονότων θα θέσει σε δοκιμασία τις θεμελιώδεις δομές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι πιο σοβαρές προκλήσεις του μπλοκ θα έρθουν από τη Γαλλία και την Ιταλία, οι οποίες πλήττονται από χαμηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης και υψηλά επίπεδα ανεργίας.

Το αίσθημα κατά της παγκοσμιοποίησης είναι ισχυρό σε μεγάλα κομμάτια των πληθυσμών των δυο χωρών, που θέλουν να προστατεύσουν την οικονομία τους από τις αντιλαμβανόμενες απειλές της μετανάστευσης και του ελεύθερου εμπορίου.

Εν τω μεταξύ, πολλοί Γάλλοι και Ιταλοί ψηφοφόροι είναι δύσπιστοι έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτικών κομμάτων του κατεστημένου που τη στηρίζουν.

Ήδη, και οι δυο χώρες είναι «πρόσφορο έδαφος» για πολιτικές δυνάμεις που ορκίζονται να πολεμήσουν την παγκοσμιοποίηση και να αντιστρέψουν τη διαδικασία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης.


Δυο σενάρια για τη Γαλλία και την Ιταλία

«Τι εννοείς τι απομένει; Απομένω εγώ!»

Οι φιλόσοφοι το λένε αυτό για χρόνια:«Δεν έχεις τίποτε άλλο εκτός από τον εαυτό σου. Γίνε λοιπόν ο πιο όμορφος, ο πιο τρυφερός, συναρπαστικός άνθρωπος του κόσμου. Έτσι θα επιζήσεις πάντα». Θυμόσαστε τη Μήδεια στην αρχαία τραγωδία; Θυμόσαστε το σημείο όπου όλα έχουν χαθεί και της λέει ο χορός:«Τι απομένει, Μήδεια; Όλα γκρεμίστηκαν, όλα χάθηκαν». Και η Μήδεια απαντάει:«Τι απομένει; Εγώ». Αυτή είναι απάντηση! «Τι εννοείς τι απομένει; Όλα απομένουν. Απομένω εγώ!» Όταν αναγνωρίζουμε πόσο σημαντικό είναι να επιστρέφει κανείς σ’ ένα σεβασμό για τον εαυτό του, σε μια αγάπη για τον εαυτό του και σε μια συνειδητοποίηση ότι όλα προέρχονται από τον εαυτό του, τότε μπορούμε να δώσουμε στους άλλους. Τότε έχουμε φτάσει σ’ ένα σημαντικό σταθμό γιατί, αν δε μας αρέσει ο εαυτός μας, μπορούμε πάντα να μάθουμε να μας αρέσει. Μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο εαυτό. Μπορούμε. Αν δε σας αρέσει το σκηνικό μέσα στο οποίο κινείστε, γκρεμίστε το και φτιάξτε ένα καινούργιο. Αν δε σας αρέσουν οι συμπρωταγωνιστές σας, ξεφορτωθείτε τους και μαζέψτε καινούργιο θίασο. Αυτό όμως πρέπει να το κάνετε εσείς. Είναι δική σας δουλειά. Αυτό πάντως είναι το κύριο. Κι αν δεν πούμε τίποτε άλλο πέρα απ’ αυτό, εγώ θα πιστεύω, μ’ όλη μου την καρδιά, ότι σας άφησα κάτι. Μια επιστροφή στον εαυτό σας.

Ο Σαιντ‐Εξυπερύ, ο Γάλλος φιλόσοφος, κάνει μια καταπληκτική παρατήρηση σ’ ένα από τα βιβλία του, κι έχει γράψει μερικά πολύ σπουδαία. Λέει: «Ίσως η αγάπη (κι εδώ μπορείτε ν’ αντικαταστήσετε τη λέξη με την παιδεία, αν θέλετε) είναι ο τρόπος να σε οδηγήσω μαλακά πίσω στον εαυτό σου». Εγώ δεν έχω κανένα ορισμό για την αγάπη, αλλά αυτός είναι ένας από τους πιο σωστούς που έχω ακούσει. «Ίσως η αγάπη είναι ο τρόπος να σε οδηγήσω μαλακά πίσω στον εαυτό σου». Όχι σ’ αυτόν που θέλω να γίνεις, αλλά σ’ αυτόν που είσαι.

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ 666

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη

Πολύ περίεργα πράγματα, με το νούμερο 666, εμφανίστηκαν στο τρομοκρατικό χτύπημα του Βερολίνου.

Η πινακίδα του φορτηγού που τραυμάτισε τους πολίτες του Βερολίνου είχε τα εξής νούμερα: ZGR US66 δηλαδή 6+6

12 σκοτώθηκαν δηλαδή 6+6

48 ήταν οι τραυματίες δηλαδή 6+6+6+6+6+6+6+6

Ο ΕΡΩΤΙΚΟΣ ΠΟΘΟΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Στο δημοτικό τραγούδι ο ερωτικός πόθος ψυχικοποιείται και γυρεύει και τη νομιμοποίηση του γάμου, μα χωρίς να πάψει να βλέπει. Η ερωτευμένη κόρη απορρίπτει με περιφρόνηση ό,τι δεν ταιριάζει με την ομορφιά του προσώπου, με τη ρώμη και το κάλλος του σώματος, με τα νιάτα, την υγεία, την λάμψη, τη λεβεντιά και την αξιοσύνη. Η ασκήμια και η δυσμορφία του κορμιού και του προσώπου, η γενική αχαριά μιας παρουσίας που την έχουν υποσκάψει η αρρώστια ή ο χρόνος, όχι μόνο δεν είναι δυνατό να εμπνεύσουν τον έρωτα, αλλά και τον αποδιώχνουν με φρίκη από τις νεανικές ψυχές και φύσεις. Μήτε κι ο πλούτος, το «βιος», τις επηρεάζει...

Όσο περισσότερο χρυσάφι κρατάει στα χέρια του ένας αρρωστιάρης και γεροντομπασμένος «υποψήφιος γαμπρός», τόσο πιο απεχθής γίνεται για την κόρη που της τον προξενεύουν και της τον δείχνουν, ενώ εκείνη ονειρεύεται ένα «πρόσωπο – Έρωτα». Μια σωστή κοπέλα, μια Ελληνοπούλα νέα και όμορφη και γερή, ποτέ δε θα δεχτεί να ερωτευτεί και να παντρευτεί έναν «νιο μαυροκιτρινιασμένο», επειδή τυχαίνει να είναι πλούσιος. Θα τον συγκρίνει «με τον άντρα τον καλό» και αδίσταχτα θα προτιμήσει τον δεύτερο.

Έχουμε ένα δημοτικό τραγούδι, από τα καλύτερα του είδους αυτού, που με δυνατή και γραφική φαντασία, με μια τέχνη που θα τη λέγαμε θεατρική ή σκηνοθετική, καταξιώνει σαν πηγή και φυσιολογική νομοθεσία του έρωτα «τον άντρα τον καλό» και απορρίπτει «το νιο τον μαυροκιτρινιάρη».

Ποιοι ακολουθούν τη λογική και ποιοι το συναίσθημα;

Ο σύγχρονος άνθρωπος θεωρεί αυτονόητο ότι παίρνει αποφάσεις με το μυαλό του. Ο απλός άνθρωπος πιστεύει το ίδιο αλλά, προσθέτει και τον παράγοντα της "καρδιάς ". Σα να υπάρχει εκεί ένα άλλο κέντρο αποφάσεων. Σε κάποιους/ες μπορεί ν’ ακούγεται απλοϊκό ωστόσο, κάνουμε διάφορα πράγματα που μια βαθύτερη φωνή προσπαθεί να μας αποτρέψει, κι όμως τα κάνουμε. Η φωνή της αποτροπής, λογικά, έρχεται από το μυαλό; Η άλλη, "από την καρδιά"; Ας μη μιλήσουμε για το γενικό παραλήρημα του έρωτα…

Η λογική είναι εκδήλωση του πνεύματος και μπορεί να μας προσκομίσει οφέλη, επιτυχίες και χρήματα. Το συναίσθημα είναι όμως έκφραση του ψυχικού μας κόσμου

Σε μεταφορικό επίπεδο, υπάρχει η πεποίθηση ότι το μυαλό και η καρδιά εκφράζουν αντίστοιχα κάποια σημαντικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ενός ατόμου. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το μυαλό ενσωματώνει τη λογική και την πνευματικότητα, ενώ η καρδιά είναι η έδρα των συναισθημάτων, της φροντίδας και της συμπόνιας. Επιπλέον, πολλοί άνθρωποι ταυτίζονται πιο έντονα είτε με το μυαλό είτε με την καρδιά τους.

Έτσι, για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να «χρησιμοποιεί τη λογική του» ή να διαθέτει «μεγάλη καρδιά». Διάφορες μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί για το ζήτημα αυτό έδειξαν ότι αν ένα άτομο ταυτίζεται περισσότερο με το λογική ή το συναίσθημα, στην πραγματικότητα αυτό δείχνει πολλά για την προσωπικότητά του. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν πιο πολύ το μυαλό τους συνήθως είναι πιο πνευματικοί αλλά πιο ψυχροί στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, ενώ όσοι λειτουργούν με το συναίσθημα εκφράζουν περισσότερο αυτά που νιώθουν και είναι πιο θερμοί στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Επίσης, οι συντάκτες της συγκεκριμένης μελέτης παρουσιάζουν στοιχεία για το ότι η πρώτη κατηγορία ανθρώπων έχει περισσότερες γνώσεις σε σχέση με την άλλη κατηγορία. Αυτή η διάκριση λογικής / συναισθήματος μπορεί να ρίξει λίγο φως στην αιτία που οι άνθρωποι έχουν την τάση να συνδέουν μια πιο ευχάριστη προσωπικότητα με χαμηλότερη νοημοσύνη. Οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν ότι υπάρχει η δυνατότητα να επηρεαστούν εύκολα οι άνθρωποι στο να δίνουν μεγαλύτερη προσοχή είτε στη λογική είτε στο συναίσθημα. Αυτό ίσως σημαίνει ότι όσοι άνθρωποι εστιάζουν πιο πολύ είτε στο ένα είτε στο άλλο θα μπορούσαν να μάθουν να γίνονται πιο ευέλικτοι όταν χρειαστεί.

Ιερώνυμος Μπος και Επικυρίαρχοι

“Αν όλα είναι Τέχνη, τίποτα πλέον δεν είναι Τέχνη! Στον χώρο της σύγχρονης Τέχνης οι κρίσεις, ειδικά οι αρνητικές, δεν γίνονται δεκτές. Είναι σαν το πολιτικώς ορθό, που έχει φιμώσει κάθε διάλογο” Φ. ντε  Μοντεμπέλλο...

“Αν όλα είναι Τέχνη, τίποτα πλέον δεν είναι Τέχνη!
Στον χώρο της σύγχρονης Τέχνης οι κρίσεις, ειδικά οι αρνητικές, δεν γίνονται δεκτές.
Είναι σαν το πολιτικώς ορθό, που έχει φιμώσει κάθε διάλογο” Φ. ντε  Μοντεμπέλλο

Ο Ιερώνυμος Μπος [Hieronymus Bosch 1450-1516] και η τέχνη της θανάσιμης αγωνίας των επικυρίαρχων

Ο Ιερώνυμος Μπος είναι ένας από τους πιο γνωστούς και γνήσιους ζωγράφους όλων των εποχών. Τα έργα του, παρά το ότι έχουν δημιουργηθεί πεντακόσια χρόνια πριν, φαίνονται σύγχρονα και μοιάζουν σουρεαλιστικά. Είναι η τέχνη ενός κόσμου που βρίσκεται σε αναταραχή, σπαρασσόμενος από αντιφατικές τάσεις – ένας κόσμος όπου το φως της λογικής έχει σβήσει και τα ζωώδη ένστικτα κυριαρχούν, ένας κόσμος τρομοκρατίας και βίας, ένας ζωντανός εφιάλτης. Κοντολογίς, ένας κόσμος όπως ο σύγχρονος.

Ελάχιστα πράγματα μας είναι γνωστά από την ζωή του ανθρώπου που έμεινε γνωστός με το όνομα Ιερώνυμος Μπος. Ακόμη και το όνομα δεν είναι δικό του, αλλά είναι το ψευδώνυμο με το οποίο υπέγραφε τα έργα του. Το πραγματικό του όνομα ήταν Jeroen Anthoniszoon van Aken και είχε γεννηθεί γύρω στο 1450 στην εμπορική Φλαμανδική πόλη Χερτόχενμπος, κοντά στα γερμανικά σύνορα. Ήταν μια ευημερούσα πόλη με 25.000 περίπου κατοίκους. Η υφαντουργία ήταν η σπουδαιότερη βιομηχανική δραστηριότητα της πόλης. Όμως, υπήρχε αρκετά αναπτυγμένη βιοτεχνία μουσικών οργάνων, κατασκευής καμπανών, μαχαιριών, κ.λπ. Το 90% του πληθυσμού ασχολούνταν με την καλλιέργεια της γης.

Ο Μπος έζησε σε μια περίοδο που αποκαλείται η δύση του Μεσαίωνα

Η περίοδος αυτή συνέπιπτε με την απαρχή της  αφύπνισης που χαρακτηρίζουμε ως Αναγέννηση. Η έρευνα και οι επιστημονικές ανακαλύψεις ευδοκίμησαν σε μια ατμόσφαιρα διανοητικής περιέργειας. Κάτω από την επιφανειακή θρησκευτική τελετουργία με τις πομπές, τα προσκυνήματα και την ευλάβεια, οι άνθρωποι γίνονταν όλο και πιο δύσπιστοι προς την Εκκλησία και είχαν αμφιβολίες σχετικά με την θεοκρατική τάξη των πραγμάτων. Η τυπογραφία βοήθησε στην άνοδο του μορφωτικού επιπέδου περισσότερων ανθρώπων.

Η «ανακάλυψη» της Αμερικής, ο περίπλους της Αφρικής δημιούργησαν για την νέα τάξη ανθρώπων που γεννιόταν, ένα καινούργιο πεδίο δράσης. Οι αγορές των Ανατολικών Ινδιών και της Κίνας, ο αποικισμός της Αμερικής, οι ανταλλαγές με τις αποικίες, ο πολλαπλασιασμός των μέσων ανταλλαγής και των εμπορευμάτων γενικά έδωσαν μια άγνωστη ως τα τότε ώθηση στο εμπόριο, τη ναυσιπλοΐα, τη βιομηχανία και προκάλεσαν έτσι μια γρήγορη ανάπτυξη τού επαναστατικού στοιχείου της φεουδαρχικής κοινωνίας των επικυρίαρχων που δήθεν και φαινομενικά έδειχνε να καταρέει.

Το έργο του Μπος ανακαλύφθηκε τον 20ο αιώνα, αφού είχε περάσει στην λήθη για τρεις σχεδόν αιώνες. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Οι προηγούμενες γενιές δεν μπορούσαν να καταλάβουν αυτή την παράξενη τέχνη, ούτε φυσικά  οι επικυρίαρχοι είχαν καμία διάθεση να την αφήσουν στο κοινό. Αν και το έργο του Μπος με το σύγχρονο γίγνεσθαι το χωρίζουν περισσότερα από πεντακόσια χρόνια, φαίνεται να μας αγγίζει περισσότερο από πολλά έργα της εποχής μας. Είναι πιο σχετικό με τον πολιτισμό που ζούμε, παρά το ότι περιγράφει την πραγματικότητα της δικής του σύγχρονης εποχής. Αυτή η τέχνη έχει μια παράξενη και συναρπαστική ομορφιά, αλλά αυτό που δεν φαίνεται να έχει είναι ΛΟΓΙΚΗ. Η ανθρώπινη ΛΟΓΙΚΗ αμφισβητείται σε κάθε βήμα. Η πραγματικότητα φαίνεται να βρίσκεται στο κεφάλι του δημιουργού. Βρισκόμαστε απέναντι σε εικόνες που έχουν τέτοια αντίθεση με την πραγματικότητα που μας φέρνουν ζάλη.

Όταν η ΛΟΓΙΚΗ γίνεται παραλογισμός

Χριστούγεννα Προ Χριστού

«Τα τρία κακά της μοίρας μας Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Μουσουλμανισμός, δεν τα βλέπω να καταστρέφονται σύντομα, ειδικά τώρα που η άκρα επιθετικότητα του τελευταίου, επηρεάζει μοιραία και την επιθετικότητα των άλλων δύο» Δημήτριος Χοροσκελης

Ο Ιησούς Χριστός Είναι μια Αντιγραφή του Θεού -Ήλιου.

Τα Χριστούγεννα δεν είναι αυτά που ξέρετε. Τρεις αιώνες μετά τη γέννηση του Χριστού ορίσθηκαν χρονολογικά ο ευαγγελισμός της Θεοτόκου και η γέννηση του Χριστού. Οι ιστορικές πηγές υποδεικνύουν ότι ο εορτασμός των Χριστουγέννων άρχισε να τηρείται στη Ρώμη γύρω στο 335 μ.κ.ε. αν και κάποιοι ερευνητές, βασιζόμενοι σε αρχαίους ύμνους με χριστουγεννιάτικη θεματολογία, θεωρούν ότι τα πρώτα βήματα που οδήγησαν στον εορτασμό αυτό έγιναν μέσα στον 3ο αιώνα. Η παράδοση θεωρεί ότι η αρχαιότερη ομιλία για τη γιορτή των Χριστουγέννων εκφωνήθηκε από τον “Μέγα” Βασίλειο στην Καππαδοκία το έτος 376 μ.κ.ε.

Αυτοί είναι οι Μύθοι των Χριστουγέννων

Οι προσπάθειες επικράτησης των Χριστιανικών Τελετών

Μετά την βίαιη και σκόπιμη επικράτηση του Χριστιανισμού, οι γιορτές κι οι τελετές των προηγούμενων θρησκειών όχι μόνο δεν σταμάτησαν αλλά σε μερικές περιπτώσεις ενισχύθηκαν. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι, συνηθισμένοι και εθισμένοι στο Διονυσιακό Πνεύμα, ανέμεναν τις χρονικές περιόδους αυτών των εορτών για να τις τιμήσουν δεόντως. Μια από τις πλέον σημαντικές γιορτές ήταν η ρωμαϊκή γιορτή των Καλενδών, που ξεκινούσε στις 25 Δεκεμβρίου και κρατούσε έως στις 7 Ιανουαρίου.

Στο διάστημα αυτό, λαός και εξουσία τελούσαν ένα ατέλειωτο ξεφάντωμα που περιελάμβανε κρασοκατανύξεις, φαγοπότια, πανηγύρια, θεατρικές παραστάσεις και κάθε είδους δημόσια θεάματα. Οι πολίτες συνήθιζαν να στολίζουν σπίτια και καταστήματα, να παίζουν τυχερά παιχνίδια, να μεταμφιέζονται, να τραγουδούν και να χορεύουν. Ο χριστιανισμός, προσπάθησε πολύ να δώσει ένα τέλος στις κρατούντες παγανιστικές γιορτές. Κλήθηκε με τον τρόπο του να συμβάλει ως αναμορφωτικός και ενοποιητικός παράγοντας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, προσπαθώντας να ακυρώσει το περιεχόμενο των ειδωλολατρικών εθίμων που ήταν δημοφιλή τότε, μετατρέποντας το περιεχόμενό τους σε χριστιανικό. Δεν ήταν όμως εύκολο να ξεριζώσει και να βάλει φραγμό σε συνήθειες αιώνων.

Μία από τις πρώτες ενέργειες του χριστιανικού κράτους ήταν να απαγορεύσει τις Διονυσιακές γιορτές του Δωδεκαήμερου των Καλενδών. Το να καταργήσει όλες τις προϋπάρχουσες γιορτές με κύρια και προεξέχοντα αυτή της περιόδου των Καλενδών σήμαινε βαθιά ρήξη με το κατεστημένο και ιδιαίτερα με το λαό. Έτσι ξεκίνησε μια σειρά από διαφωτιστικές, προπαγανδιστικές έως και καταδικαστικές ενέργειες,που έφεραν σχετικά αποτελέσματα. Οι τότε ρήτορες της εκκλησίας χαρακτήριζαν τις γιορτές «έργα του διαβόλου» και των «κακοποιών πνευμάτων». Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος τις κατακεραύνωνε και προέτρεπε τους χριστιανούς να απέχουν από αυτές. «Τίποτε δεν είναι εχθρικότερο προς το πνεύμα του χριστιανισμού, όσο τα συμβαίνοντα κατά τις νύχτες εκείνες», διακήρυττε.

Η γέννηση του Τηλέμαχου

Ο Οδυσσέας κρατά τον Τηλέμαχο στην αγκαλιά

Πότε και πως γεννιέται ο Τηλέμαχος

 Η αναφορά του Τηλέμαχου στην Ιλιάδα είναι χαρακτηριστική, όταν ο Οδυσσέας εξοργισμένος από την συμπεριφορά του Θερσίτη, Β Ιλιάδος, στ.  260 τον κτυπάει με ένα ραβδί και του λέει:
"Να μη αποκαλούν  πατέρα του Τηλέμαχου, αν δεν  σε στείλω πίσω  με κλάματα και πλήγματα  όταν σε ξαναπιάσω να ανοηταίνεις."
Η Οδύσσεια αρχίζει με έναν  Τηλέμαχο που ετοιμάζεται να ενηλικιωθεί και η  γέννηση του Τηλέμαχου, η εφηβική του  ηλικία,  σκιαγραφείται μέσα από  τις πλάγιες σκέψεις του ποιητή.
Είναι χαρακτηριστικές επίσης οι  γεννήσεις θεών και ημιθέων και διάσημων ηρώων  μέσα από την σιωπηλή γνώση της Ελληνικής Μυθολογίας σε γεννήσεις αστεριών και της ονοματοδοσίας τους.
Έτσι έχουμε τη γέννηση του Διόνυσου, του Ηρακλή και τη γέννηση του Απόλλωνα που διηγείται ο Οδυσσέας όταν φθάνει στη  Σχερία συναντώντας τη Ναυσικά, ζ Οδυσσείας στ.160.
Απουσιάζει  η αναφορά στη γέννηση του Τηλέμαχου, αλλά  είναι έντονα φορτισμένη η σκηνή της συνάντησης τους και η αναγνώριση μεταξύ τους.
Δεν ξέρουμε πως  γεννιέται ο Τηλέμαχος, μαθαίνουμε όμως πότε  ενηλικιώνεται  και πως.
Πώς  γεννιέται ένας άνθρωπος;
Όταν το έμβρυο εξέλθει από τη μήτρα και πάρει τη πρώτη αναπνοή.
Πότε ενηλικιώνεται;

'Ολα όσα μπορείς να κάνεις με μια λακ!

Η λακ μπορεί να χρησιμοποιείται για να κρατάτε τα μαλλιά σας στη θέση τους, αλλά ποτέ δεν θα μαντέψετε τι άλλο μπορεί να κάνει!

Μειώστε την πιθανότητα να φύγει πόντος από το καλσόν σας!
Ψεκάστε με λακ το καλσόν στα ακροδάχτυλα, η λακ ενισχύει τους πόντους και τους κάνει να διαρκούν περισσότερο.

Αφαιρέστε το κραγιόν από ύφασμα
Εφαρμόστε τη λακ στο λεκέ από κραγιόν και αφήστε το να καθίσει για λίγα λεπτά. Σκουπίστε το σπρέι και ο λεκές θα φύγει. Στη συνέχεια, πλύνετε το ρούχο σας ως συνήθως.

Διατηρήστε τη λάμψη στα παπούτσια σας
Ψεκάστε ελαφρά με λακ τα παπούτσια σας για να τα διατηρήσετε όπως όταν τα αγοράσατε. Το βερνίκι στα παπούτσια δεν θα φεύγει τόσο εύκολα με αυτή την επικάλυψη!

Κρατήστε τις κουρτίνες σας καθαρές
Θέλετε να κρατήσετε τις κουρτίνες σας σαν καινούριες για ένα διάστημα; Το τέχνασμα είναι να εφαρμόσετε αρκετές στρώσεις από λακ μαλλιών, αφήνοντας κάθε στρώση να στεγνώσει καλά πριν την επόμενη.

Τέσσερις τρόποι για να βγάλετε τα χνούδια από τα ρούχα σας!

\

Όταν ο χρόνος πιέζει και το πουλόβερ είναι μέσα στο χνούδι, τι κάνεις; Βρίσκεις τη λύση εδώ!

1. Σελοτέιπ!
Κόβουμε λίγο σελοτέιπ και το περνάμε με τα 2 χέρια πάνω από το ρούχο – από την πλευρά φυσικά που βρίσκεται η κόλλα. Εάν το χνούδι που έχει πιάσει δεν είναι υπερβολικά πολύ και διάχυτο σε όλο το ρούχο, θα εκπλαγούμε από το πόσο αποδοτική είναι η αυτή η σχεδόν ερασιτεχνική μέθοδος. Το χνούδι κολλάει πάνω στο σελοτέιπ και φεύγει από το ρούχο.

2. Ειδική βούρτσα που αφαιρεί τα χνούδια
Κι όμως υπάρχουν και τέτοιες βούρτσες και μάλιστα είναι πολύ αποτελεσματικές. Βουρτσίζουμε δηλαδή τα ρούχα μας και τα χνούδια κολλάνε πάνω στη βούτσα αφήνοντας το ύφασμα καθαρό.
.

3. Αποχνουδωτής
Πρόκειται για ένα ειδικό μηχάνημα που λειτουργεί με μπαταρίες και αφαιρεί εύκολα χνούδι και τρίχες από τα ρούχα. Είναι αποδοτικό, εύχρηστο και σε χαμηλή τιμή.

Διότι κόσμος σημαίνει δρᾶσις…

Κοσμῶ, δια-κοσμῶ, συμμετέχω, δρῶ, πράττω, ἐνεργῶ, δημιουργῶ, δομῶ κι ὅταν ἀπαιτεῖται, ἐκ τοῦ μηδενὸς ἐπαναδομῶ.
Κοσμῶ δὲν σημαίνει μόνον στολίζω καὶ μετατρέπω ἕναν χῶρο σὲ κάτι διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἦταν.
Κοσμῶ σημαίνει πὼς γίνομαι μέρος τῆς δημουργίας καὶ δρῶ γιὰ νὰ ἀνατρέψω καὶ νὰ ἐπαναδομήσω, ἀκόμη κι ἐὰν ἀπαιτηθῇ νὰ γκρεμίσω πρῶτα καὶ μετὰ νὰ ἐπαναδημιουργήσω.

Ὁ κόσμος μας, αὐτὸς δῆλα δὴ ποὺ σήμερα προστατεύεται ἀπὸ ὅλους μας, γιὰ νὰ μὴν καταῤῥεύσῃ, δὲν εἶναι κάτι κεκοσμημένον ἀλλὰ κάτι σαθρό, ποὺ κινδυνεύουμε, παραμένοντας ἐντός του, νὰ γίνῃ κι ὁ τάφος μας.
Ὁ κόσμος μας θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι κάτι δυναμικό, ἐνεργητικό, δημιουργικὸ κι ὄχι κάτι στατικό, ὅπως τώρα.
Ὁ κόσμος μας ἔπρεπε νὰ μᾶς δίδῃ χαρά, νὰ μᾶς γεμίζῃ πληρότητα καὶ νὰ μᾶς κινητοποιῇ κι ὄχι νὰ μᾶς βαραίνῃ, νὰ μᾶς κουράζῃ καὶ νὰ μᾶς σκοτώνῃ…

Ὁ κόσμος μας, ὅπως τὸν ἀντιλαμβανόμεθα, δὲν ὑπάρχει στὴν πραγματικότητα, διότι πρὸ πολλοῦ κατέῤῤευσε ἀπὸ ἐπαναλαμβανόμενα λάθη. Λάθη καὶ δικά μας, ἀλλὰ κυρίως τῶν (φερομένων ὡς) κρατούντων.
Ὁ κόσμος μας, γιὰ νὰ λέμε τὴν ἀλήθεια, ἔχει πρὸ πολλοῦ μεταμορφωθεῖ σὲ φυλακή.
Ὁ κόσμος μας δὲν εἶναι πλέον κόσμος ἀλλὰ ἁλυσίδες.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Παραμονή Χριστουγέννων. Μπροστά σε μια καλοστολισμένη βιτρίνα κάποιου κλειστού πλέον καταστήματος, στέκεται ένας άνθρωπος. Πέτα σηκωμένα. Δυνατό  κρύο. Το χιόνι  πέφτει άφθονο. Βρισκόμαστε σε μια μεγαλούπολη της Αμερικής. Ο άνδρας κοιτάζει με θλίψη. Δεν πρόλαβε να χαρεί ξοδεύοντας, ή δεν  είχε χρήματα να αγοράσει; Ποιος ξέρει; Κρατάω το ότι ήταν καλοντυμένος. Καμία σχέση με κλοσάρ.

Η νύχτα προβλέπεται μακριά. Θα πρέπει να ρεβεγιονάρει. Μόνος του. Τόσο οδυνηρό, αλλά και τόσο καλό. Στην Αμερική δεν υπάρχουν φιλίες. Τα φιλικά καλέσματα είναι ψεύτικα, ή για να προωθηθούν επαγγελματικά συμφέροντα. Είναι μια ζούγκλα που επιβιώνει με τις γνωστές ντόπες. Ποτά, ναρκωτικά και δολοφονική αστυνομία. Έτσι περιορίζεται η βία του ανθρώπου που, ή δεν έχει χρήμα και πλημμυρίζει από ζήλια  γι’ αυτόν που έχει, ή έχει, αλλά επειδή τα έχει γευθεί όλα, σαν γνήσια βαριεστημένος, μονίμως φθάνει στα άκρα.

Γιατί όμως περιορίζομαι στην Αμερική; Σάμπως κι εδώ, τα ίδια δεν αρχίζουν σιγά- σιγά να γίνονται; Κι εδώ δεν ρέει άφθονο το ποτό, παντρεμένο με την ψευτιά του λουσάτου ρούχου, του ναρκωτικού και της ψεύτικης ευχής;

Πας στο ρεβεγιόν, πώς να κάτσει μέσα ο Έλληνας; Έχεις να δεις τον διπλανό κάτι μήνες. Πλησιάζει και σε ρωτάει:

« Είσαι καλά;»  Τι να του πεις;

«Ρε μαλάκα, αν δεν ήμουν καλά, εδώ θα ήμουν;>>.  Κι αυτό, αν είσαι καλά.  Αν έχεις κάποιο πρόβλημα, μ’ αυτόν θα το μοιραστείς, που έχεις να τον δεις τόσο καιρό, και μάλιστα τώρα, την στιγμή του ρεβεγιόν;

Η ψευτιά των Χριστουγέννων. Που πρακτικά είναι η κορύφωση της ψευτιάς της κοινωνικής συνύπαρξης. Να γουστάρεις να πηδήξεις τη γυναίκα του <<φίλου>>, που έχει εμφανισθεί ξώβυζη ή ξώμπουτη, και να το παίζεις χαρούμενος που σε συνοδεύει η γυναίκα σου μετά από 30 χρόνια γάμου, ή μια φτηνιάρα που τελικά αυτή σου κάθισε. Να ζηλεύεις το σπίτι που είσαι καλεσμένος και δεν θα μπορέσεις ποτέ  να ανταποδώσεις την υποχρέωση. Να ξέρεις ότι είσαι μπατίρης, διακοσμητικό στοιχείο της δεξίωσης και να κάνεις τον επιτυχημένο. Νάσαι σ΄ένα νυχτερινό μαγαζί , καθισμένος  σε τραπέζι, πρακτικά πιο κοντά στο parking παρά στην πίστα. Να φλέγεσαι από κακία και να προσποιείσαι. Και μετά να πλάθεις το μύθο σου. Πόσο ωραία πέρασες όλη την περίοδο των γιορτών. Ευτυχώς που τις ξεπερνάμε λέω εγώ, μπας και γίνει και καμιά αυτοκριτική για του χρόνου.

Τους Ιλλουμινάτι βλέπουν οι “συνωμοσιολόγοι” πίσω από τον θάνατο του Τζορτζ Μάικλ

Γέμισαν τα πρωτοσέλιδα των ΜΜΕ με την είδηση του θανάτου του Τζορτζ Μάικλ

Του “θρύλου” της ποπ. Του “μεγάλου” καλλιτέχνη. Και να οι άγνωστες πτυχές, στιγμές, σκέψεις, απόψεις, ταξίδια – ξαφνικά όλα σήμερα τα θυμήθηκαν. Και στεναχώρια μεγάλη από τον φίλο του και ομοϊδεάτη τον Έλτον Τζον και την άλλη, την Μαντόνα.

Πρώτον μεγάλο καλλιτέχνη δεν τον λες, γιατί αν τον πεις δεν ξέρεις τι είναι καλλιτέχνης ή τι σημαίνει μεγάλος. Ένα εμπορικό κατασκεύασμα, από αυτά που υπογράφουν τη συμφωνία και κάποια στιγμή τους έρχεται ο λογαριασμός εκεί που δεν το περιμένουν.

«Με μεγάλη μας θλίψη επιβεβαιώνουμε ότι ο αγαπημένος μας γιος, αδελφός και φίλος Τζορτζ πέθανε ειρηνικά στο σπίτι του τα Χριστούγεννα», ανακοίνωσε ο ατζέντης του τραγουδιστή.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργος Κυριάκος Παναγιώτου, γιος Κύπριου και Βρετανίδας, και έγινε γνωστός με το συγκρότημα Wham!, το οποίο ίδρυσε με τον Άντριου Ρίτζλεϊ το 1981. Τα τελευταία χρόνια είχε αποσυρθεί, αλλά ετοίμαζε ένα νέο άλμπουμ, με τον Βρετανό μουσικό παραγωγό Naughty Boy.

Πέθανε στο σπίτι του, στο Γκόρινγκ του Όξφορντσιρ και η αστυνομία θεωρεί τον θάνατό του ανεξήγητο αλλά όχι ύποπτο. Η ανακοίνωση της αστυνομίας:

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΣΤΙΣ Η.Π.Α.!!!!!

Άγνωστο πλάσμα Συλλαμβάνεται από κάμερα σε δασώδη περιοχή στην  Βιρτζίνια των ΗΠΑ!!!!

Ο Rob Shaw ( Ρομπ Σόου  ) τράβηξε αυτές τις φωτογραφίες με μια από τις 5  φωτογραφικές μηχανές που είχε αφήσει σε κάποια μονοπάτια σε δασώδη περιοχή τις Βιρτζίνια!!!! Η κάμερα ήταν τοποθετημένη στο δάσος .

Δεν έχει καμία ιδέα για το τι είναι αυτό που φωτογράφησε, αλλά τα μεγάλα μάτια του  κάνουν το όλο ζήτημα  αρκετά ενδιαφέρον!!!! Εσάς ποια είναι η γνώμη σας για αυτό που βλέπετε!!;!!