3η Διάλεξη «Μηχανική και Συνειδητή φαντασία»

1η Διάλεξη «Εγώ-Συνείδηση-Προσωπικότητα»

 2η Διάλεξη «Τα πέντε κέντρα» 

 

Μηχανική φαντασία (ακούσια, αθέλητη) Όλοι οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα της φαντασίας, δηλαδή να ανακαλούμε και να φέρνουμε στη οθόνη του νου εικόνες από γνωστά μέρη, αντικείμενα και ανθρώπους ή ακόμα και να δημιουργούμε εικόνες με βάση όσα έχουν καταγραφεί μέσα στον νου μας. Παρόλα ταύτα θα έχουμε παρατηρήσει ότι τις περισσότερες φορές οι εικόνες αυτές είναι απρόσκλητες και πετάγονται μέσα στον νου μας αυτόματα και απροειδοποίητα, κάνοντας κακή χρήση του διανοητικού μας κέντρου. Μπορούμε να πούμε ότι αυτό που ονομάζουμε φαντασία λειτουργεί σε αυτή την περίπτωση μηχανικά και αποτελείται από τα απομεινάρια της μνήμης του παρελθόντος και τους προγραμματισμούς του μέλλοντος. Φυσικά για να λειτουργήσει χρησιμοποιεί την μηχανική μνήμη όπως είπαμε πριν (δηλαδή τα καταγεγραμμένα στον νου μας), η οποία είναι ανακριβής και αναξιόπιστη, διότι όλα όσα βρίσκονται εκεί έχουν αποθηκευτεί κατά τύχη, χωρίς προσεκτική σκέψη, μελέτη και κατανόηση. Εάν επιχειρήσουμε να κάνουμε μία αναπόληση-καταγραφή όλης της ζωής μας από την γέννηση μέχρι τώρα, για να δούμε την σχέση της με την πραγματικότητα, θα παρατηρήσουμε ότι τίποτα δεν μας ανήκει ότι όλα είναι ξένα και δανεισμένα από τους άλλους. Οι μεν ιδέες μας είναι από τα βιβλία που έχουμε κατά καιρούς διαβάσει, ή από τις συζητήσεις μας με άλλους ανθρώπους και τις οποίες τις έχουμε υιοθετήσει ή ακόμα και από ασυνείδητες εμπειρίες του παρελθόντος μας. Οι δε σκέψεις μας είναι σύμφωνες με τις συνήθειες που έχουμε πάρει από τους γύρω και που ποτέ δεν τις έχουμε Συνειδητοποιήσει.

Τι πραγματικά συνέβη στη μάχη του Βατερλό; Έρευνα επιστημόνων, 200 χρόνια μετά...

Ιστορικοί, αρχαιολόγοι με ειδίκευση σε πεδία μαχών αλλά και βετεράνοι πολέμου επιστρέφουν εκεί που όλα ξεκίνησαν, στο Ουγκομόν. 

 

Στόχος τους, 200 χρόνια μετά, να ρίξουν φως σε αναπάντητα ερωτήματα για τα γεγονότα που έβαλαν τέλος στην κυριαρχία του Ναπολέοντα και οδήγησαν στη δημιουργία της σύγχρονης Ευρώπης.

 

Η μάχη του Βατερλό έχει απασχολήσει γενεές ιστορικών, αλλά λίγα στοιχεία είναι γνωστά για το τι κρύβεται θαμμένο στο πεδίο της μάχης, με τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς. Εκτιμάται, μάλιστα, ότι στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν ομαδικοί τάφοι 20.000 στρατιωτών, όπως επισημαίνουν tanea.gr.

Ελέγξτε τον θυμό σας γιατί εντός δύο ωρών η εξέλιξη της υγείας σας θα είναι σοβαρή...

Νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα με επικεφαλής τον δρα Τόμας Μπάκλεϊ του Πανεπιστημίου και του Βασιλικού Νοσοκομείου του Σίδνεϊ, μελέτησαν -με τη βοήθεια στεφανιαίας αγγειογραφίας- 687 ασθενείς που είχαν εισαχθεί σε νοσοκομείο λόγω πιθανού εμφράγματος.

Η μελέτη έδειξε ότι ένα επεισόδιο συνηθισμένου θυμού δεν αυξάνει τον κίνδυνο εμφράγματος. Όταν ο θυμός όμως είναι ασυνήθιστα έντονος, τότε ο καρδιαγγειακός κίνδυνος τουλάχιστον οκταπλασιάζεται. Οι ερευνητές διαπίστωσαν με την αγγειογραφία το οξύ ″μπλοκάρισμα″ των στεφανιαίων αρτηριών που μπορεί να συμβεί μετά από περιστατικά πολύ έντονου θυμού.

ΜIND CONTROL: ΤΗΛΕΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΚΑΙ «ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΜΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ»

ΑΚΟΥΩ «ΦΩΝΕΣ» ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ!

ΤΗΛΕΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΚΑΙ «ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΜΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ»

«Κάνε το, Κάνε το, Κάνε το! (Do it, Do it, Do it!»

Η φωνή μέσα στο κεφάλι του Μαρκ Ντ. Τσάπμαν λίγο πριν σκοτώσει τον Τζον Λένον

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)

O Αργεντινός Ρικάρντο Σ. Καπούτο (Ricardo S. Caputo) ήταν ένας πολύ διαταραγμένος άνθρωπος. «Εσωτερικές Φωνές Ζητούσαν Αίμα: Ένα Εξομολογητικό Ημερολόγιο της Δολοφονίας Τεσσάρων Γυναικών»: έτσι τιτλοφορούνταν το άρθρο, που έγραψε για την περίπτωσή του, ο δημοσιογράφος Νάθανιελ Νας (Nathaniel C. Nash) στην εφημερίδα New York Times (13 Μαρτίου 1994). Στις πολυάριθμες συνεδρίες του με ψυχιάτρους και δικηγόρους ο Καπούτο έλεγε πως άκουγε «παράξενες φωνές» κι «έβλεπε παραισθήσεις», που τον οδηγούσαν στα δολοφονικά του ξεσπάσματα. Στο ημερολόγιο του ο δολοφόνος περιέγραφε πως διέπραττε τα φρικιαστικά του εγκλήματα, ενώ βρισκόταν συνεχώς σ’ ένα είδος «ανοιχτής ακρόασης» και οι φωνές που άκουγε μέσα στο μυαλό του τον ανάγκαζαν να αλλάζει συνεχώς τη συναισθηματική του κατάσταση, δημιουργώντας του μια μανία για δολοφονίες. 

Τελικά ο Καπούτο, αφού διέπραξε τουλάχιστον τέσσερις φόνους, επέστρεψε στον αδελφό του Αλφρέντο, ο οποίος και τον παρέδωσε στη δικαιοσύνη. Αφού συνελήφθη από τις αρχές της Αργεντινής και ανακρίθηκε, τόσο η αστυνομία, όσο και η δικαιοσύνη σήκωσαν τα χέρια τους ψηλά, αδυνατώντας να βγάλουν άκρη για την περίπτωση του. Δήλωσαν μάλιστα πως ο Καπούτο «θα μπορούσε να μην συλληφθεί, ανεξάρτητα με το πόσα εγκλήματα είχε ομολογήσει». Στο ημερολόγιο, που περιέγραφε τις δολοφονίες του, ο Καπούτο έγραφε πως οι φωνές τον ενοχλούσαν συνεχώς μέχρι να διαπράξει μια δολοφονία: «Οι φωνές δεν με άφηναν στιγμή σε ησυχία»…

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ ΠΟΡΘΗΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΕΤΡΕΠΕ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Την καταπληκτική αποκάλυψη ότι ο Μωάμεθ ο Πορθητής δεν θα προχωρούσε σε πόλεμο με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και δεν θα καταλάμβανε την Κωνσταντινούπολη καταλύοντας την χιλιετή βυζαντινή αυτοκρατορία, κάνει ο πολύ γνωστός Τούρκος ιστορικός και δημοσιογράφος, Murat Bardakçi, (ειδικός σε θέματα Ανατολικής Ρωμαϊκής και Οθωμανικής αυτοκρατορίας), σε ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμα του στην τουρκική εφημερίδα, Habertürk.

Σύμφωνα με τον Τούρκο ερευνητή, ένας γάμος που πάρα λίγο θα γίνονταν μεταξύ της κατά άλλους φυσικής και κατά άλλους θετής μητέρας του Μωάμεθ του Πορθητή, δηλαδή της Σερβίδας πριγκίπισσας, Μάρας, με τον τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, θα απέτρεπε τον Οθωμανό ηγεμόνα να προχωρήσει στην πολιορκία και άλωση της Πόλης. Η μεγάλη αγάπη του Μωάμεθ του Πορθητή για την ορθόδοξη χριστιανή πριγκίπισσα Μάρα και η χριστιανική παιδεία που είχε λάβει από αυτήν κατά την παιδική του ηλικία, θα ήταν ο κύριος λόγος για να μην προχωρήσει στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης αλλάζοντας έτσι την ροη της παγκόσμιας ιστορίας.

ΟΙ ΕΠΤΑ ΣΦΑΙΡΕΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

ΤΑ ΕΠΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ ΟΙ ΕΠΤΑ ΣΦΑΙΡΕΣ
ΤΑ ΕΠΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

Ποιος είναι αυτός ο νόμος του υλικού κόσμου που παρεμβαίνει στις ζωές μας; Άλλοι τον λένε θεό, άλλοι άγγελο, άλλοι δαίμονα, και ούτω καθεξής..αναρωτιέμαι όμως ποιοι ζουν ανάμεσα μας, ποιοι είναι αυτοί που δημιουργούν τις σκέψεις, διότι οποιαδήποτε σκέψη προέρχεται από κάπου!..και αφορά την πληροφορία που δεχόμαστε!..κι εμείς αποφασίζουμε ανάλογα με τις επιθυμίες μας..αν λοιπόν όλες μας οι σκέψεις είναι η σωματοποίηση των πληροφοριών που δεχόμαστε στον νου, τότε μιλάμε για έναν κόσμο συχνοτήτων, που εκπέμπονται συνεχώς γύρω μας, και αυτές οι πληροφορίες είναι τα δεδομένα, άρα και οι νόμοι του φυσικού μας υλικού κόσμου, και με αυτόν τον τρόπο βλέπουμε τα πάντα γύρω μας, τείχο βλέπουμε και τείχος είναι, και δεν πιστεύουμε στο αντίθετο όπως είπε ο Χριστός για παράδειγμα, ότι όλα γύρω μας είναι στρεβλωμένα!..αυτό όμως, σημαίνει ότι τείχο βλέπουμε, αλλά τείχος δεν είναι!

Όλα είναι θέμα αποκλειστικά πληροφοριών, και αυτό σημαίνει ότι τα δεδομένα της πραγματικότητας που ζούμε, είναι ένα "πρόγραμμα" που κινούμαστε μέσα σε αυτό αποκλειστικά, δίχως να μπορούμε να προσθέσουμε νέα δεδομένα.

Ποιος όμως δημιούργησε τον κόσμο των τριών διαστάσεων;

Σίγουρα δεν έγινε από μόνος του. Μα ούτε για νοήμων όντα.

Το θέμα είναι ότι εμείς πρέπει να περάσουμε μέσα από αυτόν τον κόσμο, και θα μάθουμε στο τέλος.

Προς το παρόν, ας δούμε την δομή του..

ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΘΝΗΤΟ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ

ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Μια από τις λίγες πληροφορίες που έχουμε για την δημιουργία, αφού όλες οι θρησκείες αντέγραψαν τα πάντα από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, θα σταθούμε σε αυτά που έγραψε, και θα σας αφηγηθώ όλη την ιστορία που μας περιγράφει περιληπτικά, και ο καθένας από όλους εμάς ας την κρατήσει στην άκρη του μυαλού του ως ένα παραμύθι αχαλίνωτης πραγματικότητας;..ποιος ξέρει;

........

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ

Ερμής ο Τρισμέγιστος

Κάποτε, πριν δημιουργηθεί ακόμη το σύμπαν όπου ζούμε σήμερα, και πριν ακόμη γεννηθούν οι άνθρωποι, ο Πατέρας Νους Θεός, που αποτελείται από φως και ζωή, και δημιουργεί συνεχώς την ζωή, και από ζωή και φως πληρούνται τα πάντα όπου δημιουργεί, αφού φως είναι ο Νους, και ζωή είναι το φως, όπου ο νους είναι ο νοητός κόσμος, και ζωή όπου το αντικείμενο το αιθερικό πεδίο, και όχι το υλικό αντικείμενο που ζούμε εμείς τώρα, όπου όλα τα όντα ζουν μέσα στο άυλο και μη υλικό περιβάλλον, όπου τα πάντα είναι νοητά μεν όπως εδώ που ζούμε εμείς, αλλά αιθερικά και όχι υλικά.

Ένας κόσμος νοητός που πληρείται από φως, και φως είναι ο κόσμος, ένας αιθερικός κόσμος.

Ενώ εδώ στην υλική δημιουργία τον αισθανόμαστε ως υλικό αφού αποτελείται από τα βαρύτερα στοιχεία του δοχείου της γένεσης του κόσμου  που ζούμε, τα βαρύτερα στοιχεία που δεν έχουν τον Λόγο του Πατέρα Νου Θεού, διότι τα στοιχεία του κόσμου αυτού δεν προέρχονται από τον ίδιο, αλλά από το αντίθετο του, ..το σκότος!..το σκοτεινό πεδίο που απορροφά το φως, το αντίθετο του φωτός!

Για να Μην Ξεχαστεί η Ψυχή*

24. 2. 2015

Στον Κόσμο της Ψευδαίσθησης 

Στον Κόσμο των Εκδηλώσεων

Μόνο τα Αντικείμενα Φαίνονται 

πως Παραμένουν Αιώνια*

Ενώ οι Ψυχές Φεύγουν κι Έρχονται 

ένα Τραπέζι μπορεί να παραμείνει Αιώνια*

Ένα Σπίτι στέκει ολόρθο Αιώνες*

Ένας Πίνακας*

Μια Φωτογραφία*

Μένουν Αιώνες των Αιώνων*

Στον Κόσμο των Εκδηλώσεων 

Στον Κόσμο της Ύλης

Μόνο η Ύλη έχει διάρκεια*

Μόνο η Ύλη φαίνεται να παραμένει*

Εκτός από το Σώμα που Φορούν οι Ψυχές*

Μύθοι και Οράματα: Η Ευρώπη της παρακμής και ο κόσμος τους!

 
Όσα έλαβαν χώρα τις τελευταίες ημέρες δεν αφορούσαν μόνο τη χώρα μας, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τον Έλληνα ΥΠΟΙΚ κ. Γ. Βαρουφάκη ή τον Γερμανό ομόλογό του κ. Σόιμπλε. Αφορούσαν και θα εξακολουθήσουν να αφορούν ολόκληρη την Ευρώπη – όχι μόνο οικονομικά, αλλά και πολιτικά. Μύθοι καταρρίφθηκαν, οι «λύκοι» έδειξαν τα δόντια τους, οι μάσκες έπεσαν. Ίσως αυτό να ήταν καλύτερο. Βοηθά στο να δούμε πλέον ξεκάθαρα κάποια πράγματα. Το ότι στηθήκαμε στον τοίχο ίσως μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε κατάματα την κατάσταση – δίχως ωραιοποιημένες πολιτικές ονειροφαντασίες ή δημοσιογραφικούς παρλαπιπισμούς.
Τι αποδείχθηκε 

Από τα πρώτα πράγματα που αποδείχθησαν είναι ότι η Ελλάδα – όπως τόσες άλλες φορές στην Ιστορία της – παραμένει μόνη της, να παλεύει σε μια φουρτούνα με θεόρατα κύματα. Οι «βοήθειες», όταν έρχονται, δεν είναι ποτέ άδολες. Στους αγώνες μας, εθνικούς και κοινωνικούς, είμαστε πάντα μόνοι μας. Θα συμπλήρωνα: αυτό πρέπει να μας γίνει συνήθεια, να εγγραφεί επιτέλους και για τα καλά στο DNA μας, να μην προσμένουμε Σωτήρες, ούτε βοηθούς. Ό, τι κάνουμε, πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας, με τις δυνάμεις τις δικές μας. Κι όταν η «χρεία κουρταλεί» τις θύρες μας, να μην τις ανοίγουμε. Το χρωστάμε, αν όχι σε μας, στα παιδιά μας να γίνουμε, όσο το δυνατόν, περισσότερο αυτόνομοι, αυτάρκεις και με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας. Καλές οι «συμμαχίες» και οι «Εταιρισμοί», καλοί οι «ειρηνοποιοί υπερεθνικοί οργανισμοί», αλλά όταν το Δίκαιο της Πυγμής θεριεύει, κανείς Δυνατός δεν σε υπολογίζει, ούτε σε θεωρεί πραγματικά ισότιμο μέλος, αν δεν είσαι – το λιγότερο – αντάξιός του. Αλλιώς, σε λιώνει σαν σκουλήκι – και το θεωρεί κιόλας θεάρεστο αυτό!