Οι 9 συνήθειες που μας αποπροσανατολίζουν από την επίτευξη των στόχων μας

Πόσες φορές δεν βάλατε ένα στόχο που έμεινε αυτό ακριβώς μέσα στο πέρασμα του χρόνου: ένας στόχος, μια επιθυμία και τελικά μια ανάμνηση κάποιου πράγματος που κάποτε θελήσατε αλλά ποτέ δεν πραγματώθηκε;

Αν σας συμβαίνει συχνά αξίζει να αναρωτηθείτε γιατί οι στόχοι σας μένουν ανεκπλήρωτοι αλλά και πως μπορείτε να τους βάλετε στη σφαίρα του εφικτού. Η Amy Morin, ψυχοθεραπεύτρια και η ίδια, μας βοηθάει να εντοπίσουμε τις παγίδες στις οποίες συχνά πέφτουμε όταν πρόκειται για την υλοποίηση ενός στόχου μας αλλά και πως θα βοηθηθούμε για να τις ξεπεράσουμε.

Μην αναβάλετε το στόχο σας για «κάποια μέρα»
Από τη στιγμή που στο ημερολόγιο δεν υπάρχει η «κάποια μέρα», είναι μάλλον απίθανο να πετύχετε έναν στόχο που συνεχώς αναβάλετε. Οι καλύτερες των προθέσεων δεν θα σας βοηθήσουν αν δεν έχετε ένα ξεκάθαρο πλάνο.
Αν ο στόχος είναι πραγματικά σημαντικός για σας, φτιάξτε ένα χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση του. Ακόμα και αν δεν ξεκινήσετε αύριο να την υλοποίηση του, είναι σημαντικό να θέσετε συγκεκριμένα χρονικά όρια στο πότε θα ασχοληθείτε και με ποιον τρόπο. Αυτό σας βοηθάει για να καταστήσετε ένα μεγάλο εγχείρημα υλοποιήσιμο αλλά και για να έχετε τον έλεγχο σε κάθε στάδιο της υλοποίησης του

Μην περιμένετε να δραστηριοποιηθείτε όταν θα νιώσετε έτοιμοι
Αν περιμένετε να νιώσετε έτοιμοι για να ασχοληθείτε με έναν δύσκολο στόχο, θα περιμένετε πολύ καιρό. Είναι μάλλον απίθανο να σας έρθει η ετοιμότητα και η έμπνευση σαν μάννα εξ ουρανού.
Ξεκινήστε με το να αλλάξετε τις συμπεριφορές σας, αυτά τα οποία κάνετε δηλαδή. Τα συναισθήματα σας θα αλλάξουν στην πορεία. Δραστηριοποιηθείτε για να αποκτήσετε την σπίθα που θα σας κινητοποιεί να συνεχίσετε. Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστεί να αναλάβετε δράση και να τροφοδοτηθείτε από τα θετικά αποτελέσματα των ενεργειών σας. Άλλωστε όπως λέει και η λαϊκή ρήση: «τρώγοντας έρχεται η όρεξη»

Προετοιμαστείτε για τα δύσκολα
Είτε θέλετε να ξεπληρώσετε ένα οικονομικό χρέος είτε να χάσετε τα περιττά κιλά σας, η αλλαγή δεν είναι εύκολη. Θα έρθουν μέρες που θα είναι αρκετά δύσκολες για σας και είναι σημαντικό να αποδεχτείτε ότι έχετε δύσκολο δρόμο μπροστά σας.
Σκεφτείτε πιθανές δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσετε και διαμορφώστε ένα πλάνο αντιμετώπισης τους. Το να έχετε ένα πλάνο – δηλαδή τρόπους για να τις ξεπεράσετε- σας δίνει αυτοπεποίθηση για να συνεχίσετε την προσπάθεια σας ειδικά όταν έχετε φτάσει στο σημείο της παραίτησης.

Όταν ο Ερμής ο Τρισμέγιστος χιλιάδες επί χιλιάδων ετών π.Χ.μιλούσε για τον έναν Τριαδικό Θεό

Όταν ο Ερμής ο Τρισμέγιστος χιλιάδες επί χιλιάδων ετών π.Χ.μιλούσε για τον έναν Τριαδικό Θεό – Η αλήθεια εδώ:

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

 Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, του οποίου τα κείμενα απέκρυψε το κατεστημένο, γι’ αυτό και ονομάζονται «ερμητικά κλειστά»,

έζησε πριν από περίπου 20.000 χρόνια στην Αίγυπτο, που ονομαζόταν «υπτίως του Αιγαίου» και είναι η πραγματική Νότια Ελλάδα.

Ο Ερμής είχε μαθητή του τον Ασκληπιό, γιο του Απόλλωνα, στον οποίο έμαθε όσα γνώριζε αλλά όταν αυτός προσπάθησε να μάθει στους ανθρώπους πράγματα για τον Ένα Θεό , σκοτώθηκε από τον Δία για να μην γίνουν όλα αυτά φανερά στον κόσμο.

Τα κείμενα του Ερμή Τρισμέγιστου απαγορεύτηκαν να διαβάζονται και λίγοι τα έδωσαν σημασία, ωστόσο ευτυχώς για εμάς αντιγράφηκαν και σήμερα μέσα από αυτά διαπιστώνουμε ότι μιλούσε για τον έναν Τριαδικό Θεό αλλά και την αέναη σχέση του Ελληνικού πνεύματος με τον Ιησού Χριστό, το «εκρηκτικό μείγμα» που χαλάει τα σχέδια πολλών και έπρεπε να μείνει για πάντα κρυφό.

(Απόσπασμα)

Ερμητικά κείμενα - Η Θεία αποκάλυψη ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ

ΕΡΜΗΣ, απολογούμενος: 

Ραμάνα Μαχάρσι: Μόνο με έναν σιωπηλό νου θα γνωρίσεις το Υπέρτατο

Ο υπέρτατος Εαυτός συνειδητοποιείται με νεκρό νου, δηλαδή με νου απαλλαγμένο από σκέψεις και στραμμένο προς τα μέσα.

Τότε ο νους ανακαλύπτει την πηγή του και γίνεται Εκείνο. Αυτή η γνώση δεν είναι όπως αυτή που προκύπτει όταν το υποκείμενο αντιλαμβάνεται ένα αντικείμενο. 

Όταν το δωμάτιο είναι σκοτεινό, έχεις ανάγκη από μία λάμπα και μάτια για να δεις αντικείμενα. Αλλά όταν ανατείλει ο ήλιος, η λάμπα είναι άχρηστη, τα αντικείμενα είναι ορατά και για να δεις τον ήλιο, δεν έχεις ανάγκη από λάμπα, απλώς αρκεί να στρέψεις τα μάτια σου προς τον αυτόφωτο ήλιο. 

Η μετάβαση στην αρετή …

Η μετάβαση από την άγνοια στην γνώση δεν οδηγεί τον άνθρωπο να γίνεται υπερήφανος, αλαζόνας, υπερόπτης. Αλλά η γνώση και τα σκήπτρα της, σε οδηγούν να γίνεις ταπεινός, ήρεμος, απλός.

Τότε χάνεται για πάντα η ανάγκη να αποδείξεις και δεν αναζητάς αποδείξεις για τίποτε. Είσαι σε ένα σημείο κατανόησης, αποδοχής.

Αν νομίζουμε ότι κατέχουμε την γνώση και καταλαβαίνουμε μέσα μας να κυριαρχεί η ανάγκη μας για απόδειξη, ας αναζητήσουμε ποια βασικά στοιχεία της γνώσης μας λείπουν.

Τα στοιχεία της γνώσης όταν απουσιάζουν οι άνθρωποι στέκονται σε ένα νομίζω και ζητούν απεγνωσμένα επιβράβευση, επιβεβαίωση, αναγνώριση.

Μα πόση επιβράβευση χρειαζόμαστε για το όνομά μας, είναι μία γνώση που την κατέχουμε. Πόση επιβεβαίωση χρειαζόμαστε για το πόσο χρονών είμαστε, είναι μία γνώση που την κατέχουμε.

Οπότε όταν κατέχουμε την γνώση έρχεται η ηρεμία.

Τα 451 επίθετα και προσωνύμια του Διός

Ο Δίας ή Ζεύς σύμφωνα με την αρχαία ελληνική θεογονία είναι ο «Πατέρας των θεών και των ανθρώπων», που κυβερνά τους Θεούς του Ολύμπου. Αυτός είναι ο θεός του ουρανού και του κεραυνού στην ελληνική μυθολογία. Είναι το νεότερο παιδί του Κρόνου και της Ρέας. Λατρεύτηκε όσο κανένας άλλος Θεός του Ολύμπου, για αυτό και στο όνομα του Διός, οι άνθρωποι, προσέδωσαν πολλά ιδιαίτερα επίθετα και προσωνύμια, ανάλογα την περιοχή και τη εποχή. Παρακάτω διαβάστε το σύνολο των γνωστών και λιγότερο γνωστών επιθέτων που συνδέθηκαν μαζί του.

12 προτάσεις ...

Το παρακάτω κείμενο περιέχει οδηγίες που δόθηκαν στην Ανθρωπότητα από τον Α.Α.Μιχαήλ για αυτοπροστασία, στις 28/8/2017.

[ Το βασικό πρόβλημα πολλών ανθρώπων αυτή την στιγμή, είναι ότι ζούν μεταξύ ενεργειακών διαστάσεων που μετατοπίζονται όπως η άμμος, από τις χαμηλές και σκοτεινές μέχρι τις υψηλότερες και περιεκτικότερες σε Αγάπη δονήσεις. Αυτό, συμβαίνει με πολύ απλό τρόπο μέσα από τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις με την οικογένεια, τους πελάτες, τους άγνωστους και τα ΜΜΕ. Η διατήρηση μιας υψηλής δόνησης ενάντια στην παλίρροια των χαμηλών συχνοτήτων και των διαρκώς μετατοπιζόμενων πραγματικοτήτων είναι αληθινά μια "εργασία σε εξέλιξη" αλλά και μια μάχη που πολλοί χάνουν.

Υπάρχουν βήματα που όλοι οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν για να προστατεύσουν τον εαυτό τους ώστε να μην γίνουν θύματα νοητικού ελέγχου και παρέμβασης από τις σκοτεινές δυνάμεις, βήματα που θα τους βοηθήσουν να διατηρήσουν μια υψηλή συχνότητα με μεγαλύτερη σταθερότητα.

1. Το σημαντικότερο είναι να κρατηθείς μακριά από τον φόβο, συναισθηματικά και διανοητικά, εκπέμποντας μονάχα Αγάπη προς τον Κόσμο γύρω σου. Η Αγάπη είναι μια δόνηση άπιαστη γι`αυτούς που έχουν σκοπό τους να βλάψουν τον κόσμο για τα προσωπικά εγωιστικά τους κέρδη και αποτελεί μια φυσική προστασία γι`αυτούς που την εκπέμπουν από την Καρδιά τους για το γενικό καλό.

2. Γείωσε και σύνδεσε την ενέργειά σου με το Φως και την Άνευ Όρων Αγάπη του/της Δημιουργού, της Πηγής, κάθε πρωί με ξεκάθαρη την πρόθεση να γίνεις άτρωτος/η απέναντι σε κάθε σκοτάδι.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΑΤΕ ΠΟΤΕ ΠΡΟΔΟΤΕΣ, ΔΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ, ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ, ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ?? – ΠΟΥ ΣΑΣ ΖΗΛΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΔΙΑΒΑΛΛΟΥΝ? – που ανταποδίδουν κακό στο καλό και μίσος στην αγάπη?? – ΑΝ ΝΑΙ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ (η πρώτη φωτογραφία είναι γι' αυτούς – η δεύτερη ας είστε εσείς)

Η προδοσία είναι η μεγαλύτερη αμαρτία γιατί είναι μια σκόπιμη πράξη που προορίζεται να κάνει κακό σ’ αυτούς που εμπιστεύθηκαν τον προδότη. Είναι ένα σκόπιμο μαχαίρωμα της ψυχής.

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος ισχυρίζεται ότι είναι πολύ καλός φίλος σας κι εσείς, δείχνοντας εμπιστοσύνη, του εκμυστηρεύεστε τα προβλήματά σας. Αν το εκμεταλλευτεί αυτό και για τους δικούς του σκοπούς ή από μνησικακία πει τα προβλήματά σας και τα ελαττώματά σας σε άλλους, αυτό είναι μια αμαρτία προδοσίας ενάντια στον Θεό μέσα στον άνθρωπο.

Γι’ αυτό ποτέ μη δηλώνετε ότι είστε πιστοί ή φίλοι κάποιου παρά μόνο αν το εννοείτε. Θα ήταν καλύτερα να του πείτε τι πραγματικά σκέφτεστε. Ποτέ μη μιλάτε για έναν φίλο πίσω από την πλάτη του. Αν έχετε να πείτε κάτι για έναν φίλο, πείτε το με καλοσύνη μπροστά του ή κατ’ ιδίαν. Αλλιώς μην το πείτε καθόλου.

Το μαχαίρι της προδοσίας φτάνει στην ψυχή, και όποιος χρησιμοποιεί αυτό το μαχαίρι θα εγκαταλειφθεί και από τον Θεό και από τον άνθρωπο. Ποτέ μην επιτρέψετε στον εαυτό σας να γίνει προδότης. Δεν υπάρχει ούτε αναγκαιότητα ούτε δικαιολογία για την προδοσία, οποτεδήποτε. Να αποφεύγετε τους προδότες.

Αν και ένας προδότης μπορεί να σας πληγώσει λίγο, πληγώνει τον εαυτό του πολύ περισσότερο. Είναι σαν μια πολύτιμη αντίκα που έχει προσβληθεί από σαράκι. Είναι δύσκολο να επισκευάσετε ΣΑΠΙΟΥΣ ψυχολογικά ανθρώπους που δίνουν κακό στο καλό και ανταποδίδουν μίσος στην αγάπη. Αν ποτέ συναντήσετε έναν προδότη, θα θυμηθείτε αυτόν τον ορισμό.

Από πού περνάει ο πιο απίστευτος αυτοκινητόδρομος του κόσμου;

Ένας από τους πιο περίεργους αυτοκινητόδρομους – ταχείας μάλιστα κυκλοφορίας – βρίσκεται στην Οσάκα της Ιαπωνίας. Είναι ο Hanshin Expressway, ένα κομμάτι του οποίου είναι κλεισμένο σε σήραγγα και περνάει μέσα από ένα κτίριο 16 ορόφων όπου στεγάζονται γραφεία!

Πρόκειται για το Gate Tower Building, ο ιδιοκτήτης του οποίου παραχώρησε 3 ορόφους στην ιαπωνική κατασκευάστρια εταιρεία ώστε να φτιαχτεί ο αυτοκινητόδρομος και έτσι να εξυπηρετούνται καθημερινά χιλιάδες πολίτες σε μία από τις πολυπληθείς πόλεις της Ιαπωνίας.

Φυσικά πληροί όλες τις προδιαγραφές ασφάλειας και ηχομόνωσης: Η σήραγγα σε κανένα σημείο της δεν στηρίζεται στο κτίριο (όπως θα δεις στο βίντεο), με αποτέλεσμα να μην προκαλούνται κραδασμοί και βοή ταράζοντας τους εργαζόμενους.

ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΚΟΛΑΚΕΥΕΤΕ

Είναι πάντα καλό να λέμε την αλήθεια, αλλά είναι καλύτερο να λέμε ευχάριστες αλήθειες και να αποφεύγουμε να λέμε δυσάρεστα λόγια. Το να απευθυνόμαστε σ’ έναν ανάπηρο λέγοντας «Κύριε Ανάπηρε» μπορεί να είναι αλήθεια αλλά είναι μια δυσάρεστη αλήθεια που πληγώνει και πρέπει να αποφεύγεται. Είναι κακό να επικρίνουμε όταν οι άλλοι δεν θέλουν κριτική, αλλά είναι ευεργετικό να ακούμε εποικοδομητική κριτική, και είναι αξιοθαύμαστο να μπορούμε να αντέξουμε δριμεία αλλά αληθινή κριτική μ’ ένα χαμόγελο και μια αίσθηση εκτίμησης μαζί με ευγνωμοσύνη.

Η κολακεία μπορεί να είναι καλή όταν ενθαρρύνει κάποιον να κάνει το σωστό, αλλά μπορεί να είναι ολέθρια όταν χρησιμοποιείται για να κρύψουμε ένα ελάττωμα ή κακό χαρακτήρα, αφήνοντάς τα να κακοφορμίζουν και να δηλητηριάζουν ολόκληρη την ψυχή με άγνοια. Όλοι μας αγαπάμε την κολακεία, όπως σε όλους αρέσει να τρώνε γλυκό μέλι. Δεν ξέρουμε όμως πότε είναι δηλητηριώδης. Μαζί με τα γλυκά λόγια της κολακείας από τους άλλους, οι εσωτερικές μας σκέψεις συχνά δικαιολογούν τα επιζήμια ελαττώματά μας και κρύβουν μεγάλους ψυχολογικούς κακοήθεις όγκους που μπορεί να σπάσουν και να δηλητηριάσουν όλη την πνευματική ζωή μας. Η κολακεία από τους άλλους και οι παρηγορητικοί ψίθυροι των σκέψεών μας ικανοποιούν την ακοή μας. Η μικρή ανθρώπινη σοφία συχνά αμβλύνεται από τα κολακευτικά λόγια. Πολλοί άνθρωποι χάνουν χρήματα, χρόνο, υγεία, και ακόμα και τον καλό χαρακτήρα τους απολαμβάνοντας να ακούν τα γλυκά, απατηλά λόγια παρασιτικών αποκαλούμενων φίλων.

Ήταν ένας άγιος που είχε έναν φίλο που συνεχώς τον επέκρινε, και οι μαθητές του αγίου δυσαρεστούνταν πάρα πολύ. Μια μέρα ένας μαθητής πήγε στον άγιο και φώναξε πανηγυρίζοντας: «Δάσκαλε! Ο εχθρός σας, αυτός που πάντα σας έβρισκε ελαττώματα, πέθανε». Ο άγιος άρχισε να κλαίει και είπε: «Αχ, νιώθω αβοήθητος. Ο καλύτερος πνευματικός κριτής μου πέθανε. Ράγισε η καρδιά μου».

ΘΕΪΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ – ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

Κάθε πρωί που ο χαρούμενος ήλιος τρυπώνει στο δωμάτιό μου και με ξυπνά ευγενικά μ’ ένα απαλό άγγιγμα των ακτίνων του, τρίβω τα μάτια μου από τον ύπνο, κοιτάζω τον ουρανό που είναι γεμάτος ακτινοβολία και λέω: «Θεέ του φωτός, κάνε τα δάχτυλά Σου του λαμπερού φωτισμού να παίζουν πάνω σε κάθε πλήκτρο της ζωής μου ώστε όλες οι νότες να ενωθούν σ’ ένα τραγούδι αρμονίας και αγάπης. Μην αφήσεις καμία παραφωνία να αμαυρώσει τη μουσική σύνθεση που γράφω με τη ζωή μου».

Η δυσαρμονία είναι δυστυχία και θάνατος. Η αρμονία είναι η χαρά της ζωής.

Δεν βλέπουμε πάντα αυτά που είναι τα πιο κοντινά σ' εμάς. Προσπερνάμε πλούτη που είναι στο χέρι μας να αποκτήσουμε και κυνηγάμε χίμαιρες. Ψάχνουμε ασφάλεια στο σκοτάδι, ενώ στην πραγματικότητα λαχταράμε το φως. Πίνουμε ακόρεστα χρυσά όνειρα όταν η ψυχή μας διψάει για την Έσχατη Πραγματικότητα. Κυνηγάμε, ως καταφύγιο, τη μη υπαρκτή σκιά της χίμαιρας, ενώ στην πραγματικότητα επιθυμούμε διακαώς την όαση της γαλήνης και της αρμονίας που βρίσκεται στην ψυχή μας.

Ησυχάστε τη νοητική ανησυχία που στρέφεται στον εξωτερικό κόσμο και στρέψτε τον νου μέσα σας. Εναρμονίστε τις σκέψεις και τις επιθυμίες με τις πραγματικότητες που εκπληρώνουν τα πάντα και ήδη κατέχετε μέσα στην ψυχή σας. Τότε θα δείτε την αρμονία που βρίσκεται πίσω από τη ζωή σας και απ’ όλη τη φύση. Η ομορφιά και το βάθος της γιόγκα έγκειται στο ότι χαρίζει αυτήν τη σταθερή ησυχία.

Η εσωτερική αρμονία είναι μια πλούσια πηγή δύναμης – γεννά δύναμη. Πράγματα που νομίζετε ότι δεν μπορείτε να αντέξετε, όχι μόνο μπορείτε να τα αντέξετε, αλλά και να τα αλλάξετε και να τα βελτιώσετε. Σας έχει δοθεί η δύναμη να μπορείτε να κινήσετε τον κόσμο και να αλλάξετε το πρόσωπο της μοίρας παρά τις αντίξοες εξωτερικές συνθήκες.

Η αρμονία διατηρεί τη νοητική ενέργεια. Η δυσαρμονία την κάνει να χαραμίζεται.

ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ – ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ

«Πρέπει ο άνθρωπος να συγχωρεί, όποιο κακό κι αν του κάνουν», λέει η Μαχαμπαράτα (ινδικό έπος, το μεγαλύτερο στον κόσμο). «Λέγεται ότι η συνέχιση των ειδών οφείλεται στο ότι ο άνθρωπος μπορεί να συγχωρεί. Η συγχώρεση είναι αγιότητα. Με τη συγχώρεση κρατιέται ενωμένο το σύμπαν. Η συγχώρεση είναι η ισχύς των ισχυρών. Η συγχώρεση είναι θυσία. Η συγχώρεση είναι γαλήνη του νου. Η συγχώρεση και η ευγένεια είναι ιδιότητες αυτού που είναι κυρίαρχος του Εαυτού του. Αντιπροσωπεύουν την αιώνια αρετή».

Η συγχώρεση είναι πιο ισχυρή από την εκδίκηση. Έχω συγχωρήσει κάθε έναν που εκούσια ή ακούσια πήγε να με ενοχλήσει ή να με πληγώσει. Αυτοί που πράττουν το φαύλο σιγοβράζουν μέσα στην ίδια τους τη φαυλότητα. Δεν μπορούν πραγματικά να σας βλάψουν, εκτός κι αν τους αφήσετε να το κάνουν. 

Είστε αηδιαστικά και εμετικά προβλέψιμοι!

Χτες βράδυ λίγο πριν πάω για ύπνο έπεσα σε ένα άρθρο που μου τάραξε το νευρικό σύστημα και ειδικά αυτό γύρω από την κοιλιακή χώρα. Είναι άλλο να το μαντεύεις, να το μυρίζεσαι ότι θα συμβεί κι άλλο να το βλέπεις μετά στην πράξη…

Η Καταιγίδα Χάρβεϊ άφησε πίσω της μερικούς νεκρούς και πολλές απώλειες τόσο στα νοικοκυριά όσο και την αμερικάνικη οικονομία, αλλά… ουδέν κακό αμιγές καλού! Αυτό που κατάφερε ήταν να ενώσει όλες τις μέχρι τώρα ανεξάρτητες φωνές ακτιβιστών κάτω από ένα κοινό μεγάφωνο: Ο Χάρβεϊ ήταν κατασκευασμένος, ήταν οπλοποιημένος και στόχευε το Τέξας!

Δεν έχω ξαναδεί τόσα πολλά δημοσιεύματα, βίντεο, φωτό και καταγγελίες στα 6 χρόνια που ασχολούμαι με το θέμα της οπλοποίησης του περιβάλλοντος, ίσως από την εποχή του σεισμού της Φουκουσίμα.

Και παρότι όλοι ξέρουμε -κι εδώ το έχουμε γράψει πολλές φορές- δεν θα σταματήσουν να μαμούν τον πλανήτη κι εμάς μαζί, αν δεν πέσουμε όλοι στα τέσσερα και προσκυνήσουμε την Παγκόσμια Αίρεση, την Εκκλησία της Κλιματικής Αλλαγής, κι ότι όλα αυτά γίνονται ως μέσον πίεσης και προπαγάνδας, δεν το περίμενα ότι τόσο γρήγορα θα πήγαιναν στο… δια ταύτα!

Η Ναόμι Κλάιν, η Ιέρεια της Ατζέντας 21 -“Βιώσιμη Ανάπτυξη”- και αποβιομηχανοποίησης του πλανήτη για… να σωθούν οι φτωχοί!

Άρθρο της Ναόμι Κλάιν στο theintercept (και καλά προοδευτικό σάιτ) με τίτλο, Ο Χάρβεϊ δεν ήρθε έτσι ξαφνικά από το τίποτα. Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για την Κλιματική Αλλαγή.

Ακούστε την κάλυψη (στα ΜΜΕ) του τυφώνα Harvey και θα ακούσετε πολλές συζητήσεις για το πόσο πρωτοφανείς είναι αυτές οι βροχοπτώσεις. Πώς κανείς δεν είδε ότι έρχονται, οπότε κανείς δεν μπορούσε να προετοιμαστεί επαρκώς.

ναι.. ναι… ναι… Πως να τις δει όταν κατασκευάζονται τσάκα τσάκα τα τελευταία 24ωρα;

Ο άνθρωπος που παραβίασε την πιο ασφαλή κλειδαριά της Αγγλίας

"Δείτε τις δουλειές μου, κλέφτες, και απελπιστείτε". Αυτά ήταν τα λόγια που χρησιμοποιούσε για να περιγράψει τις κλειδαριές του ο Jeremiah Chubb, ενός σιδηρουργός στο Λονδίνο του 19ου αιώνα που ήταν γνωστός για τον "Detector" του, μια κλειδαριά ασφαλείας που θεωρήθηκε ότι ήταν σχεδόν ανυπέρβλητη.

Οι αιχμηρές άκρες των εργαλείων ενεργοποιούσαν ένα μπουλόνι με τέτοιο τρόπο ώστε ακόμη και ένα συμβατικό κλειδί να μην μπορεί να την ανοίξει. Προσπαθώντας -και αποτυγχάνοντας- να την ανοίξει, ο ιδιοκτήτης συνειδητοποιούσε ότι την είχε παραβιάσει: σε τέτοια περίπτωση, αρχικά, η κλειδαριά μπορούσε να ανοιχτεί με τη χρήση ενός "κλειδί ρυθμιστή", και αργότερα γυρίζοντας το "πραγματικό κλειδί" αριστερόστροφα για να την επαναφέρει.

Ο Detector (ανιχνευτής) ήταν μια από τις πολλές βρετανικές κλειδαριές της εποχής, ένα παράδειγμα σχεδιασμού και εφευρετικότητας που οι εταιρείες προωθούσαν με υπερηφάνεια. Συχνά, οι εταιρείες προκαλούσαν εξειδικευμένους κλειδαράδες να δοκιμάσουν τα εμπορεύματά τους, προσφέροντας ανταμοιβή αν κατάφερναν να παρακάμψουν τους μοχλούς τους, τις διαδρομές τους και άλλους εσωτερικούς μηχανισμούς. Σε μια περίπτωση, ο Chubb κανόνισε με τις αρχές ώστε ένας κρατούμενος να προσπαθήσει να διαρρήξει την κλειδαριά του. Αν ο φυλακισμένος τα κατάφερνε, θα του έδινε χρηματικό έπαθλο (μερικές εκδοχές της ιστορίας αναφέρουν ότι η ανταμοιβή του θα ήταν η ελευθερία του, αλλά είναι απλά ένας μύθος). Για την ιστορία, ο κρατούμενος απέτυχε.

Η κλειδαριά απέκτησε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1818 και για δεκαετίες ήταν μία από τις ασφαλέστερες της Αγγλίας.

Το 1851, κάποιος Αμερικανός κλειδαράς, ονόματι Alfred C. Hobbs, παραβρέθηκε στη Μεγάλη Έκθεση του Λονδίνου και ανακοίνωσε ότι η κλειδαριά Chubb ήταν απλά ένα παιχνίδι. Μπροστά στους καταπληκτικούς θεατές, ο Hobbs παραβίασε την κλειδαριά μέσα σε 25 λεπτά. Του ζητήθηκε να το κάνει και δεύτερη φορά, πράγμα που κατάφερε, αλλά αυτή τη φορά μέσα σε μόλις 7 λεπτά. Στη στιγμή, ο Αμερικανός είχε γίνει ο Χουντίνι της βιομηχανίας κλειδαριών, καταστρέφοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών που πίστευαν ότι ο Detector δεν παραβιάζονταν.

Προσοχή στα αναψυκτικά που πίνετε!

Γεια σας

Σε πρόσφατο άρθρο στο περιοδικό Cellmetabolism που αφορά τις γλυκαντικές ουσίες και την επίδρασή τους στον μεταβολισμό, αναφέρονται τα αποτελέσματα μιας έρευνας που έγινε σε πανεπιστήμιο της Αυστραλίας σχετικά με την επίδραση των τεχνητών γλυκαντικών ουσιών στην όρεξη.

Οι ερευνητές πρόσφεραν σε μύγες διατροφή με διάφορες αναλογίες υδατανθράκων και γλυκαντικών ουσιών. Παρατήρησαν πως όταν διατροφή με μειωμένους υδατάνθρακες συνοδευόταν από την λήψη γλυκαντικών ουσιών, αυξανόταν η λήψη τροφής. Και αυτή η αύξηση ήταν ανάλογη με την ποσότητα των γλυκαντικών ουσιών που χορηγήθηκαν.

Το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης μελέτης που έδειχνε πως αυξημένη κατανάλωση υδατανθράκων όταν συνοδεύονται από γλυκαντικές ουσίες μειώνει την όρεξη, δεν επαληθεύθηκε στην παρούσα έρευνα.

Grand Canyon: Γίγαντες και υπόγειες πόλεις [Βίντεο]

Οι καλύτερες ενδείξεις για γίγαντες και υπόγειες πόλεις – εμφανίστηκαν της 5 Απριλίου του 1909 σε μία έκδοση της εφημερίδας The Arizona, με τίτλο Explorer GE Kinkaid, όταν εξερευνητές ανακάλυψαν μια τεράστια υπόγεια πόλη, ενώ έκαναν ράφτινγκ στον ποταμό Κολοράντο στο Grand Canyon.

Εξερευνώντας μια σήραγγα που απλώνεται «σχεδόν ένα μίλι υπόγεια,» βρήκαν μία πόλη, η οποία ήταν γεμάτη με δισκία σκαλισμένα με ιερογλυφικά, και ένα πέτρινο άγαλμα που μοιάζει με τον Βούδα.

Αλλά η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή αυτής της αρχαίας κατοικίας ήταν οι γιγάντιες μούμιες που ήταν όλες τυλιγμένες σε ένα περίεργο ύφασμα. 

Αμβρόσιος Μπιρς - Το λιοντάρι και ο κροταλίας

Ένας Άνθρωπος πού βρήκε στο δρόμο του ένα Λιοντάρι προσπαθούσε να το δαμάσει με τη δύναμη τού ανθρώπινου βλέμματος.

Λίγο πιο κεί ήταν ένας κροταλίας πού επιδιδόταν στον υπνωτισμό ενός μικρού πουλιού. «Πώς τα πας, αδελφέ;» φώναξε ο Άνθρωπος στο άλλο ερπετό χωρίς να σηκώσει το βλέμμα του από τα μάτια του Λιονταριού.

«Υπέροχα» αποκρίθηκε το φίδι.

«Η επιτυχία μου είναι εξασφαλισμένη. Το θύμα μου έρχεται διαρκώς πιο κοντά παρ’ όλες τις προσπάθειές του».

«Και το δικό μου» είπε ο Άνθρωπος, «έρχεται διαρκώς πιο κοντά παρ’ όλες τις προσπάθειές μου. Είσαι σίγουρος πώς όλα πάνε καλά;»

Ποια φιγούρα είδατε πρώτη; Βρείτε ποιοι είναι οι κρυμμένοι σας φόβοι

Υπάρχουν πολλών ειδών ψυχολογικά τεστ που μπορούν να μας πουν πολλά για το ποιοι είμαστε. Τα τεστ με εικόνες είναι δικαιολογημένα τα πιο διαδεδομένα.

Τα τεστ με εικόνες είναι αποδεικτικά στοιχεία που εφαρμόζονται στην ψυχολογία για να αποκαλύψουν βαθύτερα υποσυνείδητα συναισθήματα. Είναι ένας τρόπος για να αποκαλυφθούν οι βαθύτεροι φόβοι, αξίες, όνειρα, ταλαιπωρίες, αμφιβολίες και άλλα θαμμένα ψυχολογικά συναισθήματα. Συνηθίζεται να εντοπίζουμε τις αμφιβολίες και τις στοιχειώδες ιδιότητες μέσα μας, οι οποίες συνθέτουν την προσωπικότητα μας. Αυτά τα συστατικά φτιάχνουν τους παλμούς και τους υποσυνείδητους αμυντικούς μηχανισμούς μας.

Τα τεστ με κηλίδες μελάνης χρησιμοποιούνται πολύ στην ψυχολογία σήμερα. Είναι εικόνες από τυχαίες κηλίδες μελάνης που ίσως ενεργοποιούν μια υποσυνείδητη μνήμη η οποία βασίζεται στο σχήμα. Η παρακάτω εικόνα βασίζεται στην απάντηση σας. Αναδεικνύει την προσωπικότητα σας και το πως αντανακλάται στον χαρακτήρα σας.

Το τεστ είναι απλό! Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να κοιτάξετε την εικόνα και σημειώσετε τι παρατηρήσατε πρώτο. Έτοιμοι; Ξεκινήστε!

Το φαινόμενο της αφηρημάδας

Σε όλους έχει τύχει να πούμε κάποια στιγμή "ήμουν αφηρημένος", έπειτα από κάτι που κάναμε ή ξεχάσαμε να κάνουμε.

Τι σημαίνει όμως αυτό ακριβώς; Η λέξη "αφηρημένος" έχει την ίδια ρίζα με τις λέξεις "αφαίρεση" και "αφαιρούμαι". Στην "αφηρημάδα" αυτό που αφαιρείται είναι η προσοχή μας από τις εμπειρίες και τις λειτουργίες του σώματος σε μια δεδομένη στιγμή.

Αν, για παράδειγμα, οδηγούμε και περάσουμε με κόκκινο (χωρίς να έχουμε επίγνωση ότι το κάναμε εκείνη τη στιγμή), λέμε "ήμουν αφηρημένος", δηλαδή η προσοχή μας δεν ήταν εστιασμένη στην οδήγηση, αλλά είχε απορροφηθεί από τις σκέψεις και είχε αφαιρεθεί από την εμπειρία της οδήγησης. Μερικές φορές όταν ανοίγουμε την πόρτα με τα κλειδιά μας, τα ξεχνάμε πάνω στην πόρτα, από την εξωτερική πλευρά. Ή φτιάχνουμε ένα φαγητό και από αφηρημάδα μπερδεύουμε τα υλικά.

Και ενώ το φαινόμενο της αφηρημάδας είναι πολύ κοινό και το ζούμε όλοι σχεδόν καθημερινά σε διάφορες περιστάσεις, ελάχιστα το αναγνωρίζουμε και το κατανοούμε.

Αν μαθαίναμε να ζούμε περισσότερο στο παρόν και να ελέγχουμε πού βρίσκεται η προσοχή μας ανά πάσα στιγμή, αυτά τα φαινόμενα θα περιορίζονταν πολύ. Και μπορεί να μην έχει σημασία αν ξεχάσουμε τα κλειδιά πάνω στην πόρτα και τα θυμηθούμε μετά από 15 λεπτά, αλλά αν παραβιάσουμε ένα κόκκινο φανάρι επειδή οδηγούμε χωρίς επίγνωση μπορεί να προκαλέσουμε ακόμα και θανατηφόρο ατύχημα. 

Μιχαήλ Ψελλός: Περί ενεργείας δαιμόνων

Μέσα από τις πιο σκοτεινές σελίδες του παρελθόντος, στα χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, ξεπροβάλλει στις μνήμες μας, ως την πλέον θεοκρατική περίοδο της ιστορίας, με τις πιο πανούργες ιστορικές μορφές, τους μάστορες της ίντριγκας και της ανελέητης δολοπλοκίας, για την κατάκτηση του Θρόνου…

Πατριάρχες, Αυτοκράτορες, Αυλικοί μετέχουν ανεξέλεγκτα σε ένα πολιτικό παιχνίδι θανάτου και όλα αυτά Ελέω Θεού Παντοκράτορος.. Σήμερα όμως τα βυζαντινά χρόνια είναι λιγότερο γνωστά ως η εποχή εκείνη, που παρά τους σκληρούς νόμους που επέβαλε η πολιτεία και η εκκλησία, άνθισε όσο ποτέ άλλοτε, έστω και καλυμμένη κάτω από ένα πέπλο δεισιδαιμονίας, η Μαγεία. 

Μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού κάθε άλλη πρακτική η οποία ξέφευγε από το καθιερωμένο δόγμα και επομένως ήταν μη ελέγξιμη οικονομικά και πολιτικά πέρασε στην παρανομία και οι Θεοί της παλαιάς εποχής γίνανε οι Δαίμονες της νέας. 

Όλες οι αρχαίες μαγικές κα μαντικές πρακτικές καθώς και η νεοπλατωνική φιλοσοφία ήδη από τον 3ο έως και τον 7ο αιώνα ευτελίστηκαν στα χέρια τσαρλατάνων και διώχθηκαν, από τους χριστιανικές πολιτειακές και θρησκευτικές αρχές, τιμωρούμενες με την ποινή του Θανάτου. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την εξάπλωση της απαγορευμένης τέχνης σε όλη την βυζαντινή επικράτεια...

 Άλλωστε όπως συνέβαινε και αργότερα στην δύση, την εποχή της ιεράς εξέτασης, οι επικλήσεις πνευμάτων , η αστρολογία και η μαντεία ήταν ένα κρυφό προνόμιο όσων μπορούσαν να έχουν ή πολλά χρήματα, ώστε να εξαγοράζουν αξιωματούχους, ή φωνή και επιρροή στην αυλή των βασιλιάδων και των εκκλησιαστικών αρχόντων και αυτοί με κίνδυνο της ζωής τους, ειδικά στην περίπτωση που τα συμφέροντα της αυλής τους έριχναν σε πολιτική δυσμένεια..

ΜΙΧΑΗΛ ΨΕΛΛΟΣ

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΙΧΑΗΛ ΨΕΛΛΟΣ

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα βυζαντινού αυλικού και αξιωματούχου, που αν και Μάγος κατάφερε να αποποιηθεί με πολύ μαεστρία την αγκαλιά της πυράς, ήταν ο Μιχαήλ, κατά κόσμο Κωνσταντίνος Ψελλός. Ο Μ.Ψελλός έζησε στο τέλος της μεσοβυζαντινής Περιόδου (1018-1078 Μ.Χ) ήταν πρύτανης του πανδιδακτηρίου και Ύπατος των φιλοσόφων. Υπηρέτησε με πανούργο τρόπο το βυζαντινό πολιτικό σύστημα μέσα από ίντριγκες και συνωμοσίες, χωρίς κανένα ηθικό ενδοιασμό, καταφέρνωντας να λάβει πολλά οφίκια, αφού έφτασε μέχρι το αξίωμα του παραδυναστεύοντος, του πρώτου υπουργού του κράτους.

 Η σύγχρονη έρευνα τον θέλει στο τέλος της ζωής του πτωχό και ξεχασμένο στην Νικομήδεια.. 

Η νόηση είναι κληρονομική ή επίκτητη;

Η μήτρα της ευφυΐας (και της βλακείας) ήταν ανέκαθεν αντικείμενο επιστημονικού σκυλοκαβγά: γεννήθηκαν ή έγιναν; Ετσι βγήκαν από τα γεννοφάσκια τους ή τους γάνωσε το μυαλό ο κόσμος όπου φύτρωσαν; Με δυο λόγια, η νόηση είναι κληρονομική (γονίδιο) ή επίκτητη (περιβάλλον). Η σκέψη της σπουδαίας Horney για το ζήτημα υπαγορεύεται μάλλον από τα ουμανιστικά της αισθήματα: «αν το δέντρο μαραζώσει από την έλλειψη του ήλιου, αν μείνει καχεκτικό από τη φτώχεια του εδάφους, ποτέ δεν θα πούμε πως αυτή ήταν η πραγματική του φύση. Και η απάντηση του Cyrulnik, ενός από τους μετριοπαθέστερους της διαμάχης, έρχεται απροσδόκητα ειρωνική: «ο σκύλος μου μεγάλωσε σ’ ένα περιβάλλον όπου καθημερινά τραγουδιέται η Τόσκα, αλλά ποτέ δεν έμαθε να την τραγουδάει ο ίδιος». Η λαϊκή εμπειρία δεν έχει τέτοιου είδους διλήμματα: για την υποψήφια νύφη λένε «δες τη μάνα της για να δεις πώς θα γίνει», για το νήπιο «φτυστός ο πατέρας του» και «τα μάτια σου έχει» ή «πήρε τη μύτη του παππού του, μακάρι να πάρει και το μυαλό του».

Η αντίθεση έμφυτο-επίκτητο έχει προ πολλού ξεφύγει από την επιστημονική μονομέρεια και έχει αναχθεί σε ιδεολογικοπολιτικό ζήτημα- στο παρελθόν εν ονόματι αυτών των δύο θεωριών έγιναν διαχωρισμοί, ρατσιστικές αθλιότητες και εγκλήματα. Όμως, τα σύνορα μεταξύ έμφυτου-επίκτητου δεν είναι διόλου ξεκάθαρα· το δίποδο δεν είναι ούτε γενετικά «απολύτως προγραμματισμένο», αλλά ούτε και «λευκή σελίδα» να τη γεμίσεις χαρίσματα. Όσο στραβωμάρα είναι να θεωρείται αμελητέο τo ευνοϊκό περιβάλλον (διαπαιδαγώγηση,μόρφωση, κουλτούρα) άλλο τόσο χοντροκεφαλιά είναι να μηδενίζονται τα γενετικά χαρακτηριστικά (μόνο οι κληρονομικές ασθένειες είναι κοντά 5.000). Αν το δέντρο της Hοrney είναι από τη φύτρα του χαμοκερασιά, όσο ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης και να του εξασφαλιστούν ποτέ δεν θα γίνει ψηλόλιγνο κυπαρίσσι ή μεγαλοπρεπής πλάτανος. Νοητικά καθένας μας κληρονομεί ένα ορισμένο οικόπεδο, μικρό ή μεγάλο· αν σου αναλογούν μόνο 200 τετραγωνικά, ανάλογα με το περιβάλλον, μπορείς να στήσεις παράγκα ή να φτιάξεις μια χαρά μεζονέτα, αλλά είναι αδύνατον να σηκώσεις πυραμίδα.