Ο Άνθρωπος, έτσι όπως αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, είναι Συνείδηση και σώμα ή Συνείδηση μέσα σε ένα σώμα (σαν μια γενική ασαφής αντίληψη). Το Βάθος της Συνείδησης («Αυτού» που Αντιλαμβάνεται) Είναι Απεριόριστο, Ανεξιχνίαστο και Χάνεται στο «Πέραν της Δημιουργίας», στο Αληθινό. Το μόνο συγκεκριμένο που έχουμε (που αναγνωρίζουμε, που «ελέγχουμε») είναι η Παρούσα Συνείδηση, η Συνείδηση Εδώ, μέσα στο σώμα, μέσα στο συγκεκριμένο παρόν που ρέει, στις συγκεκριμένες εξωτερικές «ιστορικές» και «πραγματικές» συνθήκες. Ανάλογα με τον Βαθμό της Πνευματικής Κατανόησης (ή τον τρόπο που Βιώνουμε την ύπαρξη) προσδιορίζουμε μια Σχέση «Αυτού» που Αντιλαμβάνεται (της Συνείδησης) με το σώμα. Στην πραγματικότητα όλες οι αντιλήψεις (ή οι «σχέσεις» με το σώμα) είναι κατασκευασμένες, προσωρινές συλλήψεις αυτού που συμβαίνει. Η ίδια η ζωή ξετυλίγεται σύμφωνα με τους δικούς της «νόμους» και τα δικά της «πρότυπα» κι όχι σύμφωνα με όσα αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος.
Ανεξάρτητα από την παρούσα κατάσταση, την σχέση που αντιλαμβανόμαστε, σαν Εαυτός, Εμείς, Εγώ, με το σώμα, η Συνείδηση Εδώ, στο σώμα, είναι, αν παρατηρήσουμε προσεκτικά Άχρονη, Μη-Τοπική και ταυτόχρονα τοπική, εδώ, στο σώμα. Που στο σώμα; Αυτό είναι κάτι που πρέπει να ανακαλύψουμε, να ξαναανακαλύψουμε, εδώ, τώρα, ανεξάρτητα από το τι βιώνουμε ή νομίζουμε ή αντιλαμβανόμασταν μέχρι τώρα. Μπορούμε να το δούμε, Εδώ, Τώρα, στο απόλυτο παρόν και να το ανακαλύψουμε μόνοι μας, εμείς οι ίδιοι, βιωματικά, εμπειρικά, πραγματικά; Αυτό είναι που έχει σημασία κι αξία. Στην πραγματικότητα, αν παρατηρήσουμε προσεκτικά, Αυτό που Είμαστε, η Συνείδηση, λόγω της Πραγματικής Φύσης της (που Είναι Άχρονη, Μη-τοπική) Εμφανίζεται Εδώ, στο σώμα, σαν «Σημείο Συνείδησης» στο Μυστικό Κέντρο της Καρδιάς του Εγκεφάλου κι από «εδώ» Δρα και Αντιλαμβάνεται. Ούτε Ενώνεται με το σώμα, ούτε διαχέεται σαν Ουσία στο σώμα. Απλά Δρα κι Αντιλαμβάνεται μέσα στο σώμα και μέσω του σώματος στον εξωτερικό κόσμο. Έτσι, στην Πράξη (κι ανεξάρτητα από το τι βιώνουμε ή γνωρίζουμε ή νομίζουμε), αν παρατηρήσουμε προσεκτικά θα δούμε ότι η Συνείδηση Είναι από την Φύση της κι αντικειμενικά, πραγματικά, Ανεξάρτητη κι απλά «είναι εδώ», και λειτουργεί μέσα στο σώμα, και δρα μέσω της θέλησης ή αντιλαμβάνεται. Μπορεί απλά να αντιλαμβάνεται και να αντιδρά. Μπορεί να σκέπτεται (δηλαδή να αναλύει και να επανασυνθέτει τα δεδομένα της αντίληψης για να σχηματίσει μια νέα αντίληψη, ένα εποικοδόμημα της αρχικής άμεσης αντίληψης). Μπορεί να ζυγίζει τα πράγματα και να κάνει επιλογές ή να χαράζει προσανατολισμούς (ανάλογα με τα θετικά ή αρνητικά συναισθήματα και συγκινήσεις). Μπορεί, ασφαλώς, να δρα μέσω του σώματος, στο σώμα και στον εξωτερικό κόσμο.
Όλες οι Παραδόσεις, οι Θρησκείες, οι Φιλοσοφίες, έχουν σαν αντικείμενο την Ορθή Αντίληψη, την Ορθή Δράση, την Ορθή Ζωή. Αυτή είναι η Οδός της Αλήθειας. Και σε ένα σοβαρό επίπεδο (κι όχι απλά στο επίπεδο της διανοητικής θεώρησης) Αυτή η Οδός είναι ένας Τρόπος Ζωής, ο Τρόπος που Πρέπει να Ζούμε, για να Ζούμε Πραγματικά, Αληθινά κι Ουσιαστικά. Η Εσωτερική Παράδοση, η Αληθινή Θρησκεία, η Πραγματική Φιλοσοφία, δεν έχει άλλο στόχο από την Αληθινή Αυτογνωσία, δηλαδή την Αληθινή Γνώση Αυτού που Είμαστε (της Συνείδησης) και της Πραγματικής Σχέσης με το σώμα και της Αληθινής Δράσης που Βιώνεται σαν Πραγματική Ζωή.
