Από το βιβλίο του Β.Ι.Λυκιαρδοπουλου
Ι Λ Ι Α Δ Α
η αληθινή ιστορία
του Ιησού-Ιούδα
Η αποκωδικοποίηση του βιβλίου ΑΛΦΑ της Ιλιαδας
Στίχος Α3 της ΙΛΙΑΔΑΣ – ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ και ΕΡΜΗΝΕΙΑ του, σύμφωνα με την εκδοχή που αφορούσε τους απογόνους των Δωριέων του 840 π.χ.
Α3.-πολλας δ’ιφθιμους ψυχας Αιδι προιαψεν ηρώων
[Πολλές δε ισχυρές ψυχές ηρώων έστειλε στον ΑΔΗ ]
Ερμηνεία του στίχου [Α3] σύμφωνα με την ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ πως η ΙΛΙΑΔΑ είναι μήνυμα εξωγήινου πολιτισμού, προς την ανθρώπινη κοινωνία του σήμερα.
Η ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
Η «ΙΟΛΗ» ΑΦΑΝΙΖΕΙ ΤΙΣ ΗΡΩΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΧΑΙΩΝ
Α3.-πολλας δ’ιφθιμους ψυχας Αιδι προιαψεν ηρώων
[Πολλές δε ισχυρές ψυχές ηρώων έστειλε στον ΑΔΗ ]
Ο στίχος, όπως και ολόκληρη η Ιλιαδα ,αναφέρεται με λεπτομέρειες α].- στη θυσία του γιου του Δια και της Λητούς Απόλλωνα [Ιησούς Χρηστός] στον πλανήτη ΓΗ β].- στη διαμάχη Αχιλλέα Αγαμέμνονα για θέματα διαχείρισης γενετικού υλικού και γ].-στον πόλεμο μεταξύ των γαλαξιών Αργου και Τριγωνικού για θέματα που αφορούσαν κλοπή γενετικού υλικού.
Σε κάθε στιχο λοιπόν της Ιλιαδας θα έχουμε δυο με τρεις ερμηνείες.
Η αποκωδικοποίηση των όρων της Ομηρικής γλώσσας κάθε στίχου μπορεί να μας ταξιδεύουν στην αρχή, η στο τέλος, της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, όμως έχουμε κατανοήσει έως τωρα, πως αυτή η μέθοδος αποτελεί μέρος της σοφής κωδικοποίησης του Ομηρου, για την αποτελεσματική κατανόηση των κείμενων του κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.
Ο στίχος Α3 αναφέρεται με έμφαση στις θυσίες των πρώτων ηρώων χριστιανών, καθώς και στους ήρωες άνδρες Αχαιους ,που χάθηκαν από το νοητικό όπλο ΙΟΛΗ του Απόλλωνα.
Έχουν κυλήσει 350 χρόνια από την παρέμβαση του στρατού του Αλέξανδρου [Δωριείς] και την βίαιη αλλαγή του γενετικού υλικού των βαρβαρικών πληθυσμών, που είχαν δημιουργηθεί στο παρελθόν από τους Σκύλους του Σείριου.
Τόσος χρόνος περίπου χρειάζεται για την πλήρη αλλαγή μιας βαρβαρικής κοινωνίας σε ανθρώπους, που ο γενετικός τους κώδικας αντανακλούσε αυτόν του Δια και των Δωριέων.
Βρισκόμαστε στο 30 μ.χ. η αν θέλετε στο 193 της εποχής των Ιχθύων.
Έχει να κάνει με το αν ο Χρηστός γεννήθηκε το έτος μηδέν, η το 163 της εποχής των Ιχθύων.
Οι βαρβαρικές κοινωνίες της πρώην Περσικής αυτοκρατορίας , λοιπόν, ήταν έτοιμες να δεχτούν να αλλάξουν τα πιστεύω τους, τα ήθη και τα έθιμα τους. Εκείνο που χρειαζόταν στην δεδομένη χρονική στιγμή ήταν κάποιος που θα τους οδηγούσε στην ορθή οδό, όπως αυτή απορρέει μέσα από την συμφωνία των ΔΙΑ – ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ για το ανθρώπινο γένος της ΓΗΣ [Οδυσσεας] .
Στο παρελθόν [ του πλανήτη Ιθάκη 33] τη νέα εποχή των Ιχθύων [ 163 των Ιχθύων] αυτόν που ήταν ιερός αφιερωμένος στο θεό, ισχυρός, ζωογόνος και ευκινητος, έστειλα για χάρη κάποιου, σε κάποιο μέρος, με κάποιο τρόπο να θυσιαστεί.
Φυσικά, όπως ηδη γνωρίζουμε, αυτος για χάρη του οποίου ο Δίας έστειλε τον γιο του να θυσιαστεί , ήταν τα βαρβαρικά στην συνείδηση έθνη της πάλε ποτέ Περσικής αυτοκρατορίας [ ευρύτερης μεσοποτάμιας περιοχής και Αιγύπτου ]. Αυτών που είχαν δημιουργηθεί από το γενετικό υλικό των Σκύλων του Σείριου.
Η παρέμβαση του Αλέξανδρου και των Δωριέων του, άλλαξε το γενετικό τους υλικό σε μεγαλο ποσοστό τα 326 χρόνια που μεσολάβησαν από τον θάνατο του, έως την εμφάνιση του Ιησού Χρηστού.
Όλα δείχνουν όμως, πως στην συνείδηση, τρόπο ζωής, παραδόσεις, ήθη και έθιμα παρέμεναν βάρβαροι. Αυτος είναι ο λόγος που αποφασίστηκε η θυσία του γιου του Δια Απόλλωνα, στην εν λογω γεωγραφική περιοχή, την συγκεκριμένη χρονική περίοδο.