«Δεν αποκλείεται οι περισσότεροι από μας
να έχουμε φάει τον λωτό της λησμοσύνης
γι’ αυτό και δεν σπαράζουμε
από το νόστο του Οδυσσέα»
Είναι εκείνες οι μοναχικές στιγμές ηρεμίας και προσήλωσης που ακούμε την εσωτερική μας φωνή να επιμένει πως η ζωή που ζούμε είναι λάθος. Είναι μια ζωή που άλλοι μας πρότειναν κι εμείς ασυνείδητα από τότε αναγκαστήκαμε να ακολουθήσαμε. Την ακολουθήσαμε γιατί νομίσαμε ότι έτσι θα γινόμασταν σπουδαίοι, θα αποκτούσαμε αξία και θα δίναμε νόημα στη ζωή μας. Κάποιος μας χάρισε την ζωή μας, κι εμείς αρχίσαμε να την σπαταλούμε στο βλέμμα και τα θελήματα των άλλων….
Στην προσπάθειά μας να ενταχθούμε στην κοινωνία υιοθετήσαμε μια περσόνα, ένα ψεύτικο προσωπείο, που δεν ανταποκρίνεται φυσικά σ’ αυτό που πραγματικά είμαστε αλλά σ’ αυτό που θέλουμε να προβάλουμε προς την κοινωνία αυτή. Αυτή η περσόνα του κάθε ενός από μας, διαμορφώθηκε στο πέρασμα του χρόνου, εμπλουτίστηκε με γνώσεις, πτυχία, δεξιότητες και εμπειρίες κι έγινε η δεύτερη φύση μας. Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι ο άνθρωπος έχει καταντήσει ένα διπολικό ον. Ο ένας πόλος είναι η αγνή του φύση, το καθαρό αδιαμόρφωτο μέρος με το οποίο γεννήθηκε και το οποίο δεν περιλαμβάνει τις μνήμες των όσων μαθαίνει στη ζωή. Ο άλλος πόλος είναι το διαμορφωμένο μέρος, η περσόνα, που αποτελείται απ’ όσα έμαθε κι από τις εύκολες λύσεις που υιοθέτησε για τη ζωή. Λύσεις επαγγελματικές, πολιτικές, θρησκευτικές, εθνικές ή ποδοσφαιρικές. Λύσεις κοινωνικά αποδεκτές που του δίνουν την ψευδαίσθηση ότι ανήκει σε μια σημαντική ομάδα και συνεπώς έχει κι αυτός κάποια αξία. Και φυσικά προσπαθεί να διατηρήσει αυτή την αξία ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τις αντίπαλες ομάδες, τους ανταγωνιστές, τους άθρησκους, τους εχθρούς της πατρίδας, τους πολιτικούς ή ποδοσφαιρικούς αντιπάλους.
Ο πρώτος πόλος έχει σχέση με το φως και την αθανασία. Είναι η σπίθα της συνείδησης που χαρίστηκε στον άνθρωπο. Είναι ένα θραύσμα αθανασίας από υπερανθρώπινες περιοχές που νοσταλγεί να γυρίσει στην Ιθάκη του. Είναι το έμβρυο που πασχίζει να γίνει παιδί και να γεννηθεί στον έξω κόσμο. Ο δεύτερος πόλος έχει σχέση με το σκοτάδι και τον θάνατο. Είναι ο θνητός, ο χωμάτινος, ο ψεύτικος, ο φτιασιδωμένος άνθρωπος. Είναι όλα αυτά τα σκουπίδια που συσσωρεύσαμε και έχουν δημιουργήσει μια πνιγηρή ατμόσφαιρα γύρω από το θείο έμβρυο προσπαθώντας να το θανατώσουν, προσπαθώντας να το εμποδίσουν να γεννηθεί.