Οι συμβουλές του Σοπενχάουερ για να επιλέξετε τη σωστή γυναίκα

O Σοπενχάουερ θα σας συμβούλευε να μην παντρευτείτε καλύτερα, αλλά αν θέλετε "σώνει και καλά" να το κάνετε, σας δίνει μερικές συμβουλές

Όπως έχουμε ξαναπεί ο Άρθουρ Σοπενχάουερ (Arthur Schopenhauer) είναι γνωστός για τον μισογυνισμό και τις σχέσεις του με το άλλο φύλο. Οπότε μην τα πάρετε όλα τις μετρητοίς!

Η ιερότητα τον σκοπού

Η μεγάλη σοβαρότητα με την οποία μελετάμε και εκτιμάμε το κάθε σημείο του γυναικείου σώματος, και η σοβαρότητα με την οποία κάνει κι εκείνη το ίδιο, η κριτική αναλυτικότητα με την οποία εξετάζουμε μια γυναίκα που αρχίζει να μας αρέσει, η επιμονή στην επιλογή μας, η επιφυλακτικότητα με την οποία ο γαμπρός παρατηρεί τη νύφη, οι προφυλάξεις που παίρνει για να μην του ξεφύ-γει καμιά λεπτομέρεια και η μεγάλη σημασία που δίνει σε κάθε προτέρημα ή ελάττωμα των βασικών σημείων του σώματός της -όλα αυτά υπηρετούν την ιερότητα του σκοπού. Γιατί το παιδί που θα γεννηθεί από τη σχέση θα κουβαλάει, για μια ολόκληρη ζωή, ένα παρόμοιο χαρακτηριστικό: αν, λόγου χάρη, η γυναίκα καμπουριάζει λίγο, μπορεί να φορτώσει στο παιδί μια κανονική καμπούρα, και το ίδιο ισχύει για όλα τα άλλα.

Με τα όχι χτίζονται οι ζωές

Να μάθεις να κλείνεις τις πόρτες από εκεί που τίποτα δε σε κρατάει. Να μη γυρνάς πίσω, να μη ρίχνεις βλέμματα δεύτερα και ματιές λοξές. Να μη σε νοιάζει ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Να μην αναλύεις πολλά και να μη σκέφτεσαι το ίδιο πράγμα χίλιες φορές. Το ένστικτό σου πολλές φορές επιλέγει για σένα πριν από σένα.

Ξέρει αυτό που θα σε οδηγήσει, ποιον άνθρωπο θα χωνέψεις και ποιον θα αντιπαθήσεις απ? το πρώτο λεπτό. Σφίγγει το στομάχι σου και κρατάς στάση αμυντική. Κι ας μη το ξέρεις κι ας μην το καταλάβεις ποτέ. Εκείνο φτιάχνει γύρω σου μια φούσκα προστατευτική και σου κρούει τον κώδωνα. Θα το ?χεις αισθανθεί κάποιες φορές σε εκείνες τις πρώτες γνωριμίες με φάτσες άγνωστες, με μέρη που δεν έχεις ξαναδεί.

Άλλα σε τραβάνε σα μαγνήτης κι άλλα σε διώχνουν μακριά. Έχουν λευκό μητρώο στο ιστορικό σου. Δε σου έχουν κάνει κάτι, δεν τους ξέρεις αλλά κάτι σου λέει πως δε θες να τους γνωρίσεις. Κάτι στην όψη τους, κάτι στην αύρα τους, κάτι ανεξήγητο σε σπρώχνει σε άλλη κατεύθυνση απ? τη δική τους.

Άνθρωποι, τόποι, δουλειές που ο οργανισμός σου φωνάζει ένα βροντερό όχι. Όχι μην πας εκεί. Όχι, μην κάτσεις άλλο εδώ. Όχι, δε θα σου κάνει καλό. Τα όχι μας είναι αυτά που μας πάνε ένα βήμα παραπέρα στη ζωή. Τα ναι είναι εύκολα και βολικά. Λες ναι παντού κι όλοι είναι ευχαριστημένοι. Συμφωνείς, γνέφεις καταφατικά κι όλα κυλούν λάδι. Κανείς δεν αντιδρά, κανείς δε δυσαρεστείται.

Οι βρικόλακες του συναισθήματος

Γράφει ο Ευστράτιος Παπάνης

Προσφέρουν αδιαπραγμάτευτο θαυμασμό και εξιλεώνονται με ανενδοίαστη παραδοχή της αυθεντίας σου, ιδιότητα δυσεύρετη σε ανταγωνιστικές εποχές. Εξαρτώνται από τα λόγια σου, θεοποιούν τις στιγμές, που τους δίνεις σημασία, αναπολούν τις ώρες, που αφιερώνεις, ακούγοντάς να μηρυκάζουν την ανασφάλειά τους. Σου περιγράφουν με λεπτομέρειες επικαλυπτόμενες συναισθήματα παρεμφερή.

Και το πράττουν επίμονα, ψυχαναγκαστικά, αδιάλειπτα.

Κρέμονται από τα χείλη σου και υπομένουν τις ιδιοτροπίες σου. Ακόμα κι αν εκνευριστείς, δεν θα διακινδυνεύσουν να σε χάσουν. Θα υποχωρήσουν, μέχρι να βεβαιωθούν πως παραμένεις κοντά τους.

Τη στάση σου ως αδιαφορία αν εκλάβουν, θα επιδοθούν σε αναλύσεις ατέρμονες: Γιατί μου φέρθηκε έτσι, πώς ύψωσε τον τόνο της φωνής του. Μήπως δεν με αγαπά; Γιατί δε με καταλαβαίνει. Ένα απύθμενο χωνευτήρι περιττολογίας και αυτοτροφοδοτούμενων ενοχών.

Ποιος δεν έλκεται από μία άνευ όρων παράδοση, με πενιχρό φαινομενικά αντάλλαγμα λίγο χάδι. Ποιος δε γοητεύεται από ένα πρόσωπο, που σε αποδέχεται δίχως ενστάσεις, όπως ακριβώς η μητέρα.

Σύμμαχος στην .... Απώλεια;

Ρώτησα το χρόνο:
- Ποια είναι η λύση;
Κι αυτός μου απάντησε:
- Άσε με να περάσω….

Είναι όπως λένε, ο χρόνος σύμμαχος στην απώλεια;
Ίσως. Εν μέρει.
Ωστόσο ο πραγματικός σύμμαχος είναι ένας:
Η Α π ο δ ο χ ή.

Ποια η διαφορά τους;
Ο χρόνος συμβαίνει από μόνος του. Ενώ η Αποδοχή σου χαμογελάει γλυκά από μακριά και σου ψιθυρίζει:
Μολων Λαβέ!

Και τότε ανοίγεται μπροστά σου ένας καινούργιος δρόμος
προς την Ιθάκη. Ένας από τους πλέον επίπονους!
Γιατί;

ΜΕΤΕΩΡΙΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Οι μετεωρίτες αποτέλεσαν και αποτελούν όχι μόνο αντικείμενο λατρείας & θαυμασμού από την προϊστορία έως σήμερα, αλλά και ένα χρηστικό μέσο στην προσπάθειά του ανθρώπου για επιβίωση. Μέσω του καθαρού μετάλλου που του προσέφεραν, χρησίμευσαν στην δημιουργία οπλών, και στην καλύτερη αντιμετώπιση του αρχέγονου εχθρικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζούσε και εξελίσσονταν. Μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα Ευρωπαίοι μελετητές συνειδητοποίησαν ότι οι μύθοι & οι δοξασίες που αναφέρονταν στα μετέωρα & στους μετεωρίτες προϋπήρχαν των γνωστών αρχαίων πολιτισμών και αναφέρονταν ήδη από την εποχή των πρωτόγονων ανθρώπων.

 Αρχαίοι πολιτισμοί χρησιμοποιούσαν στην Αμερική εδώ και πάνω από δέκα χιλιάδες χρόνια το μετεωριτικό μέταλλο για την δημιουργία εργαλείων και όπλων όπως θα δούμε παρακάτω. Ο ερχομός τους στην γη αποτελούσε πολλές φορές αφορμή και λειτουργούσε ως προάγγελος των γεγονότων που αυτοκράτορες, βασιλείς, στρατηγοί & θρησκευτικοί ηγέτες σκόπευαν να επιβάλλουν, σημαδεύοντας την ιστορία των λαών τους.

Τι πιο εντυπωσιακό άλλωστε από μία εξαιρετικά φωτεινή βολίδα σε κάθοδο, με ταχύτητα που ξεπερνά τα 40χλμ. το δευτερόλεπτο, που συνοδεύονταν πάντοτε από ηχητικά φαινόμενα που ξεπερνούσαν κατά πολύ το φράγμα του ήχου και γινόταν αντιληπτά από πολύ μεγάλες αποστάσεις – περισσότερο από 250χλμ.- προκαλώντας τον φόβο, το θαυμασμό και δημιουργώντας την εντύπωση ότι επρόκειτο για οιωνούς που δίνονταν στους ανθρώπους και είχαν θεϊκή προέλευση.

Ντίνο Κρασπεδόν: Η επαφή μου με τα UFO’s

Εξωγήινοι. Οι παράδοξες θεωρίες του Ντίνο Κρασπεδόν. "Η επαφή μου με τα UFO’s" ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με εξωγήινους το Νοέμβριο του 1952. Υπάρχει μια ενέργεια που ασκεί πίεση πάνω στο σύμπαν...

Οι παράδοξες θεωρίες του Ντίνο Κρασπεδόν

Δεν ξέρω ποιά είναι η γνώμη σας για όλους αυτούς τους ανθρώπους που κατά καιρούς έχουν ισχυριστεί ότι ήρθαν σε επαφή με εξωγήινες οντότητες. Όσο για τη δική μου, επιτρέψτε μου να συμπεριλάβω τον εαυτό μου μεταξύ των «δύσπιστων» κι αυτό, όχι γιατί πιστεύω πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον να συμβεί, κάθε άλλο μάλιστα, αλλά γιατί ο αριθμός τέτοιου είδους αναφορών, οι οποίες συχνά ξεπέφτουν στο επίπεδο του φαιδρού, διογκώνεται με τόσο ταχείς ρυθμούς, προσλαμβάνοντας διαστάσεις μαζικής υστερίας, που μια στοιχειώδης επιφυλακτικότητα είναι κατά τη γνώμη μου αναγκαία, αν κάποιος δεν επιθυμεί να γίνει απλός συλλέκτης αναξιόπιστων αναφορών. Βέβαια, δεν ασπάζομαι την άποψη της άλλης πλευράς, που χαρακτηρίζει αβασάνιστα όλες ανεξαιρέτως τις αναφορές αυτού του είδους, αποκυήματα μιας αρρωστημένης φαντασίας.

Για να σας εξηγήσω καλύτερα τι εννοώ, θα χρησιμοποιήσω τα στοιχεία μιας δημοσκόπησης που έγινε το 1992 στις ΗΠΑ, σε ένα δείγμα 6000 ενηλίκων Αμερικανών, επιλεγμένων ανάμεσα από εκείνους που πιστεύουν στις απαγωγές από εξωγήινους. Τα αποτελέσματα του γκάλοπ έδειξαν ότι το 18% των ερωτηθέντων ανέφερε ότι κάποια φορά ξυπνώντας παρέλυσαν, γιατί ένιωσαν ότι ένα ή περισσότερα παράξενα όντα ήταν μέσα στο δωμάτιο τους. Το 13% ανέφερε παράξενα επεισόδια χαμένου χρόνου και το 10% ισχυρίστηκε ότι είχε πετάξει στον αέρα χωρίς μηχανική υποστήριξη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της δημοσκόπησης λοιπόν, το 2% όλων των Αμερικανών πιστεύει πως έχει απαχθεί, πολλοί εκ των οποίων επανειλημμένα, από εξωγήινα όντα.

Αν πιστέψουμε στα συμπεράσματα αυτά, κι αν υποθέσουμε ότι οι εξωγήινοι δε μεροληπτούν υπέρ των Αμερικανών, τότε ο αριθμός των επαφικών σε ολόκληρο τον πλανήτη, θα πρέπει να ήταν τη στιγμή που έγινε το γκάλοπ, λίγο μεγαλύτερος από εκατό εκατομμύρια ανθρώπους. Και βέβαια σήμερα, που ο αριθμός των αναφορών για επαφές με εξωγήινους αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο, τα νούμερα αυτά θα ήταν πολλαπλάσια. Όλα αυτά σημαίνουν πως μια απαγωγή ή επαφή με εξωγήινους συμβαίνει κάθε λίγα δευτερόλεπτα κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Δηλαδή, καλό θα ήταν να προετοιμάζεστε για μια προσωπική επαφή με εξωγήινους μέσα στις επόμενες ημέρες, αν δε σας συμβεί τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, κι αν βέβαια αυτό το κείμενο φτάσει ποτέ στα χέρια σας και δεν πέσω εγώ θύμα απαγωγής τη στιγμή που το γράφω!

Η γυναίκα στον αρχαίο κόσμο λατρευόταν

Η γυναίκα στον αρχαίο κόσμο λατρευόταν. Δεν ήταν μια διαφήμιση σε πορνογραφικά περιοδικά. Δεν ήταν ένα σύμβολο του σεξ, της λαγνείας. Ήταν ένα σύμβολο της ομορφιάς, της αγνότητας και της ευωδίας. Οπότε όταν οι άνθρωποι σκέφτονται τη γυναίκα, θα πρέπει να μην σκέφτονται το σεξ, το σώμα ή τα πόδια. Θα πρέπει να σκέφτονται, πρώτον, ότι αυτή η γυναίκα έχει μια ιδιαίτερη, θεία, ή παγκόσμια ποιότητα ως προς το πνεύμα της, που προκαλεί άνθισμα.

Στην αρχαιότητα κατανοούσαν ότι η γυναίκα είναι τόσο σημαντική, και ότι, όταν η γυναίκα εκφυλίζεται σε κάθε πολιτισμό, αυτός ο πολιτισμός τελειώνει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λέμε, "Τα σπίτια χτίζονται ή καταστρέφονται από τις μητέρες." Είναι πολύ δυνατό αυτό!

Μην ξεχνάτε. Μια σπουδαία γυναίκα μπορεί να γεννήσει ένα σπουδαίο παιδί. Ο πατέρας είναι εντάξει. Ο πατέρας είναι όμορφος, αλλά το παιδί δεν είναι εννέα μήνες στον πατέρα. Σε αυτούς τους εννέα μήνες συμβαίνει κάτι τόσο μυστικό. Σε αυτούς τους εννέα μήνες δεν οικοδομείτε μόνο τους μυς και τα οστά. Αυτό είναι αυτό που οι άνθρωποι συνήθως σκέφτονται, αλλά χτίζετε το συναισθηματικό μηχανισμό εκεί, μυστικούς μηχανισμούς, το νοητικό μηχανισμό, τα κίνητρα, το μέλλον, τα οράματα, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες, την πνευματική διορατικότητα και προνοητικότητα. Χτίζετε όλα αυτά στο σώμα σας, και αν δεν τα έχετε όλα αυτά τα πράγματα, τι πρόκειται να δώσετε στο μωρό σας; Δίνετε αυτοκινητόδρομους, ατυχήματα, πόνους, ερεθισμούς, δουλειές, κλπ κλπ; Τι πρόκειται να δώσετε σε αυτό το μωρό που σας δίνεται ως δώρο;

Ένα φάντασμα πλανιέται από πάνω μας: η κοινωνία χωρίς μετρητά

People pass by the Bank of Greece headquarters in Athens, Greece. EPA, SIMELA PANTZARTZI

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Θυμάστε που παλιά πηγαίναμε στο ταμείο και εκεί υπήρχε μια επιγραφή “No credit cards accepted here”; Αυτό που θα βλέπετε όλο και πιο συχνά στο ταμείο θα είναι ακριβώς το αντίθετο. Η επιγραφή θα λέει,  “Νο cash accepted here”.

Στις δυτικές κοινωνίες αλλά και στις εκδυτικισμένες, όπως είναι η δική μας, έχει αρχίσει ένας πόλεμος εναντίων του μετρητού χρήματος. Αλλού είναι φανερός, αλλού είναι εκλεπτυσμένος και δόλιος. Ο στόχος όμως είναι ένας. Αυτός  είναι η εξαφάνιση του μετρητού χρήματος-cash- από την αγορά και η αντικατάστασή του με το πλαστικό ή το ηλεκτρονικό χρήμα, τον απόλυτο έλεγχο του οποίου θα έχουν οι κεντρικές τράπεζες.

Και, παρά την “παραμύθα” με την οποία μας βομβαρδίζουν καθημερινά -και στην οποία θα επανέλθω- μην έχετε απολύτως καμιά αμφιβολία γιατί γίνεται αυτό από τους “πεφωτισμένους” δυτικούς μας ηγέτες. Είναι διότι θέλουν τον απόλυτο έλεγχο πάνω στον κάθε ένα από εμάς. Θέλουν να έχουν “λογαριασμό” για τον κάθε ένα, για την κάθε μας κίνηση, για τα όποια γούστα και χούγια της συμπεριφοράς μας-και για να φορολογούν τα πάντα. 

Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Πίσω από την υπό εξέλιξη πολυεπίπεδη εκστρατεία και την προπαγανδιστική καμπάνια υποκρύπτεται κάτι πολύ πιο ύπουλο και καταχθόνιο.

Το άγαλμα

Της Λίας Τσάνα 

 

Σηκώνεσαι ένα πρωί και συνειδητοποιείς ότι άλλο είσαι , άλλο θα ήθελες να είσαι , άλλο νομίζεις ότι είσαι και άλλο νομίζουν οι άλλοι ότι είσαι.

Σηκώνεις από το στρώμα το τετραπλό εγώ σου που έχει βαρύνει τόσο πολύ και προσπαθείς να ισορροπήσεις  πάνω σε τεντωμένο σχοινί γεμάτο καρφιά. 

Αλήθεια τι σκέφτηκες και νόμισες ότι μπορείς;

Η τετραπλή προσωπικότητά σου δεν σε αφήνει να κάνεις βήμα , ούτε καν να σταθείς όρθιος. 

Πέφτεις  -κάθε μέρα πέφτεις… μην κλαις δεν υπάρχει ελπίδα.

 Υπάρχει μόνο το τετραπλό εγώ σου που δεν γνωρίζεις ότι έχεις.

Μένεις εκεί πεσμένος -κάτω και κοιτάς τα πάντα από μακριά, δεν τα αγγίζεις , δεν τα γεύεσαι , τα άκουσες κάποτε σε ένα τραγούδι τα έκανες δικά σου και τα ονόμασες εμπειρίες κάποιου από τα εγώ σου. 

• Ο φτωχούλης του Θεού •

• Ο φτωχούλης του Θεού •

Μιλάω στο σύμπαν κι αυτό με ακούει

σημαίνει πως μιλάω με συχνότητες,

όχι με λέξεις.

*Οι λέξεις έχουν τη δύναμη και δημιουργούν συχνότητες.

*Αν θέλω να δημιουργήσω κάτι με βοηθό το σύμπαν,

τότε θα χρειαστώ να μιλώ στη συχνότητα που το σύμπαν ακούει. .

*Η προσευχή είναι συχνότητα που δημιουργεί.

Όταν προσεύχομαστε,

τότε διαλογιζόμαστε.

*Προσευχή δεν είναι οι λέξεις που θα πω. .

Προσευχή σημαίνει ότι αξιοποιώ κάποιες συγκεκριμένες λέξεις

για να φτάσω να δονούμαι στη συχνότητα του σύμπαντος,

(Θεού).

*Το σύμπαν, ή ο θεός αν θέλεις, δεν θα ανταποκριθεί στις λέξεις που Δεν πιστεύω,

ακούει όμως και ακολουθεί τις συχνότητες,

που δημιουργούν οι λέξεις που εκφωνώ.

*Αν "Εν αρχή ην ο λόγος, και ο λόγος είναι ο Θεός ",

τότε τα πάντα χτίστηκαν, και τα πάντα χτίζονται,

βάση του Θεϊκού λόγου. .

*Αν η δύναμη της ψυχής μου είναι ο Λόγος του Θεού,

τότε μέσα μου είναι και η θεία δύναμη.

*Γιατί δεν είναι τι είπε ο Θεός,

αλλά το πως θα κάνω αυτό που ο Θεός είπε πως μπορώ.

Μικρά και μεγάλα τα βήματα

Μικρά και μεγάλα τα βήματα

Όλα έχουν το λόγο τους.

· Σοφός είναι αυτός που παρατηρεί τον εαυτό του να εκτιμά τη ζωή, 
γιατί όποιος εκτιμά τη ζωή, 
εκτιμά τα πάντα, 
εκτιμά το Θεό.

·  Όταν εκτιμάς το Θεό, 
τότε εκτιμάς το Θεό μέσα στον εαυτό, 
κι έτσι εκτιμάς το Θεό μετά στα πάντα.

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ

 

 

"Οικογένεια". Μεγάλη λέξη. Συνήθως εννοούμε τους συγγενείς πρώτου βαθμού, πατέρα, μητέρα, αδέρφια, παιδιά. Συμβαίνει να τους «γνωρίζουμε» και προσωπικά, αν και μερικές φορές..δεν τους αναγνωρίζουμε πάντα από τα έργα τους…

Οι άνθρωποι όμως έχουν κι άλλες οικογένειες, που είτε δεν το ξέρουν, είτε δεν το θυμούνται, είτε έχασαν το χάρισμα της αναγνώρισης και τα σημάδια «χάθηκαν» με το χρόνο.. Έτσι απόμεινε αυτό το «κάτι»..έτσι σαν φλασάκι..Σα μικρή εκκένωση ηλεκρισμένων σωματιδίων, στο άκουσμα ενός ονόματος, μιας και μόνο λέξης, ενός «σημαδιού», μιας ανάμνησης.. Ένα σκίρτημα αρχικά.

- Λες;

- Λες να είναι η αγαπημένη μου που έχασα;

- Λες να είναι το παιδί που ακόμη δεν έφερα στον κόσμο;

- Η μητέρα που είχα πριν γεννηθώ;

- Ο άντρας που με φίλησε ενώ τα μάτια του πλημμύρισαν δάκρυα, εκεί στην κόψη του χωροχρόνου, πριν ανοιγοκλείσω τα μάτια μου και βρεθώ σ΄άλλο Γαλαξία;

- Ίσως ο Άγγελος που για χάρη μου έγινε ζητιάνος στην απέναντι γωνία του σπιτιού μου, να με βλέπει μόνο κάθε πρωί που κυνηγημένος φεύγω σαν πουλί για τη δουλειά μου;

- Δεν ξέρω…Δεν έχω αποδείξεις…. Μόνο ενδείξεις.

- Ποιος είναι;

- Ποια έιναι;

- Γιατί οι λέξεις του με αγκάλιασαν με τόση λαχτάρα, σαν να με κλείσουν μέσα τους γεμίζοντάς με φιλιά;

- Σκοτάδι δεν είναι..

- Ψέμα δεν είναι..

Αρχίζει παιχνίδια η Λογική με την αποστροφή του λόγου και την εις άτοπον απαγωγή.. Από το τι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, να φτάσει στο ΤΙ ΕΙΝΑΙ!

- Μήπως τάχατες εκείνος ο καβαλάρης που περίμενα όταν ήμουν ακόμη παιδί κι ακόμη δε φάνηκε;

- Αμ, οι χτύποι του καλπασμού του αλόγου του;

- Θεε μου, όσο πάει και πλησιάζει..

- Κι ακόμη να φανεί στο ημίφως της φυλακής μου….

Γάμος χωρίς σεξ: Όσα πρέπει να ξέρετε

Δεν θα εξετάσουμε την περίπτωση μιας φευγαλέας ζήλιας ή ενός συζυγικού μικρό-επεισοδίου, που κατέληξε στην πεισματική αποχή από το σεξ ως «τιμωρία» -επειδή ο σύζυγος κοίταξε επίμονα ένα εντυπωσιακό ζευγάρι γοφών ή η σύζυγος γκρίνιαξε περισσότερο από το «επιτρεπτό».

Ο λόγος εδώ, γίνεται για τα ζευγάρια εκείνα που βρίσκονται σε χρόνια –συμφωνημένη ή μη- αποχή από το σεξ. Για τους συντρόφους αυτούς που, συν τω χρόνω, έγιναν δυο συγκάτοικοι, που μοιράζονται την ίδια ζωή (και ίσως το ίδιο κρεβάτι), αλλά δεν επιθυμεί πια ερωτικά ο ένας τον άλλον.

Αν είστε σε μια τέτοια σχέση, όπου μεταξύ σας δεν υπάρχει πια παρά αμοιβαία αγάπη και συντροφικότητα και η φλόγα του πάθους έχει προ πολλού σβήσει για τα καλά, οι ακόλουθες πληροφορίες και συμβουλές έχουν γραφτεί για εσάς.

Δεν είστε (οι) μόνοι
 
Ο μέσος, κοινωνικά νοήμων άνθρωπος το προσυπογράφει: σχέση χωρίς σεξ, είναι σχέση μισή –είναι, τελικά, φιλία. Παρά την κοινή παραδοχή ότι η αποχή από το σεξ οδηγεί με ακρίβεια σε μια σχέση δυστυχή και ελλιπή, τα ζευγάρια που συμβιώνουν έχοντας από καιρό πάρει διαζύγιο από το σεξ δεν είναι καθόλου λίγα.

Η παραδοχή αυτής της μορφής σχέσης, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Επομένως, το γεγονός ότι καμία εκ των φίλων ή συγγενών σας δεν έχει μοιραστεί μαζί σας το αντίστοιχο πρόβλημα, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμβαίνει και στις... πιο ευτυχισμένες οικογένειες.

Ο αναλυτής δεδομένων μεγάλης κλίμακας (data scientist) Seth Stephens-Danidowitz, ανέλυσε αποτελέσματα αναζήτησης της Google που δημοσίευσε σε άρθρο του στο ΝΥ Τimes και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αναζήτηση «γάμος χωρίς σεξ» είναι 3,5 φορές συχνότερη απ' το «δυστυχισμένος γάμος» και 8 φορές δημοφιλέστερη απ' το «γάμος χωρίς αγάπη»!

Με δυο λόγια: οι χωρίς σεξ σχέσεις είναι πολύ συχνότερες απ' αυτό που ίσως υποθέτετε, γεγονός που σας καθιστά -τρόπον τινά- «μέσο όρο» των συζυγικών προβλημάτων.

Το φάντασμα της εφηβείας – Μ.Βαμβουνάκη

…Το πρώτο που συζητιέται για τη δύσκολη περίοδο της κλιμακτηρίου των γυναικών είναι η τρικυμία των ορμονικών αλλαγών στο σώμα τους.

     

Με ορμόνες, βιταμίνες, αντικαταθλιπτικά, φυτικά, ηρεμιστικά και χημικά φάρμακα, η επιστήμη προσπαθεί να βελτιώσει την κατάσταση, να κατακρατήσει τη ζωτική ενέργεια μιας νιότης που υποκύπτει. Ο ίδιος ο μύθος της κλιμακτηρίου και όσων βαρύγδουπων ακούγονται σε συνέδρια, εκπομπές και κυρίως στις διηγήσεις των ίδιων των γυναικών μεταξύ τους, τις προδιαθέτει να ετοιμάζονται να ζήσουν κάτι επικίνδυνο, κάτι περίπου εφιαλτικό. Λίγη βαρύτητα δίδεται στον άλλον παράγοντα, τον καταλυτικότερο: στην ψυχική, στη συναισθηματική ή καλύτερα, στην υπαρξιακή στάση της γυναίκας αυτής της ηλικίας.

Διότι η ηλικία όπου κατά κανόνα ξεκινάει η αλλαγή, στα σαράντα τόσα χρόνια της και φτάνει μέχρι και τα εξήντα, δεν είναι μονάχα μια εποχή ορμονικής θύελλας μέσα στον οργανισμό της, είναι ταυτόχρονα μια εποχή σοβαρότατων απολογισμών ζωής μέσα στο μυαλό και στην καρδιά της. Είναι αναμφισβήτητο ότι η κλιμακτήριος, και ότι περιέχει, χτυπάει σκληρότερα εκείνες που έζησαν μέχρι τότε μια ζωή με πολλούς συμβιβασμούς.

Μια τέτοια κρίσιμη χρονική καμπή είναι και για τη ζωή μιας γυναίκας η μέση ηλικία.

ΕΙΡΗΝΗ

Αν και δεν είναι εύκολο, μπορούμε να έχουμε ειρήνη με τον εαυτό μας, με τα γεγονότα και με τους ανθρώπους γύρω μας;

    

Όλοι μας έχουμε κάνει λάθη, έχουμε αποτύχει μερικές ή αρκετές φορές, ορισμένα θέματα της ζωής μας δεν τα χειριστήκαμε καλά. Μπορεί να χάσαμε τη δουλειά μας, να διαλύθηκε ο γάμος μας, να κλείσαμε την επιχείρησή μας, να έχουμε δυσκολίες με τα παιδιά μας. Μπορεί να μας έβλαψαν και να βλάψαμε ανθρώπους, να πληγώσαμε ή να μας πλήγωσαν.

Η εύκολη επιλογή είναι να τα βάζουμε με τον εαυτό μας και τους άλλους, κατηγορώντας τους πάντες και τον εαυτό μας. Με τον τρόπο αυτό, όμως, χάνουμε την ευτυχία μας, γεμίζοντας ντροπή και ενοχές. Όσο καταπιέζουμε τα δυσάρεστα συναισθήματα, κρύβοντάς τα προκειμένου να μην τα νιώθουμε και να μην έχουμε επαφή με αυτά, τόσο χρειαζόμαστε ενέργεια για να τα κρατάμε καταπιεσμένα. Και τόσο περισσότερο μας κατατρώνε, αφαιρώντας την ικανότητά μας να διατηρούμε την ευτυχία μας.

Για να απελευθερώσουμε όλη τη δεσμευμένη μας ενέργεια, είναι σημαντικό να παραδεχτούμε τίμια και ειλικρινά όλα τα συναισθήματα που μας βασανίζουν, σπάζοντας την προσκόλλησή μας σε ότι έγινε κάποτε.

Έτσι κάνουμε ειρήνη με τον εαυτό μας. Ειρήνη δε νιώθουν μέσα τους μόνο οι γκουρού ή οι παπάδες, οι καλόγεροι και οι θρήσκοι. Ειρήνη μέσα του μπορεί να νιώσει οποιοσδήποτε τα έχει καλά με τον εαυτό του και με τους άλλους. Όποιος δεν πολεμάει τον εαυτό του.

Οι θυμωμένοι άνθρωποι προέρχονται από θυμωμένες οικογένειες

  Artist: Alison Scarpulla

Η πιο κοινή αιτία του θυμού είναι το θυμωμένο οικογενειακό περιβάλλον. Τα παιδιά μαθαίνουν να εκνευρίζονται από τους γονείς τους. Μαθαίνουν πότε να εκνευρίζονται, πώς και πόσο. Αυτό λέγεται μίμηση προτύπων.

Οι οικογένειες που τα μέλη τους είναι θυμώδη, ενεργούν συνήθως με πολύ διαφορετικό τρόπο από τις κανονικές οικογένειες. Έχουν τρεις καταστροφικές συνήθειες:

Θεωρούν ότι ο θυμός είναι μία φυσιολογική και αναμενόμενη κατάσταση.
Νομίζουν πως κανείς δεν τους ακούει, παρά μόνο όταν έχουν νεύρα.
Προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματά τους με νεύρα.

Ο θυμός αποτελεί ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά. Αλλά σε ορισμένες οικογένειες ο θυμός λειτουργεί σαν χαλασμένο φανάρι σε αφύλαχτη σιδηροδρομική διάβαση. Αναβοσβήνει και σφυρίζει συνεχώς, ακόμα κι όταν δεν περνάει τρένο. Τα άτομα που ανήκουν στις οικογένειες αυτές εκνευρίζονται όλη την ώρα. Μπορεί να έχουν έναν πολύ καλό λόγο που εκνευρίστηκαν. Κι αν δεν έχουν, φροντίζουν κάθε φορά να τον επινοούν.

Σ΄αυτές τις οικογένειες είναι αναμενόμενο κάθε μέλος της να είναι θυμώδες.

Αφήνοντας τα Προσαρτήματα (Προσαρτήματα = άνθρωποι, πράγματα και καταστάσεις στα οποία προσκολλόμαστε)

 

Η έννοια της αποσύνδεσης δεν είναι όσο δύσκολη μπορεί να ακούγεται. Πολλοί από εμάς μπορεί να μπερδεύουν το προσάρτημα με μια σύνδεση. Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των δύο είναι ότι η σύνδεση προκύπτει από την αγάπη, ενώ το προσάρτημα περιέχει το στοιχείο του ελέγχου ή του φόβου γύρω από αυτό, όσο μικρό κι αν φαίνεται αυτό. Μπορεί να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας να έχει αγκιστρωθεί (προσαρτηθεί) σε κάτω όταν αισθανόμαστε φόβο ότι θα χάσουμε αυτό το κάτι στο οποίο έχουμε αγκιστρωθεί.

 Όταν συμβαίνει αυτό, συνήθως αρχίζουμε να εστιαζόμαστε υπερβολικά σε λεπτομέρειες για το πώς, γιατί, πού, πότε, και ποιος. Και αυτό συμβαίνει όταν βρισκόμαστε να προσπαθούμε να ελέγξουμε την κατάσταση ή τους ανθρώπους που εμπλέκονται σε αυτήν.

Όταν απαλλαγούμε από την ανάγκη να γνωρίζουμε όλες τις λεπτομέρειες του κάθε αποτελέσματος ή της κάθε κατάστασης, μπορούμε να επανέλθουμε σε μια κατάσταση ηρεμίας και χάρης. Αυτή είναι η κατάσταση όπου τα θαύματα αρχίζουν να κάνουν την εμφάνιση τους στην ζωή μας. 

Επίσης είναι το σημείο όπου μπορούν να ανθίσουν σχέσεις που έχουν νόημα με ανθρώπους, τόπους και πράγματα, χωρίς να μας αποσπά η εξάρτηση από αυτά η οποία είχαμε κάποτε αναπτύξει.

Οι διαδικασίες για να προσελκύσετε θαύματα που περιγράφω παρακάτω έχουν σχεδιαστεί ειδικά για να σας βοηθήσουν να εστιάσετε στην προσέλκυση θαυμάτων μένοντας ανοικτοί σε ότι έχει να σας προσφέρει το Σύμπαν. Είστε ανοικτοί όταν δεν βάζετε όρια στις προσδοκίες σας όσον αφορά τα καλά πράγματα που μπορεί να συμβούν στην ζωή σας. Είστε ανοικτοί όταν δεν υπάρχει αρνητική ενέργεια να καταλαμβάνει χώρο στην καρδιά σας και να σας χαλάει το όραμα. Όταν είστε ανοικτοί, είστε συντονισμένοι με την ροή του Σύμπαντος.

Υπάρχει πάντα μια διέξοδος

 

Από νεαρή ηλικία, το άγχος μου ενστάλαξε μέσα μου την πεποίθηση ότι ήμουν παγιδευμένος, σχεδόν παντού όπου πήγαινα. 

Πανικοβαλλόμουν και αναζητούσα μια έξοδο, ακόμη και αν δεν υπήρχε κανένας άμεσος κίνδυνος. 

 Αυτό μπορούσε να συμβεί σε ένα σπίτι φίλων, στο μανάβικο, και πάντα ανησυχούσα ότι δεν θα κατόρθωνα να βγω χωρίς νοιώσω αμήχανα.

Μέχρι σήμερα, ακόμα πρέπει να θυμίζω στον εαυτό μου ότι (εκτός από ακραίες περιπτώσεις προφανώς), υπάρχει πάντα μια διέξοδος. 

Υπάρχει κάποιος που μπορώ να καλέσω.

 Πολλές φορές, αν είμαστε αρκετά γενναίοι για να εκφράσουμε τις επιθυμίες μας για να κάνουμε ή να μην κάνουμε κάτι, τους ανθρώπους δεν τους πειράζει. 

Δεν υπάρχει πρόβλημα αν πρέπει να φύγουμε νωρίς, αν το άγχος μας είναι πάρα πολύ υψηλό. 

Το τέρας μέσα μου

Υπάρχει μια πλευρά στους περισσότερους από εμάς που πραγματικά μισούμε. 

Είναι ένα μέρος του εαυτού μας που προσπαθούμε να κρύψουμε από τους άλλους, παλεύοντας με το τέρας μέσα μας μόνοι μας.

Πάλευα με κάτι πρόσφατα το οποίο δεν μου αρέσει καθόλου στον εαυτό μου, κάτι που παρουσιάζεται κάθε λίγο. 

Δεν μπορούσα απλά να συνεχίσω να προσπαθώ να αντιμετωπίσω το θέμα αυτό μόνος μου, έπρεπε να απλώσω το χέρι, να προσευχηθώ για να μου δοθεί βοήθεια. 

Ήταν ενοχλητικό, και ταπεινωτικό, αλλά μόλις παραδέχθηκα τις σκέψεις μου στους στενούς φίλους μου, ένιωσα ήδη καλύτερα.

Μερικές φορές το τέρας μέσα μας γίνεται πραγματικά βαρύ.

Πως επικοινωνούμε μέσα από τη Γλώσσα του Σώματος;

Η γλώσσα του σώματος είναι η σιωπηλή μη-λεκτική επικοινωνία που χρησιμοποιούμε πολλές φορές ασυνείδητα σε κάθε πτυχή της καθημερινής μας αλληλεπίδρασης με τον περίγυρό μας. Είναι σαν ένας καθρέφτης που μας λέει τι σκέφτεται και τι νιώθει ο συνομιλητής μας σε σχέση με τα λόγια ή τις πράξεις μας. Η γλώσσα του σώματος περιλαμβάνει χειρονομίες, ιδιομορφίες, και άλλες κινήσεις ή στάσεις του σώματος, οι οποίες επικοινωνούν συγκεκριμένα μηνύματα κάθε φορά. 

Στην πραγματικότητα, το 55% των μηνυμάτων που μεταδίδουμε σε άλλους ανθρώπους επικοινωνούνται κύρια μέσω της γλώσσας του σώματος, ενώ το υπόλοιπο 45% σχετίζεται με την πραγματική λεκτική επικοινωνία ( 38% στον τόνο της φωνής και μόνο το 7% στις λέξεις που χρησιμοποιούμε για να επικοινωνήσουμε το μήνυμά μας). 

Η ικανότητά μας να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα του σώματος με έναν θετικό τρόπο είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τη συνολική ανάπτυξη της προσωπικότητας μας. Χρησιμοποιούμε τη γλώσσα του σώματος καθημερινά στη ζωή μας, άλλοτε για να αποκωδικοποιήσουμε τη συμπεριφορά των άλλων απέναντί μας όσο και για να επικοινωνήσουμε συγκεκριμένα μηνύματα εμείς για τον εαυτό μας.

Αυτό που θα πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι ενώ σε διαφορετικές κουλτούρες η γλώσσα του σώματος μπορεί να διαφέρει αναφορικά π.χ. με τις αποστάσεις που τηρούν δύο συνομιλητές ή με την έντονη η μη κινητικότητα των χεριών κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας, ο μοναδικός αδιάψευστος παράγοντας προκειμένου να «διαβάσουμε» το συνομιλητή μας ανεξάρτητα από κουλτούρα και καταγωγή είναι τα μάτια.

Μερικά βασικά στοιχεία μετάφρασής της γλώσσας σώματος του συνομιλητή μας περιγράφονται παρακάτω: