Της Έλλης Αυξέντιου
Εδώ και τέσσερις μήνες περίπου για μένα άλλαξαν πολλά. Τσουρουφλίστηκα!!! Βρέθηκα αντιμέτωπη με φόβους και μ’ αλήθειες. Έψαξα πολύ μα έμαθα. Από μικρό παιδί κυνηγούσα την αλήθεια. Ήτανε πρωταπριλιά θυμάμαι και ψήναμε έξω, στο σπίτι της γιαγιάς. Στο άκουσμα μιας φάρσας τρόμαξα τόσο πολύ που έτρεξα με φόρα, γλίστρησα, έσπασα το πιάτο, κόπηκα και βάφτηκα με «κόκκινο». Από τότε το ψέμα στο μυαλό μου, ισοδυναμεί με πόνο, δάκρυα, αίμα. Αγαπώ και διεκδικώ την αλήθεια μέχρι τέλους. Όσο κι αν αυτή με πληγώνει.
Λυπάμαι πολύ τους ανθρώπους που αναγκάζονται να λένε ψέματα είτε από συνήθεια είτε από φόβο. Ξεφύλλισα τα «Τετράδια Ζωής». Τζένη Καρέζη. Ένα λεύκωμα με τα τετράδια ζωής της.
«Μεγαλώσαμε πια!» έλεγε. « Χρειάζομαι ανθρώπους που να μου αρέσει να τους ακούω να συζητάνε. Να συζητάνε με πάθος για ποίηση, πολιτική λογοτεχνία, κινηματογράφο, θέατρο. Να γεμίζει το σπίτι φωνές, γνώση, πάθος και απόψεις.








