Ευτυχώς Είμαστε Πολιτισμένοι…

Πέρα από τα αγαπημένα θέματα των καναλιών, πέρα από τα θέματα που αξιολογούνται σημαντικά από ένα σύστημα που κινείται στα όρια κέρδους, χασούρας, τζόγου και ποταμών μωροδοξίας, ανωμαλίας και ξεφτυλισμού..

Υπάρχει η αληθινή φρίκη. Το συνολικό θέμα που δεν είναι πιασάρικο, δεν μπαίνει στις προτεραιότητες διαφημιστών κι εμπόρων, δεν αποδίδει στο χρηματηστήριο, δεν τζογάρει, δεν..

Μια εντελώς άρρωστη παγκόσμια κοινωνία..

που έχει γεμίσει τα νοσοκομεία με παιδάκια που βασανίζονται από κάθε είδους αρρώστειες, πριν προλάβουν να χαρούν τα πρώτα τους παιχνιδάκια. Αρρώστειες με τρομακτικές ονομασίες, αρρώστιες κλασικκές ή και νέες με «εξωτική» χροιά, αρρώστιες από τη κοιλιά της μάνας τους.

Που έχει γεμίσει με νέους που κουβαλάνε μέσα στις τσέπες τους μαζί με τα κινητά τους τα χαπάκια τους, για τις καούρες στο στομάχι, για το θυρεοειδή τους που δεν δουλεύει, για το άσθμα τους, τις αλλεργίες, την υπέρταση (...) , τα χαλασμένα τους νεφρά, τη στειρότητά τους, τα περίφημα αυτοάνοσα που φυτρώνουν έτσι για να στολίσουν ακόμα πιο μαγευτικά τη καθημερινότητα της ανεργίας, της φτώχειας τους, της κατάθλιψης ή της παράνοιας...

Ριζική αλλαγή

Ερώτηση: Η αγριότητα και η βιαιότητα στον κόσμο δεν μπορούν να σταματήσουν από τη δική μου ατομική προσπάθεια. Οπότε, δεν θα χρειαστεί άπειρος χρόνος για ν’ αλλάξει ο καθένας από μας;

Κρισναμούρτι: Ο άλλος είστε εσείς. Η ερώτηση αυτή βγαίνει από την επιθυμία να αποφύγετε τη δική σας άμεση αλλαγή, έτσι δεν είναι;
Στη πραγματικότητα λέτε: “Ποιο το όφελος μιας δικής μου αλλαγής αν όλοι οι άλλοι δεν αλλάξουν;”
Πρέπει κανείς να ξεκινήσει από κοντά για να μπορέσει να πάει μακριά. Αλλά εσείς δεν θέλετε να αλλάξετε, θέλετε να συνεχίζονται τα πράγματα όπως είναι, ειδικά αν έχετε φτάσει σε κάποια κοινωνική κορυφή, και έτσι καταλήγετε να διαπιστώνετε ότι χρειάζεται άπειρος χρόνος για τη μεταμόρφωση του κόσμου μέσα από τη μεταμόρφωση του καθενός χωριστά.
Ο κόσμος είστε εσείς, εσείς είστε το πρόβλημα, το πρόβλημα δεν είναι διαφορετικό από σας, ο κόσμος είναι ο δικός σας αντικατοπτρισμός.
Ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει αν δεν αλλάξετε εσείς.

Καβγατζής χωρίς αιτία. Πώς θα αποτρέψουμε την αδικαιολόγητη επιθετικότητα;

Από τον εκπαιδευτή Κώστα Μαρτίνη

Πώς θα τον αναθρέψουμε σωστά ώστε να αποφύγουμε σκυλοκαβγάδες και τραυματισμούς ανθρώπων.

Η επιθετικότητα είναι μία από τις συμπεριφορές που επιδεικνύουν οι σκύλοι προκειμένου να επιλύσουν μια διαμάχη. Οταν νιώσουν ότι απειλούνται, θα προσπαθήσουν να διώξουν γαβγίζοντας, γρυλίζοντας ή και δαγκώνοντας (στον «αέρα» ή με επαφή) όποιον τους απειλεί. Καθήκον μας είναι να τον μάθουμε ότι δεν συνιστούν τα πάντα απειλή, ότι μπορούν να τον πλησιάζουν ζώα, παιδιά και άλλοι άνθρωποι χωρίς εκείνος να αντιδρά. Αν περνάει ένας ποδηλάτης από δίπλα μας, ένας άνθρωπος που κρατάει μαγκούρα ή ένας άλλος σκύλος και ο σκύλος σας δείχνει επιθετικότητα, μην το θεωρείτε φυσιολογικό ούτε ότι είναι «κακός από τη φύση του». Στις περισσότερες περιπτώσεις, μάλιστα, δεν φταίει ο σκύλος, αλλά εμείς που δεν τον έχουμε αναθρέψει σωστά. Αν αντιδράσει βίαια απέναντι σε ένα παιδί που πάει να τον χαϊδέψει, είναι απαράδεκτο. Ομως, εδώ παίζει ρόλο το ιστορικό του. Μήπως δεν έχει γνωρίσει ποτέ παιδιά στη ζωή του; Mήπως κάποιο παιδί τον έχει χτυπήσει κατά το παρελθόν;

ΚΙ’ ΟΜΩΣ !! ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΗΝ ΤΑΪΛΑΝΔΗ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ

Κι όμως!.. Πρωθυπουργός στην Ταϊλάνδη είχε γίνει ένας Έλληνας!

Πρόκειται για έναν δαιμόνιο Κεφαλλονίτη, τον Κωνσταντίνο Γεράκη, που κατάφερε να αναρριχηθεί στον πρωθυπουργικό θώκο και να γίνει –τότε- Αντιβασιλεύς του Σιάμ, δηλαδή της σημερινής Ταϊλάνδης!.. Αυτός και ο λόγος που τον είχαν χαρακτηρίσει «πρωθυπουργό των μουσώνων»!..

Έγραψε ο Γιάννης Τσαρούχης για το ζεϊμπέκικο

Το 1934 είδα αληθινούς ζεϊμπέκηδες που μπαρκάρανε στη Σμύρνη, στο πλοίο που με πήγαινε στην Κωνσταντινούπολη. Πήγαινα να δω τα μωσαϊκά στην Αγία Σοφία, που εκείνο τον καιρό είχε ξεσκεπάσει ο Αμερικανός βυζαντινολόγος Ουίτμορ. 

Αυτοί οι ζεϊμπέκηδες ήταν ντυμένοι με τις παλιές στολές τους και έμοιαζαν πολύ μ’ αυτούς που είχε ζωγραφίσει ο Γύζης και ο Λύτρας. Ο ένας απ’ αυτούς, ως τριανταπέντε χρονών, μιλούσε καλά ελληνικά και μου έλεγε διάφορα πράγματα. Ιδίως μου μιλούσε για το πώς χόρευε ένας νεαρός που ήταν μαζί τους και όλο έλεγε ότι κανείς δεν τον φτάνει στο χορό.

Μήπως ιδρώνετε υπερβολικά; Ποιες παθολογικές καταστάσεις προκαλούν υπεριδρωσία; Τι πρέπει να προσέξετε και πότε να πάτε στον γιατρό;

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.

Η εφίδρωση είναι ο τρόπος που έχει οργανισμός για να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του. Είναι ο μηχανισμός ψύξης του σώματος!  Όταν το σώμα εκτεθεί σε υψηλές θερμοκρασίες η σε έντονη άσκηση, ανεβαίνει η ροή του αίματος και έτσι απελευθερώνεται ιδρώτας από τους πόρους του δέρματος. Μόλις λοιπόν ο ιδρώτας αρχίσει να εξατμίζεται, δημιουργείται ένα αίσθημα δροσιάς στο σώμα! Έτσι η θερμοκρασία που ανέβασε το σώμα λόγω της υψηλής ροής του αίματος, αποβάλλεται με αυτόν τον τρόπο. Όσο για τα συστατικά του, αποτελείται κατά 99% από νερό και το υπόλοιπο 1% είναι -μεταξύ άλλων- χαλκός, άλατα, κάλιο και νάτριο.

Γελάει ο κόσμος!

Σε έξοδο στις αγορές χρήματος, που σύμφωνα με δημοσιεύματα δεν αποκλείεται να γίνει μέσα στην επόμενη εβδομάδα, είναι σταθερά προσανατολισμένη η κυβέρνηση των Ολετήρων.

Παρά την αναβολή των ανακοινώσεων και των θρυλούμενων προσδοκιών αναβάθμισης από τον οίκο Moody’s κι αφού ο τελευταίος προτίμησε την εκκωφαντική σιωπή, οι γελοίοι που μας κυβερνούν, αδιαφορώντας για το δημοσιονομικό κόστος, διαβάζουμε ότι μεθοδεύουν την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές με τη βοήθεια και την μεσολάβηση της JP Morgan και της γνωστής και μη εξαιρετέας Goldman Sachs.

Από τον καταναλωτισμό στην εγκράτεια

      

Θα ήταν 1985, λίγο πριν, λίγο μετά. Στο μπαρ Βιτόφσκι, στις παρυφές του λόφου Στρέφη, άκουσα μια κουβέντα: Προτιμώ έναν υγιή ηδονισμό από τη μίζερη άρνηση της υλικής ευημερίας. Τη θυμάμαι ακόμη αυτή την κουβέντα· ο άνθρωπος που την έλεγε ήταν διανοούμενος, αντικομφορμιστής, με συγκροτημένη σκέψη. Εξέφραζε με ενάργεια το πνεύμα της εποχής: οι Ελληνες έπλεεαν στην ευημερία και στην προσδοκία, στην ακλόνητη πίστη ότι όλα θα είναι διαρκώς καλύτερα, πίστευαν ότι τα φαντάσματα της φτώχειας χάνονταν μαζί με τις μνήμες της Κατοχής.

Για τα επόμενα πολλά χρόνια η εκτίμηση-προτίμηση του συνομιλητή μου εκπληρώθηκε. Η ελληνική κοινωνία βούτηξε στον ευδαιμονισμό, στην κατανάλωση, στον υλισμό, στην αυτοπραγμάτωση. Βούτηξε βαθιά. Τρεις δεκαετίες αργότερα, διαπίστωσε ότι είχε κολλήσει στον βούρκο του πυθμένα.

Ποιός "παίζει" ζάρια στο σύμπαν;

γράφει ο Βασίλης Χλέτσος

Κάθε στιγμή πιστεύουμε. Πιστεύουμε στις δυνατότητές μας, στους ανθρώπους που αγαπάμε, σε μία ιδεολογία σε μία θρησκεία, σε ένα μέλλον, σε μία ομάδα βρε αδελφέ...

Ο Ελεύθερος άνθρωπος όμως μπορεί κι οφείλει να τροποποιεί τα πιστεύω του με βάση τα νέα δεδομένα και τις εμπειρίες του... Από εκεί και πέρα η πίστη στο μη αποδεικτέο είναι αποδεκτή και εν τέλη είναι κατακριτέα; Ήδη βέβαια από την αρχαιότητα οΔημόκριτος έλεγε:

Στην πραγματικότητα δεν καταλαβαίνουμε τίποτα σταθερό, αλλά μόνο ό,τι μεταβάλλεται ανάλογα με την κατάσταση του σώματος και τη φύση των εξωτερικών επιδράσεων και των αντεπιδράσεων που προέρχονται μέσα από τους ίδιους. Στη συμβατική μας καθημερινή γλώσσα μιλάμε για γλυκό, πικρό, θερμό, ψυχρό, για χρώματα ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο άτομα και κενό.

Βγήκαν τα όπλα στον τσιγγάνικο καταυλισμό στη Ρόδο - 6 τραυματίες στο Νοσοκομείο

Συνελήφθη ένας 37χρονος ημεδαπός, Ρομά, για απόπειρα ανθρωποκτονίας στη Ρόδο 

Με την ίδια κατηγορία αναζητούνται ακόμη δυο Ρομά, ηλικίας 19 και 24 ετών 

Οι τρεις δράστες πυροβόλησαν με κυνηγετικά όπλα και τραυμάτισαν έξι Ρομά μέσα στον καταυλισμό στην περιοχή Καρακόκερο Ρόδου 

ΤΟ ΟΛΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΤΡΑΒΗΞΟΥΝ ΣΙΔΗΡΟΔΕΣΜΙΟ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΟ ΕΝΟΧΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΛΠΗ.ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΘΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΣΟΥ ΛΑΟΥ...

Για να καταλάβουμε ολοι πως το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης δεν το έχουν οι πολιτικοί αλλά όλοι εμείς που τους ψηφίζουμε και μάλιστα ορισμένοι οι οποίοι δεν έχουν ούτε τα προσόντα αλλά ούτε τις ικανότητες να παλέψουν με την αξία τους,τους στηρίζουν με θέρμη μήπως και 'βολευτούν'.

Αυτό είναι για κάποιους 'ελεύθερη οικονομία'...

Μέχρι σήμερα ψήφιζαν όλα αυτά τα παράνομα αλλά πάνω απ'ολα απάνθρωπα μέτρα και ψήφιζαν όλους αυτούς τους νόμους για να μην χρεωκοπήσουμε ως χώρα.

Τώρα και ενώ μας κατέστρεψαν μας λένε πως χρεωκοπήσαμε και να είμαστε ευχαριστημένοι που δεν είμαστε όλοι άνεργοι !!...

Τραβήξου τώρα  Ελληναρά να ψηφίσεις μην τυχόν και βγείς απο το ευρώ...

Γεννηθήτω το Θέλημά Σου...

Γεννηθήτω το Θέλημά σου Άνθρωπε.

Ελθέτω η Βασιλεία σου Άνθρωπε.

Όπως στον Ουρανό, έτσι και στην Γη.

Η μεταμόρφωση που καλείται να βιώσει η 

Ανθρωπότητα, δυστυχώς θα είναι μακροχρόνια και επίπονη.

Παιδεία, Κατανόηση, Διδαχή και "υποταγή" στην Αλήθεια.

Αυτά θα πρέπει να διαπνέουν τον μελλοντικό γνωστικό και παγκόσμιο Άνθρωπο, αλλά και τον αφυπνισμένο του σήμερα.

Το Θέλημα του κάθε Ανθρώπου, θα πρέπει να είναι καθολικά σεβαστό, αρέσει δεν αρέσει στις προσωπικές μας απόψεις, θέσεις, θεάσεις, γνώσεις.

Κάθε Ον στο σύμπαν γεννήθηκε ελεύθερο και ως ελεύθερο πρέπει να πορεύεται.

ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ ΠΕΟΥΣ

Una faccia, una razza, σου λέει. Επειδή Ελληνες και Ιταλοί μοιάζουν στα εξωτερικά χαρακτηριστικά, φυσιογνωμικά και σωματικά, αλλά έχουν και ομοιότητες στα εσωτερικά χαρακτηριστικά τους. Είμαστε και γείτονες, κι όχι μόνον.

Η Ιστορία αμετάκλητα το’χει γραμμένο. Μετά την Αθήνα η Ρώμη είναι ο επόμενος μέγας και κρίσιμος, δηλαδή αποφασιστικός σταθμός, στη διαδρομή της λευκής φυλής, της επικυρίαρχης στη γη.

Ποιος είναι ο πιο Καραγκιόζης σήμερα, θέτει επιτόπου το ερώτημα στο τραπέζι της εκπομπής ο αποδυτηριάκιας. Ο ρομάνος ή, ο ρωμαίος; Ο Ιταλός ή, ο Έλληνας;

Βρετανός καθηγητής πανεπιστημίου: «Υπάρχουν νεράιδες και τις φωτογράφισα!»

Ολοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στο όνειρο και τις φαντασιώσεις, ωστόσο, ο 

λέκτορας Πανεπιστημίου, Τζον Χάιατ, βάλθηκε να αποδείξει με στοιχεία τις δικές 

του, καθώς υποστηρίζει ότι έχει φωτογραφίσει μικροσκοπικές νεράιδες 

στη βρετανική εξοχή.

Ο Χάιατ αναφέρει στην dailymail ότι οι φωτογραφίες του που τραβήχτηκαν τα 

τελευταία δύο χρόνια στην περιοχή Ρόσεντεϊλ στο Λάνκασαϊρ, αποδεικνύουν ότι 

οι νεράιδες υπάρχουν στην πραγματικότητα.

Μάλιστα αποφάσισε να πραγματοποιήσει μια έκθεση με αυτές τις εικόνες, ενώ 

τονίζει ότι όσοι ενήλικες έχουν δει τη δουλειά του άρχισαν να εκφράζουν 

σοβαρές αμφιβολίες και να πείθονται ότι ίσως τελικά να υπάρχουν οι νεράιδες.

Ό,τι γυαλίζει δεν είναι χρυσός

Χρειάζεται να είσαι πολύ προσεκτικός, φτιάχνοντας την εικόνα που θέλεις να διαδώσεις και να εγκαθιδρύσεις στην κοινωνία. Χρειάζεται να προσέχεις πού εμφανίζεσαι και πώς παρουσιάζεσαι. Χρειάζεται να γνωρίζεις τους κανόνες του παιχνιδιού… πολλούς κανόνες, ανάλογα με το χώρο, το στόχο, τις επιθυμίες σου. Είναι πλέον τόσο φυσιολογικό όλο αυτό το σκηνικό, που συμμετέχουμε χωρίς να διερωτόμαστε το τίμημα που πληρώνουμε για αυτό. 

Υπάρχει ένα «ενδιάμεσο στάδιο», δύσκολο, που περνάμε αναγκαστικά, εφόσον θέλουμε να είμαστε ο Εαυτός μας. Αυτό δεν περιγράφεται εύκολα γιατί είναι ατομική πορεία του καθενός από μας, ανάλογα με τις κρυφές του επιθυμίες, τα όνειρα, τις ανάγκες, τις φοβίες και τελικά τις υποσυνείδητες πεποιθήσεις που φτιάχνουν την πραγματικότητα που αντιλαμβανόμαστε. Παραμένει όντως ένα φοβικό ενδιάμεσο στάδιο, που όσοι δεν τολμούν να εισέλθουν, το αντιλαμβάνονται ως καταστροφικό. Και έτσι χρειάζεται να παραμείνει γιατί πρέπει η απόφαση να είναι συνειδητή και αμετάκλητη. 

ΘΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ

Τής Λίλα Μήτσουρα

Ξέρεις τι μου λείπει μέσα σε όλο αυτό το χάος που έχουμε βρεθεί? Η καθημερινότητα μου. Να ξυπνήσω το πρωί και να φτιάξω καφέ χωρίς να κοιτώ τον κουτάκι του καφέ να δω αν άδειασε και πως θα πάρω άλλο.

Μου λείπει το γέλιο για διάφορες καθημερινές κουταμάρες, εκείνο το αυθόρμητο το ξέγνοιαστο.

Μου λείπει η γκρίνια για τα καθημερινά πράγματα. Να βάλω τις φωνές στον άντρα μου γιατί παράτησε τα πράγματα του στη μέση και όλα από μένα τα περιμένει και άλλες τέτοιες γκρίνιες. Να φωνάξω γιατί τα παιδιά δεν άφησαν τα παπούτσια τους έξω από το σπίτι και μπήκαν μέσα με τις λάσπες τους. Και όχι να κάθομαι σκεπτική να ψάχνω τρόπους για να βρω χρήματα για να πάνε στην εκδρομή τους. Και όχι να τσακώνομαι γιατί πληρώσαμε όλη την ΔΕΗ και δεν έμεινε δεκάρα τσακιστή για να πάω στο Σούπερ μάρκετ.

Κατάλαβες τι μου λείπει? Η ΖΩΗ ΜΟΥ, μου λείπει, θέλω τη ζωή μου πίσω!!!!!! Πώς αλλιώς να το εξηγήσω? Θέλω πίσω τους φίλους μου. Θέλω πίσω τα γέλια μας, τα γλέντια μας το χαμόγελο τους, την ηρεμία πίσω θέλω γαμώτο!!!!! 

Η Νέα Εποχή Εξουσιασμού είναι εδώ...

Καθημερινό αντικείμενο συζήτησης αποτελεί η οικονομική κρίση και τα αίτια που μας οδήγησαν σε αυτή. Διαρκώς τα ΜΜΕ μας βομβαρδίζουν με αναλύσεις επί αναλύσεων πάνω στο οικονομικό του πράγματος, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι γνωστό ότι εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Στοιχείο όμως προβληματισμού θα έπρεπε να αποτελούν και κατά προτεραιότητα κιόλας η ηθική και αξιακή πλευρά της κρίσης.

Με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εγκαινιάστηκε μια νέα εποχή. Επί της ουσίας άρχισε να δημιουργείται με ταχείς ρυθμούς κυρίως στην Ευρώπη και την Β. Αμερική μια κοινωνία με εκφυλισμένους ανθρώπους - υπηκόους χωρίς αξίες και υψηλά ιδανικά. Ως μοναδική επιδίωξη κατέστη η μεγιστοποίηση του προσωπικού κέρδους ανεξαρτήτου κόστους. Το σύνθημα “τα κέρδη πάνω από τον (αναλώσιμο) άνθρωπο” αποτέλεσε το στίγμα μιας ολόκληρης εποχής που χαρακτηρίστηκε από έναν απόλυτο ολοκληρωτισμό και την παράλληλη ανάδειξη της καιροσκοπικής πολιτικής της “διαχειρισιμότητας” των πάντων.

Του Χάρου το Πηγάδι (Β')

Ξύπνησε μετά από ποιος ξέρει πόσες ώρες, νιώθοντας γύρω του δροσιά, πλυμένος και με φορεσιά καθαρή. Αισθανόταν να ‘χει ξανάβρει τις δυνάμεις του. Το αίμα κυλούσε δυνατά στις φλέβες του κι η αποθυμιά του για ζωή έβραζε μέσα του όσο ποτέ άλλοτε. Ανακάθισε και κοίταξε ολόγυρα. Βρισκόταν μπροστά στις ορθάνοιχτες ξύλινες πύλες ενός πανώριου κήπου, γεμάτου μ’ άνθια μυριόχρωμα και κάθε λογής δέντρα, που περιέκλειε ένας λιτός, αψηλός, λιθόχτιστος τοίχος. Απ’ την άλλη πλευρά, έξω απ’ τον κήπο, απλωνόταν ένα απέραντο λιβάδι, με σπαρτά κι άγρια λέλουδα, να λικνίζονται σα θάλασσα στην πνοή του καλόγνωμου καράγιαλη. Αντίκρυ του ανακλαδίζονταν ο Χάροντας.

  «Πού είμαστε κουμπάρε; Έχω πια ποθάνει; Δεν κράτησες τελικά την υπόσχεσή σου, με γέλασες…» άρχισε να παραπονιέται και ν’ απελπίζεται.

«Σύχασε Κωνσταντή. Αναμεταξύ μας, δεν είμαι εγώ αυτός που πατάει το λόγο του. Σου ‘ταξα ότι θα σ’ έβγαζα απ’ την Έρημο κι ότι θα σ’ άφηνα ήσυχο μετά, δεν είν’ έτσι; Ε λοιπόν τούτο θα γίνει. Όμως πρωτύτερα θα κάμουμε μια περασιά μέσα απ’ τον Κήπο κι ύστερα θα ‘σαι πραγματικά λεύτερος να διαλέξεις», τον έκοψε ήρεμα ο Μαυροφορεμένος.

Του Χάρου το Πηγάδι

[Αφιερωμένο στον παππού μου, που έφερε τούτο το μυητικό σούφικο παραμύθι μαζί του στην προσφυγιά, από τη Μικρά Ασία. Ακόμα περισσότερο στον πατέρα μου, που το μετέφερε στα δικά μου αυτιά, όταν ήμουνα παιδί, αλλά συνέβαλε και με γόνιμες ιδέες στη συγγραφή τούτου του διηγήματος. Αφιερωμένο επίσης στην Δήμητρα Isiliel Παπαγεωργίου, για την υπομονή και τις ιδιαίτερα εύστοχες διορθώσεις της. Ευχαριστώ θερμά τον κύριο Νίκο Σαραντάκο, του οποίου η έρευνα με βοήθησε με τη γλώσσα που νιώθω πως αρμόζει σε μια τέτοια ιστορία. 

Ηρωικοί αναγνώστες του Μεγάλου Χάους, μη μασάτε με τις άγνωστες λέξεις. Στο τέλος του κειμένου ακολουθεί γλωσσάρι, όπου δίνεται η σημασία των λέξεων που στο κείμενο εμφανίζονται με πλάγια γράμματα. Καλή ανάγνωση...]

Του Χάρου το Πηγάδι

Ο Κωνσταντής έκαμε κουμπάρο του τον Χάρο. Τούτο δε λέει και πολλά, καθώς όλοι οι άνθρωποι έχουν με τον Χάρο κουμπαριά.  Σύντροφος αφοσιωμένος, σκυλί, παίρνει στο κατόπι το μιλέτι των ανθρώπων απ’ τη γέννα, ίσως ακόμα και πιο πριν. Κάθε ανθρώπινο πλάσμα πορεύεται, παλεύει, γονατίζει και λυγάει, ανορθώνεται κι επιμένει, ηττάται, νικάει και τελικά πεθαίνει, έχοντας τον Χάρο στο πλευρό του το ζερβό, φίλο γκαρδιακό, κουμπάρο. Αθόρυβος, ατήραγος, αδέκαστος παρατηρεί και τα πάντα βλέπει. Όταν θα ‘ρθει η ώρα, κανείς δε σε γνωρίζει καλύτερα, παρά ο Θάνατός σου.  Κι είναι το πρέπον την ύστατη στιγμή, απ’ το πεδίο του αέναου πόλεμου της ζωής, ο ακράνης  ο πιστός να τρέξει, ν’ αγκαλιάσει την ψυχή στον σπαραγμό της, να τη σηκώσει  αψηλά, να την απιθώσει κάτω από ένα δέντρο, ν’ αναπαυτεί στο χλοερό σκότος.

Πώς θα κάψετε περισσότερες θερμίδες στον ύπνο σας;

Όχι, δεν χρειάζεται να κάνετε ποδήλατο στον ύπνο σας. Ούτε να βλέπετε στο όνειρό σας ότι τρέχετε μαραθώνιο! Απλά μπορείτε να αλλάξετε το μεταβολισμό σας με μια μικρή κίνηση!

Οι ερευνητές του National Institute of Health Clinical Center των ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι αν χαμηλώσετε το θερμοστάτη του καλοριφέρ ενώ κοιμάστε, θα ωθήσετε το μεταβολισμό σας να κάνει περισσότερες καύσεις.