Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

Το παιδί ή οι γονείς έχουν ανάγκη από ψυχολόγο;


480361-family
Φανταστείτε ένα σενάριο το οποίο παύει να είναι σενάριο και εκτυλίσσεται στην πραγματικότητα σε πολλές οικογένειες. Οι γονείς γυρνούν κουρασμένοι από τη δουλειά και πολύ νευριασμένοι, καθώς οι απαιτήσεις έχουν αυξηθεί, μαζί με το ωραριο, με αποτέλεσμα να δουλεύουν 8-10 ώρες την κάθε μέρα. Το δύο χρονών παιδάκι τους που είναι όλη μέρα με τη γιαγιά, ανυπομονεί να δει τους γονείς του και να παίξει μαζί τους. Όταν τους βλέπει χαίρεται πολύ και προσπαθεί να τους κάνει να παίξουν μαζί του. Εκείνοι όμως προσπαθούν να κάνουν δουλειές στο σπίτι, να μαγειρέψουν και γενικώς να ηρεμήσουν από το άγχος της δουλειάς. Το παιδάκι προσπαθεί να τους αποσπάσει την προσοχή, αλλά μάταια. Ώσπου κάνει μια ζημιά ή παθαίνει μια κρίση θυμού.
Οι γονείς δε μπορούν να συνδέσουν την αλληλουχία των γεγονότων και στέκονται στη συμπεριφορά του παιδιού, την οποία όσο προσπαθούν να σταματήσουν με διάφορους τρόπους (πχ. τιμωρίες και απειλές), τόσο πιο έντονη γίνεται. Επιπλέον προβληματίζονται και συχνά το παιδί καταλήγει με ταμπέλες τύπου: “υπερκινητικός, ζωηρός, αντιδραστικός, πεισματάρης” κλπ., ενώ αμέσως μετά παίρνουν την απόφαση να επισκεφτούν έναν καλό ψυχολόγο για να “αλλάξει” τη συμπεριφορά του παιδιού. Πόσο όμως βοηθάει πραγματικά αυτό;

Πριν καταφύγετε στην βοήθεια κάποιου ειδικού για το παιδί σας, το πιο σημαντικό που πρέπει να σκεφτείτε, είναι τι από τη δική σας συμπεριφορά προς το παιδί πρέπει να αλλάξει. Τις περισσότερες φορές, η αντιδραστική συμπεριφορά που εκδηλώνουν τα παιδιά είναι καθρέπτης του οικογενειακού κλίματος, καθώς συντονίζονται με το οικογενειακό συναίσθημα. Όταν επικρατεί ένταση στην οικογένεια (πχ. καβγάδες μεταξύ των γονέων, η ένταση της δουλειάς να μεταφέρεται και σπίτι και να ξεσπάμε με το παραμικρό στα παιδιά), εκείνα το εισπράττουν. Δεν ξέρουν πώς να το εξωτερικεύσουν και γι΄αυτό η συμπεριφορά τους αλλάζει. Στην ουσία αγχώνονται, καθώς βλέπουν ότι οι ανάγκες τους για στοργή, αγάπη και σημασία δεν καλύπτοναι και το διεκδικούν με τρόπο γνώριμο για τα ίδια.
Ιδιαίτερα σημαντικά είναι και τα διπλά μηνύματα που μπορεί να μεταφέρονται, όπως για την ίδια συμπεριφορά του παιδιού (πχ. δε μαζεύει τα παιχνίδια του), η μητέρα τη μία φορά να γελάσει και να τα μαζέψει εκείνη και την άλλη φορά λόγω δικών της θεμάτων στη δουλειά που αντιμετωπίζει να το μαλώσει. Γι’ αυτό, είναι πολύ σημαντικό να δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας ως γονείς να γίνουμε καλύτεροι, δρώντας με συνέπεια και αν δεν αλλάξει η συμπεριφορά των παιδιών μας, τότε να δούμε τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε.
Τέλος, ο ψυχολόγος χρειάζεται για τα παιδιά όταν τα ίδια αντιμετωπίζουν ένα διαγνωσμένο πρόβλημα (πχ. αυτισμός, μαθησιακές δυσκολίες). Τις περισσότερες φορές οι γονείς είναι εκείνοι που πρέπει να κάνουν συνεδρίες με τον ειδικό, ώστε να κατανοήσουν τι θέλει να τους πει το παιδί τους με αυτή τη συμπεριφορά και ποια ανάγκη πρέπει να του καλύψουν.

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Επειδη Η Ανθρωπινη Ιστορια Δεν Εχει Ειπωθει Ποτε.....Ειπαμε κι εμεις να βαλουμε το χερακι μας!

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.