Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015

Δεν υπάρχουν Δάσκαλοι, ούτε θεοί, ούτε δαίμονες…

"Δεν υπάρχουν Δάσκαλοι, ούτε θεοί, ούτε δαίμονες…

Όλα τα δημιουργεί ο Άνθρωπος και ο άνθρωπος… 

Η Δημιουργικότητά μας δεν έχει όρια, παρά μόνο αυτά που βάζει ο φόβος μας και η απώλεια του Εαυτού μας, μέσα σε έναν στυγνό προγραμματισμό, ο οποίος τρέφει το ασυνείδητο… 
Ξεκινάμε με τις καλύτερες προθέσεις και στην πορεία τούτες διαμορφώνονται ασυνείδητα, χωρίς καμία καλή προαίρεση… και το σπουδαίο είναι ότι κανείς δεν αναρωτιέται γιατί…

Υπάρχει και ο Ανώτερος Εαυτός! Τι μας χωρίζει από αυτόν?  Μια άβυσσος ασυνειδησίας, διαμορφωμένη έτσι, ώστε να συγκαλύπτει τον βαθύτερο πόνο μας… Η ουτοπία, η ψευδαίσθηση, η πλάνη… Όλα συναινούν στο να συγκαλύπτουν τον πόνο, σαν τον γύψο που συγκαλύπτει το σπάσιμο ενός μέλους μας, που το κρατάει σταθερό για να μην πονάμε…

Πριν από αυτό το επίπεδο του αληθινού μας Εαυτού, υπάρχει ένα επίπεδο συναισθηματικού χάους… κρυμμένο, ύπουλο, απειλητικό, άγνωστο και γνωστό συγχρόνως… Άγνωστο, γιατί κάνουμε πως δεν το ξέρουμε, και γνωστό γιατί είναι εμφανές μέσα σε όλη μας την Ζωή, σε τούτον τον Κόσμο… Διαβάλλει, εξουσιάζει, πολεμάει, ελέγχει και στραγγίζει από ενέργεια την Ψυχή μας… Μας κλέβει την ζωντάνια, τον Σκοπό μας, την Ζωή μας… Και τούτο το επίπεδο αλληλεπιδρά με τους άλλους, δημιουργώντας συστηματικά και επαναληπτικά τραύματα σε όλους μας! Απογοητεύσεις, θυμούς, ματαιότητες που δεν έχουν τελειωμό… Και εκεί τελειώνει και ο Έρωτας, η Έμπνευση, η Συνύπαρξη… τελειώνει η Σοφία της Δημιουργίας και ξεκινά ένας κύκλος ανοησίας, που επιβουλεύεται κάθε Λογική και Κρίση… Και όλα μετά «χώνονται» στο «γύψο»… έτσι απλά για να μην πονάμε…

Ας κοιτάξουμε με ειλικρίνεια  τι δημιουργούμε… Αν θέλουμε να κάνουμε κάτι για τον Κόσμο, χρειάζεται να δημιουργούμε και Καλή Ημέρα για εμάς και για τους άλλους, καθημερινά… 

Καλή Ημέρα να φτιάξουμε, που λένε… <3  <3  <3"
Όλα τα δημιουργεί ο Άνθρωπος και ο άνθρωπος…
Η Δημιουργικότητά μας δεν έχει όρια, παρά μόνο αυτά που βάζει ο φόβος μας και η απώλεια του Εαυτού μας, μέσα σε έναν στυγνό προγραμματισμό, ο οποίος τρέφει το ασυνείδητο…
Ξεκινάμε με τις καλύτερες προθέσεις και στην πορεία τούτες διαμορφώνονται ασυνείδητα, χωρίς καμία καλή προαίρεση… και το σπουδαίο είναι ότι κανείς δεν αναρωτιέται γιατί…
Υπάρχει και ο Ανώτερος Εαυτός! Τι μας χωρίζει από αυτόν? Μια άβυσσος ασυνειδησίας, διαμορφωμένη έτσι, ώστε να συγκαλύπτει τον βαθύτερο πόνο μας… Η ουτοπία, η ψευδαίσθηση, η πλάνη… Όλα συναινούν στο να συγκαλύπτουν τον πόνο, σαν τον γύψο που συγκαλύπτει το σπάσιμο ενός μέλους μας, που το κρατάει σταθερό για να μην πονάμε…

Πριν από αυτό το επίπεδο του αληθινού μας Εαυτού, υπάρχει ένα επίπεδο συναισθηματικού χάους… κρυμμένο, ύπουλο, απειλητικό, άγνωστο και γνωστό συγχρόνως… Άγνωστο, γιατί κάνουμε πως δεν το ξέρουμε, και γνωστό γιατί είναι εμφανές μέσα σε όλη μας την Ζωή, σε τούτον τον Κόσμο… Διαβάλλει, εξουσιάζει, πολεμάει, ελέγχει και στραγγίζει από ενέργεια την Ψυχή μας… Μας κλέβει την ζωντάνια, τον Σκοπό μας, την Ζωή μας… Και τούτο το επίπεδο αλληλεπιδρά με τους άλλους, δημιουργώντας συστηματικά και επαναληπτικά τραύματα σε όλους μας! Απογοητεύσεις, θυμούς, ματαιότητες που δεν έχουν τελειωμό… Και εκεί τελειώνει και ο Έρωτας, η Έμπνευση, η Συνύπαρξη… τελειώνει η Σοφία της Δημιουργίας και ξεκινά ένας κύκλος ανοησίας, που επιβουλεύεται κάθε Λογική και Κρίση… Και όλα μετά «χώνονται» στο «γύψο»… έτσι απλά για να μην πονάμε…
Ας κοιτάξουμε με ειλικρίνεια τι δημιουργούμε… Αν θέλουμε να κάνουμε κάτι για τον Κόσμο, χρειάζεται να δημιουργούμε και Καλή Ημέρα για εμάς και για τους άλλους, καθημερινά…


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Επειδη Η Ανθρωπινη Ιστορια Δεν Εχει Ειπωθει Ποτε.....Ειπαμε κι εμεις να βαλουμε το χερακι μας!

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.