Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013

η Θλίψη και η Οργή








Ήταν μια φορά κι έναν καιρό…μια πανέμορφη λίμνη.

Ήταν μια λίμνη με νερά κρυστάλλινα και καθαρά όπου κολυμπούσαν ψάρια όλων των χρωμάτων, κι όπου όλες οι αποχρώσεις του πράσινου λαμπύριζαν διαρκώς…

Ως εκείνη τη μαγική και διάφανη λίμνη έφτασαν η Θλίψη και η Οργή για να κάνουν μπάνιο παρέα.

Και οι δύο έβγαλαν τα ρούχα τους και γυμνές, μπήκαν στη λίμνη.

Η Οργή, που βιαζόταν (όπως συμβαίνει πάντα στην οργή χωρίς να ξέρει «γιατί» ), έκανε μπάνιο στα γρήγορα, κι ακόμα πιο γρήγορα, βγήκε από το νερό…

Αλλά η οργή είναι τυφλή και δεν βλέπει ξεκάθαρα την πραγματικότητα. Έτσι, γυμνή και καθαρή, φόρεσε βγαίνοντας από το νερό το πρώτο ρούχο που βρήκε…

Και συνέβη εκείνο το ρούχο να μην είναι το δικό της, αλλά της θλίψης…

Κι έτσι, ντυμένη θλίψη, η Οργή έφυγε….

Πολύ ήρεμη, πολύ γαλήνια, διατεθειμένη όπως πάντα να παραμείνει σε όποιο μέρος βρίσκεται, η Θλίψη τελείωσε το μπάνιο της και – χωρίς καμιά βιασύνη – ή καλύτερα χωρίς συναίσθηση του χρόνου που περνάει, τεμπέλικα και αργά, βγήκε από τη λίμνη.

Στην όχθη συνειδητοποίησε ότι τα ρούχα της δεν ήταν πια εκεί.

Όπως όλοι ξέρουμε, αν υπάρχει κάτι που δεν αρέσει καθόλου στη θλίψη, είναι να μένει γυμνή. Έτσι, φόρεσε το μοναδικό ρούχο που υπήρχε δίπλα στη λίμνη : το φόρεμα της Οργής….

Λένε, ότι από τότε, πολλές φορές συναντάμε την Οργή τυφλή, σκληρή, τρομερή και θυμωμένη. 

Αλλά αν σταματήσουμε για λίγο και κοιτάξουμε καλύτερα, καταλαβαίνουμε ότι αυτή η οργή που βλέπουμε είναι μόνο μια μεταμφίεση, κι ότι πίσω από την  όψη της οργής, στην πραγματικότητα, κρύβεται η Θλίψη !!!


 Χόρχε Μπουκάι - «Ιστορίες να Σκεφτείς»


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Επειδη Η Ανθρωπινη Ιστορια Δεν Εχει Ειπωθει Ποτε.....Ειπαμε κι εμεις να βαλουμε το χερακι μας!

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.