Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

Αλλάζει ο άνθρωπος και τι υλικά χρειάζεται η αλλαγή;


Αλλάζει ο άνθρωπος και τι υλικά χρειάζεται η αλλαγή;
Ο ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής Δημήτρης Καραγιάννης, ο οποίος παρουσίασε το νέο του βιβλίο με τίτλο “Αλλάζει ο άνθρωπος;” στο κοινό του Ηρακλείου, μίλησε στην “Π” για εκείνους που θέλουν αλλά και εκείνους που αρνούνται να αλλάξουν. Για αυτούς που αναλαμβάνουν την προσωπική ευθύνη και για εκείνους, που ρίχνουν πάντα το φταίξιμο στους άλλους.
Ο ίδιος αναφέρει στο βιβλίο του που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Αρμός”:
“Οι άνθρωποι αν αφεθούν στο μοιραίο, δεν αλλάζουν επειδή ο καιρός περνάει. Απλώς η φθορά τους αλλοιώνει και γερνούν και πεθαίνουν μέσα στην παραίτηση.
Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν αν αφεθούν στο μοιραίο, επειδή έζησαν κάποια συνταρακτικά γεγονότα. Θα τα ξεχάσουν την επόμενη στιγμή, δίχως να αφήσουν να τους αγγίξουν. Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν αν αφεθούν στο μοιραίο, επειδή ερωτεύτηκαν. Θα ξενερώσουν μετά από την πρώτη απογοήτευση.
Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν αν αφεθούν στο μοιραίο, επειδή άλλαξε η οικονομική τους περιουσία. Θα γίνουν απλώς χειρότεροι. Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν αν αφεθούν στο μοιραίο, επειδή το βιογραφικό τους θα γεμίζει με πολλούς ακαδημαϊκούς τίτλους. Η ζωή τους θα είναι άδεια”.

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2019

Ισορροπία σώματος και ψυχής

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Αγαπητέ φίλε και φίλη…
.... όταν θ’ αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι… τότε θ’ αλλάξουν μέσα σου και οι πεποιθήσεις σου. Οφείλεις να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι κι έτσι θα αλλάξουν σιγά σιγά και οι πεποιθήσεις σου. Μην ξεχνάς ότι… όλα ξεκινούν από το μυαλό σου. Η Σκέψη σου είναι η πρωτογενής και η κινητήριος αυτή δύναμη… για το ξεκίνημα της οποιασδήποτε αλλαγής… επιλέξεις να προχωρήσεις στη ζωή σου. 
Αυτό που σκεφτόμαστε… αυτό και γινόμαστε στην τελική. Κάνουμε πολλές Σκέψεις κατά την διάρκεια της ημέρας… περίπου 60.000 Σκέψεις καθημερινά… όπου το 95% των Σκέψεων αυτών... είναι ίδιες με τις Σκέψεις που κάναμε και την προηγούμενη ημέρα. 
Αυτό σημαίνει ότι οι Σκέψεις μας που επαναλαμβάνονται συνέχεια… δημιουργούν στον εγκέφαλο μας «νευρολογικά μονοπάτια»… που χτίζονται μέσα μας… με τη μορφή των πεποιθήσεων. 
Αρχίζουμε δηλαδή να πιστεύουμε... αυτά που σκεφτόμαστε. Οι επαναλαμβανόμενες Σκέψεις μετατρέπονται σε «πιστεύω». 
Αυτά τα «πιστεύω»… ονομάζονται πεποιθήσεις. Δεν είναι παρά… μια συλλογή συσσωρευμένων Σκέψεων που προκαθορίζουν την πραγματικότητά μας και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη ζωή και τον κόσμο και όσα συμβαίνουν γύρω μας. Προσέξτε το αυτό….!

Όταν λοιπόν αλλάξουν οι πεποιθήσεις σου… τότε θα αλλάξουν και όλες οι προσδοκίες σου. Οι πεποιθήσεις σου… είναι η πίστη που έχεις σχετικά με κάτι. Είναι η εσωτερική σου διαβεβαίωση… ότι αυτό που βλέπεις, αυτό που κάνεις, αυτό που αισθάνεσαι ή γενικά αυτό που αντιμετωπίζεις είναι αληθινό, υπαρκτό και ουσιώδες. 
Είναι μια βαθιά αίσθηση… ότι μπορείς να κάνεις κάτι ή ότι είσαι ανίκανος να το πραγματοποιήσεις. Με άλλα λόγια… ένας βαθύτερος μηχανισμός ενεργοποιείται μέσα σου. Αυτός λοιπόν είναι ο μηχανισμός της… λεγόμενης«πίστης». 

Μην σπαταλάτε ποτέ χρόνο και ενέργεια σε ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται για εσάς.



O Andrey Kurpatov είναι φυσικοθεραπευτής, συγγραφέας και συντάκτης σε πολλά περιοδικά. Έτσι, συγκεντρώνοντας γνώσεις από όλες αυτές τις ιδιότητες του, προσπάθησε να τους χρυσούς κανόνες για μια ευτυχισμένη ζωή. Ρίξτε μια ματιά στους κανόνες που προτείνει ο Andrey και ίσως σας βοηθήσουν να βελτιώσετε την ζωή σας. 

Ποτέ μην μεταφέρετε σε άλλους τις ευθύνες σας. Σίγουρα το να κατηγορούμε άλλους για τις ατυχίες, που μας συμβαίνουν είναι δελεαστικό, αλλά λυπηθείτε λίγο τον εαυτό σας. Όταν αναλαμβάνουμε τις ευθύνες των επιτυχιών και των αποτυχιών της ζωής μας, μόνο τότε είμαστε κυρίαρχοι του εαυτού μας. 

Αποδέξου το γεγονός, ότι δεν μπορείς να αλλάξεις το παρελθόν. Το παρελθόν είναι παρελθόν και έχει πια τελειώσει. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτό. Το μόνο που εξαρτάται πια από εμάς είναι το παρόν και κατά συνέπεια το μέλλον. Μην περιμένετε, ότι το μέλλον θα είναι από μόνο του λαμπρό. Κάντε ό,τι περνάει από το χέρι σας, για να είστε χαρούμενοι και να χαμογελάτε. 

Απαλλαγείτε από την ψευδαίσθηση, ότι μπορείτε να αλλάξετε τους άλλους. Υποσυνείδητα, όλοι έχουν την ψευδαίσθηση, ότι μπορούμε να αλλάξουμε έναν άλλον άνθρωπο και το αποτέλεσμα είναι να υποφέρουμε, επειδή δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε. Μόνο οι καταστάσεις και η δική τους επιθυμία μπορεί να αλλάξει τους ανθρώπους. Επιτρέψτε στους άλλους να είναι διαφορετικοί. Να είναι όποιοι θέλουν να είναι. Κάποια στιγμή μπορεί να αρχίσετε να το απολαμβάνετε. 

Δὲν ἔχουμε νὰ κάνουμε, παρὰ μόνον νὰ μάθουμε…

Ὅσο βαρὺ κι ἐὰν ἀκούγεται κάτι τέτοιο, ἰδίως στὶς ἡμέρες μας, ποὺ σχεδὸν ὅλα «τὰ σκιάζει ἡ φοβέρα καὶ ἡ σκλαβιά», τελικῶς ναί, ἔτσι ἀκριβῶς εἶναι. Κι αὐτὴ ἡ διαπίστωσις δὲν εἶναι δική μου, μὰ προέρχεται ἐκ τῆς παρατηρήσεως τῶν ἱστορικῶν γεγονότων καὶ μόνον.
Ἐδῶ καὶ αἰῶνες, θύματα αὐτοβούλως στὶς περισσότερες τῶν περιπτώσεων, τὸ ἔνα πάθημα διεδέχετο τὸ ἄλλο. Ἀπὸ τὸν ἔναν δυνάστη περνούσαμε στὸν ἄλλον καὶ ἀπὸ τὴν μία μορφὴ βίας στὴν ἐπομένη. Τελικῶς ὅμως σέ τί διέφεραν ὅλοι αὐτοί; Καί ποιός ὁ λόγος που οἱ κάθε λογῆς δυνάστες ἔφθασαν ἔως ἐδῶ, γιά νά μᾶς ὑποδουλώσουν;
Βάσει τῆς ἐπισήμου ἱστορίας (ἐπαναλαμβάνω ἐπισήμου, διότι μόνον αὐτὴν διδασκόμεθα καὶ πάντα ὑπὸ πολλοὺς ὄρους…!!!), τὰ πρῶτα κύματα δυναστῶν τὰ προσηλκύσαμε μόνοι μας. Ζητῶντας βοήθεια ἀπὸ τοὺς Ῥωμαίους, γιὰ νὰ καθυποτάξουμε ἢ γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε συμπατριῶτες μας, ἐπιτύχαμε νὰ πατήσουν στοὺς τόπους μας οἱ Ῥωμαῖοι καί, καταληκτικῶς, νὰ ἀποτελέσουν τὴν ἀρχὴ πολλῶν ἄλλων ἀλληλοδιαδεχομένων κατακτητῶν, ποὺ σκοπό τους εἶχαν πάντα ἁπλῶς νὰ μᾶς χρησιμοποιοῦν. Κι ἔτσι, πάντα αὐτοβούλως, ὡς κλασσικοὶ «Ἐπιμηθεῖς», τρέχαμε κατόπιν ἑορτῆς νὰ μαζέψουμε τὰ …ἀμάζευτα, ποὺ μόνοι μας ἀφήσαμε στὴν τύχη τους. Ἀν τὶ δῆλα δὴ νὰ κυττάξουμε δίπλα μας γιὰ συμμάχους, ἐμεῖς ἐπιλέγαμε διαρκῶς νὰ …«ψοφήσῃ ἡ κατσίκα τοῦ γείτονος», ὄχι διότι ἀπαραιτήτως ἦταν κακὸς ὁ γείτων ἢ ἡ …κατσίκα του, παρὰ μόνον διότι ἐμεῖς ἤμασταν, εἴμαστε καὶ θὰ ἐξακολουθήσουμε νὰ εἴμαστε ὑπόδουλοι τῆς ἀμαθείας μας, τῶν συναισθημάτων μας καὶ τῆς (ὁποίας, κατὰ περίπτωσιν) μικρᾶς ἢ μεγάλης φιλοδοξίας μας.

ΒΟΥΔΙΚΗ ΣΟΦΙΑ: 1. Το Αληθινό και το ψεύτικο

Αποτέλεσμα εικόνας για ΨΥΧΗ
Πως Διακρίνουμε το ΑΛΗΘΙΝΟ από το ψεύτικό; Είναι πολύ απλό! Το ΑΛΗΘΙΝΟ έχει την «Αίσθηση της Αιωνιότητας», μας «ανυψώνει»… Το ψεύτικο έχει τη «γεύση του κόσμου», μας κρατά δέσμιους στην άγνοια, στο χρόνο, και στα αδιέξοδα…
Όταν βλέπετε κάτι, σας λένε κάτι, απλά, νοιώστε μέσα σας αυτό το βαθύτερο νόημά του… Που σας κατευθύνει; Που σας οδηγεί; Και θα πάρετε τη σωστή απάντηση.
Κάθε άνθρωπος που «έρχεται» σε τούτη την ύπαρξη, σε τούτη τη ζωή, έχει την ευκαιρία να Γνωρίσει την Αλήθεια, να Ζήσει την Αληθινή Ζωή, όταν Προσανατολιστεί Ορθά κι όταν κάνει την Αλήθεια Πράξη.
Όμως οι περισσότεροι άνθρωποι κατασπαταλούν τη ζωή τους σε κοσμικούς σκοπούς, σε εξωτερικές επιδιώξεις, σε υλικές δραστηριότητες.

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019

ΠΑΡΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ! - ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΤΕ ΣΤΟ ΕΠΑΚΡΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥΣ ΣΑΣ (από τον Nτίπακ Tσόπρα)





Δημιουργείστε τη ζωή σας σε καλύτερη βάση με τη δύναμη των θετικών δηλώσεων και του διαλογισμού.


Η δύναμη των θετικών δηλώσεων.


Επιλέξτε μια θετική δήλωση που θα επαναλαμβάνετε καθημερινά.

Μια δήλωση που αντιπροσωπεύει την αρετή ή τη συμπεριφορά που θέλετε να αποκτήσετε.

Μια δήλωση που γίνεται στο παρόν, χωρίς άρνηση.

Έτσι θα απελευθερωθούν οι συνειδητές ή ασυνείδητές αρνητικές σκέψεις σας. 

Και στη θέση τους θα εγκαταστήσετε νέες συνήθειες εντελώς θετικές.

Χρειάζονται 21 ημέρες στο υποσυνείδητο για να ενσωματώσει ένα στοιχείο.

Λοιπόν επιμένετε με αυτόν τον τρόπο και να έχετε πίστη στον εαυτό σας.

Και θα δείτε τη μεταμόρφωσή σας να γίνεται λίγο περισσότερο κάθε μέρα.

Αποκαλύφθηκε η μούμια του Τουταγχαμών ~ Ολοκληρώθηκε η συντήρηση του τάφου του Αιγύπτιου Φαράω (φωτογραφίες)



Είναι ένας από τους γνωστότερους φαραώ στον κόσμο: ο Τουταγχαμών και ο τάφος του, στην Κοιλάδα των Βασιλέων, κοντά στο Λούξορ της Αιγύπτου, αποκάλυψε σήμερα τα μυστικά του μετά από ένα πολυετές και δύσκολο έργο συντήρησης.


Ο τάφος του Τουταγχαμών ανακαλύφθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1922 από τον Βρετανό αρχαιολόγο Χάουαρντ Κάρτερ και η σαρκοφάγος ανοίχτηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1923. Ήταν ο μοναδικός ασύλλητος βασιλικός τάφος στην κοιλάδα των βασιλέων, κάτι που πιθανόν αποδίδεται στο μικρό μέγεθος του τάφου.


Μια ομάδα ειδικών απ' όλον τον κόσμο κλήθηκε το 2009 να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο καταστροφής που αντιμετώπιζε το μνημείο από τον μαζικό τουρισμό, εξαιτίας της μεγάλης δημοτικότητάς του. Το έργο μόλις ολοκληρώθηκε με στόχο να σωθεί και να προστατευθεί καλύτερα στο μέλλον ο υπόγειος τάφος που ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Βρετανό αρχαιολόγο Χάουαρντ Κάρτερ.

Γιατί όσοι είναι ευγενικοί θεωρούνται αδύναμοι;



Ενώ από μικρά παιδιά, μας διδάσκουν να είμαστε ευγενικοί, να μην βλάψουμε τους άλλους, να μην πληγώνουμε τα συναισθήματά τους και να τους σεβόμαστε, όταν μεγαλώνουμε βλέπουμε ότι άδικα προσπαθούσαμε!
Σίγουρα κανείς δεν είναι τέλειος και όλοι, κάποια στιγμή στη ζωή μας, έχουμε πληγώσει κάποιον άλλον, έχουμε βάλει τον εγωισμό μας πάνω από όλα ή έχουμε απομακρυνθεί από ανθρώπους.
Κανείς δεν είναι τέλειος και, ειλικρινά, δεν νομίζω ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να είμαστε. Σημασία έχει να είμαστε ο εαυτός μας. Κάποιοι άνθρωποι, λοιπόν, έχουν επιλέξει να είναι περισσότερο ευγενικοί και κάποιοι άλλοι λιγότερο. Γιατί, όμως, επικρατεί η άποψη ότι όποιος είναι ευγενικός είναι και αδύναμος;
1. Μισούν τις αντιπαραθέσεις.Οι ευγενικοί άνθρωποι μισούν τις αντιπαραθέσεις. Δεν τους αρέσει να έρχονται σε ρήξη με τους άλλους και να τσακώνονται. Οι καβγάδες, τούς ταράζουν αυτό. Όμως, μπορεί εύκολα αυτή η στάση τους να παρεξηγηθεί. Όσοι βλέπουν έναν ευγενικό άνθρωπο να υποχωρεί σε μια αντιπαράθεση, για να μην προκληθεί ένας καβγάς, θεωρούν πως φοβάται τον απέναντί του και πως είναι αδύναμος. Πιστεύουν πως βλέπει τους άλλους σαν ανώτερούς του ή ισχυρότερους και δειλιάζει να βρεθεί σε μία διένεξη μαζί τους.

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΞΑΓΝΙΣΜΟ

Αποτέλεσμα εικόνας για Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΞΑΓΝΙΣΜΟ

Υπαρχει ενα εντονο φαινομενο πνευματικης αναζητησης στην ανθρωποτητα.
Ολο και περισσοτερο...,ολο και περισσοτεροι στρεφονται προς αυτο,μεσα απο βιβλια πνευματικα,.. δασκαλους,...σχολες κι οτι διατιθεται σχετικα.
Κι ομως οι ανθρωποι δεν νιωθουν πως με τον ιδιο τροπο που βιωνουν ολα τα υπολοιπα ετσι βιωνουν και την αναζητηση τους.
Εντελως μηχανικα και εξωτερικα.
Μοιαζει σαν η εννοια εσωτερισμος να προσπερνατε εντελως,να μην πεφτει καν στην αντιληψη τους ενω ειναι η βαση ολων των μεθοδων.
Κι ενω την στιγμη που ο ανθρωπος ματαιωνε ολο το βιο του οταν ενα εσωτερικο αισθημα για πρωτη φορα τον τραβα προς τα μεσα,
ολη αυτη την δυναμη την διοχετευει και παλι εξωτερικα σε ολα αυτα τα συστηματα.
Κι εκει που ειχε μια δυνατοτητα να ερθει σε επαφη με τον εαυτο του,τον παραδιδει σε ολα αυτα με τα οποια ασχολειται στο ονομα της αναζητησης του.
Θα ελεγε κανεις πως απο το να ασχολειται με ανουσια πραγματα,αυτα ειναι σαφεστατα πιο καλα για εκεινον,..
κι εδω ειναι που ο ανθρωπος μεσα απο την βεβαιοτητα πως βρισκεται στο σωστο δρομο,σφραγιζει καθε εσωτερικη πορτα.
Οσο παραλογο κι αν ακουγεται,ο ανθρωπος πρεπει να βρει πρωτα μεσα του κι επειτα να βοηθηθει εξωτερικα,
να φτασει στο σημειο να νιωσει πως ακομα κι αν υπαρχει κατι εκει που αναζητει,εκεινος απλα σπαταλαται,...
κι αν μεινει με αυτη την αισθηση ισως ερθει σε επαφη με κατι μεσα του το οποιο μπορει εν δυναμη να λαβει εξωτερικα.
Καποιος ηδη υποψιασμενος ισως προβηματιστει:...
και τι πρεπει να κανει τοτε,...
να σταματησει την επαφη με ολα αυτα;; ??

Εξισορρόπηση & Καθαρισμός Του“Εγώ”

compassion-panagiota-tzitzikou
Ακολουθώ τον τέλειο δρόμο που έχω επιλέξει, έχω ανοίξει και δημιουργήσει.
Αποδέχομαι τις επιλογές μου, αποδέχομαι τον εαυτό μου.
Αποδέχομαι τους ανθρώπους γύρω μου, τις επιλογές τους.
Αποδέχομαι το μεγαλείο που φέρνω.
Αποδέχομαι τον/τη δημιουργό μέσα μου.
Γειώνω την ενέργεια της αγάπης, της ταπεινότητας, της ισορροπίας και της αποδοχής στέλνοντας θεραπεία φωτός σε όλα τα σώματα και διαστάσεις του εαυτού, με πρόθεση κατάρριψης και εξισορρόπησης του δικού μου εγώ.
Λειτουργώ με ταπεινότητα και εγρήγορση στη σκέψη, στην πράξη, στο αποτέλεσμα, στη συμπεριφορά, από και προς τον εαυτό μου και το συλλογικό.
Εκδηλώνω τη δύναμή μου μέσα από την ενέργεια της ταπεινότητας.
Δηλώνω την πρόθεση για την απόλυτη εξισορρόπηση του εγώ σε όλα μου τα σώματα και σε όλες τις διαστάσεις.

Πώς οι Συμπεριφορές του «Εγώ» μας τοποθετούν μέσα σε μια ψευδή πραγματικότητα


παναγιοτα-τζιτζικου

Το «εγώ» είναι η ενέργεια εκείνη που έχει την ευθύνη για ό,τι αφορά την επιβίωση. Είναι χαρακτηριστικό της προσωπικότητας και του κατώτερου εαυτού.
Όταν βρίσκεται σε μια ισορροπία βοηθά την ψυχή στον δρόμο της. Όταν είναι υψηλό ή ανύπαρκτο δημιουργεί δυσκολίες, εμπόδια, στασιμότητα και αδυνατεί η ψυχή να βρει το σκοπό της.
Ένα μεγάλο μέρος της εργασίας που έχει να κάνει η ψυχή ως άνθρωπος στο γήινο πεδίο είναι η συνεχής αυτοπαρατήρηση και η εξισορρόπηση του “εγώ”, στις συμπεριφορές του.
Μέσα από την αυτογνωσία, την παρατήρηση, την μετακίνηση της ενέργειας σε μια άλλη οπτική γωνία, την συναισθηματική αποστασιοποίηση, τη συνεχή αναζήτηση και θεραπεία ο καθένας καταφέρνει να αναγνωρίσει αυτές τις συμπεριφορές.
Το ανεβασμένο εγώ οδηγεί (σε έπαρση, αλαζονεία, εξουσία, κριτική, κτητικότητα, προβολή προσωπικής δύναμης, κατεύθυνση, διαχωρισμό, έλεγχο κ.α. ).
Το ανύπαρκτο (σε φόβους, ανασφάλειες, εξαρτήσεις, πεποιθήσεις, προηγούμενες καταγραφές, ενοχές, αμφιβολίες, έλλειψη εμπιστοσύνης, θυματοποίηση, ανεπάρκεια κ.α.).
Απλά χρειάζεται η πρόθεση εξέλιξης, η επίγνωση, η συνειδητοποίηση, η ετοιμότητα αλλά και η κάθαρση αυτών των συμπεριφορών για να έρθει η ισορροπία.
Οι ενσαρκώσεις μιας ψυχής συνήθως είναι πολλές, άχρονες και παράλληλες με την εδώ και τώρα πραγματικότητά της, αυτό σημαίνει ότι βιωματικά έχει γνωρίσει σχεδόν πολλά από τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, καταστάσεις, διαφορετικούς πολιτισμούς, θρησκείες, πεποιθήσεις κ.α. έτσι αναπαράγει ρόλους μη πραγματικούς και χάνει την ουσία του αληθινού σκοπού της.
Καθώς επίσης και μια σειρά από φόβους του εγώ που αναγκάζεται να αντιμετωπίσει στο παρόν, αν και η αιτία τους βρίσκεται κυρίως στο παρελθόν αλλά και εντυπωμένες πεποιθήσεις που χρησιμοποιούνται για μαθητεία ή εξυπηρέτηση.
Επίσης είναι εγωιστικό να θεωρούμε πως σε ανθρώπους αδύναμους ή απελπισμένους είτε μέσα στην οικογένεια είτε εκτός, είμαστε εμείς που δίνουμε βοήθεια. Αυτό δε συμβαδίζει με τους συμπαντικούς νόμους, φέρνοντας ανισορροπία και πιο δύσκολη μελλοντική εκπαίδευση αυτού του μαθήματος. Κανένας δεν είναι σωτήρας κάποιου άλλου παρά μόνο του εαυτού του. Η υποστήριξη δίνεται χωρίς κατεύθυνση αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε ο άλλος να βρει τη δική του δύναμη και να μάθει να αντιμετωπίζει μόνος του τα προβλήματα που τον αφορούν.
Χρειάζεται διάκριση, ταπεινότητα, ανοιχτή αντίληψη και θέληση, ώστε η προσφορά βοήθειας να είναι μέσα από αγάπη και όχι μέσα από ασυνείδητη εγωιστική συμπεριφορά, εξουσία και ανάδειξη προσωπικής δύναμης.

Ο θάνατος είναι μια «δοξασία».

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Είναι μια «δοξασία». 

Η «δοξασία» είναι κάτι στο οποίο εσύ έχεις δώσει υπόσταση.

 Εσύ μόνος σου προσδίδεις δόξα στη δοξασία. 

Οι δοξασίες σε υποχρεώνουν, έστω και σε υποσυνείδητο επίπεδο, να προβαίνεις σε διάφορες πράξεις.

Εμείς, ως ανθρώπινα όντα, έχουμε υποστεί πλύση εγκεφάλου. 

Επηρεαζόμαστε από το περιβάλλον μας, έστω και αν, όσο είμαστε νέοι, λέμε, «δεν πρόκειται να συμβεί σε μένα», και όσο είμαστε έφηβοι νομίζουμε πως είμαστε αθάνατοι.

Τα ψέματα που σου λέει η κατάθλιψη


Τα ψέματα που σου λέει η κατάθλιψη
Η κατάθλιψη σου λέει ότι είσαι μόνος σου. Ότι κανείς δεν μπορεί να σε καταλάβει και ότι τα προβλήματά σου είναι χειρότερα από τα προβλήματα των άλλων.
Η κατάθλιψη σου λέει ότι υπερβάλλεις συνεχώς, ότι αντιδράς χωρίς λόγο, ότι κανένας δεν θα σε πιστέψει και κανένας δεν σε συμπαθεί.
Η κατάθλιψη σου λέει ότι όλοι θα σε παρατήσουν—και πως, όταν συμβεί αυτό, θα φταις εσύ για όλα.
Η κατάθλιψη σου λέει ότι είσαι ένα βάρος. Στους φίλους σου, στην οικογένειά σου, σε ολόκληρο τον κόσμο. Σου λέει πως δεν αξίζεις αυτά που επιθυμείς, και ότι δεν θα τα αποκτήσεις ποτέ.
Η κατάθλιψη σε πείθει να μισήσεις τον εαυτό σου, και σε πείθει ότι όλοι οι υπόλοιποι σε μισούν. Σου λέει πως ό,τι κάνεις είναι λάθος, σε ρίχνει στα πατώματα χωρίς να ξέρεις ακριβώς γιατί τις περισσότερες φορές.
Η κατάθλιψη σε κάνει να βλέπεις πόσο ευτυχισμένοι είναι οι άλλοι, σου κρύβει πόσο επιφανειακά είναι αυτά που βλέπεις. Δεν σε αφήνει να σκεφτείς ότι όλοι υποφέρουν, ο καθένας με τον τρόπο του.

ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ – ΕΪΝΧΕΪΡΓΙΑΡ

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Οι Έινχεϊργιαρ είναι η ομάδα των νεκρών πολεμιστών που ζουν στη Βαλχάλλα. 
Η ζωή των Έινχεϊργιαρ ήταν αξιοζήλευτη για όλους τους ζωντανούς Βίκινγκ. 
Όλη μέρα, παλεύουν ο ένας με τον άλλον, κάνοντας παράλληλα αμέτρητες ανδρείες πράξεις. 
Κάθε απόγευμα όλα τα τραύματά τους θεραπεύονται και τα δείπνα τους έρχονται από τον αγριόχοιρο Σέιχριμνιρ, ο οποίος έρχεται πίσω στη ζωή κάθε φορά που τον σφάζουν. 
Για ποτό τους έχουν υδρομέλι από την κατσίκα Χέιντρουν και τους σερβίρουν οι πανέμορφες Βαλκυρίες.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Το μεγάλο έργο της ψυχής είναι να συγκεντρώνει σαφείς και ακριβείς γνώσεις για κάθε γεγονός, τα αίτια που συνέβαλαν και οι προοπτικές της προέλευσής του, τόσο στο θεωρητικό, όσο και στο πρακτικό αποτέλεσμά του. Είναι η μελέτη των αντιθέσεων, που σχηματίζονται μόνον στο τρισδιάστατο πεδίο, όπου βρισκόμαστε.
Η ψυχή διερευνά με το δικό της τρόπο τα παρουσιαζόμενα των αντιθέσεων αποτελέσματα, καθώς και τα αίτιά τους (των αντιθέσεων) πάσης κατηγορίας, ώστε να σχηματίσει σαφή ιδέα και γνώμη, για τον τρόπο της λειτουργίας των (των αντιθέσεων).
Μια ιδιαίτερη προσεκτική μελέτη της ψυχής, όσον αφορά τη λειτουργία των αντιθέσεων, είναι η αντίθεση ΖΩΗΣ – ΘΑΝΑΤΟΥ ή ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΖΩΗΣ…
Όταν γεννιέται το βρέφος, η ψυχή είναι παρούσα με το αιθερικό της σκάφανδρο, μέσα στο οποίο είναι περιτυλιγμένη και περιμένει καθώς κι αυτό, το αιθερικό της επένδυμα, να μπει μέσα στο νεογεννούμενο μωρό που μόλις τώρα βγαίνει…
Μόλις προβάλλει το κεφαλάκι του μωρού, το βρέφος και μόλις πάρει την πρώτη του αναπνοή και βγάλει τον πρώτο του αναστεναγμό, σημείο έναρξης της φυσικής ζωής του, η ψυχή εισέρχεται μέσα στο κεφάλι του μωρού, από το ανοιχτό ακόμα κρανίο του όπου και εγκαθίσταται στον υποθάλαμο του κρανίου. Αυτά έγιναν αυτόματα σχεδόν, μόλις το βρέφος πρόβαλε το κεφάλι του από τη μήτρα της μητέρας του και μόλις ευθύς αμέσως αναστέναξε.

Η αμφισβήτηση της αναγκαιότητας της γήρανσης και του θανάτου

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα


Υπάρχει ένα παλιό ρητό, «κάθε πράγμα στον καιρό του». Και για μας, για τα ανθρώπινα όντα, έχει έρθει ο καιρός της αθανασίας. 

Θυμηθείτε πώς ήταν τα πράγματα πριν από μερικά χρόνια, τότε που μόλις είχαμε αρχίσει να αφυπνιζόμαστε. 

Όλα ξεκίνησαν με τις κοινότητες της Νέας Εποχής. 

Τα πρώτα ερωτήματα που θέσαμε στον εαυτό μας ήταν αυτά που τώρα αποκαλούμε παιδικά ερωτήματα: μετενσάρκωση, Αγνώστου Ταυτότητος Ιπτάμενα Αντικείμενα, κλπ. 

Έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο από τότε. Όμως, πρώτα αντιμετωπίσαμε αυτό το ερώτημα: «έχω ζήσει και σε άλλες εποχές, άραγε;» 


Έτσι, αρχίσαμε να δουλεύουμε το θέμα της «άλλης ζωής», αρχίσαμε να ανακαλούμε στη μνήμη μας τις ζωές που έχουμε ζήσει. Μέσα από αυτές τις ασκήσεις βιώσαμε εμπειρίες αφύπνισης. 

Μερικές φορές είχαμε την αίσθηση, «αυτό το έχω ξαναζήσει», αλλά γνωρίζαμε πως δεν το έχουμε ξαναζήσει σ’ αυτήν τη ζωή. Κι όμως, ήταν μια οικεία εμπειρία. 

Με τον τρόπο αυτό μας γεννήθηκαν τα πρώτα ερωτηματικά. 


Μετά, ήρθε η επιβεβαίωση. 

Μην κρίνεις ένα δέντρο ή έναν άνθρωπο από μια περίοδο της ζωής του

Πολλές φορές, αν όχι πάντα, κρίνουμε έναν άνθρωπο, παρατηρώντας τον σε μια περίοδο της ζωής του. Κι αυτό αποτελεί πάντα ένα πολύ μεγάλο λάθος. Έχουμε δει ανθρώπους που όταν ζούσαν μια εύκολη ζωή ήταν καλοί, συμπονετικοί, γενναιόδωροι. Όταν όμως τα πράγματα δυσκόλεψαν γι αυτούς, τότε έγιναν άκαρδοι, επιθετικοί και ανελέητοι με τους άλλους. Το ίδιο ισχύει όμως και αντίστροφα. Σπουδαίες προσωπικότητες αναδύθηκαν όταν αντιμετώπισαν μεγάλες δυσκολίες στη ζωή τους. Ο άνθρωπος είναι ένα πολύπλευρο ον και μέσα του συγκατοικεί το σκοτάδι με το φως. Ο Άνθρωπος είναι Όλα. Γι αυτό, η συμβουλή “Μην κρίνεις” παραμένει η καλύτερη συμβουλή. Ο Wayne Dyer εξάλλου είχε πει ” Όταν κρίνεις τους άλλους, δεν τους χαρακτηρίζεις, χαρακτηρίζεις τον εαυτό σου”
Το λαϊκό παραμύθι «Οι τέσσερις εποχές», το οποίο διαβάσαμε πρόσφατα στο eglimatologia.gr, αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που είχε τέσσερις γιους και ήθελε να τους μάθει να μην κρίνουν τα πράγματα επιπόλαια. Με αυτόν τον σκοπό, και έναν έναν, τους έστειλε να επισκεφτούν μια αχλαδιά που βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση.
Ο πρώτος γιος έφυγε τον χειμώνα, ο δεύτερος την άνοιξη, ο τρίτος το καλοκαίρι και ο μικρότερος γιος το φθινόπωρο. Όταν επέστρεψε ο τελευταίος από τους γιους του, ο άντρας τους κάλεσε όλους μαζί και τους ζήτησε να περιγράψουν τι είχαν δει.

Κάρμα: Δράση & Αντίδραση Αιτία & Αποτέλεσμα

Μέσα στο πλαίσιο των συμπαντικών πνευματικών νόμων βασική θέση έχει ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος, ο νόμος του  κάρματος. Είναι ένα ενεργειακό σύστημα που υπάρχει στη γη χιλιάδες χρόνια τώρα. Είναι αυτόνομο και λειτουργεί από μόνο του είτε κάποιος θελήσει να το αναγνωρίσει και να το παρατηρήσει, είτε όχι. Παραμένει στο πεδίο του και τον επηρεάζει στη ζωή του.
Εδώ υπάρχει μια αντίφαση, από τη μια έχει το δικαίωμα της επιλογής μέσα από το νόμο της ελεύθερης βούλησης και από την άλλη ο ίδιος έχει δεσμευτεί με την ενέργεια του κάρματος. Με χρέη και οφειλές του παρελθόντος που αν δεν έχει τη γνώση, τα επαναλαμβάνει ούτως ώστε να χάνει την παρούσα ζωή του. Παρόλα αυτά έχει το δικαίωμα μετασχηματισμού και απαλλαγής, όταν έρχεται η επίγνωση, έρχεται και η ελευθερία.
Κάρμα=πράξη. Η σκέψη και η πράξη που φέρνει το ανάλογο αποτέλεσμα. Το κάρμα είναι άχρονο. Μια πράξη του τώρα, που η αιτία βρίσκεται στο παρελθόν, έχοντας τη δυναμική το αποτέλεσμά της να επηρεάσει το μέλλον. Ο νόμος της δράσης και της αντίδρασης, βιώνω αυτό που σκέφτομαι και πράττω.
Από τη στιγμή που γεννιόμαστε παίρνουμε μαζί μας την ενέργεια του κάρματος η οποία καθορίζει τις επιλογές μας και την πορεία μας (πεπρωμένο). Επί της ουσίας όμως δεν υπάρχει πεπρωμένο αλλά μαθητεία και σκοπός ζωής, με διαφορετικά δυναμικά εκπλήρωσης για τον καθένα. Μας δίνεται δηλαδή η ευκαιρία να βγούμε από αυτές τις ενέργειες καθώς μας δίνεται η γνώση της ύπαρξής μας. Η εξέλιξη και επίγνωση του εαυτού μας έχει ως αποτέλεσμα να αποδεσμευόμαστε από το κάρμα, έτσι ώστε να δημιουργούμε εμείς το μέλλον μας.
Εάν συνειδητοποιήσουμε αυτές τις ενέργειες, που σημαίνει πως αναλαμβάνουμε με αγάπη τις ευθύνες των πράξεών μας. Εάν αποδεχτούμε και συγχωρήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, τότε παράλληλα απαλλασσόμαστε αυτόματα από τα καρμικά δεινά. Για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο όμως απαιτείται  η υπέρβαση του εγώ, η βαθειά συγχώρεση και η αγάπη. Όλες αυτές οι ενέργειες που είναι οι πράξεις του καθενός μας, καταγράφονται ως εντύπωμα στο αρχείο της ψυχής, η οποία τις κουβαλά μέχρι να ξεχρεώσει. Ώσπου να έρθει η συνειδητή γνώση,  η απελευθέρωση, η ανάληψη ευθυνών και η ακύρωση. Με έναν τρόπο μπορούμε να πούμε, πως το κάθε χρέος είναι και ένας από τους λόγους που επιλέγει η ψυχή την επόμενή της ενσάρκωση. Δημιουργεί στο πλάνο της, δυνατότητες και γεγονότα που θα την φέρουν κοντά με ανθρώπους, που έχει καρμικούς δεσμούς ώστε να δεχτεί το κατάλληλο μάθημα και να έρθει η απελευθέρωση και η ισορροπία.  

Τεχνητή «Φούσκα» Γύρω από τον Πλανήτη μας Ανακάλυψαν Επιστήμονες και Δεν τους Άρεσε το Γεγονός



Γράφει ο Σπύρος Μακρής

Επιστήμονες ανακάλυψαν ένα «φράγμα», μία «φούσκα»γύρω από τον πλανήτη μας. Δεν είναι φυσικό να υπάρχει και δεν μπορεί να είναι ένα φουτουριστικό πεδίο δύναμης. Άρα, δεν είναι καλό.
Οι ερευνητές της NASA ανακάλυψαν ότι ορισμένες ραδιοεπικοινωνίες, γνωστές ως VLF (πολύ χαμηλή συχνότητα), είναι ικανές να αλληλεπιδρούν με τα σωματίδια στο διάστημα. Γνωρίζουμε ότι μπορούμε να επηρεάσουμε τον διαστημικό καιρό γύρω από τον πλανήτη μας, αλλά αυτή η ανακάλυψη μπορεί να οδηγήσει σε τρόπους που θα μπορούσαμε να το χειριστούμε, σύμφωνα με το iflscience.com.
«Ορισμένα πειράματα και παρατηρήσεις έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, τα σήματα ραδιοεπικοινωνιών στην περιοχή συχνότητας VLF μπορούν στην πραγματικότητα να επηρεάσουν τις ιδιότητες του περιβάλλοντος ακτινοβολίας υψηλής ενέργειας γύρω από τη Γη», δήλωσε ο Phil Erickson, βοηθός διευθυντή στο Παρατηρητήριο MIT Haystack, σε μία δήλωσή του, που δημοσιεύεται στη NASA.
Η μελέτη είναι μια περιεκτική ανασκόπηση των ανθρώπινων επιδράσεων γύρω από τον πλανήτη μας. Συζητά τον αντίκτυπο των πυρηνικών δοκιμών σε πολύ μεγάλο υψόμετρο, τα πειράματα χημικής απελευθέρωσης και τη θέρμανση κύματος υψηλής συχνότητας στην ιονόσφαιρα. Η ανασκόπηση πηγαίνει στη φυσική πίσω από όλα αυτά τα γεγονότα και αποκαλύπτει την τελευταία ανάλυση της αλληλεπίδρασης VLF.

Ο Νόμος του Κάρμα και της Αναγέννησης

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Νόμος του Κάρμα και της Αναγέννησης

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί οι άνθρωποι υποφέρουν, και πώς η υπηρεσία μας προς αυτούς, αποτελεί ένα μέρος του νόμου του Κάρμα; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ας υποθέσουμε ότι ένας αριθμός ατόμων έχουν υποστεί απώλειες ανθρώπινων ζωών και περιουσιών λόγω φυσικής καταστροφής όπως ένας σεισμός. Μια κατάσταση όπως αυτή, θεωρείται ότι προκύπτει εξ αιτίας του συλλογικού Κάρμα των πληγέντων ανθρώπων. Αν και μια κατάσταση προκαλείται από το συλλογικό Κάρμα, υπάρχουν μεγάλες διαφορές στο πώς διάφοροι άνθρωποι αντιδρούν σε αυτήν. Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι ασχοληθεί με το να μαζεύει χρήματα υπερχρεώνοντας τους πληγέντες, ή κλέβει τους αδύνατους ή φροντίζει μόνο τους κοντινούς και αγαπημένους του. Άλλος μπορεί να αφιερωθεί στην υπηρεσία άλλων από μεγάλη συμπόνια. Ένας άνθρωπος με πνευματική κλίση μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του στους πληγέντες με την στάση πως υπηρετεί τον  Θεό μέσω αυτών (Ναράγιανα Σέβα ‘Narayana seva’ ‘υπηρεσία στον θεό’).

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς οι τρεις τύποι του πόνου (δηλαδή αντχγιατμίκα ‘adhyatmika’, αντχινταϊβίκα ‘adhidaivika’, και αντχιμπχούτικα ‘adhibhautika’) επηρεάζουν τη ζωή πριν και μετά το θάνατο;

"Μην αντιστέκεσαι στο πονηρό"


Αποτέλεσμα εικόνας για ΒΙΒΕΚΑΝΑΝΤΑ, μαθητής του τελευταίου αγίου της Ινδίας ΡΑΜΑΚΡΙΣΝΑ
Αυτή η μη αντίσταση είναι το Ύψιστο Ιδανικό.
Δεν αντιστέκεται κάποιος όχι γιατί είναι αδύνατος ή οκνηρός, αλλά γιατί δεν μπορεί. Ο άλλος γνωρίζει ότι μπορεί να δώσει ένα ακατανίκητο χτύπημα. Αυτό επιθυμεί. Όμως, όχι μόνο δεν χτυπάει, αλλά ευλογεί και τους εχθρούς του.
Ο ένας που δεν αντιστέκεται από αδυναμία κάνει αμάρτημα, και γι' αυτό δεν μπορεί να λάβει καμία ωφέλεια από τη μη αντίσταση, ενώ ο άλλος θα έκανε αμάρτημα, αν αντιστεκόταν.
Ο Κάρμα Γιόγκι είναι ο άνθρωπος που αντιλαμβάνεται ότι το ύψιστο ιδανικό είναι η μη αντίσταση και που γνωρίζει πάλι ότι αυτή η μη αντίσταση είναι η ύψιστη εκδήλωση δύναμης, που πραγματικά κατέχει κι οτιδήποτε πάλι λέγεται αντίσταση στο πονηρό, δεν είναι παρά ένα σκαλοπάτι στον δρόμο για την εκδήλωση αυτής της Ύψιστης Δύναμης, της μη αντίστασης.

Μυστηριώδες Ιπτάμενο Χαλί «Κάλυψε» Πόλη των ΗΠΑ



Ένας αυτόπτης μάρτυρας καταγράφει ένα σκοτεινό σκούρο αλλά και άγνωστο αντικείμενο πάνω από το Conyers της Georgia των ΗΠΑ.
Όπως μας λέει ο γνωστός κυνηγός UFO, ο Scott C. Waring, ήταν τεράστιο και είχε πολύ ισχυρούς ανέμους, αλλά αυτό το αντικείμενο δεν στριφογύριζε, δεν περιστρεφόταν σαν μπαλόνι, ούτε παρασυρόταν από τις ριπές του αέρα.
Ήταν σαν ένα ιπτάμενο χαλί που δεν πτοούνταν από την δύναμη του αέρα, τον οποίο διέσχιζε ατρόμητο και άκαμπτο, αν και παρατήρησε μια ταλάντευση σε αυτό.
Επιπλέον, μας αποκαλύπτει ότι υπήρχε και ένα δεύτερο αντικείμενο, το οποίο ήταν ημιδιαφανές και πολύ πιο πάνω από το «ιπτάμενο χαλί».
Σίγουρα, βέβαια, δεν ήταν ιπτάμενο χαλί, όπως το έχουμε στο μυαλό μας, μέσα από τα παραμύθια και τις σχετικές ταινίες με τον Αλαντίν, αλλά, τι θα μπορούσε να είναι αυτό που καταγράφηκε και αντιστεκόταν στους ισχυρούς ανέμους;
Εσείς τι πιστεύετε; Δείτε το βίντεο:

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019

Ο Ορφέας και ο Όμηρος έζησαν 16.500 χρόνια πριν από σήμερα!!!



ΝΕΩΤΕΡΗ ΜΕΛΕΤΗ ΒΑΣΕΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

Απίστευτο: Ο Ορφέας και ο Όμηρος έζησαν 16.500 χρόνια πριν από σήμερα!

Γράφει o Γιώργος Λεκάκης

Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο ήλθε στα χέρια μου, με τίτλο «Περίπλους στο παρελθόν», του εκπαιδευτικού Θεόδωρου Ποσταντσίδη, Στο βιβλίο αυτό, ο μελετητής κάνει μια ανατροπή στα έως τώρα συμβατικά λεγόμενα και μετρημένα, φοβισμένα, μασημένα λόγια του επίσημου επιστημονικού κατεστημένου. Από την εν λόγω εργασία του, λοιπόν, σας παρουσιάζω μια περίληψη: «Η χρονολόγηση ενός γεγονότος δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται ούτε από συμπτωματικά στοιχεία, ούτε βέβαια από κυκλικά επιχειρήματα, όπως γίνεται στην περίπτωση του Τρωικού Πολέμου, όπου οι επιστήμονες έδωσαν πρώτα μια ημερομηνία και κατόπιν έτρεξαν να προσαρμόσουν τα πάντα γύρω από αυτήν. Έτσι οι όποιες αναφορές υπάρχουν σήμερα δεν έχουν καμμία αξία μια και είναι απλά ένα ακόμα κυκλικό επιχείρημα. Ξεκινούν από το 1170 π.Χ. και φυσικά καταλήγουν υποχρεωτικά εκεί. Τα όποια αστρονομικά στοιχεία χρησιμοποίησαν αφορούσαν εκλείψεις, που συμβαίνουν πάντοτε, και φυσικά κοντά και σε αυτήν την ημερομηνία. Αλλά αυτό δεν είναι στοιχείο χρονολόγησης. Είναι σαν να πας στην ακροθαλασσιά και να αναρωτιέσαι αν θα βρεις κοχύλια για να δηλώσεις μετά ότι εκεί είναι η θάλασσα, χωρίς να σκέφτεσαι ότι από την αρχή πήγες εκεί.

Το θέμα μας όμως δεν είναι άλλο από την χρονολόγηση των ορφικών και ομηρικών κειμένων, με μερικά πραγματικά στοιχεία, που αφορούν αστρονομικά φαινόμενα μοναδικά, όπως η εαρινή ισημερία σε συγκεκριμένο ζώδιο και η ισομέρεια των εποχών.

Η Γη ισορροπεί μέσα σ' ένα βαρυτικό πεδίο, που από την μια κάνει τον φυσικό άξονά της να έχει μια κλίση 23,4° ως προς το επίπεδο της ελλειπτικής, το επίπεδο δηλαδή περιστροφής γύρω από τον ήλιο, και από την άλλη να εκτελεί μια περιστροφή κάθε ημέρα γύρω από τον άξονα αυτό δεξιόστροφη. Γι' αυτό και ο ήλιος "κινείται" ως προς εμάς αριστερόστροφα. Ταυτόχρονα η κλίση αυτή του άξονα συμβάλει στην δημιουργία των εποχών, ενώ παράλληλα αναγκάζει την Γη, όπως και κάθε "σβούρα" να κάνει ο άξονάς της μία πλήρη στροφή κάθε περίπου 25.760 χρόνια. Αυτή η μεγάλη στροφή ονομάζεται μετάπτωση ισημεριών μια και εξ αιτίας της η εαρινή ισημερία αλλάζει, κατά μέσον όρο κάθε 2.500 χρόνια (ζώδιο). Στην εποχή μας γίνεται στους Ιχθείς.

Η Γενιά του φόβου!!!


η γενιά του φόβου

Oι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουμε ιδιαίτερη απέχθεια να παραδεχτούμε την ευθύνη των πράξεών μας, αν και αυτή η παραδοχή μπορεί να μας προσφέρει αληθινή ελευθερία. Πρόκειται για την ελευθερία της επιλογής, μια δύναμη που έχουμε όλοι οι άνθρωποι, χωρίς να τη χρησιμοποιούμε και το κυριότερο, χωρίς καν να τη γνωρίζουμε. Κι όσοι από μας τη γνωρίζουμε, δεν ξέρουμε πώς να τη μεταχειριστούμε σωστά. Ο λόγος είναι ότι σε κάθε μας βήμα μάς κυνηγάει ο φόβος.
    
Είμαστε μια τρομοκρατημένη γενιά, προσανατολισμένη προς το φόβο ύστερα από αιώνες αυταρχικού ελέγχου. Παλιότερα, γήινες ή ουράνιες δυνάμεις θα μας τιμωρούσαν αν δεν ζούσαμε σωστά. Κι ο φόβος χρησίμευε για να πειθαρχεί τους υποδεέστερους. Εμείς όμως που έχουμε πια αποκτήσει πολιτικές ελευθερίες, έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε τις δικές μας αποφάσεις και να ζούμε σύμφωνα μ' αυτές, όμως η νοοτροπία του σκλάβου που δουλεύει κάτω από την απειλή της τιμωρίας, δεν έχει πάψει να ζει μέσα μας. Αλλά ο φόβος ίσως είναι τελείως άχρηστος. Γιατί αντί να απομακρύνει τον κίνδυνο, πολλές φορές προωθεί αντιθέτως τη δυνατότητα δημιουργίας του. 

Δεν είναι ανάγκη να φοβόμαστε τα αυτοκίνητα για να αποφύγουμε κάποιο δυστύχημα. Κάποιος που φοβάται πως μπορεί ένα αυτοκίνητο να τον χτυπήσει, πιθανόν να είναι πολύ πιο εκτεθειμένος σε ένα τέτοιο κίνδυνο. Ο φόβος αποτελεί το αμάρτημα των ελεύθερων ανθρώπων. Δεν έχει κανένα εποικοδομητικό σκοπό και καμιά σχέση με τον κίνδυνο.

Έχει αποδειχθεί πως την ώρα του αληθινού κινδύνου δεν υπάρχουν περιθώρια για φόβο. Φόβο νιώθουμε μόνο όταν σκεφτούμε τον κίνδυνο πριν ή μετά την κρίσιμη στιγμή. Την ώρα του μεγαλύτερου κινδύνου μάς απασχολεί η σωτηρία της ζωής μας και επομένως δεν έχουμε χώρο για φόβο. Εξαίρεση αποτελεί το συναίσθημα του πανικού. Αυτός δημιουργείται μόνο όταν κάποιος αισθάνεται χαμένος. Ένα από τα πιο περίεργα κίνητρα - η δύναμη που μας οδηγεί προς την πράξη - είναι η προσμονή. 

Τιτανομαχία - Γέννηση Δία

Στην Ελληνική μυθολογία, η Τιτανομαχία ήταν ο πόλεμος μεταξύ των Τιτάνων (οι οποίοι μάχονταν από το βουνό Όθρυς) και των Ολύμπιων θεών. Είναι γνωστή, επίσης, και ως η Μάχη των Τιτάνων ή Πόλεμος των Τιτάνων. Ο πόλεμος είχε προλεχθεί στον Κρόνο από τη Γαία και τον Ουρανό, επειδή ο Κρόνος είχε αρνηθεί να αποκαταστήσει δικαιοσύνη μετά την εκθρόνιση του πατέρα του.

Οι Τιτάνες που πολέμησαν καθοδηγούνταν από τον Κρόνο και στις τάξεις τους βρίσκονταν οι: Κόιος, Κριός, Υπερίων, Ιαπετός, Άτλας. Οι Ολύμπιοι οδηγούνταν από τον Δία και στο πλευρό του πολέμησαν και οι: Εστία, Δήμητρα, Ήρα, Άδης/Πλούτων, Ποσειδώνας, οι Εκατόγχειρες, οι Γίγαντες και οι Κύκλωπες.
Νικώντας μετά από δεκάχρονο πόλεμο, οι Ολύμπιοι μοίρασαν μεταξύ τους τα λάφυρα, δίνοντας στον Δία την εξουσία στον αέρα και τον ουρανό, στη θάλασσα και όλα τα υδάτινα σώματα στον Ποσειδώνα, και στον Κάτω Κόσμο στον Άδη. Η γη αφέθηκε ως κυριαρχία κοινή όλων των θεών. Έπειτα έκλεισαν τους Τιτάνες στα Τάρταρα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Ωκεανός και οι Τιτανίδες (Θεία, Ρέα, Θέμις, Μνημοσύνη, Φοίβη και Τηθύς) παρέμειναν ουδέτεροι, και γι' αυτό δεν τιμωρήθηκαν από τον Δία. Οι Εκατόγχειρες παρέμειναν φύλακές τους, μέχρι τη στιγμή που ο Δίας τους απελευθέρωσε όλους, εκτός από τον Άτλαντα.


Ο Δίας γεννήθηκε στην Κρήτη
Ο Δίας γεννήθηκε στην Κρήτη σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Δύο σπήλαια πάνω στα Κρητικά βουνά διεκδικούν την τιμή της γενέτειρας του μεγαλύτερου θεού στην αρχαία Ελλάδα, το Δικταίο Αντρο στην κεντρο-ανατολική Κρήτη και το Ιδαίο Αντρο στο ψηλότερο βουνό της Κρήτης, το όρος Ιδη ή Ψηλορείτης. Δεν υπάρχει καμιά πληροφορία που να μας διευκρινίζει που ακριβώς γεννήθηκε ο Δίας και το κάθε σπήλαιο έχει τους δικούς του υποστηρικτές.
Το σημαντικό ωστόσο είναι ότι η Κρήτη ήταν ο τόπος γέννησης του Δία, και μάλιστα με τρόπο που έχει πολλές ομοιότητες με τη γέννηση του Χριστού πολλούς αιώνες αργότερα σε ένα άλλο σπήλαιο στο σημερινό κράτος του Ισραήλ.

Να εμπεριέξεις μια πληγή, να την αναγνωρίσεις, να τη θεραπεύσεις

Ο μοναδικός τρόπος να αφήσεις κάποιον σημαντικό πίσω για να προχωρήσεις απρόσκοπτα μπροστά είναι συμβολικά να τον συναντήσεις. Να συναντήσεις όλα αυτά που εκείνος αντιπροσώπευε και συνεχίζει να αντιπροσωπεύει για σένα. Να γίνεις ο ίδιος μάρτυρας μιας επιθυμητής και μαζί αποφευκταίας συνάντησης, και να αντιπαρατεθείς με τα δεδομένα της. Να τα μετουσιώσεις μέσα από την προσωπική σου ερμηνευτική πινελιά και κάλεσμα, από εξιδανικευμένη, παρελθούσα και ακίνητη ιστορία, σε ρέουσα κι απρόβλεπτη ζωή.
Δεν θα ήταν λοιπόν ποτέ δυνατόν να επιλέξω να γίνω ενσυνείδητα πατέρας αν πρώτα δεν μου το επέτρεπα να γίνω γιος. Γιός σημαίνει κληρονόμος. Κληρονόμος γίνεται αυτός που έχει πενθήσει μέχρι τέλος τον πατέρα που δεν είχε. Πως όμως να πενθήσεις έναν ζωντανό; Ή –ακόμα πιο δύσκολα- έναν μισό-ζωντανό πατέρα; Δηλαδή κάποιον που ακόμα δεν έχεις βουλητικά και εν επιγνώσει συναντήσει; Πώς να προσχωρήσεις στο χτίσιμο της προσωπικής σου ιστορίας αν δεν έχεις μείνει ανά χείρας με το δυσβάσταχτο κενό μιας ασυνέχειας; Αν δεν έχεις εμπεριέξει μια πληγή που μένει για χρόνια αθέατη και γι αυτό δεν είναι ιάσιμη…!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

1

Το Ενατο Κυμα